Εξουσιαστικός κυνισμός

Πολλοί δεν πίστευαν στ' αυτιά τους. Η Τασία Χριστοδουλοπούλου έλεγε, με το γνωστό μπλαζέ ύφος της, ότι αξιοποίησε κάποιες διασυνδέσεις και κάποιες γνωριμίες για να χώσει την κόρη της (και κόρη του πρώην υπουργού και βουλευτή Θοδωρή Δρίτσα) στη Βουλή. Τόσο απλά. Και κυνικά: εμείς είχαμε τα μέσα και βολέψαμε την κόρη μας.
 
Δεν έχει σημασία που ο Βούτσης βγήκε μετά για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα (διαβάσαμε δυο φορές τις δηλώσεις του και δεν καταλάβαμε τίποτα) ή που ακυρώθηκε η μετάταξη του δεύτερου «πακέτου», στο οποίο ήταν και η κόρη του ζεύγους Δρίτσα-Χριστοδουλοπούλου. Μας αρκεί η κυνική ομολογία με ύφος «τι φωνάζετε, δεν τρέχει τίποτα». Κάθε λαϊκός άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί ότι αυτοί που δε διστάζουν να κάνουν ρουσφέτια στα παιδιά τους, θα κάνουν πολύ χειρότερα σε όλες τις κρατικές υποθέσεις που διαχειρίζονται.
 
Το ηχητικό με την κυνική τοποθέτηση της Χριστοδουλοπούλου «έπαιξε» σ' όλα τα κανάλια, τα ραδιόφωνα, στο Διαδίκτυο. Εμπέδωσαν οι πάντες ποιο είναι το «ηθικό πλεονέκτημα» που επικαλούνται οι συριζαίοι. Απλώνεται από τις θαλαμηγούς των εφοπλιστών μέχρι τους διορισμούς των παιδιών τους (τα παιδιά των άλλων είναι αποπαίδια). Θα το πληρώσουν, φυσικά, εκλογικά. Οι βρομιαραίοι ολοκληρώνουν το έργο της κατασυκοφάντησης των όρων Αριστερά και αριστερός, που βρίσκονταν τόσο ψηλά στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας, επειδή ήταν ποτισμένοι με ανιδιοτέλεια, στερήσεις και αίμα.