Αν δεν κατέθετε ο πρώην υπουργός Γεράσιμος Αρσένης, η 12η συνεδρίαση της δίκης για τη ΣΠΦ θα ήταν μια ανούσια συνεδρίαση, μιας και θα είχαν καταθέσει μόνο πέντε συγγενείς,μια φίλη των αδελφών Νικολόπουλων και του Δ. Μπολάνου, δύο μπάτσοι που δεν είχαν να συνεισφέρουν τίποτα όσον αφορά την ενίσχυση ή στήριξη του σαθρού κατηγορητήριου, τρεις δημοτόμπατσοι που μια ομάδα νεαρών τους αφαίρεσε τα μπλοκ προστίμων, δύο πωλητές καταστημάτων και μία νοσηλεύτρια.
Ο Αρσένης εμφανίστηκε το πρωί για να καταθέσει, όμως επειδή απουσίαζαν και οι δύο συνήγοροι των Γ. Νικολόπουλου, Μ. Νικολόπουλου και Χ. Τσάκαλου, λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης στο Μεικτό Ορκωτό Διοκαστήριο της Χαλκίδας, αποχώρησε από το δικαστήριο και επέστρεψε το μεσημέρι, μετά την επιστροφή των συνηγόρων από τη Χαλκίδα. Πού είναι το μεπτό; Από τη στιγμή που ο πρόεδρος έχει λάβει τη διαβεβαίωση ότι θα έρθουν στο δικαστήριο και οι δύο συνήγοροι, ότι μπορούν οι παριστάμενοι δικηγόροι να εξετάσουν τους παρόντες μάρτυρες και ότι στη συνέχεια θα εξεταστεί ο Αρσένης από τους δύο συνήγορους, δεν έπρεπε να του επιτρέψουν ν’ αποχωρήσει από το δικαστήριο, όπως άλλωστε έγινε με όλους τους υπόλοιπους –«ανώνυμους» ή «κοινούς θνητούς»– μάρτυρες. Η διαφορετική αντιμετώπιση του Αρσένη επισημάνθηκε από τους Μ. Νικολόπουλου και Χ. Τσάκαλο κατά την διάρκεια της εξέτασής του. Ο Μ. Νικολόπουλος, απευθυνόμενος στον πρόεδρο Χ. Βρυνιώτη, χαρακτήρισε τον Αρσένη ως έναν από τους πολιτικούς του προϊστάμενους.
Κατά την εξέταση των συγγενών και της φίλης των κατηγορούμενων, ο πρόεδρος και ο εισαγγελέας λειτούργησαν σαν ανακριτικοί υπάλληλοι, φτάνοντας στο σημείο να υποβάλουν ερωτήσεις που άπτονταν των προσωπικών δεδομένων, να εγκαλούν τις μανάδες άλλων ανθρώπων (που δεν είναι κατηγορούμενοι σ’ αυτή τη δίκη) γιατί δεν παρακολουθούσαν τα παιδιά τους για να ξέρουν ποιες είναι οι παρέες τους (!) και να πιέζουν τον πατέρα των Γ. και Μ. Νικολόπουλου να τοποθετηθεί ως προς την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τα παιδιά του και για την αξία της ανθρώπινης ζωής! Αυτή η συμπεριφορά προέδρου και εισαγγελέα ήταν επόμενο να προκαλέσει την άμεση αντίδραση τόσο της συνηγόρου Ιφ. Καρανδρέα όσο και των κατηγορουμένων. Η συνήγορος υπέβαλε ένσταση να μη γραφτούν στα πρακτικά οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις, ενώ ο Χ. Τσάκαλος δήλωσε ότι ο πρόεδρος τους προβοκάρει, όταν λέει ότι η οργάνωσή τους απαξιώνει γενικά και αόριστα την αξία της ανθρώπινης ζωής, και επανέλαβε την τοποθέτησή του για την αξία της ανθρώπινης ζωής στη 10η συνεδρίαση: «Η θέση μας ως Συνωμοσία είναι συγκεκριμένη. Δεν τρέφουμε κανένα σεβασμό για την ανθρώπινη ζωή γενικά και αόριστα. Η ανθρώπινη ζωή δεν αποτελεί κάποιο ιδανικό ή μια υπέρτατη αξία από μόνη της. Η ζωή αυτό που δημιουργεί είναι η δυνατότητα να κάνουμε επιλογές. Οι επιλογές είναι αυτές που έχουν αξία και χαρακτηρίζουν την ζωή μας».
Οι δύο μάρτυρες αστυνομικοί δεν είχαν να συνεισφέρουν τίποτα για την ενίσχυση του κατηγορητηρίου, γιατί δεν ήταν αυτόπτες μάρτυρες των ενεργειών, την ευθύνη των οποίων είχε αναλάβει η ΣΠΦ. Ενώ, όμως, ο πρώτος μάρτυρας-αστυνομικός δήλωσε ότι είχε μετατεθεί σην Αμεση Δράση ένα μήνα πριν συμβεί η έκρηξη στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, πρόεδρος και εισαγγελέας τον ρωτούσαν τι έμαθε από τους συναδέλφους του και από την τηλεόραση! Ο μάρτυρας αυτός ήταν ο έβδομος στη σειρά των μαρτύρων για την έκρηξη στο υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, που κλήθηκαν να καταθέσουν χωρίς να είναι αυτόπτες μάρτυρες. Η τακτική του τρομοδικείου συνίσταται στο να ρωτούν τους μη αυτόπτες μάρτυρες για γεγονότα που δεν είχαν πέσει στην προσωπική τους αντίληψη, προκειμένου να ενοχοποιηθούν οι κατηγορούμενοι και παράλληλα να μην επιτρέπουν στους συνηγόρους και στους κατηγορούμενους να κάνουν στους μάρτυρες ερωτήσεις κρίσεως για πραγματικά γεγονότα, με το επιχείρημα ότι οι μάρτυρες πρέπει να ερωτώνται τι ξέρουν για πραγματικά περιστατικά και όχι για να εκφέρουν κρίσεις!
Μάρτυρες που κατέθεσαν ότι δεν είδαν πρόσωπα και γι’ αυτό δεν μπορούν να περιγράψουν χαρακτηριστικά των δραστών κλήθηκαν από τον πρόεδρο και τον εισαγγελέα να στρέψουν το βλέμμα προς τα πίσω, προς τις θέσεις των κατηγορούμενων και να δουν αν αναγνωρίζουν κάποιον απ’ αυτούς. Ετσι, παραβιάστηκαν για μια ακόμη φορά συγκεκριμένες διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που προβλέπουν πώς ακριβώς πρέπει να γίνεται η διαδικασία των αναγνωρίσεων.
Τελευταίος εξετάστηκε ο Γερ. Αρσένης, ο οποίος ήρθε «διαβασμένος» στο πώς θ’ αποφύγει με κάθε τρόπο να χαρακτηρίσει την ενέργεια της ΣΠΦ ως πολιτική και τα κίνητρα αυτών που πραγματοποίησαν την ενέργεια (όποιοι κι αν είναι αυτοί) πολιτικά. Το αναφέρουμε για να επισημάνουμε, για μια ακόμη φορά, ότι η ανάληψη της πολιτικής ευθύνης από τα τέσσερα μέλη της πολιτικής οργάνωσης ΣΠΦ δεν συνιστά και ανάληψη ποινικής ευθύνης, όπως έντεχνα θέλουν να παρουσιάσουν τα πράγματα ο πρόεδρος και ο εισαγγελέας της έδρας, καθώς και διάφοροι άλλοι που είναι πολέμιοι του αντάρτικου πόλης, που για εμάς είναι κομμάτι του ευρύτερου επαναστατικού κινήματος, κομμουνιστικού και αναρχικού.
Ο Αρσένης, απαντώντας αρχικά στις ερωτήσεις του προέδρου και του εισαγγελέα, παραδέχτηκε ότι η έκρηξη ήταν χαμηλής έντασης, ταυτόχρονα όμως ισχυρίστηκε ότι υπήρξε… θεωρητικά κίνδυνος γι’ ανθρώπους, διότι από την έκρηξη είχαν σπάσει τα τζάμια του φωταγωγού και είχε καταστραφεί η πόρτα. Αποσιώπησε το γεγονός ότι είχε προηγηθεί τηλεφώνημα και είχε εκκενωθεί η πολυκατοικία, ενώ τα τζάμια τα έσπασαν οι πυροσβέστες για να φύγει ο καπνός! Ο Χ. Τσάκαλος και ο Μ. Νικολόπουλος, με απανωτές ερωτήσεις, στρίμωξαν άγρια τον Αρσένη και αν αυτός δεν ήταν προκατειλημμένος, όφειλε ν’ απαντήσει, ότι η ενέργεια κατά της κατοικίας του ίδιου και της συζύγου του Λούκας Κατσέλη ήταν πολιτική ενέργεια, με πολιτικά κίνητρα. Ομως, απαντούσε μονότονα ότι η ενέργεια ήταν «τρομοκρατική» και όχι πολιτική! Αναγκάστηκε, όμως, να παραδεχτεί τα ελάσσονα, όπως ότι έγινε προειδοποιητικό τηλεφώνημα πριν την έκρηξη, ότι η πολυκατοικία είχε εκκενωθεί και ότι μερικά τζάμια τα είχαν σπάσει οι πυροσβέστες.
Οι συνήγοροι επέμειναν στην κλήση του Δ. Χωριανόπουλου, πρώην στελέχους της Αντιτρομοκρατικής, που ενώ κλήθηκε από το δικαστήριο δεν εμφανίζεται. Ομως, ο πρόεδρος δεν διέταξε τη βίαιη προσαγωγή του αρχιασφαλίτη. Οι συνήγοροι υπέβαλαν επίσης αίτημα να κληθούν να καταθέσουν η Λ. Κατσέλη και ο γιος της που εκείνη την περίοδο έμενε στην πολυκατοικία. Ο εισαγγελέας και ο πρόεδρος του δικαστηρίου επιφυλάχτηκαν.
Η συνεδρίαση έκλεισε με μια μακρά πολιτική δήλωση του Μ. Νικολόπουλου, στην οποία επανέλαβε τις θέσεις της ΣΠΦ και ζωγράφισε με μελανά χρώματα την πολιτική δράση του Γερ. Αρσένη.
Η δίκη διακόπηκε για την Παρασκευή 6 Απρίλη, στις 9 το πρωί.
