Εισέφερε τίποτα ο Σημίτης με την παρέμβασή του υπέρ του σχηματισμού κυβέρνησης από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ; Είπε τίποτα καινούργιο πέρα απ’ αυτά που συζητιόταν σε όλα τα τηλεοπτικά πάνελ; Εχει ο ίδιος καμιά δυνατότητα επηρεασμού των εξελίξεων σε οποιοδήποτε από τα τρία κόμματα; Η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα είναι αρνητική. Οπότε προκύπτει άλλο ερώτημα: τότε γιατί έκανε αυτή την παρέμβαση ο Σημίτης, που τον έχουν ξεχάσει οι πάντες;
Η μόνη απάντηση που μπορούμε να σκεφτούμε είναι πως αυτοπροβάλλεται ως εφεδρεία. Ξέρει πως η όποια κυβέρνηση έχει πιθανότητες βραχυβιότητας και όχι μακροβιότητας, οπότε φωνάζει το δικό του «παρών» ενόψει εξελίξεων. Αλλωστε, δικοί του άνθρωποι (ο Παπαδήμος, ο Ράπανος, ο Ζανιάς, ο Στουρνάρας, ο Παπακωνσταντίνου, ο Σαχινίδης, ο Γιαννίτσης) εξακολουθούν να «παίζουν» ως ικανοί τεχνοκράτες-πολιτικοί στο κυβερνητικό επίπεδο. Γιατί όχι και ο ίδιος, αν εξαντληθούν οι φρέσκιες εφεδρείες; Στο ίδιο «κόλπο» παίζει και ο Καραμανλής, που αποτελεί τη μοναδική αξιόπιστη εφεδρεία για τη δεξιά.
