Πριν από λίγες μέρες, οι πρώτοι πρόσφυγες από την Ουκρανία πέρασαν τα σύνορα και βρήκαν καταφύγιο στην Ελλάδα. Νωρίτερα, πολλοί περισσότεροι είχαν προσεγγίσει άλλες ευρωπαϊκές χώρες που γειτνιάζουν άμεσα, όπως η Πολωνία. Την ίδια στιγμή, κυρίως οι χώρες της ΕΕ (οι ΗΠΑ είναι κομματάκι μακριά) βρίσκονται σε οργασμό συσκέψεων, διαβουλεύσεων και «συντονισμένων ενεργειών», προκειμένου οι πρόσφυγες αυτοί να τύχουν της καλύτερης δυνατής υποδοχής.
Να το θέσουμε λίγο πιο ωμά και ρεαλιστικά; Αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ως έχουν, όλος αυτός ο πυρετός «ενεργειών» θα μπορούσε με συντομία να δοατυπωθεί ως εξής: οι ουκρανοί πρόσφυγες έχουν μετατραπεί ακούσια σε πρωταγωνιστές της προπαγάνδας της ΕΕ και των ΗΠΑ, που μέχρι στιγμής τους εκμεταλλεύονται ανελέητα.
Δεν μπορούμε πλέον να είμαστε ή να παριστάνουμε τους αφελείς. Ξέρουμε ότι η τόση αβρότητα των «πολιτισμένων» χωρών της Δύσης δεν είναι τυχαία. Δεν εκπορεύεται διόλου από αισθήματα αλληλεγγύης ή αλτρουισμού, όπως διατείνεται το πολιτικό της προσωπικό όπου σταθεί κι όπου βρεθεί. Αντίθετα, αυτό που παρακολουθούμε μέσα από τα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ είναι μια εξοργιστική, εντελώς ρατσιστική μεταχείριση των προσφύγων, που εκδηλώνεται με «μέτρα προστασίας», «μηχανισμούς», «παροχές», «βοήθεια» κλπ κλπ. Μια ξενοφοβική συμπεριφορά που διαπνέεται από τα πιο σκοτεινά αισθήματα διαχωρισμού των ανθρώπων και των λαών.
Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, η συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής στις 16 Μαρτίου υπήρξε μια ακόμη απόδειξη όλων των παραπάνω. Τρανή απόδειξη. Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Ν. Μηταράκης υπήρξε ξεκάθαρος (είπε κι υπονόησε πολλά), οι δε βουλευτές της αξιωματικής και ήσσονος αντιπολίτευσης στάθηκαν στο ύψος του κοινοβουλευτικού τους αξιώματος (με την κακή έννοια). Ας μείνουμε στο διά ταύτα, στο ζουμί, στα πιο σημαντικά που εκφράστηκαν διά στόματος υπουργού Ν. Μηταράκη (οι επισημάνσεις δικές μας).
«Κυβερνητική προπαγάνδα», Επεισόδιο Νο 1: «Η κυβέρνηση βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στα σημεία εισόδου, κυρίως στον Προμαχώνα αλλά και σε άλλα χερσαία σημεία και στους κομβικούς αερολιμένες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Ειδικότερα στον Προμαχώνα η Υπηρεσία Υποδοχής και Ταυτοποίησης δημιούργησε μια ειδική ομάδα υποδοχής αξιοποιώντας αρχικά υφιστάμενες εγκαταστάσεις, προσφέροντας σε εικοσιτετράωρη βάση τις αναγκαίες διευκολύνσεις. Πρώτον, αναλυτική ενημέρωση και μέσω ειδικού φυλλαδίου μεταφρασμένο φυσικά στα ουκρανικά και με τη δυνατότητα τηλεδιερμηνείας. Δεύτερον, τρόφιμα, ζεστά ροφήματα και έναν χώρο αναμονής μέχρι να ολοκληρωθούν οι ταυτοποιητικές διαδικασίες στο τμήμα διαβατηριακού ελέγχου. Αμεσα ένα παλαιό κτίριο που υπήρχε εκεί ανακαινίστηκε για τη δημιουργία σταθμού υποδοχής, ο οποίος θα διαθέτει μεταξύ άλλων ειδικά δωμάτια για φροντίδα βρεφών, παιδότοπο, ντους και λοιπές υποδομές για τις βασικές ανάγκες όσων εισέρχονται οδικώς μετά από πολύωρο ταξίδι».
Η πραγματική εικόνα: Πριν από λίγες μέρες, 30 σύροι πρόσφυγες βρίσκονταν επί τουλάχιστον έξι μέρες εγκλωβισμένοι στο ψύχος, χωρίς φαγητό και νερό, σε νησίδα στον Εβρο. Πριν από λίγες μέρες, που σημαίνει την ίδια περίοδο που ζούμε το ντελίριο προπαγάνδας της «θερμής» υποδοχής των ουκρανών προσφύγων. Αυτοί οι 30 δεν είναι πρόσφυγες; Ανάμεσά τους ήταν και παιδιά. Αυτά τα παιδιά δεν είναι σαν τα παιδιά της Ουκρανίας, για τα οποία τόσο κόπτονται οι ιθύνοντες της ΕΕ και των ΗΠΑ; Ενα τετράχρονο αγόρι έχασε τη ζωή του εκεί, στον Εβρο. Ποιος ευθύνεται για τον θάνατό του; Η όλη αυτή υπόθεση κατέληξε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γιατί η ελληνική κυβέρνηση έβαλε τα πρωτοπαλίκαρά της που φυλάνε τα σύνορα να εμποδίσει αυτούς τους ανθρώπους να «πατήσουν» σε ελληνικό έδαφος. Μόνο τότε εδέησε και η Εισαγγελία να «αναλάβει δράση». Για ποια αλληλεγγύη και βοήθεια μιλάνε;
«Κυβερνητική προπαγάνδα», Επεισόδιο Νο 2: «Επιπλέον, έχουμε προβεί στις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να υπάρχουν αυτή τη στιγμή 800 διαθέσιμες κλίνες για πιο μακροπρόθεσμη διαμονή στη δομή των Σερρών. Μια δομή που βρίσκεται κοντά, είναι εύκολη μετακίνηση από τη Σιντική, έχουμε και οχήματα για τη μεταφορά ανθρώπων οι οποίοι έχουν εισέλθει με τα πόδια από την Βουλγαρία, είναι σπάνιο αλλά συμβαίνει, για να μπορούν να πάνε σε αυτές τις δομές. Γενικά σε πρώτη φάση, έχουμε διαθέσιμες 15.000 κλίνες στις 27 δομές που λειτουργούν στην ηπειρωτική Ελλάδα και γενικά το Εθνικό Σύστημα Υποδοχής μπορεί να φτάσει άμεσα σε 30.000 διαθέσιμες θέσεις, σε υφιστάμενες δομές. Αυτό έγινε χάρη στην αποσυμφόρηση και των νησιών και της ενδοχώρας. Γιατί μπορέσαμε τα τελευταία δυόμιση χρόνια να αντιμετωπίσουμε τις 202.000 εκκρεμότητες που υπήρχαν στην Υπηρεσία Ασύλου. Αντιλαμβάνεστε, ότι ένα σύστημα υποδοχής το οποίο θα ήταν στα όρια του πριν την Ουκρανική κρίση, πόσο δύσκολα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις ενός νέου έκτακτου γεγονότος που αφορά την ευρωπαϊκή ήπειρο».
Η πραγματική εικόνα: Α) Δηλώνουν ότι διαθέτουν 800 διαθέσιμες κλίνες για μακροπρόθεσμη διαμονή όταν ήδη, με βάση τα δικά τους νούμερα, οι πρόσφυγες από την Ουκρανία είναι περισσότεροι από 10.000! Κι έτσι θεωρούν ότι είναι προετοιμασμένοι; Και καμώνονται τους «αλληλέγγυους»; Β) Πόσο πιο προκλητικός μπορεί να γίνει ένας υπουργός Μετανάστευσης (ο πλέον αρμόδιος δηλαδή γι’ αυτά τα θέματα), όταν λέει ότι οι θέσεις που προορίζονται για τους ουκρανούς πρόσφυγες προέκυψαν από την αποσυμφόρηση των νησιών και της ενδοχώρας; Η οποία αποσυμφόρηση με τη σειρά της προέκυψε ακριβώς επειδή αντιμετωπίστηκαν οι εκκρεμότητες της Υπηρεσίας Ασύλου και βρέθηκαν θέσεις διαθέσιμες; Πώς αδειάσανε αυτές οι θέσεις στις ήδη υφιστάμενες δομές; Να θυμίσουμε εμείς πώς αδειάσανε. Με τις σωρηδόν απορριπτικές αποφάσεις, που βγαίνανε η μία πίσω απ’ την άλλη. Με τις μαζικές επαναπροωθήσεις. Με το ασταμάτητο ανθρωποκυνηγητό στο οποίο επιδίδονταν σε συνεργασία εγχώριοι και ξένοι συνοριοφύλακες. Με το απάνθρωπο ξεσπίτωμα των προσφύγων που ήταν ήδη εδώ. Ετσι κάνουν ανθρωπιστική πολιτική η ΕΕ και η ελληνική κυβέρνηση.
«Κυβερνητική προπαγάνδα», Επεισόδιο Νο 3: «Σε συνεργασία με την ΕΛ.ΑΣ διαμορφώσαμε μια οδική γραμμή εισόδου αποκλειστικά για Ουκρανούς εκτοπισθέντες».
Η πραγματική εικόνα: Μήπως οι πρόσφυγες που πνίγονταν στο Αιγαίο, οι άλλοι που βρίσκονταν εγκλωβισμένοι στην Ειδομένη (για να μην ξεχνάμε και τα παλιότερα) ή οι άλλοι που περνούσαν τον Εβρο δεν έβρισκαν τη γραμμή εισόδου; Οχι βέβαια. Αυτοί δεν έπρεπε να μπουν. Γι’ αυτούς δεν υπήρχε γραμμή εισόδου.
«Κυβερνητική προπαγάνδα», Επεισόδιο Νο 4: «Θα έχουν, λοιπόν, τη δυνατότητα να σταθούν στα πόδια τους και να μπουν στην αγορά εργασίας, όσοι το επιθυμούν, άμεσα. Να είναι χρήσιμοι για τον εαυτό τους, για τις οικογένειές τους και για τις τοπικές κοινωνίες για όσο διάστημα, από εβδομάδες, μήνες ή ένα έτος ή και περισσότερο αν χρειαστεί να παραταθεί, αυτό θα το δούμε συνολικά σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και σε εθνικό επίπεδο, αν πρέπει να παράσχουμε περαιτέρω διευκολύνσεις στους επόμενους μήνες. Για να συμβάλουμε σε αυτό, στο θέμα της εξεύρεσης αγοράς εργασίας, ανακοινώνω ότι θα δημιουργηθεί μια ειδική σελίδα τις επόμενες ημέρες στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, αναφέροντας προσφορές από εταιρίες οι οποίες θέλουν να προσφέρουν εξειδικευμένα προγράμματα εκπαίδευσης και πρόσληψης σε Ουκρανούς εκτοπισμένους. Θέλω να τονίσω ότι υπάρχει μια συγκινητική ανταπόκριση του ιδιωτικού τομέα και της κοινωνίας των πολιτών η οποία θεωρούμε ότι πρέπει να στηρίξει και μπορεί να στηρίξει τους ανθρώπους οι οποίοι έχουν εκτοπιστεί από την Ουκρανία. Έχουμε σχεδιάσει τις απαραίτητες διαδικασίες αξιολόγησης, επίσης, για τα αιτήματα προσφοράς, ώστε να μπορέσουμε ταχύτατα αυτά να τα διοχετεύσουμε στους ανθρώπους που έχουν έρθει στη χώρα μας από την Ουκρανία. Στηρίζουμε έμπρακτα, όλη η Ευρωπαϊκή Ενωση, σε ένα ενιαίο χώρο προστασίας τους ανθρώπους που ξεσπιτώθηκαν από τη γειτονική Ουκρανία και αναγκάστηκαν λόγω της εισβολής να έρθουν στη χώρα μας».
Η πραγματική εικόνα: Εδώ μιλάμε ότι η προπαγάνδα και η δημόσια ρητορική για τους ουκρανούς πρόσφυγες έχει αγγίξει άλλα επίπεδα. Τέτοια μέτρα άμεσης ένταξης στην αγορά εργασίας δεν έχει δει ούτε ο ντόπιος πληθυσμός που ζει στη χώρα. Για τους πρόσφυγες που δεν είναι Oυκρανοί δεν συζητάμε καν. Αυτό που έχει μια αξία να ειπωθεί, πάντως, πέραν κυνικών και φλεγματικών σχολίων που μπορεί να κάνει κάποιος διαβάζοντας τα παραπάνω, είναι ότι ο βαθμός που η αστική προπαγάνδα εκμεταλλεύεται τον ουκρανικό λαό που βίαια εγκαταλείπει το σπίτι του δεν σταματά μπροστά στην εκμετάλλευσή του ως αμιγώς εργατικού δυναμικού. Μην ξεχνάμε ότι εκτός από εκτοπισμένοι, όλοι οι πρόσφυγες είναι ένα πρώτης τάξεως και κυρίως φτηνό εργατικό δυναμικό για όλες τις χώρες που τους «υποδέχονται». Γιατί η Ελλάδα να αποτελέσει εξαίρεση; Στο δικό της οικονομικό μέγεθος και με τα δικά της δεδομένα πάντα. Ο ιδιωτικός τομέας είναι λοιπόν κι αυτός πλήρως «έτοιμος» να ανοίξει την αγκαλιά τους στους ουκρανούς. Αν εγκριθεί δε και κανένα κονδύλι ενίσχυσης των επιχειρήσεων που θα προσφέρουν σχετικές θέσεις εργασίας, όλα θα γίνουν ακόμα πιο άμεσα.
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να μετράμε «επεισόδια» επ’ αόριστον. Ομως θα έχουμε την ευκαιρία να επανέλθουμε και στο μέλλον. Προς το παρόν, ας μείνουμε στην ουσία. Στο ότι ο λαός της Ουκρανίας μαστίζεται πρώτον από έναν άδικο πόλεμο και δεύτερον από μια ολόκληρη επικοινωνιακή προπαγάνδα που έχει στηθεί πάνω του. Στο ότι τον μετέτρεψαν άθελά του σε όχημα των πιο ρατσιστικών ιδεών και των πιο αντιδραστικών μηνυμάτων. Στο ότι έγινε ακούσια το μέσο για να χυθεί το δηλητήριο του διαχωρισμού ανθρώπων και λαών. Ομως πρόσφυγες είναι όλοι όσοι έχουν πληγεί από τη σιδερένια φτέρνα του ιμπεριαλισμού. Συμπεριλαμβανομένου και του λαού της Ουκρανίας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτός.
