Ο καλύτερος τρόπος για να κουκουλώσεις μια βρομιά είναι να την ανακατέψεις με άλλες βρομιές. Να ρίξεις τόσο υλικό στην πιάτσα, που κανένας να μη μπορεί να βγάλει άκρη και στο τέλος όλοι να παραιτηθούν σιχαμένοι κι εσύ να κουκουλώσεις τη βρομιά με όλη την άνεσή σου. Το παλιό αυτό δόγμα ακολουθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου, με πρώτη την κυβέρνηση. Το ίδιο δόγμα ακολουθούν και οι αλληλοσπαρασσόμενοι εκδότες του «Θέματος», που είναι χωμένοι ως το λαιμό σε ορισμένες πτυχές αυτής της βρόμικης υπόθεσης. Με μισές αλήθειες, μισά ψέματα και ψέματα όλες οι πλευρές θολώνουν το τοπίο, με στόχο τη χειραγώγηση της λεγόμενης «κοινής γνώμης», που παρακολουθεί παθητικά τις εξελίξεις, έχει χαθεί μέσα στις λεπτομέρειες και προσπαθεί να βγάλει άκρη, αδυνατώντας να ξεχωρίσει το κύριο από το δευτερεύον, την αλήθεια από το ψέμα.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί η λεγόμενη «κοινή γνώμη» δεν έχει άποψη, αλλά κάθε φορά συναρτά την άποψή της από τα όσα της σερβίρει η ποικιλόχρωμη προπαγάνδα. Αυτή η «κοινή γνώμη» είναι το δέλεαρ για τα διάφορα «ωδικά πτηνά» της προπαγάνδας, που «κελαϊδούν» και πάλι. Για άλλα απ’ αυτά τα «πτηνά» η «κοινή γνώμη» ισοδυναμεί με εκλογική πελατεία και για άλλα ισοδυναμεί με αναγνωστικό κοινό. Σε κάθε περίπτωση, δηλαδή, περί πελατείας πρόκειται.
Ζούγκλας και Μαυροτρύπας σκοτώνονται. Θα σκοτώνονταν ακόμα κι αν δεν είχε μεσολαβήσει το σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Σκοτώνονται εδώ και σχεδόν ένα χρόνο. Με το σκάνδαλο Ζαχόπουλου και την εμπλοκή του ενός από τους δύο, ο άλλος βρήκε την ευκαιρία για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση για πάρτη του. Σκοτώνονται γιατί βρέθηκαν μέσα σε μια τριετία με τη μεγαλύτερη εφημερίδα στα χέρια τους. Δηλαδή, με μια τεράστια πολιτική και οικονομική δύναμη. Κι επειδή στον καπιταλισμό «όλα πωλούνται, φτάνει η τιμή να είναι η σωστή», στο παιχνίδι μπήκαν και άλλοι παίχτες.
Δεν έχει καμιά σημασία να παρακολουθήσουμε τις αλληλοκατηγορίες που εκτοξεύουν. Γιατί και ο ένας και ο άλλος λένε μισές αλήθειες και μισά ψέματα κι όταν βρίσκονται μπροστά σε κρίσιμα ερωτήματα στρίβουν αλά γαλλικά, σπορ στο οποίο είναι πρωταθλητές μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι. Λέει, για παράδειγμα, ο Μαυροτρύπας πως μάζεψε 5 εκατ. ευρώ (το πώς δεν το λέει, βέβαια), για να γλιτώσει την εφημερίδα που ο Ζούγκλας ήθελε να πουλήσει σε εφοπλιστές της δεξιάς. Και αυτοδιαψεύδεται, γιατί στη δήλωση που έκανε η τράπεζα λέει πως τα λεφτά είναι προκαταβολή από τον… εφοπλιστή της δεξιάς, στον οποίο υποτίθεται ότι ήθελε να αποτρέψει την πώληση! Οπότε, μπορεί κανείς να υποθέσει βάσιμα πως απευθύνθηκε σε άλλο καπιταλιστή («βοά» η πιάτσα για τ’ όνομά του) και πήρε τα φράγκα για να σπάσει τη συμφωνία με τον εφοπλιστή της δεξιάς. Λέει ο Ζούγκλας πως τα 7 εκατ. ευρώ που υπάρχουν σε δικό του λογαριασμό είναι από δάνειο που πήραν οι τρεις συνεταίροι για την ανάπτυξη της εφημερίδας. Μόνο που το δάνειο δεν το πήραν ως «Πρώτο Θέμα ΑΕ», αλλά ως «Αναπτυξιακή», μια εταιρία που σύστησαν και στην οποία μεταβίβασαν τις μετοχές τους. Δηλαδή, τράβηξαν τις υπεραξίες που αναλογούσαν στον καθένα και η εφημερίδα θα αναλάμβανε να αποπληρώσει το δάνειο. Η πλάκα είναι ότι πηγές της Τράπεζας Αττικής δηλώνουν πως το δάνειο δεν έχει εκταμιευθεί αλλά παραμένει στην τράπεζα! Τότε, πώς προέκυψαν τα 7 εκατ. του Ζούγκλα;
Καταλάβατε γιατί δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε με όλα όσα λένε οι πλακωμένοι πρώην συνεταίροι; Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε όλοι είναι τις ώρες της χαλάρωσης, εκεί που θα βλέπαμε μια κωμωδία, ν’ ανοίγουμε την τηλεόραση και να βλέπουμε το καθημερινό ξεκατίνιασμά τους. Είναι και διδακτικό συν τοις άλλοις. Μπορεί να μας οπλίσει με περισσότερη οργή και μεγαλύτερο μίσος για τα καπιταλιστικά παράσιτα που μας ρουφούν το αίμα και το παίζουν και προστάτες του λαού από πάνω.
ΥΓ1: Είναι τόσο βυθισμένοι όλοι τους στην αλητεία και τη ρουφιανιά που δεν διστάζουν να μαγνητοφωνούν κρυφά ο ένας τον άλλο ακόμα και όταν συνομιλούν υποτίθεται συναδελφικά, φιλικά. Δε θα μιλούσε ποτέ έτσι ο Καμπουράκης στον Χίο, αν ήξερε ότι τον μαγνητοφωνεί. Μίλησε προφανώς για να τον βοηθήσει να σχηματίσει εικόνα (και να κάνει και ο ίδιος το κομμάτι του) και βέβαια δεν έκανε «χαβαλέ», αλλά του είπε αυτά που ήξερε, όπως φαίνεται και από το ύφος της μαγνητοφωνημένης συνομιλίας. Οσο για τον άλλο, δεν χρειαζόταν το κασετόφωνο για το ρεπορτάζ, αλλά για να παγιδεύσει το συνάδελφό του. ‘Η μήπως η παγίδευση δεν ήταν δική του πρωτοβουλία, αλλά κάποιων άλλων που εκείνες τις πρώτες ώρες ήθελαν να μάθουν ακριβώς τι «παίζει» και να πάρουν τα μέτρα τους;
ΥΓ2: Με το καλαμπούρι ότι στο Mega έδιωξαν την Τσέκου και δεν είδαν το DVD, διότι ήταν «ροζ», γέλασαν πολλοί στη δημοσιογραφική πιάτσα, από την αρχή. Τώρα, το καλαμπούρι σοβάρεψε και οι δηλώσεις Καμπουράκη περί «χαβαλέ» έφτιαξαν καινούργιο καλαμπούρι. Αυτό που διηγούνταν με σοβαρό ύφος η Τρέμη, ο Καψής, ο Πρετεντέρης και ο Οικονομέας το βράδυ της Τετάρτης. Αντε να δούμε πως θα εξελιχθεί ο εκδοτικοδημοσιογραφικός πόλεμος. Διότι το MEGA, οι ιδιοκτήτες και οι δημοσιογράφοι του είναι πια μέρος της κρίσης. Αναζητείται, λοιπόν, γενική πολιτικοεκδοτική συμφωνία επειγόντως, αλλά προς το παρόν μάλλον δεν έχει βρεθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής για να παίξει το διαιτητή. Κι ο Σωκράτης το απολαμβάνει δεόντως…
