Ο φίρερ (τρομάρα του!) τους καταδίκασε όλους. Οχι μόνο την αμφίεση, τη συμπεριφορά και το στρατιωτικό βηματισμό των ταγμάτων εφόδου, αλλά και τους ελέγχους σε μικροπωλητές και αποκλειστικές νοσοκόμες, που έκαναν βουλευτές του. «Δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν τις υιοθετώ και δημόσια τις έχω καταγγείλει», επαναλαμβάνει στην απολογία του. Απολογία κλεφτοκοτά, που αισθάνεται την ανάγκη ν’ απαντήσει σε κάθε λεπτομέρεια, για ν’ αποδείξει ότι είναι αθώος. Ακόμα κι όταν στο σπίτι του βρέθηκε το κεφάλι και τα πόδια της κότας που έκλεψε. Ο υπαρχηγός του δήλωσε ότι δεν ξέρει τίποτα, γιατί ζούσε στα Γιάννινα και δεν ήταν μέλος της ΚΕ του κόμματος. Οσο για τα ναζιστικά κείμενα που βρέθηκαν στην κατοχή του, δε θυμάται τίποτα.
Ο Λαγός τα έριξε όλα στον Πατέλη και το τάγμα εφόδου της Νίκαιας. Ο Κασιδιάρης δήλωσε ότι δεν έχει ιδέα για τα οργανωτικά, γιατί αυτός ήταν μόνο εκπρόσωπος Τύπου και βουλευτής. Ο Μίχος έδωσε στεγνά τους βουλευτές που πρωταγωνίστησαν στα επεισόδια κατά μικροπωλητών σε Ραφήνα και Μεσολόγγι, λέγοντας ότι «έχουν επιβληθεί κυρώσεις στους παραβάτες από τα πειθαρχικά όργανα και προειδοποίηση ότι αν ξαναενεργήσουν μόνοι τους θα υπάρξει αυστηρή επίπληξη και πιθανόν αποπομπή από το κόμμα»! Ο Παναγιώταρος χαρακτήρισε τις εμφανίσεις των ταγμάτων εφόδου σε παράταξη «μεμονωμένα περιστατικά» και καταδίκασε κάθε πράξη βίας.
Δεν νομίζουμε ότι έχει νόημα να θυμίσουμε περιστατικά, όπως τον Μιχαλολιάκο να υπόσχεται ότι θα βγουν στο δρόμο και θ’ ακονίζουν τις ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια, τον Κασιδιάρη σε στιλ street fighter να απειλεί αστυνομικό διευθυντή ότι θα έχει νεκρούς, αν δεν χτυπήσει τους αντιφασίστες, τον Παναγιώταρο να πρωτοστατεί σε ύβρεις και τραμπουκισμούς έξω από το θέατρο «Χυτήριο» κ.ά. Ξέρουμε πολύ καλά ότι όλ’ αυτά τα πρωτοπαλίκαρα αναδείχτηκαν και έγιναν βουλευτές, γιατί έδωσαν εξετάσεις «στο δρόμο».
Κρατάμε, λοιπόν, την εμφάνισή τους. «Κότες τρίλειρες και μακροπουπουλάτες», όπως τους χαρακτήρισε η Μπακογιάννη. «Αίμα, τιμή…» φώναζαν στις βρομοσυνάξεις τους, αλλά το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι το αίμα μεταναστών και αντιφασιστών. Η μόνη τιμή που γνωρίζουν είναι η τιμή που έπιαναν στο χρηματιστήριο της νύχτας. Δειλοί, αδίστακτοι, έτοιμοι να πουλήσουν τη μάνα τους και τον πατέρα τους για να γλιτώσουν. Ετοιμοι κυρίως να πουλήσουν εκείνους που στρατολόγησαν και χρησιμοποιούσαν στα τάγματα εφόδου.
Δεν ήθελαν και πολύ αυτά τα ανθρωποειδή για ν’ αρχίσουν να σπάνε ο ένας μετά τον άλλο και να μετατρέπονται στους «μάρτυρες Α, Β, Γ, Δ, Ε…». Ο σώζων εαυτόν σωθήτω είναι το σύνθημα που επικρατεί. Δεν ξέρουμε αν προσέρχονται αυτοβούλως για να «δώσουν» τα ηγετικά στελέχη ή αν τους πλησιάζει η Ασφάλεια. Και το δεύτερο να ισχύει, σίγουρα δε δυσκολεύονται πολύ οι ασφαλίτες. Πολλούς απ’ αυτούς τους ξέρουν, είναι άνθρωποί τους. Αλλους τους έχουν στο χέρι από μπραβιλίκια, νταβατζιλίκια και άλλες «νυχτερινές εργασίες». Οταν αυτά τα ανθρωποειδή βλέπουν την ηγεσία να τους «δίνει», δεν έχουν κανένα πρόβλημα να την πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα, με την ελπίδα πρώτο ότι θα τη γλιτώσουν και δεύτερο ότι θα βρουν ρόλο στη «διάδοχη κατάσταση», στο νέο φασιστικό μόρφωμα που θα δημιουργηθεί, υπό τον απόλυτο έλεγχο του κατασταλτικού μηχανισμού.
Ο Σαμαράς, μετά το κάζο της αποφυλάκισης των Κασιδιάρη-Παναγιώταρου-Μίχου, φαίνεται να ελέγχει τώρα την κατάσταση. Το κέντρο που παρενέβη και επέβαλε την αποφυλάκιση των τριών φαίνεται πως έχει μαζευτεί. Ολα δείχνουν ότι θα υπάρξουν και άλλες προφυλακίσεις, μετά το έγγραφο των ανακριτών προς τη Βουλή, στο οποίο ζητείται η άρση της ασυλίας των Γερμενή, Ηλιόπουλου, Μπούκουρα, ενώ αφήνεται να φανεί ότι θ’ ακολουθήσουν και άλλα αιτήματα για άρσεις ασυλίας, μέσω των οποίων (με τη διεύρυνση του κατηγορητήριου) μπορεί να βρεθούν προφυλακισμένοι και οι τρεις που αρχικά δεν προφυλακίστηκαν. Η πίεση είναι μεγάλη και αυτή η πίεση μπορεί να «σπάσει» και άλλους των μεσαίων κλιμακίων, οπότε οι αρχηγοί θα έχουν σε βάρος τους καταθέσεις μελών των ταγμάτων εφόδου, τα οποία παίρνουν ως αντάλλαγμα την προσωπική τους ασυλία για τα εγκλήματα που έχουν διαπράξει. Εχουν αρχίσει να «σπάνε» και κάποιοι από τους κατηγορηθέντες (ακόμη και προφυλακισθέντες), οι οποίοι προφανώς παίρνουν την υπόσχεση ότι θα πέσουν στα μαλακά κατά τη δικαστική διεκπεραίωση της υπόθεσης.
Οι νεοναζί δείχνουν σαστισμένοι. Συλλογικά δεν μπορούν να λειτουργήσουν και περιορίζονται σε κραυγούλες για πολιτική δίωξη. Δεν μπορούν να κινήσουν ούτε τα οργανωμένα μέλη πια, γιατί έχει αρχίσει να κυριαρχεί ο φόβος. Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι υπάρχει ενότητα και στο στενό ηγετικό πυρήνα. Οι φυλακισμένοι βλέπουν με μισό μάτι αυ- τούς που δεν προφυλακίστηκαν, φοβού-μενοι ότι θα αυτομολήσουν, όπως αυτομόλησαν κάποτε τα γκεσέμια του Καρατζαφέρη από το ΛΑΟΣ. Εχει τη δυνατότητα ν’ αντιδράσει ο Μιχαλολιάκος, αφού συνέλθει από το σοκ της σύλληψης και προφυλάκισης; Και μέχρι πού φτάνει αυτή η δυνατότητα; Αυτό μένει να το δούμε. Το μόνο βέβαιο είναι πως δυνατότητα να κινητοποιήσουν κόσμο οι χρυσαυγίτες δεν έχουν. Και οι μπάτσοι που ήταν το στήριγμά τους πλέον «δεν τους ξέρουν», γιατί ο Δένδιας ξαμόλυσε το Εσωτερικών Υποθέσεων και ο κάθε φασιστόμπατσος κοιτάζει να γλιτώσει το τομάρι του, μέχρι να κατακαθήσει ο κουρνιαχτός.
Βέβαιο είναι, επίσης, πως ακόμα και τα «μαϊμουδισμένα» γκάλοπ δεν τόλμησαν να δείξουν επαναπατρισμό των ψηφοφόρων της ΧΑ στη ΝΔ. Δείχνουν μόνο μείωση των δημοσκοπικών ποσοστών, ως ένα βαθμό αναμενόμενη, γιατί δεν ήταν σκληροί φασίστες όλοι όσοι μέχρι πρότινος δήλωναν ότι θα ψηφίσουν ΧΑ. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται να παραμένει ένας δυνατός πυρήνας ψηφοφόρων, στα επίπεδα των εκλογών του 2012 (και λίγο πάνω απ’ αυτά).
Αυτό σημαίνει ότι θα «σφαχτούν» πολλοί γι’ αυτή την προίκα, αν υποθέσουμε ότι θα καταφέρουν να «τελειώσουν» τον Μιχαλολιάκο και τη συμμορία του, για να μην ξαναπαίξουν στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι και για να λειτουργήσει το «τελείωμά» τους ως προειδοποιητικό μήνυμα και γι’ αυτούς που θα έρθουν να τους αντικαταστήσουν. Λέμε «αν θα καταφέρουν», γιατί μολονότι ο Σαμαράς δείχνει αποφασισμένος να τους «τελειώσει» (για τους δικούς του λόγους και όχι επειδή είναι αντιφασίστας) και να «ανεβάσει» την ακροδεξιά πτέρυγα της ΝΔ (όχι με την παραδοσιακή «λαϊκή δεξιά», αλλά με τον ακροδεξιό εσμό που ανήκει στον προσωπικό του κύκλο), δεν είναι και σίγουρο ότι θα τα καταφέρει. Οπως έδειξε και η μη προφυλάκιση των «3», υπάρχει ισχυρό κέντρο που θέλει να διατηρήσει τη ΧΑ, με πιο «σοβαρό» πρόσωπο.
Τι είναι αυτό το «σοβαρό» πρόσωπο το εξηγήσαμε από την πρώτη στιγμή (αναλυτικά γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο). Μια φασιστική οργάνωση, η οποία θα δρα τρομοκρατικά τη νύχτα, χωρίς να φτάνει σε δολοφονίες, αλλά σπέρνοντας τον τρόμο με τραμπουκισμούς, και η οποία δε θα εμφανίζεται δημόσια εν είδει στρατού σε παράταξη μάχης. Μια φασιστική οργάνωση απόλυτα ελεγχόμενη από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, όπως ήταν παλιότερα η ΧΑ, πριν κάνει το εκλογικό «μπαμ» και πάρει αέρα ο κώλος του Μιχαλολιάκου και των πρωτοπαλίκαρών του.
Κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο, βέβαια, γιατί είναι πολλοί οι μνηστήρες της φασιστικής προίκας (μέχρι και ο Καρατζαφέρης μοστράρει ως «η αστική απάντηση στους νεοναζί», με τους οποίους βέβαια δεν είχε κανένα πρόβλημα να συνεργαστεί στο παρελθόν), όμως όλοι λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο, χωρίς τον περί τον Μιχαλολιάκο πυρήνα που έφερε τη ΧΑ στα εκλογικά ποσοστά του 2012. Αν αυτός ο πυρήνας δεν μπορέσει να αντιδράσει ή αν διασπαστεί, τότε η «προίκα» θα μείνει ορφανή και θα πρέπει να γίνουν κινήσεις οργανωμένες για να περάσει σ’ ένα ελεγχόμενο από το «βαθύ κράτος» φασιστικό μόρφωμα, το οποίο θα εξακολουθήσει να παίρνει στήριξη από εξέχοντες καπιταλιστές. Αν όμως ο Μιχαλολιάκος και η συμμορία του μείνουν ενωμένοι και καταφέρουν ν’ αντιδράσουν, τότε τα πράγματα θα δυσκολέψουν για εκείνους που αναπτύσσουν το σχέδιο μιας «σοβαρής» ΧΑ, έστω και με άλλο όνομα.
Σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, ο φασιστικός κίνδυνος θα εξακολουθήσει να υφίσταται, γιατί είναι ο καπιταλισμός που γεννά το φασισμό και σε συνθήκες κρίσης το τέρας αναπτύσσεται γρήγορα. Εμείς υποστηρίζουμε από παλιά ότι υπάρχει κοινωνικός εκφασισμός, που αφορά κατεστραμμένα μεσαία στρώματα, λουμπενοποιημένους προλετάριους, άνεργους νέους χωρίς ίχνος πολιτικής συνείδησης. Ο κοινωνικός εκφασισμός θα σταματήσει να επεκτείνεται μόνον όταν αναπτυχθεί αντιφασιστικό κίνημα με ανατρεπτικά χαρακτηριστικά, που θα ξαναθέσει επί τάπητος τη διεκδίκηση της κοινωνικής απελευθέρωσης και όχι την άγρα ψήφων.
