«Το μεγαλύτερο έγκλημα δεν είναι οι μισθοί και οι συντάξεις, γιατί αυτούς θα τους επαναφέρουμε με έναν νόμο και ένα άρθρο, όταν πολύ γρήγορα θα βρεθούμε, με τη βοήθεια του λαού, σε θέση διακυβέρνησης». Με τον οίστρο που τον καταλαμβάνει κάθε φορά που βρίσκεται μπροστά σε λαϊκό ακροατήριο, ο Τσίπρας έταξε και επαναφορά μισθών και συντάξεων «με έναν νόμο και ένα άρθρο», μιλώντας στους εργάτες της ΛΑΡΚΟ. Γιατί να μην τάξει; Τζάμπα είναι τα ταξίματα και αποδίδουν πολιτική υπεραξία άμεσα, από έναν κόσμο μπαϊλντισμένο, που ακόμα δεν έχει καταφέρει να βρει τον αγωνιστικό του βηματισμό και περιμένει λύση μέσω εκλογών.
Επειδή έγινε ο σχετικός ντόρος και έπεσε η σχετική σπέκουλα από πλευράς στελεχών της συγκυβέρνησης και αστικού Τύπου, βγήκε ο Σκουρλέτης να το «γλυκάνει» λίγο, σε πρωινή εκπομπή του Real FM (19.11.12). «Αυτό το οποίο είπε», εξήγησε αναφερόμενος στην ομιλία Τσίπρα στη ΛΑΡΚΟ, «είναι ότι σε ένα άρθρο θα καταργήσουμε το σύνολο των εφαρμοστικών νόμων. Σκοπός μας είναι να αποκαταστήσουμε –σε ένα βάθος χρόνου και με βάση μια διαδικασία ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας– να αποκαταστήσουμε όσο το δυνατόν το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών και κατά προτεραιότητα όσων ήταν στα χαμηλότερα κλιμάκια». Ο Τσίπρας, βέβαια, δεν είχε πει αυτό. Δεν είχε μιλήσει για «βάθος χρόνου». Είπε ότι «με έναν νόμο και ένα άρθρο θα επαναφέρουμε μι- σθούς και συντάξεις». Ομως, ακόμη και την «ερμηνεία» Σκουρλέτη να πάρουμε, στο ίδιο αποτέλεσμα οδηγεί. Αν με ένα άρθρο καταργηθούν όλοι οι εφαρμοστικοί νόμοι, τότε όλες οι συντάξεις και οι μισθοί στο δημόσιο θα επανέλθουν εκεί που ήταν.
Γι’ αυτό και επανήλθε στο θέμα ο ίδιος ο Τσίπρας, στη συνέντευξη Τύπου της περασμένης Δευτέρας για τα οργανωτικά του ΣΥΡΙΖΑ, όπου παρουσίασε μια νέα εκδοχή. Σύμφωνα μ’ αυτή την εκδοχή, δεν αναφερόταν σε όλες τις μειώσεις μισθών και συντάξεων που έχουν γίνει, ούτε σε όλους τους εφαρμοστικούς νόμους, αλλά μόνο στις τελευταίες μειώσεις: «Εμείς έχουμε πει στη βουλή ότι το τελευταίο, τρίτο μνημόνιο έτσι όπως επιβλήθηκε με ένα νόμο σε ένα άρθρο, θα το καταργήσουμε με ένα νόμο σε ένα άρθρο». Και το επανέλαβε, μη τυχόν και δεν το κατάλαβαν όλοι: «Ναι, θα καταργήσουμε σε ένα άρθρο με έναν νόμο αυτά που ψηφίστηκαν εκβιαστικά στην προηγούμενη βουλή με 153 βουλευτές και με τους μισούς από αυτούς να λένε ότι το κάνουνε για τελευταία φορά». Αυτό που εννοούσε, βέβαια, δεν έγινε στην προηγούμενη Βουλή, αλλά στη σημερινή. Προφανώς ήθελε να πει στην προηγούμενη συνεδρίαση, αλλά τον παρέσυρε και πάλι ο οίστρος.
Επανήλθε, όμως, στο ίδιο θέμα, αφού πέρασε λίγη ώρα: «Σχετικά με το θέμα της επαναφοράς μισθών και συντάξεων, είναι ένα θέμα στο οποίο έχουμε απαντήσει και έχουμε δώσει πολύ συγκεκριμένες απαντήσεις. Εμείς δεν υποσχόμαστε ότι θα φέρουμε τη χώρα στην κατάσταση που ήταν το 2009. Κανείς δεν το περιμένει από μας αυτό. Εμείς λέμε ότι καταρχάς θα σταματήσουμε αυτό τον κατήφορο της λιτότητας και ότι θα αποκαταστήσουμε άμεσα σημαντικές και παράφορες αδικίες, διότι αυτό δεν είναι ένας λαϊκισμός, μια προσπάθεια να γίνουμε καλοί με τους πολλούς, αλλά γιατί πιστεύουμε ότι μόνο έτσι μπορεί να επανακκινηθεί η οικονομία (…) Αρα με αυτή την έννοια εμείς όταν λέμε ότι έχουμε στόχο να καταργήσουμε το μνημόνιο και να επαναλειτουργήσουμε την οικονομία, δίνουμε την υπόσχεση ότι οι μεγάλες αδικίες θα αποκατασταθούν άμεσα».
Τι λέει αυτή η νέα εκδοχή; Οτι δε θα υπάρξει γενική επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ Μνημονίου επίπεδα, αλλά αποκατάσταση των «μεγάλων αδικιών». Αντε τώρα να βγάλει κανείς άκρη για το ποιες είναι μεγάλες και ποιες μικρότερες αδικίες.
Για μια ακόμη φορά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αδίστακτη στον μαυρογιαλουρισμό της, τάζει στους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους αυτό που θέλουν ν’ ακού-σουν και ταυτόχρονα κλείνει το μάτι στους εκπροσώπους της αστικής τάξης και των δανειστών, «μαζεύοντας» τις πρώτες δηλώσεις. Πρόκειται για κλασικό κόλπο της αστικής πολιτικής, το οποίο έχει δοξάσει το ΠΑΣΟΚ. Ποιος ξεχνάει τις «ακόμα καλύτερες μέρες», που έγιναν «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» με πάγωμα μισθών και συντάξεων;
Υπήρξε μια περίοδος που οι ΣΥΡΙΖΑίοι, δίνοντας εξετάσεις στο εγχώριο σύστημα εξουσίας και στους ιμπεριαλιστές δανειστές, έλεγαν τα πράγματα με τ’ όνομά τους σε βαθμό πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με τη σημερινή διγλωσσία τους. Ηταν η περίοδος ανάμεσα στις εκλογές του Μάη και σ’ αυτές του Ιούνη. Ας θυμηθούμε για μια ακόμη φορά τι έλεγαν τότε τα δυο γκεσέμια της οικονομικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Δραγασάκης και ο Σταθάκης, που είχαν καθημερινά στασίδι στα ΜΜΕ.
Μιλώντας στη διαδικτυακή τηλεόραση Euro2day.gr, στις 11 Ιούνη, ο Γ. Δραγασάκης επαγγελλόταν την πλήρη εφαρμογή του Μνημόνιου, μέχρι να ξεκινήσει η «αναδιαπραγμάτευση». Ελεγε: «Να διασφαλίσουμε ότι τις επόμενες μετά τις εκλογές μέρες –ό,τι αποτέλεσμα και να ‘χουμε και ό,τι αντιθέσεις και να υπάρξουν– θα υπάρξει μια σύμπνοια σε ορισμένα θέματα , στην κατεύθυνση να μην επιτρέψουμε να γίνουν σπέκουλες από κερδοσκόπους. Και μ’ αυτά τα δεδομένα επίσης να ζητήσουμε, ότι μέχρι να μπούμε σε λογικές αναδιαπραγμάτευσης ή ακύρωσης ή ό,τι γίνει το Μνημόνιο, ό,τι είναι να γίνει θα τρέχει, εκτός από πράγματα τα οποία επιδεινώνουν την ύφεση. Δηλαδή εννοώ να διασφαλίσουμε ότι θα έρθει η δόση των 4 δισ. που είναι να έρθει, με τη γνωστή διαδικασία».
Ο Γ. Σταθάκης περιφερόταν από κανάλι σε κανάλι και από ραδιοσταθμό σε ραδιοσταθμό και ξεκαθάριζε ότι το μόνο που θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι να παγώσει τη λήψη νέων μέτρων και να επαναφέρει το βασικό μεροκάματο και το βασικό μισθό στα προηγούμενα επίπεδά τους. Ολα τα υπόλοιπα θα παραμείνουν ως έχουν (και τα χαράτσια και η εν γένει φορολογική πολιτική και τα απανωτά πετσοκόμματα σε μισθούς και συντάξεις).
Στις 20 Μάη, στο πρωινάδικο του Mega, όταν ρωτήθηκε αν θ’ αυξηθεί το επίδομα ανεργίας, απάντησε: «Οχι δεν υπάρχει καμιά αύξηση σε τίποτα απ’ αυτά. Σας επαναλαμβάνω για μία ακόμη φορά. Δεν υπόσχεται καμία αύξηση σε τίποτα. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πώς θα παγώσουν τα δεδομένα, μισθοί συντάξεις, επιδόματα, στα σημερινά τους επίπεδα και αναδιανεμητικές ενέργειες για τα ακραία φαινόμενα φτώχειας».
Στις 18 Μάη, στο πρωινάδικο της τηλεόρασης του ΣΚΑΙ, εξηγούσε: «Να ξεκινήσω από το βασικό. Το βασικό πρόβλημα, η κεντρική ιδέα αυτή τη στιγμή είναι “Παγώστε τις περικοπές”. Αρα σταθεροποιούμε τις δημόσιες δαπάνες, τους μισθούς και τις συντάξεις στο σημερινό τους επίπεδο. “Παγώστε”. Αυτή είναι η πρώτη θεμελιακή πράξη κατά τη γνώμη μου (…) Οταν λέω λοιπόν την έννοια “παγώνω”, προσπαθείς να παγώσεις τα πράγματα ως έχουν τώρα».
Στις 31 Μάη, στον «Βήμα FM», έβαζε τελεία και παύλα σε κάθε συζήτηση για κατάργηση των χαρατσιών, λέγοντας: «Ο κατώτατος μισθός είναι ο μόνος που αποκαθιστούμε. Να πάει στα 718 μεικτά. Κανείς δεν ζητεί να μην τηρήσουμε τις υποχρεώσεις μας».
Πώς, λοιπόν, τώρα, που δεν βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο, ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται, διά στόματος Τσίπρα, να τάζει επαναφορά μισθών και συντάξεων, όταν στην προεκλογική περίοδο του περασμένου Ιούνη μιλούσε όχι για επαναφορά αλλά για πάγωμα στα επίπεδα που είχαν διαμορφωθεί; Μια εξήγηση είναι η δημοσκοπική δυστοκία που δείχνει ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη μεγάλη φθορά που έχουν υποστεί τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Επιστρατεύουν τον χυδαίο μαυρογιαλουρισμό για ν’ ανεβάσουν κάπως τα δημοσκοπικά ποσοστά τους. Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλο, που δείχνει μεγαλύτερη υπευθυνότητα έναντι του συστήματος. Κάποιος πρέπει να καλλιεργήσει στο λαό φρούδες ελπίδες κι αυτόν το ρόλο μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να τον παίξει αποτελεσματικά. Αν ο λαός μείνει μόνο με την απελπισία και την οργή, θα εγκυμονούνται κοινωνικές εκρήξεις, ενώ οι φρούδες ελπίδες καλλιερ- γούν τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό.
ΥΓ: Ο Ομπάμα εξαφάνισε τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό! Κι όπως πάει, θα εξαφανίσει και τον καπιταλισμό στις ΗΠΑ! Δεν το πιστεύετε; Θα σας βάλει τιμωρία ο Τσίπρας, ο οποίος δήλωσε τα εξής εκπληκτικά στη συνέντευξή του στην εφημερίδα «6 μέρες»:
«Σε ό,τι αφορά τον Ομπάμα είναι προφανές ότι υπάρχουν πτυχές της πολιτικής που ακολουθεί στις ΗΠΑ που βρίσκονται εν παραλληλία με τη βασική αντίληψη της δικής μας στρατηγικής για την αντιμετώπιση του χρέους. Δηλαδή εμείς λέμε όχι δημοσιονομική πειθαρχία, αλλά επεκτατική δημοσιονομική πολιτική. Εμείς λέμε να πληρώσουν οι πλούσιοι. Εν μέρει το προσπαθεί με δυσκολίες ο Ομπάμα στην Αμερική (…) Με τον αμερικανικό λαό, το θέμα ήταν η ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ, που ήθελε την Ελλάδα ενταγμένη στη Δυτική σφαίρα επιρροής. Και με πολύ βίαιο τρόπο, μάλιστα, σχεδίασαν και εκπόνησαν αυτή τη πολιτική. Μη ξεχνάμε ότι οργάνωσαν τη δικτατορία των συνταγματαρχών. Δεν είναι, όμως, όλες οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ οι ίδιες»!
