Αν και απόντες ως φυσικά πρόσωπα, ο Νίκος Μαζιώτης και η Πόλα Ρούπα εμφανίστηκαν διά του λόγου τους στη φάση των «απολογιών» στη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα. Οπως ανακοίνωσε η συνήγορός τους Δάφνη Βαγιανού, έλαβε με το ταχυδρομείο κείμενα υπογεγραμμένα από τους δύο αγωνιστές που έχουν περάσει στην παρανομία, με έγγραφη εξουσιοδότηση να τα διαβάσει στο δικαστήριο ως πολιτικές καταθέσεις εκ μέρους τους. Το κείμενο του Ν. Μαζιώτη έχει ημερομηνία Οκτώβρης 2012 και της Π. Ρούπα Δεκέμβρης 2012.
Ο πρόεδρος, αφού έλαβε από τη συνήγορο τη διαβεβαίωση ότι θεωρεί τα κείμενα γνήσια, με τη σύμφωνη γνώμη και του εισαγγελέα, της έδωσε το λόγο να τα αναγνώσει. Ετσι, όλη η συνεδρίαση κύλησε με την ανάγνωση από την Δ. Βαγιανού των πολιτικών καταθέσεων του Ν. Μαζιώτη και της Π. Ρούπα. Πρόκειται για δύο μεγάλα σε έκταση κείμενα (ιδιαίτερα αυτό της Π. Ρούπα), το περιεχόμενο των οποίων δεν μπορεί φυσικά να μεταφερθεί με πληρότητα στο πλαίσιο αυτού του ρεπορτάζ. Είμαστε βέβαιοι ότι σύντομα θα τα δούμε δημοσιευμένα στην ολότητά τους (το περιεχόμενό τους προσφέρεται και για μια ευρύτερη συζήτηση πάνω σε σημαντικά ζητήματα στρατηγικής, τακτικής, προγράμματος) και περιοριζόμαστε σε συνοπτική παρουσίασή τους.
Και ο Ν. Μαζιώτης και η Π. Ρούπα ξεκαθάρισαν ότι δεν απολογούνται, γιατί δεν έχουν τίποτα ν’ απολογηθούν σ’ ένα δικαστήριο του αντιπάλου. Υπερασπίστηκαν την πολιτική τους δράση και στάθηκαν ιδιαίτερα στην ανάληψη της πολιτικής ευθύνης για τη συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα, θεωρώντας τιμή τη συμμετοχή τους στην οργάνωση. Υψιστο τίτλο τιμής θεωρεί ο Ν. Μαζιώτης την κατηγορία της συμμετοχής του στον ΕΑ. Περήφανη για τη συμμετοχή της στον ΕΑ δήλωσε η Π. Ρούπα. Ηταν τιμή μου και χαρά μου η συμμετοχή στον ΕΑ, σημείωσε. Αναφέρθηκαν και οι δύο στην αγωνιστική τους διαδρομή στο αναρχικό κίνημα, που ήταν ταυτόχρονα και μια διαδρομή πολιτικής ωρίμανσης, που οδήγησε στη συμμετοχή τους στον ΕΑ. Ποτέ δεν αρνήθηκα τη συμμετοχή μου στα γεγονότα που οδήγησαν στις συλλήψεις μου, πάντα αναλάμβανα την ευθύνη, τόνισε ο Ν. Μαζιώτης.
Απέτισαν κατ’ επανάληψη φόρο τιμής στο νεκρό σύντροφό τους Λάμπρο Φούντα, αλλά και σ’ όλους τους επαναστάτες του κόσμου, επώνυμους και ανώνυμους, που έπεσαν στον αγώνα. Ο Ν. Μαζιώτης αναφέρθηκε ονομαστικά στους Χρ. Κασσίμη, Χρ. Τσουτσουβή, Χρ. Μαρίνο, στους αντάρτες του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, στους μαχητές της μεξικάνικης και της ισπανικής επανάστασης, στους αντάρτες πόλης των Ερυθρών Ταξιαρχιών, της RAF, της Action Directe και όλων των άλλων οργανώσεων, της Παλαιστινιακής Αντίστασης.
Στράφηκαν ενάντια στο δικαστικό σύστημα ως μηχανισμό καταστολής του συστήματος. Ρόλος του δικαστηρίου σας είναι να μας καταδικάσει σε πολλά χρόνια φυλακή για τη συμμετοχή μας σε μια ένοπλη επαναστατική οργάνωση, τόνισε η Π. Ρούπα. Με την απόφασή του αυτό το δικαστήριο θα καταδικάσει την ίδια την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης, θα καταδικάσει τη μόνη διέξοδο από τη βαρβαρότητα, την ένοπλη κοινωνική επανάσταση. Μας δικάζετε για λογαριασμό των τοκογλύφων, των πλιατσικολόγων, των ληστών, τόνισε ο Ν. Μαζιώτης.
Στηλίτευσαν την πολιτική των μνημονίων και της οικονομικής κατοχής, μίλησαν για κυβερνήσεις δωσιλόγων, για κυβερνήσεις Τσολάκογλου. Προσκυνημένα ανδρείκελα της εξουσίας χαρακτήρισε τους δικαστές ο Ν. Μαζιώτης. Τα στρατεύματα κατοχής θα είναι τα αυριανά αφεντικά των δικαστών είπε η Π. Ρούπα.
Συνοπτικά ο Ν. Μαζιώτης και ιδιαίτερα αναλυτικά η Π. Ρούπα παρουσίασαν και πάλι την ανάλυση του ΕΑ για την οικονομική κρίση και τα αίτιά της, καθώς και για το φούντωμά της στην Ελλάδα και για τις κινήσεις που έγιναν από τη μεριά της άρχουσας τάξης.
Αναφέρθηκαν και πάλι αναλυτικά σε όλες τις ενέργειες του ΕΑ, παρουσιάζοντας το πολιτικό σκεπτικό της καθεμιάς απ’ αυτές. Οπως έχουν πει και άλλες φορές, χωρίζουν τη δράση του ΕΑ σε δυο περιόδους. Την περίοδο 2003-2008 η δράση είχε το χαρακτήρα της ένοπλης προπαγάνδας και είχε το χαρακτήρα της αντιπαράθεσης στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» και στη «νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση». Ο ΕΑ κουρέλιασε το προσωπείο του κράτους-νικητή, τόνισε η Π. Ρούπα. Εδειξε ότι δεν είναι άτρωτο, όπως πανηγύριζε μετά τις συλλήψεις για τη 17Ν και τον ΕΛΑ.
Την περίοδο 2008-2010, όπως ανέλυσε επί μακρόν η Π. Ρούπα, ο ΕΑ άφησε πίσω τα συμβολικά χτυπήματα και προσάρμοσε την τακτική του στις νέες συνθήκες, οργανώνοντας χτυπήματα αποσταθεροποίησης, με το πολιτικό σκεπτικό ότι σε μια χώρα που αποτελεί τον αδύνατο κρίκο της ΕΕ, μια ένοπλη οργάνωση μπορεί να επιφέρει χτυπήματα που θα βαθύνουν την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος και θα επιταχύνουν την κοινωνική επανάσταση από τον ένοπλο λαό.
Τα πραγματικά αφεντικά δεν είναι οι ελληνικές κυβερνήσεις, τόνισε ο Ν. Μαζιώτης. Τα πραγματικά αφεντικά είναι οι εκάστοτε διευθυντές του ΔΝΤ, της ΕΕ, της ΕΚΤ και οι τοποτηρητές τους στην Ελλάδα, οι διάφοροι Τόμσεν, Μαζούχ, Ντερούζ, Μορς, Τράα, Ράιχενμπαχ. Αυτοί αποτελούν τη δομημένη εγκληματική οργάνωση, με τα σύγχρονα Τάγματα Ασφαλείας, τους πραιτωριανούς του καθεστώτος. Εμείς, μαζί με το λαό στον οποίο ανήκουμε και προς το συμφέρον του οποίου δράσαμε, είμαστε οι πραγματικοί κατήγοροι και τ’ αφεντικά σας οι κατηγορούμενοι. Καταδικάστε μας και υπηρετήστε τα μεγάλα αφεντικά, για να συνεισφέρετε στη λεηλασία του λαού και της χώρας, τόνισε η Π. Ρούπα. Θα μας καταδικάσετε για επιθέσεις σε τράπεζες, που τις χαρακτηρίζετε «κοινωφελή ιδρύματα»! Ανήκετε σε μια ισχνή κοινωνική μειοψηφία και όχι μόνο θα μας καταδικάσετε, αλλά και το ύψος των ποινών θα είναι ανάλογο της πολιτικής σημασίας αυτής της δίκης.
Και οι δύο αγωνιστές στα κείμενά τους επέμειναν ιδιαίτερα στην προοπτική της ένοπλης κοινωνικής επανάστασης, την οποία χαρακτήρισαν ως τη μοναδική ρεαλιστική διέξοδο από την κρίση και τη βαρβαρότητα που βιώνει ο ελληνικός λαός. Επίσης, παρουσίασαν τις απόψεις του ΕΑ για τη μελλοντική αντιεξουσιαστική-κομμουνιστική κοινωνία που οραματίζονται, όπως είναι καταγεγραμμένες σε κείμενα της οργάνωσης.
Αν οι λαοί θέλουν να είναι ελεύθεροι, τότε πρέπει να πάρουν τα όπλα τόνισε ο Ν. Μαζιώτης. Αφού έκανε αναφορές στην ιστορία των προλεταριακών και λαϊκών επαναστάσεων (γαλλική το 1948, Κομμούνα του Παρισιού το 1871, ρωσικές επαναστάσεις το 1905 και το 1917-21, Μεξικό, Αλγερία, Κούβα, αντιαποικιακά κινήματα κ.λπ.), μίλησε για τις επαναστατικές παραδόσεις στην Ελλάδα, από το 1821, τις σκληρές απεργίες του 19ου και του 20ού αιώνα, το Μάη του ’36, τον ένοπλο αγώνα του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, μέχρι το αντάρτικο πόλης στη χούντα και μετά την πτώση της. Ο αγώνας δε θα σταματήσει μέχρι το καπιταλιστικό σύστημα να πάει στα σκουπίδια, κατέληξε. Γνωρίζω ότι θα μας καταδικάσετε, όμως πολιτικά και ηθικά δικαιωμένοι είμαστε εμείς. Ο αγώνας συνεχίζεται. Ζήτω ο ΕΑ. Τιμή στο σύντροφο Λάμπρο Φούντα.
Η Π. Ρούπα αναφέρθηκε στις συνθήκες κράτησής της, σχολιάζοντας ότι δεν περίμενε διαφορετική μεταχείριση ως έγγυος. Πόλεμο έχουμε, τόνισε, κι αυτόν τον πόλεμο δεν τον ξεκινήσαμε εμείς, αλλά το καθεστώς που υπηρετείτε. Είναι ο ταξικός και κοινωνικός πόλεμος. Σ’ αυτόν τον πόλεμο εσείς συμμετέχετε από την πλευρά των πλουσίων κι εμείς από την πλευρά των προλετάριων. Πολλοί από το καθεστώς σας θα μας ήθελαν νεκρούς. Σ’ αυτόν τον πόλεμο στοχοποιήσατε και στοχοποιείτε και το παιδί μου. Απ’ όλες τις πράξεις αυτού του πολέμου η πολύμηνη αιχμαλωσία του παιδιού μου είναι η πιο επαίσχυντη. Η δράση μου για μια ελεύθερη κοινωνία είναι φόρος τιμής και για το παιδί μου. Το μεγαλύτερο χρέος απέναντι στα παιδιά μας είναι ν’ αλλάξουμε τον κόσμο, να κάνουμε την επανάσταση. Αυτή είναι και η μόνη κληρονομιά που του αφήνω. Σήμερα, κατέληξε, η επικαιρότητα της επανάστασης είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Ρεαλιστική διέξοδος από την κρίση με διαχείρισή της δεν υπάρχει. Το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι μια παράταση ζωής ενός άρρωστου συστήματος. Η μόνη ρεαλιστική διέξοδος είναι η κοινωνική επανάσταση. Ζήτω ο ΕΑ. Ζήτω η κοινωνική επανάσταση. Τιμή για πάντα στο σύντροφο Λάμπρο Φούντα. Αγώνας μέχρι τη νίκη.
ΥΓ: Κατά την έναρξη της διαδικασίας, ο Κώστας Γουρνάς έθεσε το ζήτημα των πρόσφατων δηλώσεων Δένδια. Γίνονται διάφορα που σχετίζονται με τη δίκη, αλλά παίζονται εκτός της δίκης, είπε. Ο υπουργός Δημόσιας Τάξης παρεμβαίνει ευθέως, ειδικά αυτή τη στιγμή, που αρχίζουν οι «απολογίες». Για μένα, συνέχισε, ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης δεν υπάρχει. Οχι με την έννοια ότι σας παίρνουν τηλέφωνο, όπως γινόταν παλιότερα, αλλά ζείτε και σεις μέσα στην κοινωνία και παίρνετε θέση. Θέλω να ξέρω με ποιους όρους θα δικαστώ, τόνισε. Οταν από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης κυκλοφορεί non paper με τα ονόματά μας και λέει ότι κακώς μας αφήσατε να βγούμε με το 18μηνο, θέλω ν’ ακούσω τη θέση σας. «Να μην ανησυχείτε για τίποτα, αυτή είναι η θέση μας», έσπευσε ν’ απαντήσει ο πρόεδρος, προκαλώντας ένα αυθόρμητο ειρωνικό γέλιο από το ακροατήριο. «Εγώ ανησυχώ», έκλεισε με νόημα τη σύντομη συζήτηση ο Κ. Γουρνάς.
Τη δική μας θέση την έχουμε κατ’ επανάληψη εκφράσει, αλλά την επαναλαμβάνουμε απ’ αφορμή αυτή τη σύντομη στιχομυθία. Τα διακυβεύματα αυτής της δίκης στο ποινικό επίπεδο είναι βασικά δύο.
Πρώτο: θα οδηγηθεί το τρομοδικείο σε απόφαση ενοχής των κατηγορούμενων, πέραν των τριών μελών του ΕΑ, χωρίς κανένα στοιχείο ενοχής, αλλά με μοναδικό «στοιχείο» μια δικονομικά παράνομη και ουσιαστικά αστήρικτη κατάθεση του τμηματάρχη της Αντιτρομοκρατικής Κ. Παπαθανασάκη, που δεν είχε να πει παρά μόνο για καφέ στην καφετέρια του Αλσους Καισαριανής;
Δεύτερο: θα φορτώσει ρόλο «διευθυντή» στους Μαζιώτη-Ρούπα-Γουρνά, για να τους φορτώσει μετά ηθική αυτουργία σε όλες τις ενέργειες του ΕΑ, για τις οποίες δεν υπάρχει κανένα στοιχείο συμμετοχής τους; Θα επιλέξει το τερατούργημα να χρίσει «διευθυντές» σε μια αναρχική οργάνωση, μόνο και μόνο για να αχθεί σε καταδίκες εκατοντάδων χρόνων φυλάκισης;
Για μας τα έως τώρα δείγματα γραφής δείχνουν πως θα επικρατήσει η πολιτική σκοπιμότητα, σε μια δίκη που διακηρύσσεται ότι δεν είναι πολιτική. Η ωμή παρέμβαση του Δένδια αποτελεί ένα επιπλέον στοιχείο γι’ αυτή μας την εκτίμηση. Και βέβαια, η παραίνεση του προέδρου προς Γουρνά «να μην ανησυχεί» κάθε άλλο παρά μας καθησυχάζει (τα έχουμε ξανακούσει αυτά σε άλλες πολιτικές δίκες). Περιμένουμε, λοιπόν, την απόφαση για να δούμε αν θα διαψευστούμε.
Η δίκη θα συνεχιστεί την Πέμπτη 31 Γενάρη, στις 9 το πρωί, με την πολιτική τοποθέτηση του Κώστα Γουρνά.
