Κότα λειράτη ο Τσίπρας. Μολονότι ο Βούτσης φρόντισε να καθυστερήσει επί τέσσερις μήνες τη συζήτηση επί της πρότασης της ΝΔ για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα capital controls και γενικά για την πολιτική της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, ορίζοντάς την λίγες μέρες πριν κλείσουν τη Βουλή για καλοκαιρινές διακοπές, ο Τσίπρας δεν κατέβηκε στη Βουλή για ν' αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη, σηκώνοντας ο ίδιος την ευθύνη για την πολιτική της κυβέρνησής του. Εστειλε τον Δραγασάκη για να αρθρώσει μια απολογητική για ό,τι έγινε μέχρι να υπογραφεί το τρίτο Μνημόνιο, και τον Τσακαλώτο για να μπαχαλέψει τη συζήτηση, ώστε την επομένη να συζητιούνται οι απείρου κάλλους σκηνές του μπάχαλου και όχι η επί της ουσίας συζήτηση.
Επί της ουσίας, βέβαια, δεν προστέθηκε τίποτα καινούργιο. Ακόμα και τα αναγραφόμενα στο βιβλίο του Γκαλμπρέιθ περί «σχεδίου Β» είχαν χιλιοσυζητηθεί. Και ο Μητσοτάκης με τα στελέχη της ΝΔ δεν έμειναν και πολύ σ' αυτό. Τοποθετήθηκαν εφ' όλης της ύλης, σαν να επρόκειτο για μια προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση που αφορούσε το πρόσφατο παρελθόν. Θα περίμενε κανείς, λοιπόν, ο Τσίπρας να πάει στη Βουλή και να κοντραριστεί στα ίσα με τον Μητσοτάκη. Δεν το έκανε, μάλλον γιατί επέλεξε να μη βρίσκεται ο ίδιος στο κάδρο μιας συζήτησης που επανέφερε στο προσκήνιο τον Μπαρουφάκη, τον Γκαλμπρέιθ, ανθρώπους που όλοι ήταν της δικής του επιλογής. Το επιτελείο του Μαξίμου έκρινε ότι η κυβέρνηση θα είχε εκ των πραγμάτων θέση απολογούμενου, χωρίς δυνατότητα αντεπίθεσης, οπότε άφησε τον Δραγασάκη να παίξει αυτό τον άχαρο και άβολο ρόλο.
Αν υπήρχαν έστω και λίγες δυνατότητες ο Τσίπρας να απαντήσει πειστικά ότι όλα τα έκανε μια χαρά και να περάσει στην αντεπίθεση, τότε θα κατέβαινε στο γήπεδο και δε θα άφηνε τον Μητσοτάκη να αλωνίζει απέναντι σε έναν άχρωμο και άοσμο Δραγασάκη, που είπε το ποίημά του σε χαμηλούς τόνους και δε δοκίμασε καν να δευτερολογήσει, παρακολουθώντας αμήχανα τον Τσακαλώτο να οργανώνει μπάχαλο με αντιπάλους τον Μπουμπούκο και την «το μαλλί πώς είναι;» Βούλτεψη.
Οι συριζαίοι έχουν και ένα άλλο πρόβλημα. Μέχρι και τις εκλογές του Σεπτέμβρη 2015 μπορούσαν να παίζουν το γνωστό δακρύβρεχτο παραμύθι «εκβιαστήκαμε», «υποστήκαμε πραξικόπημα» κτλ. Εμφανίζονταν σα να έχουν υπογράψει ένα Μνημόνιο που δεν το πιστεύουν. Πλέον, έχουν «ενστερνιστεί» το Μνημόνιο, οπότε κάθε συζήτηση για το παρελθόν μόνο ζημιά τους κάνει.
Πάντως, παρά την απουσία του Τσίπρα, η συζήτηση έτυχε προβολής από τα ΜΜΕ, η πλειοψηφία των οποίων δε διάκειται ευμενώς προς τους Τσιπραίους. Ηταν η τελευταία ευκαιρία τους αυτή την περίοδο να εκθέσουν τον Τσίπρα και να στηρίξουν τον Μητσοτάκη, ο οποίος έδωσε ένα άνετο αντιπολιτευτικό σόου, ανακυκλώνοντας τα ίδια υλικά.
Δεν κατάφερε, όμως, να επαναλάβει τα γεγονότα της συζήτησης για τον εκλογικό νόμο, όταν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι εμφανίστηκαν ως ενιαίο μέτωπο, εμποδίζοντας τον Τσίπρα να συγκεντρώσει τους 200 βουλευτές. Τότε, η αριθμητική της Βουλής (200 ψήφοι ή λιγότερες από 200) βοηθούσε να εμφανίζεται η δεξιά και κεντρώα αντιπολίτευση ως ενιαίο μέτωπο (μολονότι δεν υποστήριζαν τις ίδιες θέσεις), όμως στη συζήτηση για την εξεταστική επιτροπή η αριθμητική της Βουλής δεν ήταν υπέρ του Μητσοτάκη, καθώς ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι ψήφισαν την πρόταση της ΝΔ, που όμως τελικά δεν κατάφερε να συγκεντρώσει ούτε 100 ψήφους. Μπορεί ο Βενιζέλος να κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες για να εμφανίσει «κοντά» τις θέσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, όμως η Φώφη έπαιξε διμέτωπο (ο Βενιζέλος απουσίασε και πάλι επιδεικτικά από τα πασοκικά έδρανα την ώρα που μιλούσε η πρόεδρός «του»).
Ούτε και οι Τσιπραίοι, όμως, μπορεί να αισθάνονται ευχαριστημένοι από την απουσία του αρχηγού τους, που είχε κλειστεί στο γραφείο του στη Βουλή (άρα δεν είχε κάποια άλλη υποχρέωση) και προσήλθε μόνο για να ψηφίσει, την απουσία του Καμμένου (που πετάχτηκε μέχρι τη… Βουλγαρία λιποτακτώντας κι αυτός) και την υποστήριξη από τον… Λεβέντη, που είπε ότι δε φταίει ο Τσίπρας, αλλά ο Βαρουφάκης που τον παρέσυρε! Και δεν μπορούσαν να του πουν και τίποτα, γιατί η γραμμή τώρα είναι «στηρίζουμε Λεβέντη, γιατί θα τον χρειαστούμε τις μέρες της δεύτερης αξιολόγησης».
Επειδή οι εντυπώσεις έτσι κι αλλιώς έγειραν υπέρ του Μητσοτάκη, που έπαιξε χωρίς αντίπαλο, οι Τσιπραίοι αποφάσισαν νυχτιάτικα να συγκαλέσουν την επομένη το ΚΥΣΚΟΙΠ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Κοινωνικής Πολιτικής), υπό την προεδρία του Τσίπρα, προκειμένου να ανακοινώσει μέτρα κοινωνικού περιεχομένου, σε μια προσπάθεια να κερδίσει τις εντυπώσεις. Δεν είχαν ανακοινώσει τίποτα τις προηγούμενες μέρες και είναι φανερό πως επρόκειτο για μια επιλογή της τελευταίας στιγμής, με στόχο το κέρδισμα των χαμένων εντυπώσεων.
Τέτοιες ενέργειες αντιπερισπασμού θα βλέπουμε συνέχεια από τον Τσίπρα μέχρι ν' αρχίσει η «διαπραγμάτευση» για τη δεύτερη αξιολόγηση και καθώς ο λαός θα στενάζει από τα «ραβασάκια» της εφορίας (φόρος εισοδήματος και ΕΝΦΙΑ) και τις περικοπές στις συντάξεις. Τις προάλλες πήγε και εγκαινίασε το νοσοκομείο της Σαντορίνης, που δεν έχει γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό (χώρια που θα λειτουργεί ως ανώνυμη εταιρία, με στόχο έσοδα από τον τουρισμό). Μετά οργάνωσαν ολόκληρη φιέστα στο Μπραχάμι για την αυτονόητη επιστροφή στο δήμο της έκτασης του Ασύρματου που δε χρησιμοποιεί πια ο στρατός (την ίδια στιγμή, βέβαια, ελάχιστα χιλιόμετρα πιο κάτω, έχουν ξεπουλήσει ολόκληρη την έκταση του πρώην αεροδρόμιου του Ελληνικού, μαζί με το θαλάσσιο μέτωπό της). Μετά πήρε σειρά το αεροδρόμιο της Πάρου και ποιος ξέρει τι άλλο θα εγκαινιάσει ο Τσίπρας (έχει δημιουργήσει «σχολή» ο Παττακός).
Ο Τσίπρας θα κάνει εγκαίνια και φιέστες τύπου συνταγματικής αναθεώρησης, ο Μητσοτάκης θα ανακυκλώνει όλες τις καταγγελίες κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, ενώ στελέχη της ΝΔ θα ντύνονται ακόμα και με αντιμνημονιακή λεοντή, και όλοι μαζί θα δημιουργούν πέπλο αποπροσανατολισμού, κάτω από το οποίο θα κρύβεται η βαρβαρότητα. Το έργο το έχουμε ξαναδεί, οπότε δε θα πρέπει να μας εκπλήσσει. Σημασία έχει να τ' αλλάξουμε.
ΥΓ. Από χτες η Βουλή έκλεισε. Θα ξανανοίξει στα τέλη Αυγούστου, χωρίς να λειτουργήσουν θερινά τμήματα. Πριν από λίγο καιρό, ο ίδιος ο Τσίπρας έλεγε ότι δε θα κλείσει η Βουλή, γιατί έχει πολλή δουλειά. Η πράξη, όμως, δείχνει ότι την κλείνουν σχεδόν για όλο τον Αύγουστο, επειδή δεν έχει δουλειά να κάνει. Τη νομοθετική πρωτοβουλία δεν την έχει η κυβέρνηση, αλλά το κουαρτέτο/τρόικα. Τώρα περιμένουν το Σεπτέμβρη, που θα γίνει η δεύτερη φάση της πρώτης αξιολόγησης. Εχουν καμιά ντουζίνα προαπαιτούμενα, θα τα βάλουν σε κάποιο (ή κάποια) πολυνομοσχέδιο, θα το ψηφίσουν με την κατεπείγουσα διαδικασία και μετά θα ξανανομοθετήσουν με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης.
