Η δίκη συνεχίστηκε με δευτερολογίες των συνηγόρων υπεράσπισης, που απάντησαν στην εισαγγελική πρόταση για την ένσταση ακυρότητας των προανακριτικών απολογιών.
Η Ράνια Καραμπλιάνη (Β. Ξηρός) επανήλθε στα ουσιώδη νομικά ζητήματα που είχε θέσει, στα οποία η εισαγγελική έδρα δεν απάντησε. Ο Ι. Μυλωνάς δήλωσε ότι δεν μπορεί να τοποθετηθεί, γιατί δεν έχουν δημοσιευτεί τα πρακτικά στο Ιντερνετ και δεν γνωρίζει τι ακριβώς έχει υποστηρίξει η εισαγγελική αρχή.
Η Γ. Κούρτοβικ κατέθεσε στο δικαστήριο ορισμένα έγγραφα που είχε επικαλεστεί στην αγόρευσή της, επιμένοντας ιδιαίτερα στη δήλωση ανάκλησης των προανακριτικών τους «απολογιών», που είχαν κάνει οι αδελφοί Ξηροί διά του συνηγόρου τους, πριν την εμφάνιση του Δ. Κουφοντίνα στις αρχές.
Αμέσως μετά, ζήτησε το λόγο ο Δ. Κουφοντίνας και έκανε την παρακάτω δήλωση:
«Η κ. εισαγγελέας χθες χαρακτήρισε τους κατηγορούμενους “ανθρώπους που μάχονταν για χρόνια την εξουσία”, αντιεξουσιαστές δηλαδή. Κι αμέσως παρακάτω επικαλέστηκε μια λενινιστική αρχή, κακοποιώντας την, αλλά αυτό δεν έχει σημασία, την οποία κατ’ αυτήν εφαρμόζουν οι κατηγορούμενοι.
Νομίζω ότι οι εκφράσεις αντιεξουσιαστής και λενινιστής δεν υπάρχουν στον Ποινικό Κώδικα. Αντανακλούν όμως και περιγράφουν την πραγματικότητα: η εξουσία, η πολιτική, οικονομική δικαστική εξουσία αντιμετωπίζει τους αντιπάλους της. Σ’ αυτή την κορυφαία στιγμή της πολιτικής σύγκρουσης το ζητούμενο είναι η ολοκληρωτική στρατιωτική, πολιτική και ιδεολογική συντριβή του αντιπάλου. Αν οι νόμοι τη διευκολύνουν τους χρησιμοποιεί. Αν όχι, τόσο το χειρότερο για τους νόμους. Δικονομία, κώδικες, διατάξεις, συμβάσεις, το ίδιο το Σύνταγμα παραμερίζονται, παραβιάζονται, καταπατούνται και κατακουρελιάζονται. Ακουγα τους εισαγγελείς και την πολιτική αγωγή να προσπαθούν να δικαιολογήσουν αυτές τις παραβάσεις στη διάρκεια της προδικασίας. Μα τι θαρρούν, ότι απευθύνονται σε Λωτοφάγους; Ότι ξεχάστηκαν τα όσα έγιναν στον Ευαγγελισμό και όσα ακολούθησαν; Τίποτε δεν έμεινε όρθιο από τον περιβόητο νομικό πολιτισμό, αυτή τη βιτρίνα που πίσω της καλύπτεται το άθλιο και βάρβαρο πρόσωπο της εξουσίας.
Το παραδέχτηκαν οι συνάδελφοι του κ. Διώτη που τον έστειλαν στην αφάνεια, γιατί εκτέθηκε πολύ. Το επικύρωσαν οι επικυρίαρχοι σύμμαχοι με την προκλητική παρασημοφόρηση των γραικύλων που καμάρωναν οι υπαλληλίσκοι ενός προτεκτοράτου, ενός κράτους μπανανίας.
Αυτές τις παραβιάσεις καλείστε να επικυρώσετε με το κύρος της ανεξάρτητης δικαιοσύνης. Αν το κάνετε, θα αποδείξετε ότι δεν είναι ανεξάρτητη και θα υπονομεύσετε βαθύτατα το προσωπικό σας κύρος.
Το δικαστήριο πάντως, με την ως τώρα αντιμετώπιση των ενστάσεων, μου θύμισε κάτι που είχα διαβάσει στον Δημούλη πριν από καιρό. Μου θύμισε τον διάσημο νομικό του Μεσαίωνα Bartolus, που συνέτασε τις αποφάσεις του με τον εξής τρόπο: Πρώτα διατύπωνε την απόφαση που επιθυμούσε και στη συνέχεια ανέθετε στους βοηθούς του να εντοπίσουν χωρία από ρωμαϊκούς νόμους και γνωμοδοτήσεις σπουδαίων νομικών για να θεμελιώσει την άποψή του. Αν και νομίζω ότι το δικαστήριο έχει ξεπεράσει τον Bartolus, τουλάχιστον ως τώρα, αφού αρκείται στη διατύπωση των (απορριπτικών όμως) αποφάσεων».
Ο Π. Ρουμελιώτης (Ν. Παπαναστασίου), που ακολούθησε, έθεσε το ίδιο θέμα με τον Ι. Μυλωνά. Οτι δηλαδή δεν μπορεί να αγορεύσει, διότι δεν έχουν δημοσιευτεί τα πρακτικά και δεν γνωρίζει τι υποστήριξε η εισαγγελία. Ξεκίνησε τότε ΄νας διάλογος μεταξύ προέδρου και Ι. Μυλωνά, διότι ο πρόεδρος εμμέσως έψεξε τους συνηγόρους που δεν είναι παρόντες σε κάθε συνεδρίαση. Ο κ. Μυλωνάς δεν δέχτηκε την έμμεση μομφή και επανέφερε το αίτημά του για περιοδική συνεδρίαση του δικαστηρίου, διότι οι συνήγοροι εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να παρευρίσκονται κάθε μέρα. Το δικαστήριο έκανε ένα μικρό διάλειμμα και όταν επανήλθε ο πρόεδρος ενημέρωσε τους συνηγόρους ότι τα πρακτικά έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της «Ελευθεροτυπίας» και διέκοψε τη συνεδρίαση επί δίωρο για να ενημερωθούν στο μεταξύ οι συνήγοροι.
Καραγκιοζιλίκια πράγματα, που λένε. Αφού το δικαστήριο κρίνει εύλογη την ανάγκη των συνηγόρων να ενημερώνονται από απομαγνητοφωνημένα πρακτικά, γιατί δεν έκανε δεκτό το αίτημα να κρατάει το δικαστήριο φωνητικά πρακτικά, όπως επιτρέπει ο νόμος; Είναι δυνατόν να παραπέμπονται παράγοντες της δίκης για ενημέρωση σε ιστοσελίδα μιας ιδιωτικής επιχείρησης;
Μετά το δίωρο διάλειμμα, λοιπόν, οι συνήγοροι υπεράσπισης άρχισαν τις δευτερολογίες τους.
Η Τ. Χριστοδουλοπούλου (Ηρ. Κωστάρης) χαρακτήρισε νομικά άκυρα έως προβληματικά τα όσα υποστήριξε η εισαγγελέας, η οποία πήρε ως δεδομένο το ζητούμενο και περίπου μας είπε ότι η δίκη είναι μια τυπική διεκπεραίωση. Η Κ. Σταμούλη (Ηρ. Κωστάρης) συμπλήρωσε τη συνάδελφό της καταδεικνύοντας, με ανάγνωση των πρακτικών, την αυθαιρεσία της εισαγγελικής πρότασης, με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Ο Π. Ρουμελιώτης (Ν. Παπαναστασίου) επανήλθε στα ουσιαστικά νομικά ζητήματα της αρχικής του αγόρευσης, που η εισαγγελέας προσπάθησε να αντιπαρέλθει με μια ακροβατική νομική ερμηνεία η οποία (αυτό είναι δική μας κρίση) κονταροχτυπιέται ακόμα και με την απλή λογική. Δεν έμεινε, όμως, μόνο σ’ αυτά. Επανήλθε και στα ουσιαστικά ζητήματα της ακυρότητας της προανακριτικής απολογίας του Χρ. Ξηρού, που αφορούν τον εντολέα του Ν. Παπαναστασίου. Ο συνήγορος έβαλε τους δικαστές μπροστά σ’ ένα πραγματικό δίλημμα: Εχετε ακούσει πώς μιλάει ο Χρ. Ξηρός. Συγκρίνετε τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται και αναπτύσσει τις σκέψεις του εδώ μέσα, με τον τρόπο που φέρεται να εκφράζεται και να περιγράφει στην προανακριτική του κατάθεση (πρόκειται για το ίδιο ζήτημα που εξαντλητικά ανέπτυξε και ο Χρ. Ξηρός με την υπεράσπισή του). Ο Π. Ρουμελιώτης έκλεισε διαβάζοντας αποσπάσματα από τα πρακτικά της προηγούμενης μέρας, στα οποία φαινόταν καθαρά ότι η εισαγγελέας θεωρεί δεδομένη την ενοχή όλων των κατηγορούμενων.
Ο Γ. Σταμούλης (Κ. Καρατσώλης) υπήρξε για μια ακόμη φορά δικονομικά καίριος. Η συνέχιση των ανακρίσεων από την Αντιτρομοκρατική, ενώ είχε τοποθετηθεί εφέτης ανακριτής για την υπόθεση, είναι πράξη παράνομη, η οποία θα έπρεπε μάλιστα να διωχτεί ποινικά για περισσότερα από ένα αδικήματα. Ζήτησε, λοιπόν, την άσκηση δίωξης από το δικαστήριο σε όσους διέπραξαν αυτές τις παράνομες πράξεις, μη παραλείποντας να θυμίσει το γεγονός ότι από αδιάψευστο αποδεικτικό στοιχείο (ατζέντα κατασχεμένη από την Αντιτρομοκρατική) ο Καρατσώλης ήταν σε ραντεβού στα βόρεια προάστια, την ώρα που –σύμφωνα με την προανακριτική «απολογία» του- φέρεται να συμμετέχει σε ληστεία στην Πατησίων.
Ο Γ. Ζησιμόπουλος (Δ. Γεωργιάδης) στηλίτευσε την άποψη της εισαγγελέα, που τσουβάλιασε όλους τους κατηγορούμενους θεωρώντας τους προκαταβολικά μέλη της 17Ν και έμπειρους. Ο Γεωργιάδης –είπε- ούτε μέλος της 17Ν υπήρξε ούτε καμιά πολιτική εμπειρία είχε. Ο συνήγορος έκλεισε υπενθυμίζοντας περιληπτικά όλα όσα έχουν σχέση με τη λήψη της προανακριτικής «απολογίας» του Γεωργιάδη.
