Η υπόθεση είχε πρωτοσκάσει το Σεπτέμβρη, ελάχιστες μέρες μετά τις εκλογές, αλλά πνίγηκε μέσα στην ευωχία για τη δεύτερη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ. Τότε είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο υπουργός Χρήστος Σπίρτζης εμπλέκεται από έκθεση επιθεωρητών δημόσιας διοίκησης σε σκάνδαλο μοιράσματος των εργολαβιών του ΟΛΠ. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι επιθεωρητές καταλογίζουν σε επτά εργολάβους, μεταξύ των οποίων και ο Σπίρτζης, στημένο παιχνίδι προσφορών, μέσω των οποίων έπαιρναν τις μικρές εργολαβίες του ΟΛΠ κατά την περίοδο 2001-2004.
Ο Τσίπρας όχι μόνο δεν έδωσε σημασία σ' εκείνα τα δημοσιεύματα, όχι μόνο δεν ξεκαθάρισε παστρικά την κατάσταση, αλλά πέρασε το ζήτημα στο ντούκου και αναβάθμισε τον Σπίρτζη σε υπουργό, δίνοντάς του μάλιστα το υπουργείο Υποδομών και Δικτύων, που θα μπορούσε να ονομαστεί και υπουργείο Εργολαβιών (πρόκειται στην πραγματικότητα για το παλιό Δημοσίων Εργων). Στην υπόθεση επανήλθε την περασμένη Δευτέρα ο γνωστός συντάκτης ειδικών αποστολών Γ. Παπαχρήστος στη στήλη του στα «Νέα». Ανέφερε ότι η έκθεση εκδόθηκε τον Ιούλη του 2015, έδωσε τα ονόματα των επιθεωρητών που την υπογράφουν, περιέγραψε το περιεχόμενό της και δήλωσε ότι διαθέτει αντίγραφο.
Ξέσπασε σάλος φυσικά. Αμέσως, το Ποτάμι ανακοίνωσε ότι καταθέτει ερώτηση στη Βουλή. «Οταν πριν από λίγες μέρες χαρακτηρίζαμε τον κ. Σπίρτζη “τροχονόμο της διαπλοκής στα δημόσια έργα'' εκείνος απάντησε με λάσπη από αυτή που συστηματικά ρίχνουν οι λαϊκιστές κατά του Κινήματός μας. Η επίσημη επιβεβαίωση για το Ποτάμι δεν άργησε για άλλη μια φορά να έρθει» σχολίασε το κόμμα του Θεοδωράκη, σε ανακοίνωση με τίτλο «στο φως οι λαμογιές τους». Το Ποτάμι ζητά εξηγήσεις από τον ίδιο τον Τσίπρα, «καθότι εκτός των άλλων, ο υπουργός Υποδομών είναι σημαίνον στέλεχος του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος όπως ο ίδιος διατείνεται».
Ο Σπίρτζης απάντησε με οργίλη ανακοίνωση, το ρεζουμέ της οποίας ήταν το γνωστό παλαιόθεν «όποιος έχει στοιχεία να τα πάει στον εισαγγελέα». Οταν τα μέλη μιας κυβέρνησης οχυρώνονται πίσω απ’ αυτό το απόφθεγμα, αποφεύγοντας να τοποθετηθούν και να ξεκαθαρίσουν πολιτικά την κατάσταση, έχουν ήδη πάρει την κατιούσα. Τηρουμένων των αναλογιών, ο Σπίρτζης αρχίζει να εξελίσσεται σε… Βουλγαράκη του Τσίπρα.
Από την πρώτη κιόλας παράγραφο της ανακοίνωσής του, ο Σπίρτζης αποκαλύπτει (σε όποιον ξέρει να διαβάζει ανάμεσα στις γραμμές μιας πολιτικής δήλωσης), ότι βρίσκεται σε κατάσταση πανικού. Χαρακτηρίζει το δημοσίευμα του Παπαχρήστου «απολύτως ψευδές, ανυπόστατο, παραπλανητικό και υποβολιμαίο». Πώς μπορεί να είναι ανυπόστατο κάτι που αναφέρεται σε μια υπαρκτή έκθεση; Αν αυτή η έκθεση είναι ψευδής, θα πρέπει να το αποδείξει ο Σπίρτζης, απαντώντας στο περιεχόμενό της. «Καλούμε τους επιθεωρητές να δώσουν στη δημοσιότητα το πλήρες πόρισμα για να ενημερωθούμε κι εμείς», γράφει σε άλλο σημείο της ίδιας ανακοίνωσης. Να ενημερωθεί από κάτι που είναι ανυπόστατο; Κι αφού δε γνωρίζει τίποτα, γιατί αμέσως μετά ζητά «να αποσταλεί στη Δικαιοσύνη, αλλιώς θα το στείλουμε εμείς»; Για να μπορεί να στείλει το πόρισμα στη Δικαιοσύνη σημαίνει πως το έχει στην κατοχή του (θα ήταν εξαιρετικά αφελής όποιος θα πίστευε ότι δεν φρόντισε να το προμηθευτεί αμέσως μόλις εκδόθηκε). Αφού, λοιπόν, έχει το πόρισμα, γιατί ισχυρίζεται ότι δεν ξέρει τίποτα;
Ο Σπίρτζης παραδέχεται ότι είχε δώσει «4 ή πέντε προσφορές στον ΟΛΠ» και ότι «είχε αναλάβει μόλις τρία έργα χαμηλού προϋπολογισμού, με όλες τις νόμιμες διαδικασίες». Αν κρίνουμε από το δημοσίευμα του Παπαχρήστου, οι επιθεωρητές υπαινίσσονται ότι οι συγκεκριμένοι εργολάβοι, μεταξύ των οποίων και ο Σπίρτζης, είχαν κάνει κάτι σαν καρτέλ και μοιράζονταν τις δουλειές. Οι δουλειές δίνονταν νομότυπα, όμως οι διαδοχικές «συμπτώσεις» οδήγησαν τους επιθεωρητές στο συμπέρασμα για στήσιμο. Αυτό μάλλον δεν μπορεί να αποδειχτεί. Οπότε θα πρέπει να δεχτούμε το… δόγμα Βουλγαράκη: «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».
Μα δεν ξέρετε ότι έτσι γίνονται οι δουλειές των εργολάβων; θα μας ρωτήσει κάποιος. Φυσικά και ξέρουμε, όμως οι συριζαίοι διακήρυξαν ότι έρχονται για να τ’ αλλάξουν όλα. Και το μόνο που έκαναν ήταν να πάρουν έναν πρώην πασόκο εργολάβο και να τον βάλουν υπουργό αρμόδιο για τα δημόσια έργα. Δεν ήξεραν, άραγε, ότι έτσι γίνονται οι δουλειές; Μηχανικός και από οικογένεια εργολάβων είναι ο Τσίπρας, όλο και κάτι θα είχε ακούσει. Κι αν δεν είχε ακούσει αυτός, σίγουρα ξέρει καλά την τακτική της πιάτσας ο μέντοράς του Φλαμπουράρης, εργολάβος και ο ίδιος.
Ο Σπίρτζης απέδωσε το δημοσίευμα του Παπαχρήστου στη σύγκρουσή του με συγκεκριμένο εργολάβο για τη δημοπράτηση του έργου Πάτρα-Πύργος. «Ο κ. Παπαχρήστος ας ρωτήσει στελέχη της εφημερίδας και του συγκροτήματος του, να του πουν πως στήνονται τα έργα και ποιος ενδιαφέρεται για ενιαία δημοπράτηση του έργου Πάτρα-Πύργος», γράφει. Ο Παπαχρήστος σίγουρα το ξέρει αυτό, όμως τον ελληνικό λαό γιατί τον κρατάει στο σκοτάδι ο Σπίρτζης; Η πιάτσα βοά ότι έσπασε το συγκεκριμένο έργο σε πολλά κομμάτια για να βολέψει πολλούς μικρότερους εργολάβους αντί ενός μεγάλου. Ας μας πει, λοιπόν, ποιος είναι ο μεγάλος και ποιοι οι μικροί. Δε χρειάζεται να πούμε ότι οι εργολαβικές λωβιτούρες μπορούν να γίνουν είτε με έναν μεγάλο είτε με πολλούς μικρότερους εργολάβους. Οσο για τους εργάτες, με τον ίδιο τρόπο θα τους πιει το αίμα ο κάθε εργολάβος, μεγάλος ή μικρός.
Ξαναρωτάμε: γιατί ο Τσίπρας, που γνώριζε τα πάντα σχετικά μ' αυτή την υπόθεση, δεν ξεκαθάρισε το θέμα πλήρως και δημόσια, πριν κάνει τον Σπίρτζη υπουργό και μάλιστα σε υπουργείο που κατεξοχήν εμπλέκεται με εργολαβίες; Το μόνο βέβαιο είναι πως το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς», για το οποίο με τόσο θράσος συνηθίζουν να μιλούν οι συριζαίοι, πλέον προκαλεί μόνο σαρκαστικά γέλια και φράσεις οργής σε άπταιστα… «γαλλικά».
