«Εμείς ως υπουργείο θα ελέγξουμε εάν τηρήθηκε η εφαρμογή του νόμου από την πλευρά των Πανεπιστημίων». Αυτήν την απειλητική δήλωση έκανε η Ζαχαράκη κατά την ομιλία της στη Βουλή για τον προϋπολογισμό, θέλοντας να στείλει τρομοκρατικό μήνυμα σε όσα Πανεπιστήμια δεν συμμορφωθούν και δεν δημοσιεύσουν ως τις 31 Δεκέμβρη τις λίστες με τους φοιτητές που διαγράφονται, οι οποίες μάλιστα επέχουν θέση διαπιστωτικής πράξης.
Και καλά, η υπουργός Αμάθειας και Καταστολής-«γλάστρα» του Μητσοτάκη στην αντιεκπαιδευτική πολιτική, παίζει το ρόλο που της όρισε ο αυτοκρατορίσκος. Τα Πανεπιστήμια, όμως, στα οποία ισχύει -λέμε τώρα- το περίφημο «αυτοδιοίκητο», γιατί σπεύδουν να ικανοποιήσουν το πογκρόμ κατά των φοιτητών, τη στιγμή μάλιστα που πολλοί σύλλογοι μελών ΔΕΠ έχουν καταδικάσει αυτόν τον απάνθρωπο και εξοντωτικό κυβερνητικό σχεδιασμό κατά της φοιτητικής νεολαίας;
Πρώτα, πρώτα να θυμίσουμε την κατάπτυστη ανακοίνωση της έκτακτης Συνόδου των Πρυτάνεων (3/11/2025), που βγήκε για να στηρίξει τον Πρύτανη του ΕΜΠ Χατζηγεωργίου, ο οποίος εζήλωσε την δόξα του πρύτανη του ΑΠΘ της χούντας Σδράκα, και κάλεσε τις δυνάμεις καταστολής να εισβάλουν στο ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου μετά τα μεσάνυχτα και να συλλάβουν 14 φοιτητές της Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ που περιφρουρούσαν την κατάληψη της Σχολής τους, ενώ στη συνέχεια έκανε και μήνυση κατά των φοιτητών, που διώκονται με τον εκτρωματικό νόμο Ζαχαράκη 5224/2025 για τα ΑΕΙ και απειλούνται με διαγραφή. Στην προκλητική αυτή ανακοίνωση αναφέρεται: «Η εφαρμογή του νόμου δεν συνιστά επιλογή για τα όργανα διοίκησης των Α.Ε.Ι. αλλά υποχρέωση ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία και η ασφάλεια της πανεπιστημιακής κοινότητας».
Οι Πρυτάνεις γίνονται τα μαντρόσκυλα της κυβέρνησης. Δηλώνουν απεριόριστη και άνευ όρων υποταγή όχι μόνο στην αστική νομιμότητα, αλλά και σε κάθε νόμο που ξεσκίζει κάθε δημοκρατικό προσωπείο, που μπορεί να φορούν οι κυβερνήσεις. Και το δηλώνουν αυτό ανερυθρίαστα, σε μια εποχή που έχει γίνει καταφανέστατη η εφαρμογή της πολιτικής μίσους απέναντι στην σπουδάζουσα νεολαία, «ξεχνώντας» ότι είναι ακαδημαϊκοί δάσκαλοι σε ένα δημόσιο Πανεπιστήμιο, που υποτίθεται ότι στηρίζει μαζί με την ανθρωποκεντρική προσέγγιση της επιστήμης και της έρευνας και την πολιτική και συνδικαλιστική ωρίμανση ανθρώπων με ανοιχτά μυαλά και κρίση.
Μαύρα πρόβατα, λοιπόν, ντροπή για το δημόσιο Πανεπιστήμιο, έχουν επιλέξει να γίνουν κάποια πανεπιστημιακά ιδρύματα, ώστε να υλοποιηθούν οι σχεδιασμοί του Μητσοτάκη για τις διαγραφές των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών», που σε τίποτε δεν επιβαρύνουν τα Ιδρύματα. Στοχεύουν μόνο από τη μια να αποπροσανατολιστεί η εργαζόμενη κοινωνία από τα πραγματικά προβλήματα των δημόσιων ΑΕΙ (υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση, κ.λπ.) και από το ότι πολλοί φοιτητές εργάζονται για να τα βγάλουν πέρα, ενώ οι οικογένειες αδυνατούν να στηρίξουν τις σπουδές των παιδιών τους σε Πανεπιστήμια εκτός του τόπου κατοικίας.
Και από την άλλη να μετατραπούν τα Πανεπιστήμια σε «νεκροταφεία» πολιτικών ανησυχιών και συνδικαλιστικών σκιρτημάτων. Η «σιωπή των αμνών» να επιβληθεί ως συμπλήρωμα του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου, όπως συμβαίνει ακριβώς σε κάθε καπιταλιστική επιχείρηση. Οι φοιτητές πρέπει να είναι καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια, να νοιάζονται μόνο για τα μαθήματα και να αδιαφορούν παντελώς για το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Κοντολογίς, πρόκειται για ένα μέτρο παραπλανητικό με άγριο κατασταλτικό χαρακτήρα.
«Πρόθυμες» πανεπιστημιακές διοικήσεις, σκληροί οπαδοί του «νόμου και της τάξης» και όχι της ουσίας της πανεπιστημιακής Παιδείας, έχουν από καιρό σπεύσει να στείλουν «ραβασάκια» στους φοιτητές που έχουν υπερβεί τον ανώτατο χρόνο σπουδών (π.χ. ΕΛΜΕΠΑ), ενώ άλλοι έβγαλαν ήδη τις λίστες διαγραφών 400 φοιτητών/τριών, αναρτώντας προσωρινό κατάλογο διαγραφών του τμήματος (π.χ. Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών).
Από τότε, στη λίστα της ντροπής προστέθηκαν Τμήματα των Πανεπιστημίων Πατρών, Κρήτης (Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών, Βιολογικό, Κοινωνιολογίας, Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης, Παιδαγωγικό Προσχολικής Εκπαίδευσης) Δημοκρίτειου, Θεσσαλίας, Ιωαννίνων (Χημικό, Νοσηλευτική), κ.λπ.
Στον αντίποδα είναι ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ, που έχουν αποφασίσει απεργία-αποχή από κάθε διαδικασία που σχετίζεται με τις διαγραφές φοιτητών και των οποίων ο αγώνας που δίνουν στο πλευρό των φοιτητών πρέπει να αποκτήσει άλλη δυναμική και μαζικότητα μετά και την απόρριψη της έφεσης της κυβέρνησης κατά της απεργίας-αποχής. Στο πλαίσιο αυτό, αμείλικτα ερωτήματα προκύπτουν για την στάση που κράτησαν ή θα κρατήσουν οι γραμματείες των Τμημάτων που δέχθηκαν ή θα δεχθούν να καταρτίσουν τους καταλόγους των διαγραφών.
Με θετικό πρόσημο σημειώνουμε ότι η Συνέλευση του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών αποφάσισε με πλειοψηφία τη μη έγκριση του Οριστικού Πίνακα Διαγραφέντων Φοιτητών όπως και να μην αποσταλεί «Πίνακας Διαγραφέντων» προς ανάρτηση στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου και να μην κοινοποιηθεί στην Κοσμητεία.
Τον πιο σημαντικό ρόλο, όμως, στο μπλοκάρισμα των διαγραφών και στην ανατροπή των σχεδίων της κυβέρνησης θα παίξει το ίδιο το φοιτητικό κίνημα. Δεν αρκούν οι αγώνες απλής διαμαρτυρίας, που καλλιεργούν το αίσθημα της ήττας, δεν αρκούν οι αποκλεισμοί γραμματειών για κάποιες ώρες, οι περιστασιακές κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις. Απαιτείται σκληρός, επίμονος, μαζικός, μαχητικός αγώνας διάρκειας, κόντρα στην τρομοκρατία και την αστική νομιμότητα.
