«Ανοίξαμε και σας περιμένουμε». Μ αυτό το σλόγκαν εγκαινίασε ο Καμμένος τη νέα περίοδό του, εκτός συγκυβέρνησης με τον ΣΥΡΙΖΑ και με το «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» στην πρώτη γραμμή. Ηδη, ο ανεξαρτητοποιηθείς από το λεβεντοκόμμα Φωκάς έσπευσε να ενταχθεί στο κόμμα Καμμένου, εξασφαλίζοντας στον τελευταίο το στάτους του πολιτικού αρχηγού, καθώς ακόμα κι αν του φύγει ένας από τη σημερινή κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ, θα του μείνει ο ελάχιστος αριθμός των πέντε.
Εσπευσμένα ο Μιχαλολιά-κος ανακοίνωσε ότι επανεντάσσει στην κοινοβουλευτική ομάδα των νεοναζιστών τον Μπαρμπαρούση, με το επιχείρημα ότι «η υπόθεση που προκάλεσε τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική μας Ομάδα δεν έχει τελεσιδικήσει -ως εκ τούτου διαθέτει ένα τεκμήριο αθωότητας-, καθώς και ότι η επίμαχη δήλωσή του έχει πλήρως ανασκευαστεί και καταδικαστεί». Πρόκειται, φυσικά, για σοφιστεία, αφού το βασικό επιχείρημα, το «τεκμήριο αθωότητας», ίσχυε από την πρώτη στιγμή.
Οταν ο Μπαρμπαρούσης καλούσε το στρατό να κάνει πραξικόπημα και να συλλάβει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών, ώστε να σταματήσει «η προδοσία της Μακεδονίας», δεν εξέφραζε προσωπικές απόψεις. Γι' αυτό και τον καταχειροκρότησαν οι παρόντες χρυσαυγίτες, ενώ ο Κασιδιάρης (εκτός Βουλής) εξέφρασε την απόλυτη συμφωνία του στα όσα είχε πει ο Μπαρμπαρούσης. Ο Μιχαλολιάκος αναγκάστηκε να τον διαγράψει υποκριτικά. Ακούγοντας, όμως, τις φήμες περί «γενικής περιόδου μεταγραφών» (οι φήμες έλεγαν ότι και πρώην χρυσαυγίτες διαπραγματεύονταν με τον Καμμένο για ένταξη στην κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ) και ενόψει του γεγονότος ότι το νεοναζιστικό μόρφωμα διέρχεται κρίση, ο Μιχαλολιάκος έσπευσε να επανεντάξει τον Μπαρμπαρούση στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΧΑ, για να δώσει μια εικόνα ενότητας (πρέπει να τονωθεί το καταρρακωμένο ηθικό των χρυσαυγιτών) και για να κλείσει το δρόμο σε «παράπλευρες κινήσεις».
Η «ανεξαρτητοποίηση» του Καμμένου από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει τις ισορροπίες, όχι μόνο στην Ακροδεξιά αλλά και στη Δεξιά. Ο Καμμένος έχει τα μέσα για να κινήσει ένα μηχανισμό προπαγάνδας και όσο θα επιτίθεται κατά του ΣΥΡΙΖΑ τόσο θα βρίσκει προβολή από τα μεγάλα ΜΜΕ. Μ' αυτόν τον τρόπο δε θα στριμώξει μόνο τα διάφορα ακροδεξιά μορφώματα (Βελόπουλος, Κρανιδιώτης και σία), που δεν έχουν τη δική του εμβέλεια, ούτε μπορούν να «πουλήσουν» στη μιντιακή πιάτσα όσα μπορεί να «πουλήσει» αυτός, αλλά και τη ΝΔ. Αν ο Καμμένος πιάσει το 3% και μπει στη Βουλή, αυτό θα το έχει καταφέρει σε βάρος της ΝΔ, στερώντας της πολύτιμες ψήφους.
Φυσικά, ο Καμμένος δε θα συνεχίσει από εδώ και πέρα μόνο με αντι-ΝΔ γραμμή. Θα κάνει κεντρικό στοιχείο της προπαγάνδας του τη «Μακεδονία μας», κατηγορώντας τον Τσίπρα για «προδοσία» και τον Μητσοτάκη για «συνεργασία στην προδοσία». Και με το δικό του τρόπο (συνωμοσιολογία, επιθέσεις επί προσωπικού κτλ.) θα επιχειρήσει να ξαναφτιάξει εκείνο το μείγμα που τον κρατούσε στον αφρό της αστικής πολιτικής εδώ και δεκαετίες. Το αν θα τα καταφέρει μένει να αποδειχτεί, όμως μια ζημιά θα την κάνει.
Δείγματα γραφής ο Καμμένος έδωσε από την πρώτη κιόλας τηλεοπτική του συνέντευξη (στη Ζαχαρέα στο STAR), λίγες ώρες μετά την παράδοση του υπουργείου κι ενώ υποτίθεται πως βρίσκεται ακόμα σε κλίμα «φιλικού διαζυγίου» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Mπορεί για τον Τσίπρα να διάλεξε τα λόγια του («Ο κ. Τσίπρας ήταν πάντα ειλικρινής σε μένα, αλλά είχε υποχρέωση να μην δώσει καρέκλα σε αυτούς που φεύγουν από μένα»), επιτέθηκε όμως στον Βούτση και τον Φίλη. Ειδικά η επίθεσή του στον Βούτση αποτελεί προανάκρουσμα για επέκτασή του σε νέα πεδία: «Κατά καιρούς ο κ. Βούτσης μου είχε επιτεθεί. Είχαμε διαφωνήσει για την υπόθεση Κουφοντίνα και τις άδειές του. Τον ενοχλεί να αναφέρομαι στην υπόθεση Κουφοντίνα. Και δεν μπορεί κάποιοι να τον υποδέχονται έξω από τη φυλακή και να παίρνει άδειες ο Κουφοντίνας». Αναφερόταν στον γιο του Βούτση, ενώ ξέρει πολύ καλά ότι αυτός δεν έχει καμιά πολιτική σχέση με τον πατέρα του. Μπορούμε, λοιπόν, να φανταστούμε τι θα ακολουθήσει αν κάποιος συριζαίος επιτεθεί στον Καμμένο. Και περιττεύει να σημειώσουμε ότι για τις άδειες του Δημήτρη Κουφοντίνα ούτε ο Καμμένος έχει αρμοδιότητα ούτε ο Βούτσης. Ο μύλος του Καμμένου, όμως, όλα τ' αλέθει για να φτιάξει το γνωστό πολτό με τον οποίο πολιτεύεται.
«Αυτή την κυβέρνηση εγώ τη γέννησα και την κράτησα μαζί με τον Τσίπρα, κρατώντας ένα πολύ ιδιαίτερο υπουργείο. Ελεγαν θα καταργηθούν οι παρελάσεις και οι εικόνες, οι παρελάσεις διπλασιάστηκαν και οι εικόνες μπήκαν στο εθνόσημο, δεν έγιναν αυτά», είπε ο Καμμένος, αναφερόμενος στην κυβερνητική θητεία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Εκμεταλλεύεται το γεγονός ότι ο Τσίπρας θέλησε να δώσει «βελούδινο» χαρακτήρα στο διαζύγιο και ξεπροβόδισε τον Καμμένο με τα καλύτερα λόγια (μέχρι και αναντικατάστατο τον χαρακτήρισε) και οργανώνει σιγά-σιγά την αντεπίθεσή του, η οποία θα περιλαμβάνει και αντι-ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία. Δεν μπορεί να απευθυνθεί διαφορετικά στο ακροδεξιό ακροατήριο. Θα έχει μπόλικες «Πρέσπες» ο λόγος του Καμμένου, αλλά και στοιχεία εθνικισμού, ορθοδοξίας και κοινωνικού συντηρητισμού. Ο Καμμένος θα ισχυρίζεται ότι αυτός υπήρξε το ανάχωμα στην «έξαλλη αριστεροσύνη» του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το έλεγε και όσο ήταν στην κυβέρνηση (με κάπως κομψό τρόπο), πλέον όμως δεν έχει καμιά ανάγκη την κομψότητα. Οι συριζαίοι θα υποστούν τις συνέπειες της συνεργασίας τους, αλλά μάλλον το έχουν προεξοφλήσει αυτό. Είναι το αναγκαίο κακό που θα υποστούν λόγω της σταθερής κυβερνητικής πλειοψηφίας που επί τετραετία είχαν εξασφαλίσει.
