Καθώς άρχιζε να χιονίζει σε όλη τη χώρα, ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας που είναι «άμαθη» από τέτοια φαινόμενα, είναι σίγουρο πως μετά από μερικές ώρες θ’ αρχίσει να ξεχειλίζει η οργή του κόσμου για πολλά και διάφορα προβλήματα που θ’ αντιμετωπίσει. Η προπαγάνδα, όμως, είναι έτοιμη να… απαντήσει στις… τρελές απαιτήσεις κάθε «ιδιώτη». Ετσι δεν μας λένε κάθε φορά; «Θέλει ο καθένας ένα πυροσβεστικό έξω από το σπίτι του» – «Γιατί, κύριε, δεν κλάδεψες το πεύκο στο πεζοδρόμιο και διαμαρτύρεσαι που έσπασε από το βάρος του χιονιού και έκοψε το ρεύμα;» – κτλ, κτλ.
Η λογική της «ατομικής ευθύνης» αποτελεί βασικό συστατικό της αστικής ιδεολογίας, έτσι όπως την εκλαϊκεύουν χυδαία τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης. Εδώ ρίχνουν στους πολίτες την ευθύνη για την εκρηκτική διασπορά του κοροναϊού και τις εκατόμβες των νεκρών, θα διστάσουν να τη ρίξουν για τη διαχείριση μιας κακοκαιρίας;
Το μόνο που περιμένουμε να δούμε είναι η διαφορά στο χειρισμό της προπαγάνδας, καθώς πλέον έχουμε ένα υπουργείο που ειδικεύεται στο πολιτικό σόου και έναν υπουργό-μαιτρ της «θετικής εικόνας». Ο Χαρδαλιάς, ας πούμε, ήταν ένας υφυπουργάκος που παρίστανε τον Τσακ Νόρις. Φορούσε γαλότσες και φόρμα και… όρμαγε για να… συντονίσει τα συνεργεία. Ενώ ο εκ της αλλοδαπής μεταγραφείς Στυλιανίδης παριστάνει τον… μεγάλο οραματιστή, τον… επιτελικό νου και τα παρόμοια, φροντίζοντας να φωτογραφίζεται μόνο σε θετικό φόντο.
Στα μέσα της περασμένης βδομάδας, για παράδειγμα, πήγε σε Λουξεμβούργο και Βρυξέλλες. Πέντε φωτογραφίες συνοδεύουν το σχετικό Δελτίο Τύπου του υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας! Συναντήθηκε, λέει, «με τον πρώην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jean-Claude Juncker, καθώς και με υψηλόβαθμούς αξιωματούχους των ευρωπαϊκών θεσμών». Δεν έχουν όνομα οι υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι; Εχουν, όμως αν το ανέφεραν, θα μαθαίναμε ότι δεν είναι και τόσο… υψηλόβαθμοι ή ότι δεν έχουν καμιά σχετική αρμοδιότητα και απλά τους γνωρίζει ο Στυλιανίδης από την εποχή που ήταν στις Βρυξέλλες (κάτι σαν reunion δηλαδή). Οσο για τον Γιούνκερ, του οποίου ο Στυλιανίδης υπήρξε επίτροπος (εκπροσωπώντας την Κύπρο), δεν έχει πλέον κανένα αξίωμα. Το να πάρεις ένα καλό ουίσκι και να του κάνεις βίζιτα είμαστε σίγουροι ότι το εκτιμά απεριόριστα (το ουίσκι κυρίως), αλλά πέραν τούτου ουδέν.
Η μόνη επίσημη συνάντηση του Στυλιανίδη (γι’ αυτό και όλες οι φωτογραφίες είναι απ’ αυτήν) ήταν με τη γενική διευθύντρια μιας υπηρεσίες του ΝΑΤΟ (NATO Support and Procurement Agency). Για να τον δεχτεί, όμως, η Στέισι Κάμινγκς, έπρεπε προηγουμένως η ελληνική Βουλή να υπερψηφίσει μια τροπολογία για να εισπράξει η υπηρεσία του ΝΑΤΟ 8,5 εκατομμύρια ευρώ «για συμμετοχή στις διαδικασίες μίσθωσης εναερίων μέσων», για την περίοδο 2011-2016! Οχτώμισι εκατομμύρια «κόστισε» η βίζιτα Στυλιανίδη στην υπηρεσία του ΝΑΤΟ.
Μια βδομάδα πριν από το ταξίδι σε Βρυξέλλες και Λουξεμβούργο, ο Στυλιανίδης πήγε στα Γιάννενα «όπου παρέστη σε τελετή παράδοσης οχημάτων για τις ανάγκες του μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας από την Περιφέρεια Ηπείρου προς τους Δήμους της Περιφέρειας, παρουσία του Προέδρου της Βουλής, Κωνσταντίνου Τασούλα, της Βουλευτού Ιωαννίνων, Μαρίας Κεφάλα, του Περιφερειάρχη, Αλέξανδρου Καχριμάνη, του Δημάρχου Ιωαννίνων, Μωυσή Ελισάφ και όλων των Δημάρχων της περιοχής». Μετά πήγε και στη Φλώρινα για να συμμετάσχει σε «αυτοψία στην περιοχή για την αποτίμηση των συνεπειών του σεισμού που έπληξε τη Φλώρινα πριν από λίγες ημέρες».
Το σχετικό Δελτίο Τύπου του υπουργείου συνοδεύεται από έντεκα φωτογραφίες! Ούτε μία δεν δείχνει ζημιές. Ούτε καν στη Φλώρινα που είχε γίνει σεισμός! Εμείς θα μείνουμε στα της Ηπείρου, για να σημειώσουμε πως μερικές δεκάδες χιλιόμετρα νοτιότερα, οι κάτοικοι ζουν σε… υδάτινο κόσμο.
Από το ύψος της Νέας Κερασούντας μέχρι τον Λούρο (κεφαλοχώρι), ο ποταμός Λούρος πλημμύρισε και η περιοχή μετατράπηκε σε βάλτο, όπως ήταν πριν από πολλές δεκαετίες. Το κέντρο «Μπάρμπα Νάκος», τοπόσημο της περιοχής, καθώς λειτουργεί από τη δεκαετία του ’50, έγινε… πλωτό.
Πάμε λίγο βορειότερα, στον κάμπο της Φιλιππιάδας. Ο Λούρος έσπασε τις όχθες και εισβάλλει στο χωράφι, μετατρέποντας το αντλιοστάσιο του αγρότη σε… νησίδα. Μερικές φορές ακόμα να βγει το ποτάμι και το αντλιοστάσιο θα σωριαστεί σε ερείπια.
Το χωράφι με τις μανταρινιές μετατράπηκε σε… παραπόταμο του Λούρου. Πάλι καλά που οι άνθρωποι πρόλαβαν να μαζέψουν τη σοδειά.
Καναδυό χιλιόμετρα βορειότερα, μέσα στη Φιλιππιάδα, δίπλα στα τελευταία σπίτια της κωμόπολης, που συνορεύουν με τον Λούρο. Το ποτάμι έχει κατεβάσει ολόκληρους κορμούς, που σκάλωσαν πάνω στις σιδερένιες «πόρτες» (απ’ αυτές τροφοδοτείται ένας τεχνητός αύλακας). Ουδείς πήγε να καθαρίσει. Στην επόμενη μεγάλη βροχή, δε θα πλημμυρίσουν μόνο τα χωράφια αλλά και τα σπίτια, όπως συνέβη και στα μέσα Δεκέμβρη.
Τα ίδια συμβαίνουν και στη ζώνη του νομού Αρτας που ακουμπάει στον Αμβρακικό. Σε Αγιο Σπυρίδωνα, Βίγλα, Ράχη, Ανέζα πάνω από 10.000 στρέμματα βρίσκονται κάτω από το νερό!
Αντιλαμβάνεστε το λόγο για τον οποίο ο Στυλιανίδης πήγε μόνο στη φιέστα διανομής αυτοκινήτων στους δήμους της Ηπείρου. Πού θα πήγαινε, εκεί που ο κόσμος υποφέρει από τις ζημιές και βλέπει το μόχθο του να καταστρέφεται;
Και να πεις ότι δεν υπήρχαν προειδοποιήσεις! Κάθε χρόνο εδώ και χρόνια τα ίδια γίνονται. Δεν καθαρίζουν τα ποτάμια, δεν εγκαθιστούν αντλιοστάσια στις περιοχές που είναι κάτω από το επίπεδο της θάλασσας, δεν συντηρούν τα αναχώματα κτλ. κτλ. Ακόμα και αυτά, όμως, δε θα ήταν αρκετά, θα ήταν ημίμετρα με ημερομηνία λήξης.
Πριν από λίγο καιρό, δημοσιεύτηκε στο ΚΟΝΤΡΑ-eksegersi.gr ένα σημαντικό άρθρο για τα έργα ορεινής υδρονομίας, τα λεγόμενα φράγματα βάρους, που είναι άκρως απαραίτητα για να αποτρέψουν τα πλημμυρικά φαινόμενα στα πεδινά. Μια παραπομπή αυτού του άρθρου οδηγεί σε άρθρο του δασολόγου Ηλία Ζαλαβρά στην ιστοσελίδα dasarxeio.com. Διαβάζουμε, μεταξύ των άλλων, για τη λογική της εγκατάλειψης των ορεινών υδρονομικών έργων:
«Σήμερα οι τηλεοπτικές κάμερες δείχνουν ζωντανά την μανία της παρασυρτικής δύναμης της θολούρας των ποταμών και τα οικτρά αποτελέσματά της στην πεδινή περιοχή. Ξεσηκώνονται θύελλες διαμαρτυριών, για προχειρότητες στην κατασκευή αναχωμάτων και άλλων παράλληλων προς την ροή τεχνικών έργων. Ολοι ψάχνονται να εντοπίσουν την ρίζα του κακού, χωρίς να δίνουν σημασία στην επισήμανση πολλών απλών πληγέντων κατοίκων, ότι “το κακό ξεκίνησε από το βουνό“. Αποτέλεσμα, ο προγραμματισμός και η κατασκευή έργων μόνο στην πεδινή περιοχή που μακροπρόθεσμα όμως αποδεικνύονται αναποτελεσματικά, αφού αργά ή γρήγορα οι χειμαρρικές προσχώσεις τις αχρηστεύουν. Ακόμα και υδροηλεκτρικά φράγματα της ΔΕΗ απειλούνται από τον ίδιο κίνδυνο, όπως το φράγμα στο Λούρο που η λίμνη του έχει προσχωθεί εδώ και χρόνια».
