Η συνωμοσία της «αριστερής παρένθεσης», που τάχα έστησαν ο Σαμαράς με τον Χρύσανθο, είναι σίγουρα για γέλια. Πρόκειται για ένα φανταστικό εχθρό, τον οποίο κατασκεύασε ο ΣΥΡΙΖΑ, για να δικαιολογήσει την πλήρη και απόλυτη υποταγή του στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών δανειστών. Και μάλιστα αυτή η κατασκευή έγινε πολύ όψιμα. Οταν η συγκυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων έφερε στην προηγούμενη Βουλή τη δίμηνη παράταση δανειακής σύμβασης και Μνημόνιου, ουδείς από τον ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτυρήθηκε, ουδείς μίλησε για συνωμοσία αριστερής παρένθεσης, ουδείς ζήτησε η παράταση να πάει στο εξάμηνο, για να έχει άνεση χρόνου η νέα κυβέρνηση. Αντίθετα, ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε στα κεραμίδια και κατήγγειλε τους Σαμαροβενιζέλους ότι παρατείνουν το Μνημόνιο.
Τώρα, με επίκληση αυτού του φανταστικού σενάριου, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ βάζει μπροστά στους βουλευτές του το δίλημμα: ή στηρίζετε τη συμφωνία του Eurogroup και τη «λίστα Βαρουφάκη» ή αλλιώς παίζετε το παιχνίδι της αριστερής παρένθεσης. Σε ελεύθερη μετάφραση, αυτό το ψευτοδίλημμα μετατρέπεται σε εξουσιαστικό δίλημμα: θέλετε να παραμείνουμε στην εξουσία ή θέλετε να τα τινάξουμε όλα στον αέρα και να πέσουμε ηρωικώς;
Ολη η ιστορία, λοιπόν, ήταν να γίνει ένα σόου «σκληρής διαπραγμάτευσης» και να παρθεί μια τετράμηνη παράταση του Μνημόνιου, ώστε τα διάφορα μέτρα να μην εφαρμοστούν αμέσως (να μην απαιτήσουν, δηλαδή, οι δανειστές να κλείσει η αξιολόγηση μέχρι τις 28 Φλεβάρη), αλλά να εφαρμοστούν σταδιακά μέσα σ’ αυτό το τετράμηνο. Στο τέλος δε του τετράμηνου, να δουν υπό ποιους όρους θα υπογράψουν μια νέα δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο-3 που θα τη συνοδεύει. Υπολογίζουν ότι το τετράμηνο (εξάμηνο είχαν ζητήσει οι ίδιοι, αλλά δεν τους το έδωσαν) είναι αρκετό για να απορροφηθεί το σοκ από τον ελληνικό λαό, με τη βοήθεια και των αστικών ΜΜΕ που στηρίζουν με φανατισμό τη σημερινή συγκυβέρνηση, ελλείψει αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης εξουσίας. Οπως άντεξε ο Σαμαράς δυόμισι χρόνια, μπορούμε ν’ αντέξουμε κι εμείς. Αυτή είναι η σκέψη που κάνει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
Η προπαγάνδα με την οποία πλασάρονται η συμφωνία του Eurogroup και η «λίστα Βαρουφάκη» είναι καθαρά μουσολινικού τύπου. Ο Παππάς γράφει καθημερινά μακροσκελέστατα non paper, τα οποία περιλαμβάνουν τερατώδη ψέματα. Οχι μόνο διαφορετικές ερμηνείες και πρόστυχα επιχειρήματα, αλλά και τερατώδη ψέματα. Αυτά τα ψέματα αναλαμβάνουν να τα αναπαράξουν σε καθημερινή βάση και με διάφορους τρόπους τα παπαγαλάκια των μεγάλων μιντιακών συγκροτημάτων, τα οποία στηρίζουν τη σημερινή μνημονιακή κυβέρνηση με τον ίδιο φανατισμό που στήριζαν και τις προηγούμενες (Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά). Πέραν των άλλων, αυτή η μανιώδης στήριξη των Τσιπροκαμμένων από τα Συγκροτήματα που παλαιότερα τους πολεμούσαν, μας δείχνει και πόσο ειλικρινείς είναι οι δηλώσεις των συριζαίων ότι θα πολεμήσουν ενάντια στους «ολιγάρχες των ΜΜΕ». Ενα κόμμα και μια κυβέρνηση που σε λίγο θα είναι πλήρως απομονωμένη από το λαό έχει ανάγκη τη στήριξη των αστικών ΜΜΕ για να κρατηθεί στην εξουσία.
Με τον ίδιο μουσολινικού τύπου φανατισμό γίνεται ο πολιτικός και προσωπικός εξευτελισμός όσων εξέφρασαν δημόσια τη διαφωνία τους. Ο Μ. Γλέζος πήρε μια καλή γεύση «περιποίησης», καθώς αυτοί που τον αποθέωναν τον έβγαλαν… ξεκούτη. Ο Μηλιός το ίδιο. Στόχος είναι να μαντρωθούν όλοι, να μείνουν στην ψιλογκρίνια και να σκύψουν το κεφάλι, μιμούμενοι τη νεόκοπη συνάδελφό τους Θ. Τζάκρη, η οποία ψήφιζε τα Μνημόνια και τους εφιαλτικούς εφαρμοστικούς τους νόμους «με το πιστόλι στον κρόταφο».
Σ’ αυτή τη φάση, ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί. Λίγο με την απαξίωση από τα μνημονιακά ΜΜΕ, λίγο με επικλήσεις στον κομματικό πατριωτισμό, λίγο με το μοίρασμα πόστων (από υπουργεία μέχρι γενικές γραμματείες και διοικήσεις δημόσιων οργανισμών), επιδιώκεται να κλείσει το θέμα γρήγορα. Εδώ μελετούν ακόμη και τρόπο να μην πάνε την παράταση στη Βουλή! Δεν ξέρουμε αν θα το τολμήσουν, αλλά αν το κάνουν, θα το στηρίξουν νομικά στη δικτατορικού τύπου διάταξη, που πέρασε με πραξικοπηματικό τρόπο ο Παπακωνσταντίνου στο νόμο για το πρώτο Μνημόνιο, δίνοντας στον υπουργό Οικονομικών το δικαίωμα να υπογράφει δανειακές συμβάσεις ερήμην της Βουλής.
Εκείνο που έχουμε να επισημάνουμε εμείς είναι πως οι εμφανιζόμενοι ως διαφωνούντες παίζουν το γνωστό παιχνίδι που επί δεκαετίες έπαιζαν οι «αριστερές» φράξιες του ΠΑΣΟΚ: «διαφωνούμε αλλά πειθαρχούμε για να μη ρίξουμε την κυβέρνηση». Δεν μπορεί ο Γλέζος να ζητά συγνώμη για την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων, αλλά να κρατάει την έδρα στην Ευρωβουλή, την οποία κατέκτησε χάρη στο πούλημα ψευδαισθήσεων. Δεν μπορεί οι «Λαφαζανικοί» να δηλώνουν ότι διαφωνούν, αλλά να παραμένουν στην κυβέρνηση ή η Κωνσταντοπούλου στην προεδρία της Βουλής. Και τι να πεις για διάφορες μικρο-συνιστώσες (ΔΕΑ, ΚΟΕ), που βγήκαν και μίλησαν μόνο αφότου είχε μιλήσει ο Γλέζος, για να μη μείνουν πίσω.
Οι πολιτικοί κρίνονται από τις πράξεις τους και όχι από τα ωραία λογάκια. Σε κάθε περίπτωση, ένα κόμμα που δηλώνει αριστερό και είχε τάξει πως θα τ’ αλλάξει όλα και πως θ’ απαλλάξει τον ελληνικό λαό από το άχθος των μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, από τη βαρβαρότητα της κινεζοποίησης, έχει αρχίσει να μετράει αντίστροφα, όταν κάνει τόσο κυνικούς υπολογισμούς. Ακόμα κι αν δε βρεθεί αντιμέτωπη με οργισμένες λαϊκές κινητοποιήσεις, ακόμη και αν αναγκαστεί να πάει την επέκταση στη Βουλή και την ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές της, μια κυβέρνηση που συμπεριφέρεται στο λαό σαν να πρόκειται για έναν χασισωμένο όχλο, δεν πρόκειται να μακροημερεύσει στην εξουσία. Μόλις ο λαός αρχίσει να καταλαβαίνει και να κινητοποιείται, θ’ αρχίσουν να την κάνουν και οι πρώτοι βουλευτές από το μαντρί. Αυτή τη στιγμή είναι όλοι συνυπεύθυνοι για την αισχρή εξαπάτηση του ελληνικού λαού.
