Εφεση για γέλια και για κλάματα

Στις 20 Οκτώβρη, χωρίς να περιμένει να της κοινοποιηθεί η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία αναγνώρισε ως ανυπόστατη τη γενική συνέλευση και το παραχωρητήριο προς τη «Δικέφαλος 1924» ΑΕ, η ερασιτεχνική ΑΕΚ κατέθεσε έφεση κατά αυτής της απόφασης διά πληρεξούσιας δικηγόρου.
 
Το περιεχόμενο της δεκατετρασέλιδης έφεσης δείχνει την απελπισία στην οποία έχει περιέλθει το «σύστημα Μελισσανίδη», καθώς δε βρίσκει ούτε έναν ουσιαστικό λόγο για να αντικρούσει την εμπεριστατωμένη αιτιολογία που περιλαμβάνει η δικαστική απόφαση. Προσπαθεί να ξεπεράσει την μείζονα σκέψη της δικαστικής απόφασης (τη νομική επιχειρηματολογία δηλαδή) με νομικά φληναφήματα, ενώ  τα πραγματικά περιστατικά προσπαθεί να τα ξεπεράσει με ταυτολογία. Ισχυρίζεται ότι το ΔΣ της ΑΕΚ που συγκάλεσε τη γενική συνέλευση που κρίθηκε ως ανυπόστατη ήταν νόμιμο, επειδή… ήταν νόμιμο.
 
Υπάρχουν και άλλα ζητήματα που δείχνουν την απελπισία των νομικών που κλήθηκαν να συντάξουν αυτή την έφεση, στα οποία δε θα αναφερθούμε, για ευνόητους λόγους. Είναι μια έφεση που οι συντάκτες της γνωρίζουν ότι δεν έχει καμιά τύχη, όμως κατατέθηκε για να εξυπηρετήσει άλλες σκοπιμότητες.
 
Υπενθυμίζουμε ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο δεν έκρινε επί της ουσίας το παραχωρητήριο, δεδομένου ότι έκρινε ανυπόστατη τη γενική συνέλευση που το ενέκρινε. Επί της ουσίας, κρίσεις γι' αυτό το παραχωρητήριο θα γίνουν από το ΣτΕ, στο οποίο προσέφυγαν 56 πολίτες, προσβάλλοντας και τη νομιμότητα αυτού του παραχωρητήριου, αλλά και από το Διοικητικό Εφετείο, ενώπιον του οποίου άλλοι πολίτες έχουν καταθέσει αίτηση ακύρωσης. Η έφεση στην απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου έγινε μόνο και μόνο για να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα (εξ ορισμού αδύναμο) σ' αυτές τις δύο δίκες.