Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει

«Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες τομές που κάναμε έως σήμερα με μεγάλο αποτύπωμα στην ανάπτυξη και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Με τη νέα αυτή διαδικασία, από τη μία, απελευθερώνονται χιλιάδες επενδυτικά σχέδια που ήταν εγκλωβισμένα στα γρανάζια της γραφειοκρατίας,  και από την άλλη, τα νέα επενδυτικά σχέδια θα υλοποιούνται πλέον με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα». Μ' αυτή τη δήλωση συνόδευσε ο Γεωργιάδης την υπογραφή από τον ίδιο Υπουργικής Απόφασης και με τον υφυπουργό Οικονομικών Βεσυρόπουλο Κοινής Υπουργικής Απόφασης για την ολοκλήρωση των ελέγχων των επενδυτικών σχεδίων των λεγόμενων αναπτυξιακών νόμων από ορκωτούς ελεγκτές–λογιστές ή ελεγκτικές εταιρίες.
 
Για να το πούμε απλά, παρακάμπτονται οι αρμόδιες για τον έλεγχο δημόσιες υπηρεσίες και ο έλεγχος ανατίθεται σε ιδιώτες (άτομα ή εταιρίες), οι οποίες συνδέονται με χίλια δυο νήματα με τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τις διοικήσεις τους. Εν προκειμένω δεν έχουμε καν ενδοεταιρικές σχέσεις, ώστε οι ιδιώτες ελεγκτές να έχουν ένα τεκμήριο στοιχειώδους αντικειμενικότητας (μολονότι και σ' αυτό το επίπεδο ξέρουμε καλά ότι ευθυγραμμίζονται με τα σχέδια των διοικήσεων και των μεγαλομετόχων, σε βάρος των μικρομετόχων). Εδώ έχουμε τους ιδιώτες ελεγκτές ως μεσολαβητές ανάμεσα στο κράτος και τους καπιταλιστές που υπάγονται σε κάποιον «αναπτυξιακό» νόμο και τσεπώνουν τζάμπα κρατικό χρήμα. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, τι έχει να γίνει με το «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει».
 
Χρόνια τώρα τους ακούμε να εξαπολύουν μύδρους ενάντια στις δημόσιες υπηρεσίες, κατηγορώντας τες πότε για αδικαιολόγητες καθυστερήσεις και πότε για διαφθορά. Οταν όμως ένας καπιταλιστής χρειάζεται να «λαδώσει» για να περάσει έναν έλεγχο, σημαίνει πως έχει λερωμένη τη φωλιά του και χρειάζεται το «λάδωμα» για να πάρει τις σφραγίδες και τις υπογραφές. Δεν μπορούν να υπάρξουν διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι χωρίς λαμόγια καπιταλιστές, που συνήθως υπερτιμολογούν τις επενδύσεις τους, ώστε να καλύπτουν με δωρεάν κρατικό χρήμα και τη δική τους συμμετοχή στην επένδυση ή ένα μεγάλο τμήμα της. Υπάρχουν, όμως, και αδιάφθοροι δημόσιοι υπάλληλοι, που σέβονται το ψωμί που τρώνε, όπως συνηθίζουμε να λέμε. Μ' αυτούς οι καπιταλιστές δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Ενώ με ιδιώτες ελεγκτές, που τους πληρώνουν οι ίδιοι, όλα θα… βαίνουν  ομαλώς.
 
Τηρουμένων των αναλογιών, γίνεται το ίδιο με τον περιβόητο αυτοέλεγχο των επιχειρήσεων που παράγουν και διακινούν τρόφιμα, νωπά και επεξεργασμένα. Αντί να υπάρχουν ισχυροί κρατικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί για την ασφάλεια των τροφίμων, που θα ελέγχουν όλα τα στάδια της παραγωγής και διακίνησής τους, οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις… αυτοελέγχονται! Τα διατροφικά σκάνδαλα που ξεσπούν από καιρού εις καιρόν δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου, κάτι που οι καπιταλιστές δεν καταφέρνουν να το κρύψουν. Στην πραγματικότητα, το διατροφικό σκάνδαλο είναι διαρκές, αφού οι καπιταλιστές έχουν ως μοναδικό θεό τους το κέρδος. Η δίψα τους για το μέγιστο κέρδος τους κάνει αδίστακτους ακόμα και μπροστά στο μεγαλύτερο έγκλημα.
 
Εχουμε γράψει πολλές φορές ότι οι καπιταλιστές είναι η μοναδική κρατικοδίαιτη τάξη της κοινωνίας. Δεν είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι συνταξιούχοι, οι φτωχοί αγρότες, τους οποίους η φασίζουσα αστική προπαγάνδα κατηγορεί ως κρατικοδίαιτους, κάθε φορά που ζητούν αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις τιμές των προϊόντων τους μέσω κρατικών μέτρων. Αυτό που εδώ και χρόνια ζητούσαν και τους το έδωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η παράκαμψη των δημόσιων υπηρεσιών στον έλεγχο των «επενδυτικών» τους σχεδίων, θα τους βοηθήσει να κλέβουν με μεγαλύτερη ευκολία τα κρατικά ταμεία.  Γι' αυτό το ζητούσαν, άλλωστε.