Ο μεγάλος ο έρωτας της κυβέρνησης Μητσοτάκη για τα κολλέγια και γενικά για ό,τι αφορά την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, έχει βαρέσει κατακούτελα και τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Λιβανό και βεβαίως προ πολλού και την υπουργό Παιδείας Κεραμέως, που έχει επιδείξει έργο σε αυτήν την κατεύθυνση (δες ΕΔΩ και ΕΔΩ).
Νύχτα, λοιπόν, με τροπολογία (με γενικό αριθμό 1141 και ειδικό 37) σε άσχετο νομοσχέδιο για τις κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, προσπάθησε εν κρυπτώ να περάσει την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κολλεγίων τριετούς φοίτησης με τα πενταετή πτυχία των πανεπιστημιακών σχολών.
Το άρθρο 2 της τροπολογίας αφορούσε τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων των νέων Γεωπονικών Τμημάτων των πρώην ΤΕΙ, που με το νόμο Γαβρόγλου ενσωματώθηκαν στα Πανεπιστήμια. Στην παράγραφο β, όμως, αυτού του άρθρου κρυβόταν η παγίδα που έστηνε ο Λιβανός, εν γνώσει μάλιστα της Κεραμέως (και πολλών άλλων υπουργών της ΝΔ) που συνυπογράφει την τροπολογία.
Ιδού το άρθρο 2 και η επίμαχη παράγραφος β-δούρειος ίππος μιας ακόμη προσπάθειας κατεδάφισης του άρθρου 16 του Συντάγματος:
Αρθρο 2
Επέκταση δυνατότητας άσκησης γεωπονικού επαγγέλματος – Τροποποίηση της παρ. 1 του άρθρου 1 του π.δ. 344/2000.
…………………………………………………………….
«1. Η άσκηση του επαγγέλματος του γεωπόνου επιτρέπεται μόνον:
α) στους πτυχιούχους γεωπόνους των ιδρυμάτων του πανεπιστημιακού τομέα της ημεδαπής ή ισότιμων σχολών της αλλοδαπής και συγκεκριμένα των:
αα) Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
ββ) Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Σχολή Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, Τμήμα Γεωπονίας,
γγ) Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Σχολή Επιστημών Γεωπονίας και Δασολογίας, Τμήμα Αγροτικής Ανάπτυξης,
………………………………………………………..
«β) Σε όσους έχει αναγνωριστεί το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος του γεωτεχνικού, σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 38/2010 ‘’Προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, και άλλες διατάξεις’’ (Α΄ 78), όπως ισχύει, καθώς και των κανονιστικών πράξεων που εκδίδονται σύμφωνα με αυτό ή είναι κάτοχοι αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας τίτλου σπουδών από την αρμόδια αρχή.»
Για κακή τους τύχη, όμως, του Λιβανού και των αγρίως νεοφιλελεύθερων υπουργών της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η αντιπολίτευση δεν είχε βυθιστεί στις αγκάλες του Μορφέως και αντιλήφθηκε την παγαποντιά.
Ετσι, ο «πονηρούλης» Λιβανός αναγκάστηκε να αποσύρει την τροπολογία «για νομοτεχνικούς λόγους», για να την επαναφέρει, λέει, ως άρθρο σε άλλο νομοσχέδιο.
ΥΓ. Η εμμονή με την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η εμμονή να εμπλακούν σε αυτήν κολλέγια, ιδιωτικές δομές «επιμόρφωσης» της πλάκας, ΙΕΚ (στα οποία πρόσφατα η Κεραμέως φρόντισε να στείλει χιλιάδες απόφοιτους Λυκείων με την εφαρμογή της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής), κ.λπ., δεν έχει όρια.
Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι και τα όσα αναφέρονται στο αθλητικό νομοσχέδιο, που συγκέντρωσε τα πυρά σύσσωμων των πανεπιστημιακών τμημάτων ΤΕΦΑΑ (https://www.auth.gr/press/synenteyxi-typoy-gia-to-ypo-diavoyley/).
Με το νομοσχέδιο υπονομεύεται η δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση, αφού με την εισαγωγή της επαγγελματικής ιδιότητας του «Εκπαιδευτή» εξομοιώνονται οι δεξιότητες των επικαλούμενων εκπαιδευτών-αποφοίτων ΙΕΚ με αυτές των αποφοίτων ΤΕΦΑΑ πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και ο αθλητισμός από ακαδημαϊκό και επιστημονικό αντικείμενο υποβιβάζεται σε τεχνική δεξιότητα που μπορεί να την αποκτήσει κάποιος -ο «εκπαιδευτής»- χωρίς να διαθέτει απαραίτητα πτυχίο ΑΕΙ, αλλά «πτυχίο ή δίπλωμα ή βεβαίωση ή αποδεικτικό σπουδών αναγνωρισμένης σχολής της ημεδαπής ή της αλλοδαπής».
Κουρελιάζονται δε τα πτυχία των αποφοίτων ΤΕΦΑΑ τετραετούς φοίτησης, αφού ο τίτλος σπουδών πρέπει να συνοδεύεται και από πιστοποίηση προσόντων επαγγελματικής επάρκειας (από κάποιο ΙΕΚ);
