Τη θητεία της στην ποινική δικηγορία θυμήθηκε η Τασία Χριστοδουλοπούλου, πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και εξέτασε την εισαγγελέα Τσατάνη σαν να εξέταζε μάρτυρα σε ποινική δίκη. «Σας είπε ποτέ ο κ. Παπαγγελόπουλος, ότι θέλω να τον χώσετε μέσα τον Βγενόπουλο;». «Σας είπε ποτέ, άσ' την κυρία μου τη δικογραφία γιατί εσύ θα τον απαλλάξεις κι εγώ θέλω να τον δω μέσα; Σας είπε ότι θέλει τον Βγενόπουλο στη φυλακή;». Τέτοιες ερωτήσεις έκανε στην Τσατάνη, η οποία -έμπειρη στις ποινικές διαδικασίες-προσπαθούσε να απαντήσει με ντρίπλες του τύπου «μου είπε ότι αφαίρεσα τη δικογραφία ένα στάδιο πριν από τη δίωξη», υπονοώντας ότι, ναι μεν ο Παπαγγελόπουλος δεν της είπε να ασκήσει δίωξη κατά Βγενόπουλου, όμως ήθελε να της πάρει τη δικογραφία και να τη στείλει στη Ράικου που θα ασκούσε δίωξη.
Ο Βενιζέλος κατάλαβε το νόημα των ερωτήσεων της Χριστοδουλοπούλου και της παρατήρησε ότι ενεργεί σαν να είναι συνήγορος του Παπαγγελόπουλου. Για να καταλήξει η Χριστοδουλοπούλου πως αν υπάρχει παραβίαση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, την έχει διαπράξει και η Τσατάνη, αφού πήγε μόνη της να βρει τον Παπαγγελόπουλου. Οσο για τα υπόλοιπα, αυτό που την απασχολεί -όπως εξήγησε- είναι αν η συμπεριφορά του Παπαγγελόπουλου τυποποιείται σε κάποιο αδίκημα!
Αν δεν τυποποιείται σε κάποιο αδίκημα (που δε φαίνεται να τυποποιείται, αφού δεν υπάρχει κατάθεση που να οδηγεί σε κάτι τέτοιο), παύει να υπάρχει και το πολιτικό πρόβλημα; 'Η μήπως θα εξαφανιστεί μέσα στο συμψηφισμό με τη συμπεριφορά της Τσατάνη;
Εδώ έχουμε το εξής φαινόμενο. Ενας μεγαλοκαπιταλιστής (Βγενόπουλος) βρίσκεται υπό μια σειρά σοβαρών κατηγοριών, οι οποίες στηρίζονται και από τις κυπριακές δικαστικές αρχές. Μία εισαγγελέας (Τσατάνη) έχει το φάκελο και εισηγείται να μπουν οι κατηγορίες στο αρχείο. Ενας αναπληρωτής υπουργός (Παπαγγελόπουλος), με μεγάλη καριέρα στη ΝΔ επί Καραμανλή, ζητά από τη συγκεκριμένη εισαγγελέα να επιστρέψει το φάκελο σε άλλη εισαγγελέα (Ράικου), η οποία θα ασκούσε δίωξη. Η πλάκα είναι πως ο υπουργός αρχικά απευθύνεται στην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και με την Τσατάνη έρχεται σε επαφή όταν η ίδια τον επισκέπτεται στο γραφείο του για να του παραπονεθεί. Στη συνέχεια, η Τσατάνη, της οποίας η στενή οικογένεια έχει πολιτευτές της ΝΔ, βγαίνει στο μεϊντάνι και αρχίζει να κατηγορεί τον Παπαγγελόπουλο ότι προσπάθησε να τη στριμώξει, ενώ ο Παπαγγελόπουλος δε διαψεύδει τις επαφές (ακόμα και τηλεφωνικές) με την Τσατάνη, αλλά διαψεύδει όσα ισχυρίζεται η εισαγγελέας για το περιεχόμενο αυτών των επαφών.
Πρόκειται, ασφαλώς, για καραμπινάτη υπόθεση διαπλοκής. Γιατί ο Παπαγγελόπουλος θέλει οπωσδήποτε δίωξη Βγενόπουλου; Και γιατί είναι σίγουρος ότι η Τσατάνη θα απαλλάξει τον Βγενόπουλο και προσπαθεί να της πάρει τη δικογραφία; Γιατί ο κύπριος υπουργός Δικαιοσύνης (δεξιός κι αυτός) υποστηρίζει πως ο Βγενόπουλος γνώριζε εκ των προτέρων ότι η Τσατάνη θα βάλει την υπόθεσή του στο αρχείο;
Κεφάλαιο, δικαστική εξουσία, πολιτική ηγεσία μπλεγμένοι σ' ένα αξεδιάλυτο κουβάρι, που στην ετικέτα του γράφει διαπλοκή. Γι' αυτό και όλα έγιναν στο παρασκήνιο, μέχρι που ξέσπασε το σκάνδαλο και άρχισε το ξεκατίνιασμα. Και γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάθε λόγο να «μαζέψει» την υπόθεση, πριν κακοφορμίσει κι άλλο. Η εμφάνιση της Χριστοδουλοπούλου σαν ποινικής παραστάτριας του Παπαγγελόπουλου αυτόν ακριβώς το σκοπό υπηρετεί.
