Ξεσκίστηκαν πλέον οι μάσκες. Εγινε καπνός η κυβερνητική προπαγάνδα ότι θα έρθουν στην Ελλάδα βαρβάτα πανεπιστήμια του εξωτερικού, τύπου Χάρβαρντ, Γιέιλ, κ.λπ. να δημιουργήσουν παραρτήματα, ώστε να γίνει και το Γιουνανιστάν «περιφερειακό κέντρο εκπαίδευσης» κατά τον Πιερρακάκη, με «πελάτες» απ’ όλο τον κόσμο.
Ξεσκίστηκαν μόλις έγινε γνωστό ότι αίτηση καταθέτει ένα από τα 13 αυτόνομα πανεπιστήμια, στα οποία διασπάστηκε το 1968 το Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Δεν πρόκειται δηλαδή για το ιστορικό, φημισμένο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, που μας έρχεται στο νου, αλλά για μια από τις 13 διασπάσεις του, το Sorbonne Paris Nord, που συνεργάζεται εδώ και χρόνια με το γνωστό κολλέγιο IdEF στην Ελλάδα! Και εδώ ακριβώς είναι το «ζουμί». Γιατί στην πραγματικότητα δεν είναι το εν λόγω πανεπιστήμιο που έρχεται αλλά είναι το κολλέγιο IdEF, που κάνει αίτηση να μεταμορφωθεί σε παράρτημά του.
Για να μην υπάρχει καμιά αμφιβολία περί αυτού, το πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord προτίθεται, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, να λειτουργήσει τρεις σχολές: Νομικών Επιστημών, Οικονομίας και Διοίκησης Επιχειρήσεων και Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, όσες ακριβώς διαθέτει και το κολλέγιο IdEF.
Αλλωστε, έχει λυμένο και το κτηριακό, αφού πάρα πολύ πρόσφατα ο Πιερρακάκης, με τροπολογία, φρόντισε να απαλλάξει τα «παραρτήματα» από την προϋπόθεση της δημιουργίας δικού τους campus, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να στεγαστούν (προσωρινά υποτίθεται) σε υπάρχουσες εκπαιδευτικές δομές τυπικής ή άτυπης εκπαίδευσης (δες άρθρο με τίτλο «το πρωί ‘’πανεπιστήμια’’ και το απόγευμα κολλέγια»). Υπήρξε δηλαδή συγκεκριμένη μεθόδευση από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τα αποτελέσματα της οποίας τα βλέπουμε ξεκάθαρα τώρα.
Σημειώνουμε επίσης ότι από τον Σεπτέμβρη του 2024, το γαλλικό κολλέγιο Idef ετοίμαζε το έδαφος για να μετατραπεί σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο, αναζητώντας «συνεργάτες καθηγητές στο πλαίσιο της υφιστάμενης λειτουργίας του, αλλά και της προετοιμασίας ίδρυσης Μη Κρατικού – Μη Κερδοσκοπικού Πανεπιστημίου – Παραρτήματος του Πανεπιστημίου της Σορβόννης Sorbonne Paris Nord».
Τα κολλέγια, λοιπόν, που έχουν συνεργασίες δικαιόχρησης με πανεπιστήμια του εξωτερικού, αγοράζοντας από αυτά τους τίτλους σπουδών, θα μετατραπούν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια (Νομικά Πρόσωπα Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης), όχι μόνο λόγω των νομοθετικών ρυθμίσεων Κεραμέως, αλλά και λόγω της δυνατότητάς τους τώρα να μεταμορφωθούν σε παραρτήματα αυτών των ξένων πανεπιστημίων.
Και αυτή θα είναι η συντριπτική πλειοψηφία των παραρτημάτων-ΝΠΠΕ, μαζί με τους εμπόρους της γνώσης της Κύπρου, που, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να καταθέσουν αίτηση αδειοδότησης (το ιδιωτικό Πανεπιστήμιο Λευκωσίας με τα πανάκριβα δίδακτρα και το ιδιωτικό Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου).
Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται και από όσα ανέφερε σήμερα το πρωί στην εκπομπή «Συνδέσεις» της ΕΡΤ1 ο Περικλής Μήτκας, πρόεδρος της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης.
Ιδού ο χαρακτηριστικός διάλογος:
Δημοσιογράφος: Για πόσα (πανεπιστήμια) έχετε εικόνα ότι ετοιμάζονται να καταθέσουν αιτήσεις;
Π. Μήτκας: Θα έλεγα γύρω στα 10. Μπορεί αυτό να είναι από 5 μέχρι 12, 7 μέχρι 12 κάπου εκεί.
Δημοσιογράφος: Είναι γνωστά αυτά τα πανεπιστήμια;
Π. Μήτκας: Κοιτάξτε να δείτε. Στην Εθνική Αρχή έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον 3-4 ιδρύματα, στο υπουργείο περισσότερα. Επομένως η εικόνα που έχουμε εμείς είναι ένα υποσύνολο. Κάποια από αυτά είναι κολλέγια, λειτουργούν ως κολλέγια σήμερα στην Ελλάδα, αλλά με τη συνεργασία ξένων πανεπιστημίων, κυρίως της Αγγλίας, και κάποια από αυτά σε συνεργασία με αμερικανικά πανεπιστήμια.
Πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord
Οπως προαναφέραμε το πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord δεν είναι το γνωστό, ιστορικό, φημισμένο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, αλλά είναι ένα αυτόνομο πανεπιστήμιο, μία από τις 13 διασπάσεις του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Ξεκίνησε ως «Université Paris XIII» και άλλαξε πολλά ονόματα μέχρι να ονομαστεί Paris 13, και τελευταία, από το 2020 και μετά, να μετονομαστεί σε πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord, για να κλέψει κάτι από το άρωμα της γνωστής Σορβόννης και να γίνει πιο θελκτικό διεθνώς. Σε αυτό φοιτούν 24.000 φοιτητές, και είναι διασκορπισμένο σε πέντε πανεπιστημιουπόλεις.
Στην Ελλάδα λειτουργεί ουσιαστικά ήδη από το 1995 αφού έχει σύμβαση δικαιόχρησης με το κολλέγιο Institution d’Etudes Francophones (IdEF), κάτι που κρύβεται επιμελώς ή διαφεύγεται εντέχνως να αναφερθεί από τα εγχώρια παπαγαλάκια της κυβέρνησης ώστε να μην αποκαλυφθεί η αλήθεια, ότι δηλαδή είναι το κολλέγιο που γίνεται τώρα πανεπιστήμιο (παράρτημα-ΝΠΠΕ).
Είναι δημόσιο, αλλά το παράρτημά του (το αναβαθμισμένο κολλέγιο) θα είναι ιδιωτικό, πράγμα που σημαίνει ότι θα έχει δίδακτρα. Το πόσο τσουχτερά θα είναι αυτά, μένει να το δούμε.
Στη Γαλλία γενικά δεν υπάρχουν δίδακτρα για τα δημόσια πανεπιστήμια. Υπάρχουν όμως τα λεγόμενα έξοδα φοίτησης, δηλαδή ένα ποσό που πληρώνει ο φοιτητής κάθε χρόνο και καλύπτει διάφορα διοικητικά και άλλα έξοδα. Το ποσό αυτό διαφέρει ανάλογα με το επίπεδο των σπουδών και το πανεπιστήμιο. Οι φοιτητές υποχρεούνται επίσης να έχουν και συμπληρωματική ασφάλιση υγείας (ειδική για φοιτητές), την οποία πληρώνουν οι ίδιοι.
Ερωτηματικό επίσης είναι το πώς θα γίνεται η εισαγωγή των φοιτητών σε αυτό το παράρτημα. Μπορεί ο Πιερρακάκης και ο νόμος του για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια να προβλέπει, για ξεκάρφωμα, συμμετοχή των υποψήφιων στις πανελλαδικές εξετάσεις και κατάκτηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής (εμείς διατυπώσαμε την πρόβλεψη ότι η ΕΒΕ σύντομα θα καταργηθεί, αφού στερεί «πελατεία» από τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, ενώ «νοθεύεται και ο ανταγωνισμός» εξαιτίας της εξαίρεσης για τους απόφοιτους πριν από το σχολικό έτος 2021) όμως, το μητρικό πανεπιστήμιο, εν προκειμένω το Sorbonne Paris Nord, είναι αυτό που έχει το πάνω χέρι και κάνει κουμάντο.
Και στη Γαλλία δεν υπάρχουν εξετάσεις για τα δημόσια πανεπιστήμια, αλλά η σχολική βαθμολογία καθορίζει την «ανταγωνιστικότητα» των υποψηφίων. (Για τα παιδιά που τελειώνουν το λύκειο, υπάρχει εδώ και λίγα χρόνια ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα που λέγεται Parcoursup, που είναι συνδυασμός των σχολών που επιλέγουν οι υποψήφιοι, των σχολικών επιδόσεων και της προσφοράς-ζήτησης για τις αντίστοιχες σχολές. Ο συνδυασμός αυτός καθορίζει και τη σχολή στην οποία θα μπουν. Υποτίθεται ότι οι διδάσκοντες των πανεπιστημίων εξετάζουν τα προφίλ των υποψηφίων και αποφασίζουν ποιους θα πάρουν ανάλογα με τον αριθμό θέσεων που προκηρύσσονται.
Αντιθέτως, για τις λεγόμενες μεγάλες σχολές – grandes écoles – όπου φοιτεί η ελίτ της χώρας, υπάρχουν εξετάσεις εξαιρετικά δύσκολες για τις οποίες οι υποψήφιοι κάνουν κάποια χρόνια προετοιμασία.
Για δε τους ξένους φοιτητές, ανάλογα με τη χώρα προέλευσης, υπάρχει και διαφορετική γραφειοκρατία που πρέπει να ακολουθήσουν, σε γενικές γραμμές όμως καλούνται να υποβάλλουν φάκελο υποψηφιότητας στο πανεπιστήμιο που τους ενδιαφέρει και αυτό αποφασίζει αν θα τους δεχτεί).
Πηγαίνοντας τώρα στις λεγόμενες διεθνείς κατατάξεις των πανεπιστημίων (κατατάξεις του σκληρού ανταγωνισμού με κριτήρια αγοράς, κριτήρια αμφιλεγόμενα, αφού αναφέρονται σε διαφορετικά πανεπιστήμια σε χώρες με διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα), που το σύστημα επικαλείται κάθε φορά κατά πώς το συμφέρει (τί να προβάλλει και τί να χαντακώσει), το πανεπιστήμιο Sorbonne Paris Nord βρίσκεται στη θέση 951-1000 παγκοσμίως στην κατάταξη QS, κάτω ακόμη και από το ΕΜΠ, ΕΚΠΑ, ΑΠΘ, Πανεπιστήμιο Κρήτης, Πανεπιστήμιο Πατρών. Καταρρίπτεται, δηλαδή, ακόμη και ο μύθος του τι παραπάνω έχει να προσφέρει αυτό το γαλλικό πανεπιστήμιο σε σχέση με τα ελληνικά δημόσια ΑΕΙ. Κατατάσσεται επίσης στην 43η θέση μεταξύ 274 πανεπιστημίων στη Γαλλία, με βάση 19 διαφορετικές κατατάξεις.
Το 1995 συνέπραξε με το ιδιωτικό κολλέγιο IdEF, του οποίου οι «πτυχιούχοι» Νομικής εγγράφονται εδώ και πολλά χρόνια στα μητρώα Δικηγόρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας και έχουν πλήρη επαγγελματικά δικαιώματα (η αρχή έγινε με την ενσωμάτωση της περιβόητης Οδηγίας 2005/36/ΕΚ, που επέβαλαν τα ιμπεριαλιστικά κράτη της ΕΕ στο πλαίσιο του σκληρού ανταγωνισμού τους με τις ΗΠΑ, και το ΠΔ 38/2010 και κορυφώθηκε το 2016-2017).
Γιούλα Γκεσούλη
