«Χίλιες φορές να υπάρχουν δασικοί χάρτες και να είναι ό,τι να ‘ναι, παρά να μην υπάρχουν καθόλου». Για πρώτη φορά, ο αρμόδιος για την άσκηση της δασικής πολιτικής υφυπουργός Κ. Κιλτίδης αναφέρεται με τόσο ωμό τρόπο στην ποιότητα των δασικών χαρτών (η δήλωση έγινε στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που έδωσε στη Θεσσαλονίκη, στις 20.2.08). Με την κυνική αυτή δήλωση για την ποιότητα των δασικών χαρτών και μάλιστα μια βδομάδα μετά την απόσυρση των κακόφημων εγκυκλίων των Φ. Χατζημιχάλη και Ε. Μπασιάκου (γράφαμε σχετικά την προηγούμενη εβδομάδα), επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά αυτό που εδώ και καιρό φωνάζουμε. Οτι, δηλαδή, ο ετερόφωτος υφυπουργός έχει βάλει ως στόχο να επικυρωθεί από τη Διεύθυνση Δασικών Χαρτών του υπουργείου Γεωργίας η «οριοθέτηση των δασών και δασικών εκτάσεων» (για την οποία έχουν γίνει έξι προκηρύξεις από την εταιρία Κτηματολόγιο ΑΕ) και να μοστραριστεί αυτό το έργο ως οι δασικοί χάρτες.
Είχαμε καταλήξει σ’ αυτή την εκτίμηση για τις επιδιώξεις του Κ. Κιλτίδη όσον αφορά τη σύνταξη των δασικών χαρτών, βασιζόμενοι και στη δήλωσή του, ότι η «οριοθέτηση των δασών και των δασικών εκτάσεων» είναι «αντικειμενική, συστηματική και επιστημονική». Διατύπωση που είχε πρωτοχρησιμοποιηθεί από τον Γ. Σουφλιά την άνοιξη του 2007 στη Βουλή, με σκοπό να εκθέσει και να «αδειάσει» τους υπηρεσιακούς παράγοντες της Διεύθυνσης Δασικών Χαρτών του υπουργείου Γεωργίας, που με επιστημονικά κριτήρια κατέδειξαν τον αντιεπιστημονικό χαρακτήρα της «οριοθέτησης» και τους αποχαρακτηρισμούς τεράστιων εκτάσεων δασών που θα υπάρξουν με τη μέθοδο αυτή.
Η κυβέρνηση της ΝΔ και ο Κ. Κιλτίδης ως αρμόδιος υφυπουργός έχουν και το μαχαίρι και το πεπόνι για να προχωρήσουν στη δημιουργία όλων των απαραίτητων προϋποθέσεων ώστε να ξεκινήσει η Διεύθυνση Δασικών Χαρτών την εργασία για τη σύνταξη δασικών χαρτών σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο στην Αττική και στη Χαλκιδική. Ποιες είν’ αυτές; Η άμεση κατάργηση του δασοκτόνου νόμου 3208/2003, με μια τροπολογία στη Βουλή (όπως διακήρυσσε η ΝΔ όταν ψηφιζόταν ο νόμος αυτός) και την εγγραφή στον προϋπολογισμό του αναγκαίου ποσού που κυμαίνεται γύρω στα 200 εκατ. ευρώ. Με βάση αυτές τις κυβερνητικές κινήσεις θα μπορούσε η Διεύθυνση Δασικών Χαρτών, στηριζόμενη και στις τεχνικές προδιαγραφές που έχουν επικυρωθεί με ΚΥΑ μέσα στο 2007, να προχωρήσει στην προετοιμασία των εργασιών που απαιτού-νται για την προκήρυξη των διαγωνισμών για όλη την Ελλάδα. Αυτό όφειλε να κάνει ο Κ. Κιλτίδης και όχι να βγαίνει και να δηλώνει ότι είναι προτιμότερο να υπάρχουν δασικοί χάρτες και να είναι «ό,τι να ‘ναι», λες και το κόμμα του βρίσκεται ακόμα στην αντιπολίτευση και δε μπορεί να κάνει αυτά που προαναφέραμε.
Μια βδομάδα μετά τη δήλωση Κιλτίδη, «χτύπησε» ο Γ. Σουφλιάς με σχετική αναφορά στο πλαίσιο των δηλώσεών του για το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο: «Εντός τετραετίας από την ψήφιση του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου θα πρέπει να ολοκληρωθεί το δασολόγιο. Ωστόσο, κρίσιμο θέμα για την προώθηση του δασολογίου, αλλά και για την ολοκλήρωση του κτηματολογίου, είναι ο προσδιορισμός του χρόνου λήψης των αεροφωτογραφιών, που θα αποτελέσει τη βάση χαρακτηρισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων».
Ο χρόνος λήψης των αεροφωτογραφιών δεν αποτελεί κρίσιμο ζήτημα, όπως ισχυρίζεται ο Γ. Σουφλιάς. Γιατί αυτός ο χρόνος έχει καθοριστεί, είναι το 1945 και το 1960. Είναι αυτοί οι χρόνοι, γιατί δεν υπάρχουν μεταγενέστερα αεροφωτογραφίες που έχουν ληφθεί ταυτόχρονα για όλη την Ελλάδα. Οταν ο Γ. Σουφλιάς έβγαινε και δήλωνε παλαιότερα, ότι δε μπορούμε να βασιστούμε στις αεροφωτογραφίες του 1945, αλλά πρέπει να πάμε σε μεταγενέστερες, αποσκοπούσε στη νομιμοποίηση όλων των καταπατήσεων δασών, που έγιναν μετά το ‘60 στη χώρα μας, τόσο κατά τη δικτατορία όσο και στη μεταπολίτευση του 1974. Επιπλέον, θέτοντας το χρονικό περιορισμό των τεσσάρων ετών για την ολοκλήρωση της σύνταξης των δασικών χαρτών, ενώ γνωρίζει ότι απαιτείται περισσότερος χρόνος, ο Γ. Σουφλιάς ουσιαστικά πιέζει την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας να αποδεχτεί την «οριοθέτηση των δασών και δασικών εκτάσεων» ως δασικούς χάρτες. Αντε να κάνει ο Γ. Σουφλιάς την υποχώρηση να δεχτεί να συντάξει η Διεύθυνση Δασικών Χαρτών του υπουργείου Γεωργίας τους δασικούς χάρτες μερικών νομών, όπως η Αττική και η Χαλκιδική, κι αυτό όμως σύμφωνα με τις διατάξεις του δασοκτόνου νόμου 3208/2003.
