Η εγκατάλειψη των σχολικών μονάδων στο Δήμο Αθήνας, όπου το 50% εξ αυτών είναι κατασκευασμένες πριν το 1960, είναι χρόνια υπόθεση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν τεράστια προβλήματα στις υποδομές και μεγάλοι κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια εκπαιδευτικών και μαθητών.
Τα παραπάνω καταγγέλλονται από την Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα, η οποία δεν θεωρεί -και σωστά- το θάνατο του 11χρονου μαθητή στις Σέρρες και τον τραυματισμό άλλων δύο από έκρηξη στο λεβητοστάσιο του σχολείου, «μεμονωμένο περιστατικό», καθώς «είναι προφανές ότι έχουν εγκληματικές ευθύνες το κεντρικό κράτος, οι δημοτικές αρχές και οι εργολάβοι που αναλαμβάνουν κάθε φορά τις εργασίες».
Δεδομένου δε, ότι «τα κονδύλια είναι λιγοστά, οι δήμοι λειτουργούν με βάση την αρχή κόστους/οφέλους και στις εργολαβίες γίνεται όργιο», τα δραματικά αποτελέσματα είναι εγκλήματα εκ προμελέτης.
Η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή, ειδικά για το Δήμο Αθήνας, στον οποίο έχει θέσει επανειλημμένως ερωτήματα, χωρίς να λαμβάνει απάντηση, αναφέρει τα εξής:
«Το 50% των σχολικών μονάδων έχει κατασκευαστεί πριν το 1960, με αποτέλεσμα τα κτίρια να έχουν βασικά προβλήματα και ανάγκη εκτεταμένων παρεμβάσεων ώστε να είναι λειτουργικά και ασφαλή για τους/τις μαθητ(ρι)ες. Πρόκειται για σχολεία που έχουν αίθουσες διδασκαλίας στα υπόγεια, χωρίς παράθυρα, πρώην μικρές αποθήκες. Σχολεία που έχουν πάρα πολλά χρόνια να δεχτούν την παραμικρή συντήρηση.
Οπως καταγγέλλουν γονείς κι εκπαιδευτικοί, πολλές από τις εργασίες που γίνονται κατά περιόδους είναι μπαλώματα και πασαλείμματα,. Σε πλήθος περιπτώσεων τα δομικά έργα που ζητούν οι σύλλογοι διδασκόντων και εκτιμούν ως αναγκαία οι τεχνικές υπηρεσίες του δήμου δεν πραγματοποιούνται. Αντί αυτών επιλέγονται έργα που δίνουν εύκολο και γρήγορο κέρδος για τους εργολάβους.
Τα απολύτως αναγκαία έργα της αναβάθμισης των ηλεκτρικών εγκαταστάσεων των σχολείων, λόγω της παλαιότητας τους, η πυροπροστασία κτιρίων και σχολείων και οι επεμβάσεις σε βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς μεταφέρονται από χρόνο σε χρόνο.
Οι περισσότερες εργασίες γίνονται εν ώρα λειτουργίας των σχολικών μονάδων, και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις (π.χ. βαψίματα με σκαλωσιές) οι σύλλογοι διδασκόντων εκβιάζονται ότι, αν δε δεχτούν τα συνεργεία εν ώρα σχολείου, τότε απλώς δε θα εκτελεστεί το έργο και την εργολαβία θα την πάρει μια άλλη σχολική μονάδα!».
Ενδεικτικά δε, αναφέρονται και τα παρακάτω παραδείγματα:
«Α. Το 19o Γυμνάσιο Αθήνας, το σχολείο που λειτουργούσε από τις αρχές του ’70, με τη μία από τις δύο αυλές του και το γήπεδο του μπάσκετ ακριβώς πάνω από πρατήριο καυσίμων. Μετά από αγώνες δεκαετιών, μαθητών, γονιών, εκπαιδευτικών, μεταφέρθηκε στον χώρο που στεγαζόταν το 19ο Λύκειο, όταν αυτό μεταφέρθηκε σε καινούργιο κτίριο γιατί το προηγούμενο ήταν ακατάλληλο! Μια παλιά πολυκατοικία, με ανύπαρκτο προαύλιο, λιλιπούτιες αίθουσες, με το ένα θρανίο πάνω στο άλλο, με άκρως επικίνδυνες υποδομές: εκτεθειμένες ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και εξαιρετικά στενά κλιμακοστάσια, που καθιστούν προβληματική την εκκένωση του σχολείου σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
Β. Δεκάδες σχολεία με επείγοντα προβλήματα.
Υπάρχουν σχολικά κτίρια με σοβαρά προβλήματα όπως το 42ο γυμνάσιο, τα 48ο και 20ο γυμνάσια που συστεγάζονται, το 41ο λύκειο, το 2ο ΕΠΑΛ στα Εξάρχεια, το διαπολιτισμικό, το 6ο ειδικό ΔΣ και το 6ο ειδικό νηπιαγωγείο, τα 54ο και 55ο ΔΣ, το 36ο ΔΣ, το 20ο το 32ο ΔΣ, το 39ο και 125ο νηπιαγωγείο και το 140ο νηπιαγωγείο. Παράλληλα το 1ο ΕΕΕΕΚ Αθήνας, καθώς και το 24ο ΓΕΛ, περιμένουν ακόμα την κατασκευή τους.
Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, μάλιστα, ο δήμος Αθηναίων τοποθέτησε κοντέινερ για να στεγάσει δύο νέα νηπιαγωγεία, βάζοντας ταφόπλακα στις προσδοκίες για ανέγερση των δύο σχολείων, όπως έχει ήδη αποφασιστεί.
Γ. Το Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο του οποίου η μεταστέγαση στο κτίριο της οδού Πρασσά είχε εξαγγελθεί, χωρίς όμως να έχουν γίνει οι εργασίες, με αποτέλεσμα το σχολείο να παραμένει εκεί που ήταν, σε εντελώς απαράδεκτες συνθήκες, σε ένα κτίριο που δεν καλύπτει ούτε στο ελάχιστο τις βασικές απαιτήσεις, όχι ενός καλλιτεχνικού αλλά οποιουδήποτε σχολείου.
Ολα αυτά, καθώς και άλλα σχολεία με περισσότερα ή λιγότερα προβλήματα, αναδεικνύουν το ανύπαρκτο ενδιαφέρον της σημερινής δημοτικής αρχής Μπακογιάννη για τη μόρφωση της νεολαίας των εργατικών οικογενειών, των παιδιών της πίσω αυλής της πόλης.
Δ. Παιδικές χαρές.
Με αφορμή το ατύχημα στην παιδική χαρά στην οδό Δαφνομήλη στα Εξάρχεια, θέσαμε ερωτήματα που δεν πήραν ως τώρα καμία απάντηση. Δεν έγινε καμία έρευνα δικαστικών αρχών ούτε απόδοση ευθυνών.
- Κάθε πότε διενεργείται αυτοψία-έλεγχος στις παιδικές χαρές, ποιος αναλαμβάνει τις απαραίτητες εργασίες συντήρησης;
- Πότε έγινε τελευταία φορά έλεγχος στον συγκεκριμένο χώρο;».
Για όλα αυτά, υπογραμμίζει η Αντικαπιταλιστική Ανατροπή στην Αθήνα, που «συνθλίβουν τις ανάγκες και τα δικαιώματα των παιδιών» και «θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή» «απαιτείται να δοθούν λύσεις και να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι αντιδήμαρχοι και η δημοτική αρχή».
