Σάλπισμα για το «δεύτερο κύκλο των μεταρρυθμίσεων» σήμανε ο ίδιος ο Καραμανλής, αποθρασυμμένος από τη σχετικά εύκολη νίκη που κατήγαγε στη μάχη του Ασφαλιστικού. Από μια ιδιαίτερα προκλητική ομιλία του, το περασμένο Σάββατο, στους γενι- κούς γραμματείς των υπουργείων που τους μάζεψαν για να αποτελέσουν το κατάλληλο ντεκόρ, ο Καραμανλής έστειλε μήνυμα κοινωνικής αναλγησίας και κατασταλτικής αποφασιστικότητας, βαφτίζοντας… εχθρούς της προόδου όσους αντιστέκονται στα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησής του.
«Προχωρούμε στις μεταρρυθμίσεις –είπε– που επί χρόνια όλοι συνομολογούσαν ότι είναι αναγκαίες, αλλά κανείς δεν τολμούσε να προχωρήσει. Μεταρρυθμίσεις που, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, δεν είναι πάντα αρεστές καθώς θίγουν συμφέροντα, κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες, μεταρρυθμίσεις που βρίσκουν απέναντί τους δυνάμεις που καταφεύγουν στο λαϊκισμό και την ισοπέδωση». Δίνοντας το σύνθημα της επίσπευσης στους υπουργούς του, σημείωσε ότι «οφείλουμε να προχωρήσουμε με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα με πιο γρήγορους ρυθμούς». Μια μέρα πριν, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη συζήτηση στη Βουλή για τον ΟΤΕ, όπου μίλησε και πάλι με τον αέρα του νικητή επί μιας κακομοίρικης αντιπολίτευσης, εξέπεμψε το μήνυμα της καταστολής όσων αντιστέκονται: «Δεν πρόκειται να υποταχτούμε σε εκβιασμούς των λίγων που πλήττουν τα συμφέροντα των πολλών… Δε μπορεί να υπάρχουν ομάδες που επιδιώκουν εκβιαστική επιβολή των αξιώσεών τους, πλήττοντας αδιάκριτα το συμφέρον όλων των άλλων».
Με αυτές τις φράσεις φωτογράφισε το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα, το οποίο, ένα χρόνο μετά την ψήφιση του νόμου-πλαίσιο, βρίσκεται αντιμέτωπο με την προσπάθεια της κυβέρνησης να υλοποιήσει τις βασικές του διατάξεις. Τη Δευτέρα, ο Καραμανλής φώναξε στο Μαξίμου το Στυλιανίδη και τον διέταξε να προχωρήσει σε κατά μέτωπο σύγκρουση με το φοιτητικό κίνημα, ολοκληρώνοντας αυτό που ξεκίνησε η Γιαννάκου.
Γιατί, όμως, η κυβέρνηση επιλέγει αυτή τη στιγμή τη σύγκρουση με το φοιτητικό κίνημα; Η επιλογή δε στερείται πολιτικής σημειολογίας. Οταν έχει καταγραφεί κατά κράτος ήττα της κυβέρνησης στην προσπάθεια αναθεώρησης του άρθρου 16, την οποία τόσο όμορφα προωθούσαν μαζί με το ΠΑΣΟΚ, είναι λογικό μια συντηρητική κυβέρνηση να θέλει να πάρει τη ρεβάνς και να τσακίσει το μοναδικό θύλακα αντίστασης που έχει «σπάσει» την πολιτική της. Οι πληροφορίες που προφανώς φτάνουν στο Μαξίμου είναι ότι το κίνημα που τροφοδότησε δυο κύματα καταλήψεων διάρκειας έχει ξεφουσκώσει και δεν υπάρχει περίπτωση να επαναληφθεί το φαινόμενο.
Από την άλλη, έχει οργανώσει καλύτερα τις πολιτικές της συμμαχίες σε σχέση με το παρελθόν. Καταρχάς, με το «σύστημα των νταβατζήδων», με τα συγκροτήματα των ΜΜΕ, που ήδη έχουν στρατευθεί στον αγώνα της συκοφάντησης και της κοινωνικής απομόνωσης των αγωνιζόμενων φοιτητών. «Για τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινής γνώμης ο νέος γύρος αντιπαράθεσης στα πανεπιστήμια είναι απολύτως ακατανόητος», έγραφαν την περασμένη Δευτέρα στο κύριο άρθρο τους τα… δημοκρατικά «Νέα». Στο ίδιο φύλλο φιλοξενούνταν ρεπορτάζ που δεν αφήνει αμφιβολία για την πλήρη κάλυψη του ΠΑΣΟΚ στην κυβερνητική επίθεση: «Πέφτουν οι τόνοι στην ΠΑΣΠ σχετικά με τις πρυτανικές εκλογές, καθώς η δραστική παρέμβαση των “μεγάλων” οδηγεί τα μέλη της σπουδαστικής παράταξης του Κινήματος στις κάλπες. Εγκαταλείπεται έτσι η στρατηγική της ταύτισης με άλλες σπουδαστικές παρατάξεις που κινούνται στον χώρο της αντιπολίτευσης και έχουν αποφασίσει, είτε να μποϊκοτάρουν τις αυριανές εκλογές είτε να παρέμβουν δυναμικά για να τις αποτρέψουν, όπου στηθούν κάλπες… Αποφασίστηκε να αλλάξει εντελώς η “γραμμή” σε σχέση με τις πρυτανικές εκλογές και να δοθεί εντολή για συμμετοχή, ενώ η αρχική θέση ήταν αποχή, μποϊκοτάζ, αλλά και ενεργητική αποτροπή των εκλογών. Προηγήθηκε κύκλος διαβουλεύσεων, μεταξύ του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου, της πολιτικής εκπροσώπου για θέματα Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου, του γραμματέα του κόμματος Γ. Ραγκούση και του Ν. Αθανασάκη. Οπως έγινε γνωστό, με μικρές εξαιρέσεις τα περισσότερα στελέχη της ΠΑΣΠ δήλωσαν ότι αποδέχονται τη “γραμμή” που έδωσε με τη δήλωσή της προ ημερών η πολιτική εκπρόσωπος Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου, η οποία ξεκαθάρισε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι κατά της βίαιης ανατροπής του δημόσιου χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Οπως δήλωσε χαρακτηριστικά και στα ΝΕΑ, “από τη στιγμή που επίσημα το κόμμα στηρίζει το δημόσιο πανεπιστήμιο, δεν μπορεί να συναινέσει σε πολιτικές που υπονομεύουν τον δημόσιο χαρακτήρα του. Και σε κάθε περίπτωση, το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να συναινεί η δημόσια παιδεία να γίνεται έρμαιο της βίας”».
Τέλος, η κυβέρνηση ποντάρει και στην παρασκηνιακή συμφωνία με το ΚΚΕ, που έχει εξαπολύσει μια λυσσασμένη εκστρατεία ενάντια στο αγωνιστικό κομμάτι του φοιτητικού κινήματος. Μέχρι στιγμής, όμως, κανένας σχεδιασμός δεν της βγήκε γι’ αυτό και πολλά θα παιχτούν μέχρι το τέλος του Ιούνη.
«Αυτού του είδους οι εκφοβισμοί, ότι θα καταργηθούν οι νόμοι, στην πράξη τι σημαίνουν; Οτι θα καταργήσουμε τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, τη Βουλή που φτιάχνει τους νόμους; Ποιος τα λέει αυτά;».
Δεν έχουμε καμιά πρόθεση ν’ ανοίξουμε διάλογο με το γνωστό και μη εξαιρετέο Ιωάννη Τραγάκη, που «μπούκωνε» τα μικρόφωνα του ραδιόφωνου του «Αντέννα» ορυώμενος κατά των αγωνιστών φοιτητών. Κατανοούμε τις πολιτικές φιλοδοξίες ενός δευτεροκλασάτου βουλευτή, που ο Καραμανλής τον έκανε επιλοχία της γαλάζιας κοινοβουλευτικής ομάδας και στον ύπνο του βλέπει υφυπουργείο. Δεν έχουμε σκοπό να του κάνουμε μάθημα περί αστικού κοινοβουλευτισμού και ταξικής πάλης, γιατί δε θα καταλάβει.
Απλά, θα του θυμίσουμε ότι το «τοτέμ» που προσκυνούν, θαμμένο εδώ και μερικά χρόνια στο προαύλιο των καταπατημένων βραχών της Φιλοθέης, εν έτει 1979 είχε αναγκαστεί να βάλει την ουρά στα σκέλια και να καταργήσει τον ψηφισμένο από τη Βουλή νόμο 815. Κατά… σύμπτωση, ήταν και εκείνος νόμος-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση.
