Με ένταση ξεκίνησε η συνεδρίαση. Ο Α. Κανάς κατέθεσε στο δικαστήριο και ζήτησε να αναγνωστούν μια σειρά δημοσιεύματα του Βορίνα στην «Αυριανή», που αναφέρονταν σε ένα σοβαρό ζήτημα που εξετάστηκε στις προηγούμενες δίκες. Τα δημοσιεύματα επικαλούνταν έγγραφα των μυστικών υπηρεσιών, σύμφωνα με τα οποία την έκρηξη στο μπαρ «Οσκαρ» (την ευθύνη ανέλαβε η οργάνωση ΟΕΛΑ) έκανε κάποιος Ντάργουϊς, πράκτορας της CIA, που είχε διεισδύσει στην ομάδα Κάρλος. Αυτός ο Ντάργουϊς είχε συλληφθεί στην Ελλάδα και αφέθηκε ελεύθερος κατ’ απαίτηση των Αμερικανών. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, κάποια «λαμόγια» της Αντιτρομοκρατικής, ενώ ήξεραν την αλήθεια, βάφτισαν «Τζορτζ» τον Κανά και του φόρτωσαν την έκρηξη στο «Οσκαρ», παραπέμποντας ως ηθικούς αυτουργούς τους υπόλοιπους κατηγορούμενους.
Η πρόεδρος αντέδρασε έντονα και έστησε τρικούβερτο καυγά, αρνούμενη την ανάγνωση των δημοσιευμάτων, με το επιχείρημα ότι ο Κανάς έχει αθωωθεί γι’ αυτή την υπόθεση και επομένως τα δημοσιεύματα είναι άσχετα με την παρούσα δίκη. Επιχείρημα πραγματικά εκπληκτικό, αν αναλογιστούμε ότι μόλις χθες το δικαστήριο αποφάσισε κατά πλειοψηφία να αναγνωστούν οι καταθέσεις του ζεύγους Ντε Μαρσέλους, που επίσης δεν έχουν σχέση με την παρούσα δίκη, αφού αναφέρονται μόνο σε συμμετοχή του Κ. Αγαπίου στον ΕΛΑ, κατηγορία για την οποία όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν τελεσίδικα αθωωθεί. Αν υποστήριζε ότι η ανάγνωση των συγκεκριμένων δημοσιευμάτων σ’ αυτό το στάδιο της δίκης είναι άκαιρη και ότι θα έπρεπε να αναγνωστούν σε κάποιο άλλο στάδιο, θα μπορούσε κάποιος να κατανοήσει την αντίδρασή της, όμως αυτή ζητούσε τη μη ανάγνωση, μολονότι σχετίζονται άμεσα με την κατηγορία της εμπλοκής ενός κατηγορούμενου στο σύνολο αυτής της υπόθεσης. Ο Κανάς διαμαρτυρήθηκε έντονα και με το δίκιο του, υποστηρίζοντας ότι αυτά τα δημοσιεύματα αποδεικνύουν ότι σε βάρος του στήθηκε μια σκευωρία. Η πρόεδρος συγκράτησε κάπως την έκρηξη του θυμού της (ίσως να της ψιθύρισε κάτι και κάποιος από τους συναδέλφους της) και με μια έκφραση… μεγαθυμίας έδωσε τα χαρτιά να τα διαβάσει μέλος της Εδρας, όπως και έγινε.
Στη συνέχεια ολοκληρώθηκε η κατάθεση των μαρτύρων για την έκρηξη στου Σκαλιστήρη, ενώ ενός μάρτυρα η κατάθεση διαβάστηκε, με το επιχείρημα ότι υπηρετεί στο ελληνικό προξενείο στη Σόφια, τον έψαξαν και δεν τον βρήκαν! Η κατάθεση αυτή ήταν στο… παλιό κλίμα, φυσικά: φουσκωμένα τα περιστατικά και έκφραση πεποίθησης ότι η δεύτερη βόμβα μπήκε επίτηδες για να χτυπηθούν αστυνομικοί. Οπως γράψαμε στο χτεσινό ρεπορτάζ, αυτή τη φορά οι αστυνομικοί μάρτυρες αποδραματοποίησαν τα γεγονότα, μίλησαν για όλως ελαφρείς τραυματισμούς και δεν υποστήριξαν ότι η δεύτερη βόμβα ρυθμίστηκε επίτηδες να σκάσει αργότερα για να τους χτυπήσει. Αλλωστε, η ισχύς της έκρηξης ήταν πολύ μικρή, γι’ αυτό και, μολονότι τόσοι ήταν παρόντες, δεν έπαθαν τίποτα.
Μετά άρχισε η ρουτίνα. Μάρτυρες για διάφορες εκρήξεις είτε δεν προσέρχονται είτε δεν βρίσκονται για να κλητευθούν, γιατί στο μεταξύ έχουν αλλάξει διεύθυνση (κάποιοι έχουν πεθάνει), οπότε διαβάζονται οι καταθέσεις τους, οι οποίες δεν λένε τίποτα, είτε έρχονται να καταθέσουν χωρίς και πάλι να πουν τίποτα. Τι να πουν οι άνθρωποι; Πήγαν κάποια πρωί στις δουλειές τους και είδαν ζημιές από κάποια έκρηξη στο κτίριο που εργάζονταν ή σε κάποιο γειτονικό. Για τους κατηγορούμενους δεν ξέρουν τίποτα.
Το μόνο αξιοσημείωτο, από πολιτική άποψη, ήταν η κατάθεση τέως διευθυντή του ΠΕΡΠΑ, όπου είχε τοποθετηθεί εκρηκτικός μηχανισμός από τον ΕΛΑ, ο οποίος ανέφερε ότι υπήρξε απογοήτευση από τον ίδιο και τους συναδέλφους του, διότι αυτοί ήταν αντίπαλοι της ρύπανσης και όχι υποστηρικτές της. Ποιος ξεχνάει, όμως, το ρόλο που έπαιξε και εξακολουθεί να παίζει το ΠΕΡΠΑ, στη χειραγώγηση του λαού, ως όργανο εξωραϊσμού της κατάστασης; Ποιος ξεχνάει τον αυθαίρετο, αντιεπιστημονικό και κόντρα στις ανάγκες προστασίας της δημόσιας υγείας τρόπο με τον οποίο καθορίζονται οι ανώτατες επιτρεπόμενες τιμές των ρύπων (και γενικότερα των βλαπτικών παραγόντων); Μοναδική τους έγνοια είναι να υπερασπιστούν την ασυδοσία των καπιταλιστών που κυνηγούν το μέγιστο κέρδος εγκληματώντας συνέχεια και κατά συρροή σε βάρος των λαών (αυτό ισχύει όχι μόνο για το ΠΕΡΠΑ, αλλά και για όλους τους άλλους δήθεν ελεγκτικούς μηχανισμούς). Ας διαβάσει ο εν λόγω κύριος τα βιβλία και τις τοποθετήσεις εξεχόντων επιστημόνων, όπως ο Επστάιν, ο Σβαρτς και άλλοι, για να μην είναι τόσο προκλητικός. Ομως, μάλλον τα γνωρίζει όλ’ αυτά, αλλά έχει επιλέξει στρατόπεδο.
Η συνεδρίαση έκλεισε με κωμικο-τραγικό τρόπο. Ο Κανάς ζήτησε να διαβαστεί η προδικαστική κατάθεση ενός εμφανώς ψυχικώς πάσχοντος ανθρώπου, η οποία ήταν ένα παραλήρημα, που ανακάτευε κάποιον που άκουσε να φωνάζει «έλα, έλα» και κατάλαβε ότι ήταν μέλος του ΕΛΑ, έναν άλλο που τον άκουσε να φωνάζει «δεκαεφτά» και κατάλαβε ότι ήταν μέλος της 17Ν και άλλα τέτοια σπαρταριστά. Η πρόεδρος ρώτησε τον Κανά γιατί ζήτησε να διαβαστεί αυτή η κατάθεση και ο Κανάς απάντησε εύλογα, γιατί με τέτοιες καταθέσεις είναι στημένο όλο το κατηγορητήριο. Ο Μ. Καλογήρου θύμισε ότι στην πρώτη δίκη ο συγκεκριμένος άνθρωπος κρίθηκε τόσο αξιόπιστος που κλήθηκε να καταθέσει, όμως στο μεταξύ νοσηλευόταν στο ψυχιατρείο. Και ο Χρ. Τσιγαρίδας δήλωσε ότι όταν πήγαν να τον συλλάβουν, στο σπίτι του φιλοξενούσαν τον παπαγάλο μιας φιλικής οικογένειας, που ανάμεσα στις λεξούλες που έλεγε ήταν και το «έλα, έλα». Μη γελάτε, είπε απευθυνόμενος στους δικαστές, άκουσαν τον παπαγάλο και ήθελαν να τον πάρουν και είδαμε και πάθαμε να τους πείσουμε ότι δεν ήταν δικός μας!
