Στην παλιά, καλή και δοκιμασμένη γραμμή της «ανανεωτικής αριστεράς», πετώντας στα σκουπίδια το «ριζοσπαστικό» που έχει στον τίτλο του, κινήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή, κατά τη συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης. Η καινούργια καραμέλα (που δεν είναι και τόσο και- νούργια) ονομάζεται «προγραμματική αντιπολίτευση» ή «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση», όπως επαναλάμβανε διαρκώς ο Τσίπρας.
Τι στο διάολο σημαίνει αυτό; «Εμείς, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, θα είμαστε εδώ, για να ελέγχουμε το κυβερνητικό έργο από θέση αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης», είπε ο Τσίπρας, για να συμπληρώσει: «Και εδώ, κύριε πρωθυπουργέ, έχετε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να αποδείξετε ότι είστε ειλικρινείς όταν λέτε, όταν λέγατε, ότι είστε διατεθειμένοι για μεγάλες ρήξεις και τομές, προκειμένου να προασπίσετε το δημόσιο συμφέρον. Κάντε το και θα έχετε μαζί σας την πλειοψηφία των πολιτών και της κοινωνίας να το υποστηρίζει και πρώτα εμείς θα το χαιρετίσουμε»!!! Και επειδή δεν του άρεσε η μία φορά, το επανέλαβε σε άλλο σημείο της ομιλίας του: «Ιδού, λοιπόν, η ευκαιρία! Θα αποδείξετε ότι το εννοείτε ή θα ακολουθήσετε την πεπατημένη, προεκλογικά να βγάζετε φλας αριστερά και μετεκλογικά να στρίβετε δεξιά;»!!!
Ο Παπαδημούλης το έκανε πιο νιανιά: «Ακούσαμε σήμερα θετικές εξαγγελίες. Το ζητούμενο είναι να γίνουν πράξη. Σ’ αυτή την προσπάθεια και θα σας ελέγχουμε και θα σας πιέζουμε»!!!
Αν αυτό δε λέγεται καλλιέργεια αυταπατών για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και αποπροσανατολισμός για τη διαχείριση του συστήματος από μια αστική κυβέρνηση (του όποιου κόμματος), τότε πώς λέγεται; Ο Τσίπρας παρουσίασε το ΠΑΣΟΚ σαν ένα κόμμα που έχει τη διάθεση να κάνει πολιτική υπέρ των εργαζόμενων, αλλά δεν είναι σίγουρο αν θα τα καταφέρει. Το είπε ευθέως δεν το υπαινίχθηκε: «Δεχόμαστε ως χώρα ισχυρότατες πιέσεις για μεταρρυθμίσεις εις βάρος των εργαζόμενων. Θα ενδώσετε, κύριε πρωθυπουργέ, σε αυτές τις πιέσεις;»!
«Με ποια γραμμή θα πάει τη Δευτέρα ο κ. Παπακωνσταντίνου στις Βρυξέλλες;», αναρωτήθηκε σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Τσίπρας, λες και δεν ξέρουμε ποια είναι η γραμμή του ΠΑΣΟΚ ή λες και δεν ακούσαμε προεκλογικά τους Πασόκους να διαβεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να ξεφύγουν από τις υποχρεώσεις έναντι της ΕΕ και της ΟΝΕ. Ομως, μη φανταστείτε ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά τίποτα αντικαπιταλιστικές… ακρότητες. Τις ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ έφερε ως παράδειγμα ο Τσίπρας. Αφού σημείωσε ότι «οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν ξεφύγει από τις νόρμες του Συμφώνου Σταθερότητας», πρότεινε στην κυβέρνηση: «Να διαπραγματευτείτε με όλες τις χώρες που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν το Σύμφωνο Σταθερότητας ως ένα βραχνά και να δημιουργήσετε ένα μέτωπο στην Ευρωπαϊκή Ενωση που θα αμφισβητεί αυτό το παρωχημένο, αναποτελεσματικό και αντικοινωνικό εργαλείο»! Είδατε πόσο εύκολα είναι τα πράγματα; Μέσα στην ΕΕ θα δημιουργηθεί μέτωπο κρατών (προσοχή, κρατών όχι κινημάτων) που θα αμφισβητήσει το θεμέλιο λίθο της ΟΝΕ. Για να είμαστε δίκαιοι, πάντως, πρέπει να πούμε ότι τη μεγαλύτερη αμφισβήτηση στο Σύμφωνο Σταθερότητας κάνει η δεξιά κυβέρνηση Σαρκοζί! Εκεί καταντάς όταν βλέπεις τα πράγματα όχι από ταξική σκοπιά, αλλά από τη σκοπιά της διαχείρισης του συστήματος. Οταν προπαγανδίζεις την κάλπικη ιδέα, ότι μπορεί να έχεις και τον καπιταλισμό ακέραιο και τους εργαζόμενους χορτάτους.
Μετά απ’ αυτά, δεν είναι τυχαίο που στη δευτερολογία του ο Παπανδρέου μόνο καλά λόγια είχε να πει για την αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ: «Επισημαίνω την τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ για άσκηση προγραμματικής αντιπολίτευσης και υπενθυμίζω την πάγια θέση μας για προγραμματικές συγκλίσεις»!
ΥΓ: Το παράδειγμα των ισχυρών ιμπεριαλιστικών χωρών της Ευρώπης φαίνεται πως έλκει ιδιαίτερα τον Τσίπρα. Γι’ αυτό και, εκτός από την περίπτωση του Συμφώνου Σταθερότητας, το χρησιμοποίησε σαν παράδειγμα και για τα λιμάνια. Είπε απευθυνόμενος στον Παπανδρέου: «Στις προγραμματικές σας δηλώσεις δεν είπατε παρά μονάχα ότι θα διεκδικήσετε εκ νέου την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών. Δηλαδή οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες με μεγάλα λιμάνια, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, που δεν αποφασίζουν να ξεπουλήσουν, παραδείγματος χάρη, το λιμάνι της Μασσαλίας ή το λιμάνι του Αμβούργου στους Κινέζους, τι κάνουν; Δεν διεκδικούν την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών; Μόνο εμείς πρέπει να ξεπουλάμε τον εθνικό μας πλούτο, για να διεκδικού-με την εμπιστοσύνη των διεθνών αγορών;»!
