Μπορεί σφουγγοκωλάριοι και παπαγαλάκια να κάνουν φιλότιμες προσπάθειες να βγάλουν από το «κάδρο» του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ τον Μητσοτάκη, όμως η εργαζόμενη κοινωνία αντιλαμβάνεται, με τις αποκαλύψεις που έρχονται κάθε μέρα στο φως, ότι ο Κούλης είναι βουτηγμένος μέχρι το λαιμό σε αυτό. Αλλωστε τον κυνηγούν πλείστα όσα σκάνδαλα -παρακολουθήσεις, Τέμπη κ.λπ.- στα οποία αυτός, ο εμπνευστής του επιτελικού κράτους, που τα πάντα όλα περνούν από τα χέρια του και τα «αυτιά» του- παρίστανε τον «πεφτοσυννεφάκια», και αυτές τις γελοίες δικαιολογίες δεν μπορεί να τις καταπιεί κανείς.
Στραπατσαρίστηκε, λοιπόν, η μούρη του αυτοκρατορίσκου, γι΄αυτό και απελπισμένος κατέφυγε στην προσφιλή τακτική, να προσπαθεί να αλλάξει την ατζέντα με ακροδεξιά υστερία.
Οργάνωσε, λοιπόν, μια «σύσκεψη» στο υπουργείο Παιδείας, με «γλάστρα» την Ζαχαράκη και το άλλο επιτελείο, για να ανακοινώσει το σχέδιο διαγραφής των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών».
Εδωσε «τελεσίγραφο» σε παλιούς φοιτητές, που έχουν ολοκληρώσει τουλάχιστον το 75% των μονάδων του προγράμματος σπουδών τους και έχουν συμμετάσχει με επιτυχία τουλάχιστον σε δύο εξεταστικές περιόδους των τελευταίων δύο ακαδημαϊκών ετών, να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους μέσα σε δύο επιπλέον εξάμηνα. Ενώ σε περιπτώσεις όπου απαιτείται πρακτική, πτυχιακή ή διπλωματική εργασία, η παράταση μπορεί να ανέλθει σε τρία εξάμηνα.
Σύμφωνα με την ενημέρωση η ρύθμιση αυτή εκτιμάται ότι αφορά περισσότερους από 35.000 παλιούς αλλά «ενεργούς» σπουδαστές.
Ταυτόχρονα, ανακοίνωσε ότι τον προσεχή Σεπτέμβριο θα διαγραφούν «ανενεργοί» σπουδαστές τετραετών προγραμμάτων, οι οποίοι τη χρονιά 2021-22 είχαν ήδη υπερβεί τη διάρκεια φοίτησης των προγραμμάτων τους, και οι οποίοι υπολογίζονται σε 290.000.
Των διαγραφών εξαιρούνται τα άτομα με αναπηρία άνω του 50%, οι γονείς παιδιών έως 8 ετών, οι εργαζόμενοι άνω των 20 ωρών την εβδομάδα και οι πρωταθλητές και αθλητές με εντατικό πρόγραμμα.
Η λαιμητόμος στους φοιτητές συμπληρώθηκε με μπόλικη γκεμπελική προπαγάνδα, ότι έτσι το δημόσιο πανεπιστήμιο θα ξεκαθαρίσει τα μητρώα του από εγγεγραμμένους από την εποχή ακόμη του 30 του 50 και του 60, ώστε η «κοινή γνώμη» να αποδεχθεί την ενέργεια αυτή της κυβέρνησης Μητσοτάκη ως κάτι το απολύτως φυσικό.
Ποια, όμως, είναι η πραγματική στόχευση αυτής της λαιμητόμου, πέρα από την τρομοκρατία και την επιβολή σιγής νεκροταφείου στον φοιτητόκοσμο, ώστε να αφεθεί ελεύθερο το πεδίο στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο να διαπρέψει και να ανοίξει τις δραστηριότητές του και πέρα από την διεύρυνση της δεξαμενής των φοιτητών-πελατών που θα κατευθυνθούν στα πανεπιστημιοποιημένα κολλέγια;
Το ομολόγησαν Μητσοτάκης και Ζαχαράκη. Είναι η βελτίωση των δεικτών αξιολόγησης, που πρωτίστως και κυρίως αφορούν την προσέλκυση «προγραμμάτων» από επιχειρηματικούς ομίλους και καπιταλιστές, μια πρακτική που ήδη ακολουθείται εδώ και χρόνια, από την εποχή που εγκαταλείφθηκε η έννοια της «humanitas», της ανθρωπιστικής παιδείας στα πανεπιστήμια, και στην οποία επιδίδονται με επιτυχία κυρίως οι «παραγωγικές σχολές» (π.χ. ΕΜΠ κ.ά.). Ιδίως δε, στην εποχή που η κρατική χρηματοδότηση των ΑΕΙ έχει μειωθεί στο ελάχιστο και «ευαγγέλιο» έχει γίνει η προσέλκυση κονδυλίων από ιδιωτικά κεφάλαια και η ιδιωτικοποίηση και της ανώτατης εκπαίδευσης, αυτός ο στόχος έχει γίνει κύριος και αναμφισβήτητος.
Είπε ο Μητσοτάκης: «Αυτή η εκκαθάριση των καταλόγων των πανεπιστημίων θα έχει πολύ σημαντικά οφέλη ως προς τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των πανεπιστημίων, ως προς τους δείκτες αξιολόγησης, καθώς για πρώτη φορά θα έχουμε μία ουσιαστική εικόνα ποιοι είναι οι φοιτητές οι οποίοι πραγματικά φοιτούν». Και ανέλαβε να το κάνει πιο λιανά η Ζαχαράκη, μιλώντας στην ΕΡΤ: «η ρύθμιση δεν αποτελεί απλώς διοικητικό μέτρο, αλλά μία κρίσιμη παρέμβαση που βελτιώνει, την αναλογία φοιτητών-διδασκόντων, ενισχύοντας τη διαφάνεια και αξιοπιστία των στοιχείων, την αξιολόγηση και εξωστρέφεια των ελληνικών ΑΕΙ, αλλά και την προσέλκυση συνεργασιών με διεθνή εκπαιδευτικά ιδρύματα».
Στη «σύσκεψη», ο Μητσοτάκης, έθεσε και το δεύτερο σκέλος της κατασταλτικής στρατηγικής του στα πανεπιστήμια. Μίλησε για «την περαιτέρω θωράκιση της ασφάλειας στα δημόσια ιδρύματα, με αιχμές την καθιέρωση ενός μηχανισμού επιβολής ποινικών και πειθαρχικών κυρώσεων εντός σαφών χρονικών ορίων, την ενίσχυση της λογοδοσίας και την αξιοποίηση της τεχνολογίας για την προληπτική προστασία πανεπιστημιακών χώρων». Πρόκειται για τη συνέχεια του τρομοσόου που έστησε με αποδέκτες τους πρυτάνεις όλων των ΑΕΙ, τους οποίους προσέβαλε και απείλησε ευθέως ότι θα εκπέσουν από το αξίωμά τους αν δεν συνεργαστούν στην εμπέδωση του αφηγήματος «νόμος και τάξη», πετώντας στα σκουπίδια το «αυτοδιοίκητο» των πανεπιστημίων.
Μπορεί ο Μητσοτάκης να θέλει να μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε «στρατόπεδα», όμως λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο. Και αυτός είναι το φοιτητικό κίνημα, αλλά και πανεπιστημιακοί καθηγητές που αντιστέκονται (δεν αναφερόμαστε στις διοικήσεις των ΑΕΙ, που έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό τα παζάρια με το υπουργείο για να βρεθεί η «καλύτερη» φόρμουλα διαγραφής των «αιώνιων φοιτητών» ή που έχουν συστηματικό πάρε-δώσε με τους μπάτσους, ώστε αυτοί να εισβάλουν στα πανεπιστήμια, συλλαμβάνοντας «υπόπτους» και διαλύοντας φοιτητικά στέκια).
Τα «τελεσίγραφα» επιδόθηκαν κατακαλόκαιρο για ευνόητους λόγους, όμως ο Σεπτέμβρης είναι κοντά και τότε όλα θα κριθούν στους δρόμους.
ΥΓ. Θυμίζουμε ότι οι πρόεδροι Τμημάτων Μαθηματικών όλων των ΑΕΙ της χώρας, η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών και πολλοί σύλλογοι μελών ΔΕΠ (Σύλλογος Διδασκόντων Θετικών Επιστημών ΕΚΠΑ, ΕΣΔΕΠ ΠΑΔΑ, ΕΣΔΕΠ ΑΠΘ, κ.λπ.) ζητούν την πλήρη κατάργηση του άρθρου 76 του νόμου 4957/2022, αντιστεκόμενοι στη διαγραφή των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών» είτε οριζόντια είτε με επιμέρους κριτήρια, επειδή η λήψη μια τέτοιας αντιδραστικής απόφασης:
– Αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα των πανεπιστημίων που είναι αιώνια και λιμνάζοντα εξαιτίας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη
– Αποθαρρύνει τους φοιτητές να συμμετέχουν σε άλλες δράσεις και πρωτοβουλίες που επιδρούν στη σφαιρική τους καλλιέργεια (σ.σ.: δηλαδή τους αποτρέπει από το να έχουν ενδιαφέροντα πολιτικά και συνδικαλιστικά, συμπεριφορές που δεν ταιριάζουν στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο),
– Διαχωρίζει τους φοιτητές σε «ενάρετους» και «απόβλητους», αντίληψη που «έχει πέραση σε ένα συγκεκριμένο κοινό για το οποίο η ευνομία και η ανομία αρχίζει και τελειώνει στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα»,
– «Σε καμία περίπτωση δεν εμπίπτει στο ακαδημαϊκό τους λειτούργημα»,
– «Θα επηρεάσει δραματικά την επαγγελματική και προσωπική ανέλιξη νέων ανθρώπων, αποκλείοντάς τους οριστικά από την ολοκλήρωση των σπουδών τους»,
– Το δημόσιο πανεπιστήμιο θα υποστεί περαιτέρω μείωση στη χρηματοδότηση, η οποία καθορίζεται από τον αριθμό των φοιτητών του, που θα μειωθούν δραματικά εξαιτίας των διαγραφών. Μείωση θα υπάρξει και στις προσλήψεις νέων μελών ΔΕΠ.
Γιούλα Γκεσούλη
