Μόνο όποιοι γνωρίζουν το φραξιονιστικό παρελθόν του νεαρού Ανδρέα Λοβέρδου στη σπουδάζουσα της ΚΝΕ στη Θεσσαλονίκη, από την οποία διαγράφτηκε μαζί με άλλους, αφού πρόλαβαν να κάνουν μεγάλη ζημιά (ως φράξια «εισοδιστών» τροτσκιστών έδρασαν), αλλά και τη μετέπειτα πορεία του, με τη «λάντζα» (και όχι μόνο) στο γραφείο του Δ. Τσάτσου (εκεί γνωρίστηκε και με τον Βενιζέλου), προκειμένου να εξασφαλίσει μια θέση επίκουρου καθηγητή στο Πάντειο (και όχι στη Νομική, όπως ήταν η φιλοδοξία του), μπορεί να κατανοήσει τον τρόπο με τον οποίο την έφερε στον Βενιζέλο και τους άλλους Πασόκους. Ενώ είχε έτοιμο «κόμμα», με τίτλο, διακήρυξη, διοικούσα επιτροπή και πενήντα υπογραφές, καθώς και με ιστοσελίδα, εμφανιζόταν ως επανακάμψας στο ΠΑΣΟΚ. Συμμετείχε κανονικά στα όργανα και έδινε την εντύπωση ότι «παλεύει» με τη δική του άποψη. Ακόμη και στη συνεδρίαση της ΚΟΕΣ πήγε (δεν πήρε το λόγο). Και τη Δευτέρα, την ώρα που ο Βενιζέλος ετοιμαζόταν να ανακοινώσει την «πρωτοβουλία» του για τη Χρυσή Αυγή, στην οποία είχε επενδύσει πολλά, σε μια προσπάθεια να δείξει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ζωντανό, ο Λοβέρδος ανακοίνωσε αιφνιδιαστικά την ίδρυση της ΡΙΚΣΣΥ και η ιστοσελίδα της πολιτικής του κίνησης άνοιξε στο διαδίκτυο.
Τι έκανε ο Λοβέρδος τον τελευταίο καιρό; Εφτιαχνε ένα καλό «lead in» για την εμφάνισή του ως κομματάρχη της σοσιαλδημοκρατίας. Ενώ μετά τις εκλογές του Ιούνη και την άρνηση του Βενιζέλου να τον κάνει υπουργό της συγκυβέρνησης είχε περάσει στο περιθώριο, αφού απείχε και από όλες τις συνεδριάσεις των οργάνων του ΠΑΣΟΚ, επέστρεψε ξαφνικά, έστειλε επιστολή και ζητούσε τη σύγκληση της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ την επαύριο της ψήφισης του νέου Μεσοπρόθεσμου, προσήλθε και πήρε το λόγο όταν η ΚΟ συγκλήθηκε από τον Βενιζέλο, άρχισε να ξαναδίνει συνεντεύξεις και να λέει τα δικά του, χωρίς όμως ν’ αφήνει οποιονδήποτε υπαινιγμό πλέον για δημιουργία νέου κόμματος. Κι όμως, στο παρασκήνιο έστηνε αυτό που δημόσια δεν επιβεβαίωνε. Οταν, λοιπόν, έκρινε ότι έχει συγκεντρώσει αρκετά πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας, έβγαλε τη ΡΙΚΣΣΥ από την… παρανομία στο φως και την «έσπασε» άγρια στον Βενιζέλο σκεπάζοντας με την αποχώρησή του από το ΠΑΣΟΚ αυτό που επί τόσες μέρες έστηνε ο Βενιζέλος.
Αυτά ως προς το παραπολιτικό σκέλος της υπόθεσης. Και τέλος. Γιατί πολιτικό σκέλος δεν υπάρχει. Ρίξτε, αν δε σας κάνει κόπο, μια ματιά στη διακήρυξη του «κόμματος Λοβέρδου». Ούτε εφηβική έκθεση να ήταν. Τα ίδια τετριμμένα πράγματα που λένε οι πάντες, από τον Μόσιαλο μέχρι τον Σαμαρά. Τόση έλλειψη έμπνευσης, τόση ρηχότητα, τόση επανάληψη, τόση κοινοτυπία πραγματικά δεν τις περιμέναμε. Και κάτι τυχάρπαστοι τύποι και τύπισσες να εμφανίζονται ως οι νέοι σωτήρες. Τα μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ που βρίσκονται σε σύγκρουση με τον Βενιζέλο δεν τα ενημέρωσε καν. Μπορεί και να μην τα ήθελε σ’ αυτή τη φάση. Το μαγαζί θέλει να είναι δικό του, να δει «τι ψάρια θα πιάσει» και μετά να διαπραγματευθεί με όλους. Από Ραγκούση και Μόσιαλο, μέχρι Διαμαντοπούλου, Φλωρίδη, αλλά και Βενιζέλο. Ο οποίος, μάλιστα, διέγραψε τον Λοβέρδο από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, δεν παρέλειψε όμως να σημειώσει στη δήλωσή του ότι ο δρόμος της συνεργασίας είναι ανοιχτός.
Θα το πούμε για μια φορά ακόμη. Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ θυμίζει έντονα το χώρο του μετεμφυλιακού κέντρου με τα καπετανάτα μιας ντουζίνας στελεχών, που πρώτα διεκπεραίωσαν το δολοφονικό έργο τους ενάντια στον ανθό της ελληνικής νεολαίας, διευθύνοντας το μοναρχοφασιστικό στρατόπεδο υπό τον έλεγχο των Αμερικανών και μετά πετάχτηκαν σαν στυμμένες λεμονόκουπες στο περιθώριο της πολιτικής ζωής, η οποία μονοπωλήθηκε από τη δεξιά, του Παπάγου στην αρχή, του Καραμανλή στη συνέχεια. Χρειάστηκε η έντονη δραστηριοποίηση της αμερικάνικης πρεσβείας για να ενωθούν όλ’ αυτά τα καπετανάτα και να σχηματιστεί η Ενωση Κέντρου. Είναι δυνατόν να είναι πολιτικά βιώσιμο το «κόμμα Λοβέρδου»; Χωρίς δεσμούς με το λαό, χωρίς στελέχη με κοινωνική αναγνώριση και με αρχηγό έναν από τους πιο λυσσασμένους «μνημονιακούς», ο οποίος ανέλαβε προσωπικά να κατεδαφίσει πρώτα την κοινωνική ασφάλιση και μετά τη δημόσια υγεία; Είναι δυνατόν ο Μόσιαλος, ένας από τους κηπουρούς του Γιωργάκη, να έχει οποιαδήποτε τύχη ως κομματάρχης; Με ποια φόντα; Κουβαλάει μήπως τίποτα που να τον συνδέει με λαϊκές μάζες; Τόσο μεγάλος είναι πια ο χώρος που τελευταία κάλυψε ο… Τζήμερος, για να σκοτώνονται βαρόνοι και υποκόμητες του ΠΑΣΟΚ με δικά τους κόμματα να τον καλύψουν;
Ούτε ο Μόσιαλος, ούτε καν ο Λοβέρδος είναι αφελείς. Βλέπουν ότι το ΠΑΣΟΚ πνέει τα λοίσθια και φεύγουν, προσβλέποντας να έχουν ένα μικρό μαγαζάκι για τη στιγμή που θ’ ανοίξει το παιχνίδι των νέων συνεργασιών.
