Παρωδία δίκης και ξεφτιλισμός της Δικαιοσύνης. Ούτε στα στρατοδικεία της χούντας δεν γίνονταν αυτά. Μ’ αυτούς τους σκληρούς χαρακτηρισμούς, μιλώντας με την ιδιότητα του συνηγόρου του Αλ. Γιωτόπουλου, ο Ι. Μυλωνάς δήλωσε αρχικά ότι αποχωρεί από τη σημερινή συνεδρίαση του δικαστηρίου, για να απευθυνθεί –όπως είπε- στον πρόεδρο του ΔΣΑ και τον υπουργό Δικαιοσύνης, καταγγέλλοντας ότι το δικαστήριο στερεί από τον κατηγορούμενο το φυσικό του δικαίωμα να έχει τους συνηγόρους της δικής του επιλογής. Στη συνέχεια, σε συνεννόηση με τον εντολέα του, ανακάλεσε την απόφασή του.
Μετά από 11 μήνες (είχε αποχωρήσει στις 20 Δεκέμβρη 2005), ο Αλ. Γιωτόπουλος εμφανίστηκε στη δικαστική αίθουσα και δήλωσε: Την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2005 αποχώρησα από τη διαδικασία της δίκης, έχοντας διαπιστώσει ότι είχαμε απλή επανάληψη της πρωτόδικης κατ’ επίφαση δίκης, όπου δεν τηρήθηκαν οι στοιχειώδεις κανόνες της δίκαιης δίκης και με καταδίκασαν σε 21 φορές ισόβια για ηθική αυτουργία, με ολοφάνερη παραβίαση του δικαίου της απόδειξης. Οσα συνέβησαν στο χρονικό διάστημα μέχρι σήμερα αναφορικά με τις επιμέρους υποθέσεις, τις ενστάσεις, τους μάρτυρες κατηγορίας, τα πειστήρια, την εν γένει ακροαματική διαδικασία, επιβεβαιώνουν τη θέση μου. Η παρουσία μου στην αίθουσα του δικαστηρίου δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση αναθεώρηση αυτής της θέσης. Η επιστροφή μου έχει ένα συγκεκριμένο λόγο που αναφερόταν στο τέλος της δήλωσής μου της 20.12.05. Ελεγα: «Δεν παραιτούμαι από κανένα ένδικο μέσο και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι μέχρι να καταρρεύσει η σκευωρία εναντίον μου». Δεν μου μένει παρά η προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για να βρω το δίκιο μου. Ομως η προετοιμασία αυτής της προσφυγής προϋποθέτει καταγραφή των θέσεών μου στην παρούσα διαδικασία. Αυτό προτίθεμαι να κάνω. Οσον αφορά τη νομική εκπροσώπησή μου στην παρούσα φάση της διαδικασίας, συνήγοροί μου θα είναι οι δικηγόροι Ιπποκράτης Μυλωνάς και Αντουάν Κοντ (ο γάλλος δικηγόρος ήταν παρών στη δίκη, αποτελώντας μια ξεχωριστή φιγούρα καθώς φορούσε την τήβεννο που φορούν οι συνήγοροι στα γαλλικά δικαστήρια).
Οι εισαγγελείς αντέδρασαν άμεσα προτείνοντας να απορριφθεί το αίτημα του κατηγορούμενου, γιατί το δικαστήριο του έχει διορίσει τρεις συνηγόρους, μετά την ανάκληση της εντολής στους δυο συνηγόρους που είχε αρχικά! Δε μπορεί, λοιπόν, να διορίσει άλλους!
Ο Ι. Μυλωνάς εξέφρασε την απορία του για την εισαγγελική πρόταση. Η σχετική πρόβλεψη του νόμου 3029/2002 –είπε- είναι μια φωτογραφική διάταξη, για να μη μπορεί ένας κατηγορούμενος σε τέτοιες δίκες να μπλοκάρει τη διαδικασία. Είναι υπέρτερο το δικαίωμα του κατηγορούμενου να έχει συνηγόρους της επιλογής του. Αυτό προβλέπεται από την ΕΣΔΑ, αναφέρεται ρητά όμως και σε δυο αποφάσεις του Αρείου Πάγου (διάβασε τα σχετικά αποσπάσματα). Ο κ. Γιωτόπουλος αποχώρησε από τη διαδικασία σε μια ορισμένη φάση της παύοντας τους συνηγόρους του. Επανέρχεται τώρα και δηλώνει ότι διορίζει άλλους συνηγόρους. Είναι, αν θέλετε, και μια συνεισφορά του κ. Γιωτόπουλου στην ομαλή διεξαγωγή της δίκης. Μόνη ορθή οδός είναι η αποδοχή της σαφέστατης δήλωσης του κ. Γιωτόπουλου.
Μετά από ένα διάλειμμα, το δικαστήριο επανήλθε στην έδρα και ανακοίνωσε ότι στον Α. Γιωτόπουλο διορίστηκε ο ανώτατος προβλεπόμενος αριθμός συνηγόρων και γι’ αυτό δεν έχει δικαίωμα να διορίσει άλλους!!
Ο Ι. Μυλωνάς ζήτησε το λόγο και ο πρόεδρος του είπε ότι δικαιούται να μιλήσει μόνο για την ένσταση ως προς τις προανακριτικές και ανακριτικές απολογίες, ως συνήγορος του Τζωρτζάτου. Σε έντονο ύφος ο συνήγορος παρατήρησε ότι το τι θα πει είναι δικό του ζήτημα και μόνο την περίοδο της χούντας υπαγόρευαν στους συνηγόρους τι θα πουν. Και τότε ξεκίνησε ένας μακρύς διάλογος, με το συνήγορο να προσπαθεί να μιλήσει και να διακόπτεται συνεχώς πότε από τον πρόεδρο και πότε από την εισαγγελέα (εντελώς αντιδικονομικά από την τελευταία, που για μια ακόμη φορά δεν άντεξε και έσπευσε να υποκαταστήσει τον πρόεδρο). Ο πρόεδρος επαναλάμβανε συνεχώς, απευθυνόμενος στο συνήγορο, ότι δεν δικαιούται να σχολιάσει την απόφαση και ο τελευταίος απαντούσε ότι αυτό που γίνεται είναι παρωδία δίκης και ξεφτιλισμός της Δικαιοσύνης. Στη χούντα τα στρατοδικεία φίμωναν τους δικηγόρους, αλλά και στα στρατοδικεία της χούντας οι κατηγορούμενοι είχαν δικηγόρους της δικής τους επιλογής. Δε μπορείτε να με φιμώσετε. Βάλτε τους αστυνόμους να με πετάξουν έξω, είπε κάποια στιγμή, σε ιδιαίτερα έντονο ύφος.
Η τελική τοποθέτηση του Ι. Μυλωνά, μετά χιλίων βασάνων: Αυτή τη στιγμή αποχωρώ από τη δίκη, για να απευθυνθώ στον πρόεδρο του ΔΣΑ και τον υπουργό Δικαιοσύνης. Από δω και πέρα έχουμε παρωδία δίκης. Αυτό είναι ξεφτίλα. Είναι ξεφτιλισμός της Δικαιοσύνης το να στερείτε από τον κατηγορούμενο το δικαίωμα να έχει το συνήγορο που θέλει. Ούτε τα στρατοδικεία της χούντας δεν το έκαναν αυτό.
Η εισαγγελέας ζήτησε αμέσως να σταλούν τα πρακτικά στο Δικηγορικό Σύλλογο και τον εισαγγελέα πρωτοδικών και ο Ι. Μυλωνάς, επανέλαβε τους χαρακτηρισμούς του για να τους γράψει ο γραμματέας και ξεκαθάρισε ότι για σήμερα αποχωρεί από τη διαδικασία.
Αμέσως ζήτησε το λόγο η Γ. Κούρτοβικ, που διακοπτόμενη συνεχώς από τον πρόεδρο κατάφερε κι αυτή μετά χιλίων βασάνων να ολοκληρώσει την τοποθέτησή της. Χαρακτήρισε μείζον το ζήτημα που έχει προκύψει και ζήτησε από το δικαστήριο να δώσει την επιβεβλημένη λύση ανακαλώντας την παρεμπίπτουσα απόφασή του για διορισμό συνηγόρων. Θύμισε ότι η ίδια είχε χαρακτηρίσει φωτογραφική και υποκριτική τη διάταξη του 3090 περί διορισμού συνηγόρων κι αυτό είναι κάτι που έχει ήδη αποδειχτεί στη διαδικασία. Είδατε πολύ καλά τι σημαίνει διορισμός συνηγόρου σ’ αυτή τη δίκη. Ο διορισμένος είναι συνήγορος με χειροπέδες, αφού προσέρχεται υπό το βάρος της απειλής πειθαρχικών και ποινικών κυρώσεων. Συνήγοροι με χειροπέδες μηδενικά μπορούν να συνεισφέρουν. Τότε, ακούσαμε τον πρόεδρο να δηλώνει το εξής εκπληκτικό: Αυτά δεν τα ήξεραν οι κύριοι κατηγορούμενοι όταν έπαυαν τους συνηγόρους τους;!!! Ευστοχότατα η Γ. Κούρτοβικ απάντησε με ένα ερώτημα με ρητορική σημασία: Είναι τιμωρία αυτό; Σαν δικαστήριο σας ενδιαφέρει να τιμωρήσετε όποιον κατηγορούμενο αντιδρά στη διαδικασία και όχι να του εξασφαλίσετε το δικαίωμα να έχει συνήγορο της επιλογής του, όπως προβλέπεται από την ΕΣΔΑ; Εκτός των άλλων –συνέχισε η συνήγορος- είσαστε παράνομοι, γιατί ο 3090 δίνει στον κατηγορούμενο το δικαίωμα να ανακαλέσει έναν από τους διορισμένους συνηγόρους. Πριν προλάβει να αποσώσει την κουβέντα της, ο πρόεδρος είχε εκτοξεύσει την απειλή της παραπομπής της! Να με στείλετε στο πειθαρχικό, τι άλλο κάνετε εδώ μέσα; απάντησε ετοιμόλογα η συνήγορος, που κατάφερε να ολοκληρώσει, διακοπτόμενη συνεχώς από το «αρκετά!» του προέδρου.
Το λόγο ζήτησε στη συνέχεια ο Δ. Κουφοντίνας. Από την πρώτη στιγμή –είπε- από την έκρηξη στον Πειραιά και τα όσα ακολούθησαν και με τη σημερινή σας απόφαση, γίνεται μια διαδικασία απονομιμοποίησης του δικού σας ποινικού συστήματος. Θεωρώ ότι η απόφασή σας, η οποία θα μπορούσε να είναι διαφορετική –και η δικονομία σας το επιτρέπει αυτό- ήταν ευνόητη. Είναι απαράδεκτο να στερείτε από έναν κατηγορούμενο το δικαίωμα να βρίσκεται εδώ πέρα και να υπερασπίζει τον εαυτό του με τον τρόπο που θεωρεί καλύτερο. Αν επιμείνετε σ’ αυτή την απόφαση, δικαιώνετε το χαρακτηρισμό που έδωσε -όχι εμείς- ο Τύπος, ότι εδώ διεξάγεται μια δίκη παρωδία. Θα ζητήσω από τη συνήγορό μου, αν αποχωρήσει ο κ. Μυλωνάς να αποχωρήσει και αυτή.
Αμέσως μετά, ο διορισμένος συνήγορος του Χρ. Ξηρού, Ι. Δημητριάδης, αφού πρώτα διαμαρτυρήθηκε για την τοποθέτηση της Γ. Κούρτοβικ, ότι οι διορισμένοι υπ’ αυτές τις συνθήκες αποτελούν νεροκουβαλητές της κατηγορίας και ζήτησε την προστασία της έδρας (να απευθυνθείτε στο πειθαρχικό του συλλόγου σας, του συνέστησε ο πρόεδρος!) ζήτησε άλλες δέκα μέρες προθεσμία, για να μπορέσει να ολοκληρώσει τη μελέτη της δικογραφίας. (Ας σημειωθεί ότι οι άλλοι δύο διορισμένοι δεν εμφανίστηκαν καν στη δίκη, την πρώτη μέρα μετά τη διακοπή, για να πουν βρε αδερφέ αν πρόλαβαν να μελετήσουν τη δικογραφία και τα πρακτικά των 174 προηγούμενων συνεδριάσεων).
Ακούσαμε τότε άλλα εκπληκτικά πράγματα. Αρχικά ο πρόεδρος και στη συνέχεια μία από τους εφέτες συνέστησαν στο συνήγορο να δεχτεί να συνεχιστεί η διαδικασία, να εκμεταλλευτεί την περίοδο των απολογιών των κατηγορούμενων (δηλαδή, αυτός δεν θ’ ακούσει τους άλλους κατηγορούμενους, οι οποίοι ενδεχομένως ν’ αναφερθούν σ’ αυτόν που διορίστηκε να υπερασπιστεί!), να εκμεταλλευτεί και λίγο τις γιορτές κι αν δεν προλάβει να ολοκληρώσει τη μελέτη… «εδώ είμαστε πάλι. Να το δούμε με την πρόοδο της διαδικασίας»!
Οση ώρα μιλούσε ο Δημητριάδης και του απαντούσαν από την έδρα, ο Β. Τζωρτζάτος, που είχε μιλήσει με τον Α. Γιωτόπουλο, πλησίασε τον Ι. Μυλωνά και συνομίλησε μαζί του. Αμέσως μετά, ο Ι. Μυλωνάς, που τρεις φορές είχε επαναλάβει προηγουμένως ότι δεν πρόκειται να συνεχιστεί η σημερινή διαδικασία, γιατί αυτός θα αποχωρήσει, ξαναζήτησε το λόγο με την ιδιότητα του υπερασπιστή του Τζωρτζάτου και πρότεινε να συνεχιστεί σήμερα κανονικά η διαδικασία, να ξεκινήσει αυτός να αγορεύει δευτερολογώντας για την ένσταση επί των προανακριτικών και ανακριτικών απολογιών και στη συνέχεια να διακόψει το δικαστήριο επί δεκαήμερο, στη διάρκεια του οποίου ο Δημητριάδης θα ολοκληρώσει τη μελέτη της δικογραφίας, η πλευρά Γιωτόπουλου θα κάνει τις απαραίτητες ενέργειες και το δικαστήριο θα βγάλει την απόφασή του για την ένσταση! Να το δούμε με ψυχραιμία όλοι –κατέληξε- διότι οι δεύτερες σκέψεις είναι πιο ώριμες από τις πρώτες που γίνονται εν θερμώ!
Ετσι, ύστερα από ένα δεκάλεπτο διάλειμμα, η διαδικασία συνεχίστηκε με την αγόρευση του Ι. Μυλωνά, με την παρουσία και του Α. Γιωτόπουλου στις θέσεις των κατηγορούμενων, ο οποίος εκπροσωπούνταν από τους διορισμένους συνηγόρους. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, νομιμοποιήθηκαν οι διορισμένοι. Και αυτοί του Α. Γιωτόπουλου και αυτοί του Χρ. Ξηρού. Για τους διορισμένους του Γιωτόπουλου τίθεται –κατά τη γνώμη μας- ένα μείζον ζήτημα δικηγορικής δεοντολογίας και ηθικής τάξης. Οσο καιρό ο Γιωτόπουλος δεν δεχόταν ούτε να συναντηθεί μαζί τους ας πούμε πως είχαν ένα άλλοθι για τη συμμετοχή τους στη δίκη. Από τη στιγμή, όμως, που ο Γιωτόπουλος επιστρέφει στη δίκη και δηλώνει ευθέως ότι δεν δέχεται να τον εκπροσωπήσουν, προφανώς επειδή δεν τους εμπιστεύεται, πώς αυτοί εξακολουθούν να παρίστανται και δεν παραιτούνται; Η επιβεβλημένη –για λόγους δεοντολογίας και ηθικής- παραίτησή τους ενδεχομένως να ξεμπλοκάριζε τη διαδικασία. Οσο για τους διορισμένους του Χριστόδουλου, είναι νομίζουμε «γκέλα» να δηλώνεται από υπερασπιστή άλλου κατηγορούμενου πως το όλο πρόβλημα είναι το 10ήμερο που ζήτησε ο ένας εξ αυτών. Την ίδια στιγμή, μάλιστα, ο Χρ. Ξηρός έστελνε στους δημοσιογράφους γραπτή δήλωσή του καταγγέλοντας τη διαδικασία διορισμού και τους διορισμένους και καλώντας τους να παραιτηθούν «αν έχουν στοιχειώδη ευθιξία».
Η αγόρευση του Ι. Μυλωνά για την ένσταση ήταν εξαντλητική. Ξεκίνησε θέτοντας το ερώτημα αν υπάρχει αστυνομική βία και επικαιροποίησε την απάντηση στο ερώτημα, με αναφορές στον άγριο ξυλοδαρμό του κύπριου σπουδαστή στη Θεσσαλονίκη (διάβασε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από μια επιφυλλίδα του γνωστού ηθοποιού Στ. Φασουλή). Στη συνέχεια, αναφερόμενος στα πραγματικά περιστατικά που αφορούν όχι μόνο τον εντολέα του αλλά και τους άλλους κατηγορούμενους (αναλυτικά στάθηκε στα γεγονότα του «Ευαγγελισμού») και απαντώντας εξαντλητικά σε ένα προς ένα τα επιχειρήματα της εισαγγελέα, δεν άφησε καμιά αμφιβολία για το ότι οι απολογίες αυτές είναι άκυρες και γι’ αυτό η ένσταση πρέπει να γίνει δεκτή. Κατέληξε, δηλώνοντας ότι θα παραμείνει σ’ αυτή την πολιτική ποινική δίκη και υπενθυμίζοντας με θετική διάθεση μια παλαιότερη δήλωση της εφέτη Παναγιώτου, ότι αυτό το δικαστήριο δεν παίρνει χαρτάκια. Σας καλώ –είπε- να πάρετε στα χέρια σας χαρτιά, τα χαρτιά των νόμων. Κάλεσε ακόμη την εισαγγελέα, κάποιο βράδυ να ανακαλέσει στη μνήμη την εικόνα μιας νεαρής και όμορφης γυναίκας, που έμπαινε στο εισαγγελικό σώμα αμέσως μετά την πτώση της χούντας με όνειρα και φιλοδοξίες και να αναλογιστεί αν αυτά τα όνειρα εκπληρώνονται με την τωρινή της εισήγηση.
Δήλωση για τα βασανιστήρια έκανε και ο Β. Τζωρτζάτος, που θύμισε τα βασανιστήρια που έχουν γίνει ενάντια σε αγωνιστές του ΙΡΑ, της Παλαιστίνης, της χώρας των Βάσκων. Υπάρχει κανείς έντιμος σ’ αυτή τη χώρα που να πιστεύει ότι στη δημοκρατική Ελλάδα, που έχει παράδοση στα βασανιστήρια δεν εφαρμόστηκε η κυνική αρχή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και δεν έγιναν βασανιστήρια σε μερικούς «τρομοκράτες» της 17Ν, ειδικά όταν μεγαλοδημοσιογράφοι και πολιτικοί τους έλεγαν δημόσια «κάντε τους να μιλήσουν και εμείς θα σας καλύψουμε»; Θύμισε τα βασανιστήρια και τις ναρκομεθόδους στον Σάββα Ξηρό και στη συνέχεια το μαγείρεμα των στοιχείων για όλους τους συλληφθέντες. Τα βασανιστήρια που έγιναν τόσο στο Σάββα όσο και σε μένα –τόνισε- έγιναν από δύο θεσμούς, την στυνομία και τη Δικαιοσύνη, και όχι από κάποιο γιατρουδάκο που ήταν απλώς εκτελεστικό όργανο. Δεν έγιναν από τη δεξιά αλλά από τους σοσιαλιστές του Σημίτη και απέδειξαν ότι σήμερα δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Εμμεση ευθύνη όμως φέρει και η Αριστερά, τόσο ο ΣΥΝ όσο και το ΚΚΕ, που επί τέσσερα χρόνια δεν είπαν λέξη για τα βασανιστήρια και έδωσαν άλλοθι στην εξουσία.
Ο πρόεδρος δεν παρέλειψε να κάνει ένα σχόλιο εκτός τόπου και χρόνου, απευθυνόμενος στον Τζωρτζάτο και λέγοντάς του ότι το δικαστήριο του έδωσε τη δυνατότητα να αναφερθεί στα βασανιστήρια και να απαντήσει σε ερωτήσεις, όμως αυτός αρνήθηκε και προτίμησε να διαβάσει ένα μανιφέστο για τα ανθρώπινα δικαιώματα!
Αναφερόμενη στο αίτημα του διορισμένου Ι. Δημητριάδη, η εισαγγελέας πρότεινε να διακόψει το δικαστήριο μέχρι τη Δευτέρα, θεωρώντας ότι ο χρόνος είναι εύλογος! Το δικαστήριο, με διάσκεψη επί της έδρας, δέχτηκε την εισαγγελική πρόταση και διέκοψε για τη Δευτέρα 4 Δεκέμβρη, οπότε και θα απαγγείλει και την απόφση επί της ένστασης.
Μετά τη μεσημεριανή διακοπή και πριν συνεχίσει την αγόρευσή του ο Ι. Μυλωνάς, ζήτησε το λόγο ο Σ. Φυτράκης για να κάνει μια δήλωση εκ μέρους του εντολέα του Γ. Σερίφη. Η απόφση του δικαστηρίου –είπε- στερείται νόμιμης βάσης, γιατί παραβιάζει μια βασική διάταξη της ΕΣΔΑ, που λέει ότι ουδείς μπορεί να στερήσει από τον κατηγορούμενο το δικαίωμα να έχει δικηγόρους της επιλογής του. Δεν υπάρχει σε όλο τον κόσμο παράδειγμα που να μην είχε ο κατηγορούμενος δικηγόρους της επιλογής του. Υπάρχουν παραδείγματα που ο κατηγορούμενος αποχώρησε και του διόρισαν δικηγόρους. Επανήλθε, όρισε δικούς του συνηγόρους, έγιναν αποδεκτοί. Παράδειγμα ο Μιλόσεβιτς στη δίκη του. Γι’ αυτό –κατέληξε ο έμπειρος δικηγόρος- πρέπει να το ξανασκεφτείτε και να ανακαλέσετε την απόφασή σας.
ΥΓ: Υψηλές παρουσίες πρωί-πρωί στη δίκη. Η ιδιοκτήτρια της «Ελευθεροτυπίας» Μάνια Τεγοπούλου έκανε την εμφάνισή της μαζί με την κ. Πενό. Μεγάλη μας τιμή…
