Την τακτική «η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση» εφαρμόζει ο αρμόδιος για τα δάση υφυπουργός Γεωργίας Κ. Κιλτίδης, προπαθώντας να αποσείσει την ενοχή (δική του προσωπική και της κυβέρνησης) για τον αποχαρακτηρισμό του 8.800 στρεμμάτων δάσους της Ουρανούπολης, το οποίο χαρίστηκε στους βατοπεδινούς καλόγερους-μπίζνεσμαν για να το «αξιοποιήσουν». Αναφερόμαστε στις ανακοινώσεις του στις 11 και 12 Νοέμβρη, μετά τις αποκαλύψεις που έγιναν σε βάρος του στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Με την πρώτη ανακοίνωση, εμμέσως πλην σαφώς ο Κ. Κιλτίδης προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν έχει ποινικές ευθύνες και απειλεί ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη εναντίον εκείνων που θα κάνουν αναφορές με περιεχόμενο δυσφημιστικό γι’ αυτόν. Με τη δεύτερη ανακοίνωσή του γνωστοποιεί, ότι ζήτησε από τον πρόεδρο της Εξεταστικής Επιτροπής να κληθεί να καταθέσει σαν μάρτυρας προκειμένου να ενημερώσει τους βουλευτές και να αποκαταστήσει την αλήθεια.
Δεν μπορούμε ν’ αποφύγουμε τον πειρασμό να σχολιάσουμε μερικές από τις απόψεις που εκφράζει ο Κ. Κιλτίδης στην ανακοίνωσή του της 11ης Νοέμβρη. Αναφέρει: «Επί της ουσίας της υπόθεσης, (σ.σ. προφανώς αναφέρεται σ’ αυτά που διαδραματίστηκαν πριν και μετά την αποδοχή από τον ίδιο της γνωμοδότησης 161 του Ε’ Τμήματος του ΝΣΚ), επιθυμώ για μια ακόμη φορά να υπογραμμίσω ότι ουδεμία διοικητική πράξη έχει αποσταλεί από εμένα ή από εποπτευόμενη υπηρεσία κατά τις αρμοδιότητές μου». Είναι χρήσιμο καταρχάς να θυμηθούμε τις «διοικητικές πράξεις» που έγιναν τη διετία 2007-2008, για τις οποίες ο Κ. Κιλτίδης αρνείται την προσωπική του συμμετοχή, λες και το πρόβλημα είναι μόνο ο επιμερισμός των ποινικών ευθυνών που έχουν τα τέσσερα μέλη της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Γεωργίας, δηλαδή ο πρώην υπουργός Ε. Μπασιάκος, ο νυν Α. Κοντός, ο υφυπουργός Κ. Κιλτίδης και ο γενικός γραμματέας Κ. Σκιαδάς. Λες και δεν υπάρχουν πολιτικές ευθύνες της ηγεσίας του υπουργείου Γεωργίας, της οποίας μέλος είναι ο Κ. Κιλτίδης.
Τον Οκτώβρη του 1934 η Επιτροπή Απαλλοτριώσεων (ΕΑ) της Χαλκιδικής είχε χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη έκταση «δάσος χθαμαλόν», ενώ το Μάρτη του 1972 η Επιτροπή Οριστικών Διανομών (ΕΟΔ) είχε αποφανθεί ότι το δάσος αυτό είναι «κοινόχρηστο». Αντί λοιπόν ο Κ. Κιλτίδης και η Στ. Μαντέλη (προϊστάμενη της Διεύθυνσης Πολιτικής Γης) να αυθαιρετούν και να αυτοσχεδιάζουν ερμηνεύοντας γραμματολογικά όρους όπως «χθαμαλόν δάσος» και «κοινόχρηστο δάσος», οφείλουν επιτέλους να καταφύγουν στον ισχύοντα τότε νόμο 4173/1929 και με βάση αυτό το νόμο να μας αποδείξουν ότι το δάσος της Ουρανούπολης δεν είναι δάσος.
Παραθέτουμε για μια ακόμη φορά το άρθρο 45 εκείνου του νόμου: «1. Δάσος είναι πάσα έκτασις εδάφους εν όλω ή εν μέρει υπό αγρίων φυτών οιωνδήποτε διαστάσεων και ηλικίας καλυπτομένη και δυναμένη, δασικώς εκμεταλλευομένη, να παράγει δασικά προϊόντα κατονομαζόμενα ειδικώτερον εν τω πίνακι διατιμήσεως των δασικών προϊόντων… 3. Δασικές εκτάσεις είναι αι εκτάσεις αι καλυπτόμεναι υπό αραιάς και πενιχράς δασικής βλαστήσεως, συνισταμένης κυρίως εκ δένδρων ή θάμνων της ζώνης των αειθαλών πλατυφύλλων και μη δυνάμεναι να εκμεταλλευθώσι δασικώς ειμή μόνον κτηνοτροφικώς και επομένως ως δασικαί βοσκαί χαρακτηριζόμεναι».
Από την προσεκτική ανάγνωση των ορισμών αυτών για το δάσος και τις δασικές εκτάσεις γίνεται αντιληπτό γιατί η ΕΑ αποφάνθηκε τότε, ότι η εν λόγω έκταση είναι «δάσος χθαμαλόν» και όχι δασική έκταση. Χθαμαλό δάσος σημαίνει ότι έχει χαμηλά δέντρα, όμως το ύψος δεν αποτέλεσε και δεν αποτελεί κριτήριο για να χαρακτηριστεί μια έκταση ως δάσος ή δασική έκταση. Από τότε πέρασαν πάνω από εβδομήντα χρόνια και το δάσος της Ουρανούπολης αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο, παρά τις διάφορες επεμβάσεις που έγιναν μέχρι τώρα.
Περνάμε τώρα στις ενέργειες της Στ. Μαντέλη, του γενικού γραμματέα Κ. Σκιαδά και του Χρ. Μπότσιου, για τις οποίες ο Κ. Κιλτίδης δηλώνει ότι δεν έχει καμία προσωπική ανάμιξη. Η Διεύθυνση Πολιτική Γης υπάγεται στη Γενική Διεύθυνση Διοικητικής Υποστήριξης, η οποία, στο πλαίσιο κατανομής των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στους Α. Κοντό και Κ. Κιλτίδη υπάγεται στον Α. Κοντό. Η Διεύθυνση αυτή, ως αρμόδια για τις εποικιστικές εκτάσεις είχε το δικαίωμα να παρέμβει για τις υποθέσεις του δάσους της Ουρανούπολης. Ομως, επειδή είναι δάσος, έχει συναρμοδιότητα με τη Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος (ΔΠΔΦΠ). Ομως, η Στ. Μαντέλη ενήργησε μόνη της και όχι μαζί με την προϊσταμένη της ΔΠΔΦΠ, που υπάγεται στη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος (ΓΔΑΠΔΦΠ). Εφτασε δε στο σημείο να θέσει μόνη της ερωτήματα αποκλειστικά δασικού ενδιαφέροντος και να ζητήσει απαντήσεις από τη Διεύθυνση Δασών Ν. Χαλκιδικής (ΔΔΧ), κάτι που έπρεπε να κάνει αποκλειστικά η ΔΠΔΦΠ.
Στις 10 Μάη του 2004 η Στ. Μαντέλη έστειλε έγγραφο, με αριθμό πρωτοκόλλου 2687, στη ΔΔΧ και ζήτησε να μάθει εάν έχει κηρυχθεί ή πρόκειται να κηρυχθεί αναδασωτέα η έκταση των 8.800 στρεμμάτων. Στο ερώτημά της αυτό ισχυρίζεται ψευδώς, ότι η ΕΑ έχει χαρακτηρίσει αυτή την έκταση ως δασική, ενώ την έχει χαρακτηρίσει δάσος. Την επομένη (11 Μάη 2007) πάλι η Στ. Μαντέλη έστειλε άλλο ένα έγγραφο, αυτή τη φορά στον Αναπληρωτή Γενικό Διευθυντή της ΓΔΑΠΔΦΠ Σ. Σαγρή. Στην αρχή τον ενημέρωνε ότι η ΕΑ χαρακτήρισε στις 18-10-1934 την έκταση αυτή «δάσος χθαμαλόν», στη συνέχεια του εξέθετε τη γνώμη της, ότι η έκταση αυτή πρέπει να κηρυχθεί τελεσίδικα ως δασική έκταση και έκλεινε παρακαλώντας τον να στείλει, μέσω του γενικού γραμματέα Κ. Σκιαδά, τις θέσεις του αυτές στο Νομικό Σύμβουλο προκειμένου να αποφανθεί για την ορθότητά τους.
Στις 18 Απρίλη 2007 ο Νομικός Σύμβουλος (Χρ. Μπότσιος) κοινοποίησε στον Κ. Σκιαδά τη γνώμη του, η οποία είναι ταυτόσημη μ’ αυτή της Στ. Μαντέλη. Στη συνέχεια αυτή στάλθηκε και στη Διεύθυνση Δασών Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Η προϊσταμένη της Διεύθυνσης αυτής Α. Τσακιστράκη έστειλε επιστολή στον Σ. Σαγρή, με την οποία απέρριπτε την γνώμη του Νομικού Συμβούλου Χρ. Μπότσιου, ότι η έκταση αυτή της Ουρανούπολης δεν είναι δάσος. Θύμιζε την εγκύκλια διαταγή 113649/3507/21-10-2004 του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και ζητούσε απ’ αυτόν «να δοθούν στον Διευθυντή Ν. Χαλκιδικής καθώς και στο αρμόδιο Δασαρχείο Αρναίας σαφείς οδηγίες για περαιτέρω χειρισμό του θέματος». Ανοικτά και καθαρά η Τσακιστράκη, που ανήκει ιδεολογικά στο χώρο της ΝΔ, όχι μόνο αρνείται τη θέση της Μαντέλη και τη γνωμοδότηση του Μπότσιου, αλλά και αρνείται να δεχτεί γενικά τις υποδείξεις τους, αφού ζητά από τον γενικό διευθυντή Σ. Σαγρή να δώσει αυτός στη Διεύθυνση Δασών Χαλκιδικής και στο Δασάρχη Αρναίας τις οδηγίες χειρισμού της υπόθεσης. Αρνείται έτσι να δεχτεί τη στάση της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Γεωργίας, που αγνοεί τη ΓΔΑΠΔΦΠ.
Τον Οκτώβρη του 2004, η Διεύθυνση Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ζήτησε διευκρινίσεις για την εφαρμογή του νόμου 3147/2003. Στις 21-10-2004 τους απάντησε η Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος με το έγγραφο 113649/3507, το οποίο επικαλέστηκε η προϊσταμένη της Δι-εύθυνσης αυτής Τσακιστράκη. Παραθέτουμε απόσπασμα από την εγκύκλια αυτή διαταγή, που ως τα σήμερα δεν τόλμησε να αμφισβητήσει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας: «Σε ότι αφορά τις απαντήσεις που έχουν δοθεί σχετικά με εκτάσεις χαρακτηρισμένες από τις ΕΑ (Επιτροπές Απολλοτριώσεων) και τις ΕΟΔ (Επιτροπές Οριστικών Διανομών) ως δάση ή δασικές εκτάσεις θα ενημερώσετε τους ενδιαφερόμενους ότι για τις εκτάσεις αυτές δεν τίθεται θέμα έκδοσης πράξεων χαρακτηρισμού, τυχόν δε απαντήσεις με διαφορετικό περιεχόμενο παύουν να ισχύουν».
Με δύο λόγια, σύμφωνα με τη διαταγή αυτή, ο χαρακτηρισμός του δάσους της Ουρανούπολης από την ΕΑ ισχύει, ενώ τόσο η γνώμη του Χρ. Μπότσιου όσο και η γνωμοδότηση 161 του Ε’ Τμήματος του ΝΣΚ δεν ισχύουν.
Στις 27-6-2007 απάντησε ο δασάρχης Αρναίας με έγγραφο που έστειλε στη Διεύθυνση Δασών Ν. Χαλκιδικής. Από την προσεκτική ανάγνωση του εγγράφου αυτού γίνεται σαφές ότι ισχύει ο χαρακτηρισμός της ΕΑ του 1934 και ότι η έκταση των 8.800 στρεμμάτων της Ουρανούπολης είναι δάσος. Η άρνηση των περιφερειακών δασικών υπηρεσιών να κάνουν το χατήρι της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Γεωργίας, να δεχτούν τις θέσεις της Στ. Μαντέλη και του Χρ. Μπότσιου, την έβαλαν σε «περισυλλογή και απραξία» για μερικούς μήνες.
Στις 12 Δεκέμβρη του 2007 επανήλθε η Στ. Μαντέλη και με νέο έγγραφό της, που υπογράφεται από το γενικό γραμματέα Κ. Σκιαδά, απευθύνθηκε στο «γραφείο του Νομικού Συμβούλου» του υπουργείου Γεωργίας (στην ουσία στον Χρ. Μπότσιο) και ζητούσε απ’ αυτόν να βγάλει το Ε’ Τμήμα γνωμοδότηση. Οπως είναι πια γνωστό, αυτό έβγαλε την 161 την οποία έκανε δεκτή ο Κ. Κιλτίδης. Αυτή τη γνωμοδότηση και μετά την αποδοχή της την κράταγε στο συρτάρι του ο Χρ. Μπότσιος και εάν δεν παρεμβαίναμε εμείς, με αίτησή μας αρχικά και στη συνέχεια με αρθρογραφία, δεν είχαν σκοπό να τη δημοσιοποιήσουν.
Στις 13 Ιούνη του 2008, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας έδωσε εντολή στη Στ. Μαντέλη να προωθήσει τη Γνωμοδότηση στη Δι-εύθυνση Δασών Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και να απαιτήσει από την προϊσταμένη της να ενεργήσει τα δέοντα για την εφαρμογή της. Εκείνη την περίοδο, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας έπρεπε να απαντήσει σε ερωτήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για τον αποχαρακτηρισμό του δάσους της Ουρανούπολης. Ενώ απέφευγε να το κάνει, την ίδια περίοδο έβαζε τη Στ. Μαντέλη να ενοχλήσει την Διεύθυνση Δασών για να την εφαρμόσει!
Μετά την εξιστόρηση των διοικητικών πράξεων, επανερχόμαστε στη δήλωση του Κιλτίδη, ότι τόσο αυτός όσο και οι εποπτευόμενες απ’ αυτόν υπηρεσίες (με βάση τις αρμοδιότητες που του παραχώρησε ο Α. Κοντός) δεν έχουν καμία ανάμιξη σ΄ αυτές. Δεχόμαστε προς το παρόν να παίξουμε στο γήπεδό του, αποδεχόμενοι τον ισχυρισμό ότι αυτός δεν είχε καμία ανάμιξη, γιατί δεν προβλέπεται κάτι τέτοιο από τις αρμοδιότητες που του έχει δώσει ο Α. Κοντός.
Οπως προαναφέραμε, η Διεύθυνση Πολιτικής Γης υπάγεται στον Α. Κοντό και αυτή έκανε όλο το παιχνίδι μόνη της, παρακάμπτοντας τη συναρμόδια Διεύθυνση Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος. Αν αυτή η παράκαμψη έγινε με εντολή του Α. Κοντού, τότε γιατί ο Κ. Κιλτίδης δέχτηκε την παράκαμψη και τον παροπλισμό της Γενικής Διεύθυνσης Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος, που υπάγεται σ’ αυτόν; Δεύτερο, αφού ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμιξη στις διοικητικές πράξεις και το παιχνίδι το έκαναν οι Στ. Μαντέλη, Χρ. Μπότσιος και Κ. Σκιαδάς (με τις υποδείξεις του Α. Κοντού, με τις οποίες υποτίθεται ότι διαφωνούσε, όπως αφήνει να εννοηθεί με την ανακοίνωση της 11ης Νοέμβρη), γιατί έκανε δεκτή τη γνωμοδότηση 161, βάζοντας φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του; Γιατί απαντά σε ερωτήσεις και αναφορές βουλευτών για τον αποχαρακτηρισμό του δάσους της Ουρανούπολης και δεν αφήνει τον Α. Κοντό να χειριστεί αποκλειστικά αυτός την υπόθεση; Τώρα που σφίγγει ο κλοιός γύρω και απ’ αυτόν ανακάλυψε τη θεωρία για μη προσωπική ανάμιξη στις λεγόμενες «διοικητικές πράξεις» και την πλασάρει για πρώτη φορά με την ανακοίνωση αυτή, προσπαθώντας να αποστασιοποιηθεί από τις ποινικές ευθύνες και να τις φορτώσει αποκλειστικά στον Α. Κοντό.
Ας αφήσει ο Κ. Κιλτίδης τα παραμυθάκια για μη προσωπική ανάμιξη στην υπόθεση του αποχαρακτηρισμού του δάσους της Ουρανούπολης. Ας πάψει να ισχυρίζεται ότι καμία εμπλεκόμενη υπηρεσία, αν και της ζητήθηκε, δεν έδωσε ερμηνεία για το δάσος. Τον ξεμπροστιάζει ακόμη και η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Δασών Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που υποστήριξε, απ’ αφορμή τη γνώμη του Χρ. Μπότσιου, ότι συμφωνεί με τη διαταγή της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος η οποία εξακολουθεί να ισχύει. Η Διεύθυνση αυτή είχε σαφή και ξεκάθαρη θέση και γι’ αυτό την παρόπλισε σύσσωμη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας, προκειμένου να νομιμοποιηθεί εκ των υστέρων τόσο η μεταβίβαση του δάσους της Ουρανούπολης όσο και ο αποχαρακτηρισμός του και η μετατροπή του σε «φιλέτο» άρτιο και οικοδομήσιμο.
