Την Παρασκευή, 5 Απρίλη του 2019, το ΣτΕ εξέδωσε Δελτίο Τύπου με το οποίο γνωστοποίησε ότι η Ολομέλειά του σε μείζονα σύνθεση έβγαλε τέσσερις αποφάσεις (685, 686, 687 και 688/2019), όσες ήταν οι προσφυγές κατά της υπουργικής απόφασης του ΥΠΕΝ (Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας) που νομιμοποιούσε τις περιβόητες Οικιστικές Πυκνώσεις. Με τις αποφάσεις αυτές το ΣτΕ, αν και «δικαστήριο του μονάρχη», έκρινε αντισυνταγματική την υπουργική απόφαση και την ακύρωσε.
Το ΣτΕ δεν εξέδωσε αυτές τις αποφάσεις επειδή θέλει να προστατεύσει το δασικό πλούτο της χώρας (την ίδια στιγμή νομιμοποιεί την εκχέρσωση δασών και δασικών εκτάσεων στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, που τη βαφτίζει δημόσιο συμφέρον), αλλά γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Δεν είχε καμιά νομική βάση για να ισχυριστεί ότι οι περιβόητες Οικιστικές Πυκνώσεις εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον (στο όνομα του οποίου γίνονταν και γίνονται εγκλήματα σε βάρος του δασικού πλούτου της χώρας). Στο Δελτίο Τύπου το ΣτΕ ομολογεί αυτό που αναφέρουμε. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα: «Ουδέποτε αποτελεί προέχουσα χρήση η αξιοποίηση δασικού χαρακτήρα εκτάσεων για οικιστικούς σκοπούς, οι οποίοι δεν συνιστούν λόγους υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος, που θα δικαιολογούσαν τη μεταβολή του περιορισμού του δάσους».
Τόσο η κυβέρνηση Τσίπρα όσο και αυτή που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές, δε θα εφαρμόσουν αυτές τις αποφάσεις του ΣτΕ, γιατί θα πρέπει όλα τα δάση και οι εκχερσωμένες δασικές εκτάσεις να ενταχθούν στους δασικούς χάρτες, ενώ θα πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία γκρεμίσματος όλων των παράνομων οικισμών μέσα στα δάση και των παράνομων πολυτελών βιλών.
Το τελευταίο δε θα συμβεί σίγουρα στις περιπτώσεις των βιλών που οι ιδιοκτήτες τους κατόρθωσαν να βγάλουν παράνομες οικοδομικές άδειες. Γιατί η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων φρόντισε να εισαγάγει στο άρθρο 28 του νόμου 4280/2014 την παράγραφο 41 που προβλέπει:
«41. Στην παρ. 2 του άρθρου 13 του ν. 3889/2010 (Α΄ 182), όπως ισχύει, μετά το τρίτο εδάφιο προστίθενται εδάφια ως εξής:
“Στις περιπτώσεις ακινήτων εκτός σχεδίου για τα οποία εκδόθηκε νόμιμη οικοδομική άδεια προ της 11.6.1975, η οποία δεν έχει ανακληθεί ή ακυρωθεί, δεν χαρακτηρίζεται ως δάσος ή δασική έκταση, κατά τη διαδικασία του άρθρου 14 του ν. 998/1979, και δεν κηρύσσεται αναδασωτέα επιφάνεια αυτών ίση με την απολύτως αναγκαία για την εφαρμογή της συγκεκριμένης διοικητικής πράξης – οικοδομικής άδειας και δεν απαιτείται βεβαίωση του δασαρχείου για κάθε έννομη συνέπεια. Η παρούσα διάταξη εφαρμόζεται για ακίνητα ή τμήματα αυτών που πληρούν τους όρους αρτιότητας σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς κατά το χρόνο έκδοσης της σχετικής άδειας. Ως όρια αρτιότητας λαμβάνονται υπόψη και οι κατά παρέκκλιση όροι δόμησης για την εγκατάσταση λυομένων κατασκευών κατά τις ειδικότερες διατάξεις του β.δ. 7.8.1967.
Για τις οικοδομικές άδειες οι οποίες έχουν εκδοθεί πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4030/2011, οι οποίες δεν έχουν ανακληθεί ή ακυρωθεί, εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα στις διατάξεις του άρθρου 13 της παρ. 2 του ν. 3889/2010 (Α΄ 182), όπως ισχύει, και μόνον για ακίνητα ή τμήματα αυτών που πληρούν τους όρους αρτιότητας σύμφωνα με το ισχύον καθεστώς κατά το χρόνο έκδοσης της σχετικής άδειας. Στις περιπτώσεις αυτές δεν απαιτείται η εκ νέου έκδοση βεβαίωσης της οικείας δασικής αρχής για την έκδοση έγκρισης δόμησης και άδειας δόμησης κατά τις διατάξεις του ν. 4030/2011“».
Προσέξτε τι δρόμους άνοιξαν οι Σαμαροβενιζέλοι, προκειμένου οι καταπατητές δασών και δασικών εκτάσεων, που είχαν κατορθώσει με πλάγια μέσα να βγάλουν οικοδομικές άδειες από τις πολεοδομίες, χωρίς να προσκομίσουν βεβαιώσεις από τα κατά τόπους δασαρχεία, να νομιμοποιήσουν το πλιάτσικό τους σε βάρος του δάσους. Προέβλεψαν ότι οι άδειες που είχαν εκδοθεί πριν τις 11-6-1975 (τότε ψηφίστηκε το Σύνταγμα του 1975) και αυτές που είχαν εκδοθεί μέχρι τη δημοσίευση του νόμου 4030 (25 Νοέμβρη του 2011) και δεν έχουν ακυρωθεί, ισχύουν, και οι εκτάσεις για τις οποίες έχουν εκδοθεί αυτές οι οικοδομικές άδειες δεν υπάγονται πλέον στη δασική νομοθεσία και δεν κηρύσσονται αναδασωτέες!
Επισημαίνουμε το εξής: επειδή η φράση ότι οι οικοδομικές άδειες που είχαν εκδοθεί πριν τις 11-6-1975 δεν προσδιορίζει μέχρι ποια χρονική στιγμή, δίνεται η δυνατότητα σε κάθε καταπατητή να νομιμοποιήσει και άδεια που είχε εκδοθεί πολλά χρόνια πριν την ψήφιση του Συντάγματος, τον Ιούνη του 1975. Ετσι, η περίοδος 1975-2011, που είναι έτσι κι αλλιώς μεγάλη, διευρύνθηκε ακόμα περισσότερο και έδωσε τη δυνατότητα σε πολλούς μεγαλοκαταπατητές να νομιμοποιήσουν τις βίλες τους και σε μικροκαταπατητές να νομιμοποιήσουν τα λυόμενά τους.
Ετσι, ναι μεν οι περιβόητες οικιστικές πυκνώσεις δε νομιμοποιούνται με τις αποφάσεις του ΣτΕ, όμως την ίδια στιγμή οι βίλες που οι ιδιοκτήτες τους είχαν βγάλει πλαγίως οικοδομική άδεια δε θα κατεδαφιστούν. Τι θα γίνει, όμως, με τις βίλες που δεν έχουν οικοδομικές άδειες; Θα κατεδαφιστούν; Και μέχρι να κατεδαφιστούν, θα πληρώνουν πρόστιμα οι ιδιοκτήτες τους;
