Αν δεν υπήρχε το επεισόδιο στον Εβρο, μάλλον θα έπρεπε να το εφεύρουν. Γιατί μια γερή δόση εθνικιστικής υστερίας μπορεί να λειτουργήσει πάντοτε ως κοινωνικό καταπραϋντικό. Και το χρειάζεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη, για έναν λαό ο οποίος βγαίνει από το φόβο της πανδημίας του κοροναϊού SARS-COV-2 και αντιμετωπίζει με απόγνωση την πανδημία των αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων.
Η επίσημη θέση της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι πως στον Εβρο δεν συνέβη τίποτα. Οτι όλα είναι ένα κατασκεύασμα της βρετανικής σκανδαλοθηρικής φυλλάδας Sun, η οποία προφανώς τροφοδοτήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση. Θα μπορούσε να γίνει πιστευτό αυτό το σενάριο, αν δεν το επιβεβαίωνε εν μέρει ο Δένδιας με τη δήλωσή του: «Δεν μ’ αρέσει να δημιουργώ εντάσεις ανάμεσα σε δυο χώρες οι οποίες είναι σύμμαχοι. Αυτά τα πράγματα λύνονται χωρίς να γραφεί ούτε μονόστηλο σ’ εφημερίδα. Μπορούν κάλλιστα να γίνουν οι ανάλογες μετρήσεις και, με μια επιτροπή κοινή όλα αυτά τα πράγματα να επιλυθούν. Μιλάμε για λίγες δεκάδες μέτρα».
Εμμέσως πλην σαφώς, ο Δένδιας παραδέχτηκε ότι «κάτι συνέβη στον Εβρο». Κι αυτό δε θα μπορούσε να είναι παρά μια -χαμηλής έντασης έστω- παρέμβαση της τουρκικής στρατοφυλακής, που έδιωξε τα συνεργεία του ελληνικού στρατού που έκαναν προπαρασκευαστικές εργασίες για την επιμήκυνση του φράχτη. Αλλωστε, όπως ο ίδιος ο Δένδιας αποκάλυψε, είχαν ανταλλαγεί και διακοινώσεις, δύο ελληνικές και μία τουρκική.
Αυτό ήταν. Πρώτος ανέβηκε στα κεραμίδια για να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας ο Κοτζιάς. Ακολούθησε ο Κατρούγκαλος και όλος ο ΣΥΡΙΖΑ, στη λογική «μία σας και μία μας»: «εσείς μας κατηγορούσατε για τις Πρέσπες και τώρα αφήσατε στους Τούρκους παραμεθόριο κομμάτι στον Εβρο».
Η κυβέρνηση βρέθηκε για λίγο σε θέση άμυνας, ο Δένδιας προσπάθησε να μπαλώσει την αρχική «ενδοτική» του δήλωση με νέες, που απέπνεαν τον ελληναράδικο τσαμπουκά (ξέρετε: ούτε σπιθαμή εδάφους και τα παρόμοια), μάζεψε και την Επιτροπή Εξωτερικών και Αμυνας στο Πεντάγωνο, για να ενημερώσει τα κόμματα παρέα με τον Παναγιωτόπουλο και τους επιτελείς του στρατού), ο ΣΥΡΙΖΑ το τράβηξε λίγο ακόμα και μετά τα πράγματα πήραν το δρόμο τους.
Η κυβέρνηση αποφάσισε ότι αυτό που αρχικά φάνηκε ως αδυναμία της θα μπορούσε να μετατραπεί σε πλεονέκτημα. Πώς; Ανανεώνοντας την προπαγάνδα για τον «υβριδικό πόλεμο» που ετοιμάζει η Τουρκία στον Εβρο. Δεν ξέρουμε αν το καθεστώς Ερντογάν θα ξαναδοκιμάσει αυτό που δοκίμασε τις Απόκριες και τελικά κατέληξε σε φιάσκο, ξέρουμε όμως ότι η πανδημία του κοροναϊού μόνο προσωρινά ανέκοψε τις προσφυγικές ροές, είτε από τα νησιά είτε από τον Εβρο. Ούτε ο νέος φράχτης θα καταφέρει να τις ανακόψει. Θα κάνει πιο δύσκολο το πέρασμα και πιο ακριβή την αμοιβή των διακινητών, όμως ανάσχεση του προσφυγικού ρεύματος δεν πρόκειται να υπάρξει. Οι άνθρωποι θα εξακολουθούν να περνούν λίγοι-λίγοι, όπως γινόταν στο παρελθόν.
Ο Δένδιας (που είχε και λίγο λερωμένη τη φωλιά του) αποσύρθηκε από το προσκήνιο και εισέβαλε ορμητικά ο Χρυσοχοΐδης. Επικεφαλής 14 διμοιριών ΜΑΤ και άλλων μπάτσων, 400 συνολικά, εξεστράτευσε στον Εβρο και ως άλλος Λεωνίδας βροντοφώναξε «μολών λαβέ». Την ίδια ώρα, ο Μηταράκης έβαζε μπροστά την επιχείρηση έξωσης των προσφύγων από τις «δομές», ενώ τα ακροδεξιά Μέσα καλλιεργούσαν τα γνωστά ξενοφοβικά και ρατσιστικά στερεότυπα. Εθνικισμός, ξενοφοβία, ρατσισμός, ένα βρομερό μείγμα καταστολής των προσφύγων και αποπροσανατολισμού των ντόπιων.
