Ο φόβος για τις αντιδράσεις του φοιτητικού κινήματος, ανέβαλε ως τώρα δυο φορές την επιβολή της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας μέσα στα Ιδρύματα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ωστόσο, δηλώνει ότι οι σχετικές διαδικασίες για την πρόσληψη των πρώτων 400 ειδικών φρουρών προχωρεί κανονικά, προκειμένου να κρατήσει ζωντανή την τρομοκρατική απειλή και να μην δημιουργήσει την εντύπωση υποχώρησης από το δόγμα «νόμος και τάξη», στενοχωρώντας τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους της.
Το πανεπιστημιακό κατεστημένο, όμως, που όταν συζητιόταν ο νόμος-έκτρωμα Κεραμέως Χρυσοχοΐδη (ν. 4777/2021), εξέφραζε αντιρρήσεις ως προς την ίδρυση και επιβολή Πανεπιστημιακής Αστυνομίας (Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων) μέσα στα Ιδρύματα, ζητώντας οι σχετικές αρμοδιότητες -που ως προς το περιεχόμενό τους δεν ήταν τίποτε άλλο από την επιστροφή του χουντικού Σπουδαστικού της ασφάλειας- να ανήκουν αποκλειστικά στα Πανεπιστήμια, προχωρεί τώρα στην ίδρυση και λειτουργία όλων των δομών που συμπληρώνουν το παζλ της καταστολής. Πρόκειται, καταρχάς, για τις Μονάδες Ασφάλειας και Προστασίας, ενώ όπως όλα δείχνουν θα ακολουθήσουν και οι Επιτροπές Ασφάλειας και Προστασίας ΑΕΙ (άρθρα 14 και 15 του ν. 4777/2021).
Ηδη, σχετικές αποφάσεις έχουν πάρει τα Πρυτανικά Συμβούλια του ΕΚΠΑ (ΦΕΚ 4460/τεύχος Β΄/29-9-2021), του Πανεπιστήμιου Θεσσαλίας, του Οικονομικού Πανεπιστήμιου, κ.λπ.
Τι είναι οι Μονάδες Ασφάλειας και Προστασίας
Σύμφωνα με το νόμο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη, σε κάθε ΑΕΙ συνιστάται αυτοτελής υπηρεσία με τίτλο «Μονάδα Ασφάλειας και Προστασίας», η οποία υπάγεται απευθείας στον πρύτανη, με αντικείμενο «την εφαρμογή και αξιολόγηση της πολιτικής και των μέτρων για θέματα ασφάλειας και προστασίας». Πρόκειται για μηχανισμό χαφιεδισμού, έντασης της καταστολής, τρομοκράτησης, παροπλισμού και τιμωρίας των «απείθαρχων» φοιτητών και εργαζόμενων.
Είναι αρμόδια, μεταξύ άλλων:
- «για την εξασφάλιση της ομαλής και εύρυθμης λειτουργίας». Δηλαδή για την αποτροπή οποιασδήποτε ενέργειας των φοιτητών, των εργαζόμενων στο Πανεπιστήμιο, όπως καταλήψεις, απεργία, παρεμβάσεις στη Σύγκλητο κ.ά., ώστε να μη λάβουν σάρκα και οστά οι αντιεκπαιδευτικοί, αντεργατικοί νόμοι.
- «για τη φύλαξη των υποδομών και εγκαταστάσεων του ΑΕΙ».
- «για την εφαρμογή του συστήματος ελεγχόμενης πρόσβασης». Δηλαδή, για την εφαρμογή συστημάτων «μεγάλου αδερφού», όπως ηλεκτρονικά και λοιπά συστήματα ασφάλειας, που καλύπτουν εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους (κάμερες, συναγερμοί, αισθητήρες ανίχνευσης κίνησης κ.λπ.), και την εγκατάσταση περιμετρικών περιφράξεων.
- «για τη στελέχωση, λειτουργία και υποστήριξη του Κέντρου Ελέγχου και Λήψης Σημάτων και Εικόνων». Πρόκειται για ειδικό χώρο μέσα σε κάθε ΑΕΙ, το οποίο συνδέεται με όλα τα τεχνολογικά συστήματα ασφάλειας και επικοινωνιών που εγκαθίστανται και λειτουργούν. Υπεύθυνοι επεξεργασίας των δεδομένων είναι το Πανεπιστήμιο, αλλά και η Αστυνομία, εφόσον στο Ιδρυμα έχει εγκατασταθεί η Πανεπιστημιακή Αστυνομία. Κοντολογίς, όλοι οι «ζωηροί» φοιτητές και εργαζόμενοι θα παρακολουθούνται και θα φακελώνονται ώστε με την πρώτη ευκαιρία, εφόσον υπάρξουν κινητοποιήσεις, να συλλαμβάνονται και να παραπέμπονται στα πειθαρχικά.
- «για τον σχεδιασμό προγραμμάτων, δράσεων, σεμιναρίων, ενημερωτικού χαρακτήρα εκδηλώσεων και άλλων συναφών δράσεων και πρωτοβουλιών, σε συνεργασία με φορείς του δημοσίου τομέα… για την προληπτική αντιμετώπιση της παραβατικής συμπεριφοράς, καθώς και για την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων».
Η Μονάδα στελεχώνεται από τακτικό προσωπικό του ΑΕΙ και προσωπικό με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, αν το τακτικό προσωπικό δεν επαρκεί.
Με άλλα λόγια, οι Μονάδες Ασφάλειας και Προστασίας έχουν ως έργο αυτό που ζητούσαν οι Πρυτάνεις: Να είναι δηλαδή ευθύνη του ίδιου του Πανεπιστήμιου η καταστολή (με τη διάθεση των ανάλογων μέσων και του προσωπικού), χωρίς την ανάγκη εγκατάστασης ειδικού σώματος μπάτσων, που θα αποτελούν «κόκκινο πανί».
Από κοντά με τις Μονάδες Ασφάλειας και Προστασίας έρχονται και οιΕπιτροπές Ασφάλειας και Προστασίας (Ε.Α.Π.) σε κάθε ΑΕΙ με διετή θητεία, οι οποίες υποβάλλουν εισηγήσεις στα αρμόδια όργανα για την εφαρμογή των μέτρων ασφάλειας. Στις συνεδριάσεις τους συμμετέχουν και οι επικεφαλής της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας των ΑΕΙ. Το «χωρίς δικαίωμα ψήφου» αναφέρεται απλώς για ξεκάρφωμα.
Τα παραπάνω πρέπει να ειδωθούν σε συνδυασμό με τη δημιουργία των Πειθαρχικών Συμβουλίων χουντικής έμπνευσης για τους φοιτητές.
Το «Πειθαρχικό δίκαιο» αποτελεί ένα πλήρες σύστημα καταγραφής και ελέγχου των «πειθαρχικών παραπτωμάτων» από τους φοιτητές. Ως «πειθαρχικά παραπτώματα» (πλην της τέλεσης «οποιουδήποτε πλημμελήματος», που περιλαμβάνει «τα πάντα όλα» και μπορεί να τυλίξει σε μια κόλλα χαρτί κάθε φοιτητή) θεωρούνται:
- Θέματα αντιγραφής στις εξετάσεις.
- Η λογοκλοπή.
- Η εκ προθέσεως καταστροφή περιουσίας του ιδρύματος, κινητής ή ακίνητης.
- Η εκούσια παρεμπόδιση της εύρυθμης λειτουργίας του ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένης τόσο της εκπαιδευτικής, ερευνητικής ή διοικητικής λειτουργίας του όσο και της λειτουργίας των μονομελών και συλλογικών οργάνων και των υπηρεσιών του.
- Η χρήση των στεγασμένων ή ανοικτών χώρων,των εγκαταστάσεων, των υποδομών και του εξοπλισμού του ιδρύματος χωρίς την άδεια των αρμόδιων οργάνων του.
- Η χρήση των στεγασμένων ή ανοικτών χώρων, των εγκαταστάσεων, των υποδομών και του εξοπλισμού του ιδρύματος για την εξυπηρέτηση σκοπών που δεν συνάδουν με την αποστολή του, καθώς και η διευκόλυνση τρίτων για την τέλεση της πράξης αυτής.
- Η με οποιονδήποτε τρόπο ρύπανση των στεγασμένων ή ανοικτών χώρωντου ιδρύματος, συμπεριλαμβανόμενης και της ηχορύπανσης.
- Γίνεται, λοιπόν, κατανοητό ότι οποιαδήποτε κινητοποίηση μέσα στο Πανεπιστήμιο [συλλογικές διαδικασίες των φοιτητών (πχ. συνελεύσεις), κινητοποιήσεις που «παρεμποδίζουν» τη διεξαγωγή συνεδριάσεων των πρυτανικών αρχών που αφορούν στην προώθηση και εφαρμογή αντιδραστικών μέτρων, καταλήψεις, απεργία εργαζόμενων, εκδηλώσεις χωρίς άδεια, εκδηλώσεις γενικότερα οργανώσεων και ομάδων του κινήματος που πραγματοποιούνται με ευθύνη φοιτητικών συλλόγων, ακόμη και αναγραφή συνθημάτων ή εγκατάσταση μικροφωνικής για τη μετάδοση συνθημάτων ή κειμένων με αφορμή κάποιο γεγονός] μπορεί να θεωρηθεί πειθαρχικό παράπτωμα που θα φορτωθεί στην πλάτη φοιτητών και εργαζόμενων του Πανεπιστήμιου, επισύροντας ανάλογες ποινές.
Οι ποινές που επιβάλλονται ξεκινούν από την απλή έγγραφη επίπληξη, την απαγόρευση συμμετοχής στις εξετάσεις σε ένα ή περισσότερα μαθήματα για μία ή περισσότερες εξεταστικές περιόδους, και φθάνουν ως την προσωρινή αναστολή της φοιτητικής ιδιότητας από 1 ως 24 μήνες και τέλος την οριστική διαγραφή!
Γιούλα Γκεσούλη
