Πώς να αισθάνεται, άραγε, η Ενωση Εισαγγελέων Ελλάδος για τη σημερινή της ανακοίνωση υπέρ της εισαγγελέα Εφετών Αδαμαντίας Οικονόμου, μετά το μεγαλοπρεπέστατο «άδειασμα» που έκανε στην εν λόγω εισαγγελέα η πρόεδρος του Α’ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων (ήδη προαχθείσα σε αρεοπαγίτη) Μαρία Λεπενιώτη;
Τέτοια περιστατικά δεν είναι καθόλου συνηθισμένα στα ακροατήρια των δικαστηρίων. Ακόμα κι αν υπάρχουν διαφωνίες ανάμεσα στον εισαγγελέα και τους δικαστές της έδρας, αυτές συνήθως ρυθμίζονται στα διαλείμματα των δικών και όχι δημόσια στο ακροατήριο. Η αρεοπαγίτης Λεπενιώτη, όμως, επέλεξε να επιπλήξει δημόσια την εισαγγελέα Εφετών Οικονόμου, ζητώντας της να συμπληρώσει την πρότασή της για αναστολή σε όλους (πλην Ρουπακιά) τους καταδικασθέντες νεοναζιστές, αναφέροντας περιπτώσεις καταδικασθέντων που δεν έχουν λευκό ποινικό μητρώο, αλλά έχουν καταδικαστεί για βαριά αδικήματα (δύο για τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, άλλοι δύο για την επίθεση στο στέκι «Αντίπνοια» στα Πετράλωνα, ένας άλλος για ληστεία, άλλοι για διάφορα αδικήματα, τα οποία ανέφερε η πρόεδρος).
Δεν ήταν ένας-δυο, για να πει κανείς ότι της διέφυγε της εισαγγελέα Οικονόμου. Εντεκα είναι συνολικά οι καταδικασθέντες τους οποίους η εισαγγελέας περιέλαβε συλλήβδην στην πρότασή της για λευκό ποινικό μητρώο. Για τους τέσσερις απ’ αυτούς (υποθέσεις Λουκμάν και «Αντίπνοιας») ήξερε σίγουρα, γιατί αυτές οι υποθέσεις είχαν εξεταστεί από το δικαστήριο. Συν τον Λαγό, που έχει παραβιάσει περιοριστικούς όρους.
Αυτή η ηχηρή παρέμβαση της προέδρου, η οποία προφανώς έχει τη σύμφωνη γνώμη και των άλλων δύο τακτικών δικαστών της έδρας (γι’ αυτό και η εισαγγελέας δεν τόλμησε να προσφύγει στο δικαστήριο, ζητώντας ανάκληση της απόφασης της προέδρου), εμμέσως πλην σαφώς ήγειρε ζήτημα απόπειρας παραπλάνησης του δικαστηρίου από την εισαγγελέα.
Η πρόεδρος και το δικαστήριο θα μπορούσαν απλώς να αγνοήσουν τους ισχυρισμούς που προέβαλε η εισαγγελέας στην πρότασή της και να μη δώσουν ανασταλτικό χαρακτήρα στους καταδικασθέντες νεοναζιστές, αναφέροντας στο σκεπτικό της απόφασής τους ότι δεν έχουν λευκό ποινικό μητρώο ή έχουν παραβιάσει περιοριστικούς όρους κτλ. Επέλεξαν, όμως, να εκθέσουν δημόσια την εισαγγελέα, επιβεβαιώνοντας πολλά από όσα γράφηκαν εναντίον της.
Η Ενωση Εισαγγελέων στην ανακοίνωσή της κάνει λόγο για… στοχοποίηση της εισαγγελέα «για την κατά συνείδηση κρίση της». Δηλώνει ότι «είναι σεβαστή η καλόπιστη κριτική προς τη δικανική κρίση των εισαγγελικών λειτουργών», αλλά τονίζει ότι «η κριτική αυτή δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει κάθε μέτρο ευπρέπειας και να τείνει να αποτελέσει μοχλό πίεσης και προσβολής του ελεύθερου φρονήματος των δικαστικών λειτουργών».
Πόσο ελεύθερο φρόνημα αποκαλύπτει, όμως, η απόκρυψη ουσιαστικών στοιχείων, όπως το ποινικό μητρώο που δεν είναι λευκό, οι περιοριστικοί όροι που έχουν παραβιαστεί, για να μην πούμε για τη Χρυσή Αυγή που δεν έχει πάψει να λειτουργεί, αλλά λειτουργεί τριχοτομημένη σε τρία εθνικοσοσιαλιστικά μορφώματα, πλέον;
Πόσο ελεύθερη συνείδηση αποκαλύπτει η απόκρυψη παγκοίνως γνωστών περιστατικών εγκληματικής δράσης των νεοναζιστών, και μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα; Αφήνοντας στην άκρη τις προκλήσεις των νεοναζιστών βουλευτών μέσα στη Βουλή, που απασχόλησαν κατά κόρον τον Τύπο, θα θυμίσουμε μερικά άλλα περιστατικά: Λιντσάρισαν τον φοιτητή Λάζαρη έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΧΑ στη Μεσογείων. Ο Λαγός οργάνωσε ρατσιστική επίθεση «αγανακτισμένων γονέων» έξω από σχολείο στο Πέραμα. Επιτέθηκαν στο στέκι «Φαβέλα» στον Πειραιά, όπου τραυμάτισαν πέντε από τους παρευρισκόμενους, μεταξύ των οποίων και η συνήγορος της οικογένειας Φύσσα, Ελευθερία Τομπατζόγλου. Επιτέθηκαν και τραυμάτισαν τη συνήγορο Ευγενία Κουνιάκη και μια ακόμα γυναίκα, την ώρα που προσέρχονταν στα δικαστήρια. Πώς, λοιπόν, η εισαγγελέας Οικονόμου αποφαίνεται ότι δεν υπάρχει κίνδυνος διάπραξης νέων εγκλημάτων από τη νεοναζιστική συμμορία και τα μέλη της, όταν έχουν κάνει τόσα και τόσα ενόσω βρίσκονταν υπό κατηγορία και δικάζονταν;
Εξαιρετικά κοντή μνήμη
Οταν, στη διάρκεια της δίκης, οι συνήγοροι υπεράσπισης του φίρερ Μιχαλολιάκου προσέβαλαν ως πλαστά το Καταστατικό της ΧΑ και το έγγραφο «Πρωτεσίλαος», που είχε καταθέσει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Ψαρράς, η εισαγγελέας Οικονόμου είχε προτείνει να απορριφθεί η ένσταση περί πλαστότητας, με το εξής σκεπτικό, το οποίο παρουσίασε στο κλείσιμο της τοποθέτησής της:
«Από τα έγγραφα, κυρίως, που αναγνώστηκαν και απ΄ αυτά που προσκομίστηκαν, κατά τη γνώμη μου δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις περί πλαστότητας των υπ’ αριθμόν 254 και 255 εγγράφων από τον κατάλογο των Αναγνωστέων Εγγράφων. Ειδικότερα, θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός, ότι ενώ ο κατηγορούμενος Νικόλαος Μιχαλολιάκος γνώριζε την ύπαρξη των ως άνω δύο εγγράφων που κατέθεσε ο μάρτυρας Δημήτριος Ψαρράς, και μάλιστα αμφισβήτησε τη γνησιότητά τους κατά την απολογία του στις 2/10/2013, σε ουδεμία ενέργεια προέβη. Δεν κατέθεσε μηνυτήρια αναφορά κατά των εγγράφων στην εισαγγελία Πρωτοδικών. Αντίθετα, στην επ’ ακροατηρίω διαδικασία τα προσέβαλε ως πλαστά και τα θεωρεί ψευδεπίγραφα κείμενα που απηχούν ακραιφνείς εθνικοσοσιαλιστικές θέσεις που ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματική ιδεολογία της ΧΑ. Ομως, ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος, καθ’ όσον από την προβολή ορισμένων βίντεο γίνονται αναφορές στις εθνικοσοσιαλιστικές θέσεις. Να απορριφθεί η ένσταση και να αναγνωστούν τα Αναγνωστέα Εγγραφα 254 και 255 και να συνεκτιμηθούν με τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία».
H εισαγγελέας αναγνώρισε τότε ότι η ΧΑ είναι εθνικοσοσιαλιστικό μόρφωμα. Στην αθωωτική της πρόταση, όμως, ξέχασε σκόπιμα αυτήν την τόσο σοβαρή της τοποθέτηση, που την είχε αποδεχτεί και το δικαστήριο, το οποίο απέρριψε την ένσταση πλαστότητας και αναγνώρισε αυτά τα δύο εθνικοσοσιαλιστικά καταστατικά ντοκουμέντα ως γνήσια ντοκουμέντα της ΧΑ.
Μπορούμε να εικάσουμε βάσιμα, λοιπόν, ότι προτείνοντας την απαλλαγή των νεοναζιστών από την κατηγορία της ένταξης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης, η εισαγγελέας Οικονόμου θεωρεί ότι ο εθνικοσοσιαλισμός δεν οδηγεί στο έγκλημα κατά μεταναστών, αριστερών, συνδικαλιστών κτλ.!
Δυο μέτρα και δύο σταθμά
Η εισαγγελέας Οικονόμου ήταν εισαγγελέας της έδρας του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων που καταδίκασε –κατά πλειοψηφία- τον Τάσο Θεοφίλου σε πρώτο βαθμό για μέρος των αδικημάτων που του είχε φορτώσει η Αντιτρομοκρατική. Ως γνωστόν, ο Θεοφίλου στο δεύτερο βαθμό αθωώθηκε πανηγυρικά απ’ όλες τις κατηγορίες. Εμεινε, όμως, 5,5 χρόνια στη φυλακή (διεκδίκησε και πήρε αποζημίωση από το ελληνικό κράτος) και η εισαγγελέας Οικονόμου είχε τη δική της συνδρομή σ’ αυτό.
Μολονότι δεν υπήρχαν στοιχεία, η εισαγγελέας Οικονόμου, που ήταν ιδιαίτερα εχθρική προς τον κατηγορούμενο και την υπεράσπισή του σε όλη τη διάρκεια της δίκης, πρότεινε να καταδικαστεί ο Θεοφίλου για το σύνολο του κατηγορητήριου (θα εισέπρατε ισόβια, γιατί του είχαν φορτώσει και ανθρωποκτονία).
Η εισαγγελέας Οικονόμου ζήτησε έξι μέρες για να προετοιμάσει την πρότασή της, την οποία ανέπτυξε σε μόλις 47 λεπτά! «Αυθαίρετα σενάρια και κραυγαλέες ανακρίβειες στην υπηρεσία του σμπαραλιασμένου κατηγορητήριου» ήταν ο τίτλος του εκτενούς ρεπορτάζ της «Κόντρας» (https://eksegersi.gr/wp-content/uploads/issue-cover-pdf/pdfs/issue_526.pdf, σελ. 12-13). Αξίζει να το διαβάσετε για να πάρετε μια γεύση για την προκατάληψη της εισαγγελέα Οικονόμου, σε βάρος ενός κατηγορούμενου που είναι αναρχικός κομμουνιστής, εν αντιθέσει με την άκρως ευνοϊκή στάση της υπέρ κατηγορούμενων που είναι εθνικοσοσιαλιστές.
Ας δεχτούμε υποθετικά ότι η πρότασή της «ένοχος για όλα» για τον Θεοφίλου, ήταν αποτέλεσμα της κατά συνείδηση εκτίμησης του αποδεικτικού υλικού από την εισαγγελέα και όχι αποτέλεσμα ιδεολογικοπολιτικής προκατάληψης. Μετά την απόφαση περί της ενοχής, ακολούθησε η συζήτηση περί της ποινής. Η υπεράσπιση του Θεοφίλου (Φυτράκης, Παπαρούσσου, Παπαδάκης) υπέβαλε αίτημα να αναγνωριστεί το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου στον Θεοφίλου, ο οποίος έχει λευκό ποινικό μητρώο. Η εισαγγελέας Οικονόμου πρότεινε να απορριφθεί, διότι δεν είχε πρότερο έντιμο βίο. Γιατί; Γιατί προετοίμαζε τη ληστεία! Δηλαδή, η ίδια η κατηγορία μετατράπηκε σε κατηγορία που εξ ορισμού δεν σηκώνει ελαφρυντικό! Το δικαστήριο, κατά πλειοψηφία, δεν έδωσε ελαφρυντικό στον Θεοφίλου.
Οταν ήρθε η ώρα των ποινών, η εισαγγελέας πρότεινε ποινές κοντά στα ανώτατα προβλεπόμενα όρια (51 χρόνια αθροιστικά). Οπως σημείωσε η υπεράσπιση, το δικαστήριο αποφάσισε ότι τα αδικήματα δεν συνδέονται με «τρομοκρατία» (που αποτελεί επιβαρυντική περίσταση), οι ποινές που πρότεινε όμως η εισαγγελέας κινούνται προς τα ανώτερα όρια, σαν οι πράξεις να συνδέονταν με «τρομοκρατία». Το δικαστήριο επέβαλε ποινές χαμηλότερες σε σχέση με την πρόταση της εισαγγελέα. Ακόμα και στη συγχώνευση, η εισαγγελική πρόταση ήταν 26 χρόνια κάθειρξη, ενώ το δικαστήριο επέβαλε 25.
Κι όταν ήρθε η ώρα να κριθεί το ανασταλτικό αποτέλεσμα της έφεσης, η εισαγγελέας -χωρίς πολλά πολλά- πρότεινε να μην έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, διότι είναι ύποπτος διάπραξης νέων αδικημάτων. Ετσι, με απόφαση του δικαστηρίου ο Θεοφίλου πήγε στη φυλακή, όπου πέρασε μερικά μαρτυρικά χρόνια, μέχρι να αθωωθεί.
Αντίθετα, για τους διευθύνοντες, τα στελέχη και τα μέλη μιας εθνικοσοσιαλιστικής εγκληματικής οργάνωσης, που συγκροτήθηκε για να διαπράξει κακουργήματα και πλημμελήματα (αυτό λέει η ομόφωνη απόφαση του δικαστηρίου) και διέπραξε ανθρωποκτονίες (Φύσσας και Λουκμάν), απόπειρες ανθρωποκτονίας (αιγύπτιοι ψαράδες) και βαριά πλημμελήματα (επίθεση στο ΠΑΜΕ, σε στέκια κτλ.), πάντα σύμφωνα με όσα αποφάσισε το δικαστήριο, η εισαγγελέας προτείνει να μην καθήσουν ούτε μια μέρα φυλακή!
Ο Θεοφίλου δε δικαιούνταν ελαφρυντικό, γιατί πριν πιαστεί προετοίμαζε τη ληστεία! Οι χρυσαυγίτες φαίνεται πως δεν προετοίμασαν τη δολοφονία του Φύσσα και του Λουκμάν, το λιντσάρισμα των Αιγύπτιων την ώρα που κοιμούνταν, τη δολοφονική επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ (από τύχη δεν υπήρξε νεκρός) και όλα τα υπόλοιπα!
Μείναμε σε λεπτομέρειες από τη δίκη του Τάσου Θεοφίλου, που ολοκληρώθηκε τον Φλεβάρη του 2014, γιατί δείχνουν χαρακτηριστικά ότι η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου κάθε άλλο παρά απροκατάληπτη είναι. Η κρίση της κάθε άλλο παρά «κατά συνείδηση» είναι, όπως έσπευσε να πει για λόγους συντεχνιακής αλληλεγγύης η Ενωση Εισαγγελέων. Είναι κρίση προκατάληψης σε κάθε περίπτωση: εναντίον ενός αναρχικού κομμουνιστή όπως ο Θοφίλου, υπέρ των νεοναζιστών εγκληματιών της ΧΑ. Δικαίως της αποδόθηκε το προσωνύμιο «εισαγγελέας υπεράσπισης της ΧΑ».
Σε κάτι τέτοια ζητήματα το λαϊκό αισθητήριο δε λαθεύει. Με όσα θυμίσαμε από τη δίκη Θεοφίλου, θέλουμε να ενισχύσουμε με τη βεβαιότητα της γνώσης αυτό το αισθητήριο.
