«The Greeks Are Back». Αυτός είναι ο χολιγουντιανόστροφος τίτλος συνεδρίου που διεξήχθη στα τέλη της εβδομάδας από την εταιρία του Ανδρέα Γιαννόπουλου, επαγγελματία λομπίστα και πρώην μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής του Ιδρύματος της Βουλής. Το συνέδριο είχε ως θεματική την «συζήτηση» μεταξύ ελλήνων διευθυντικών στελεχών πολυεθνικών εταιριών, που «αγωνιούν» για τις επενδυτικές επιδόσεις της χώρας. Και όταν φυσικά μιλάμε για επενδυτικές επιδόσεις δεν μπορούν να λείπουν οι σχεδιαστές της οικονομικής πολιτικής της χώρας: ο ακροδεξιός τηλεπλασιέ-υπουργός Ανάπτυξης και ο πιο «γλάστρας» υπουργός Οικονομικών που μπορούμε να θυμηθούμε στα νεότερα κοινοβουλευτικά χρόνια. Οι χορηγοί της εκδήλωσης ήταν μονοπώλια όπως η Cοca-Cola, η Pfizer, η KPMG κ.ά. Με λίγα λόγια, μια κουστωδία παραγόντων, πολιτικών και μη, που αποφάσισαν να κάνουν ένα ανοικτού τύπου lobbying.
Ο σεμνός έως νερόβραστος Σταϊκούρας μίλησε για ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα έλθει ως απότοκο της άψογης δημοσιο-οικονομικής πολιτικής που εφαρμόστηκε, αλλά και της «υλοποίησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, αποκρατικοποιήσεων και επενδύσεων». Από την άλλη, ο Γεωργιάδης, επικαλούμενος το ΙΟΒΕ, τόνισε πως αναμένεται οικονομική ανάπτυξη το 2022 της τάξης του 8-8,5%, διπλάσια από το 4% της Ευρωζώνης, η οποία θα υπερκαλύψει τις ζημιές της υγειονομικής κρίσης. Και επειδή ως τηλεπλασιέ αν πάρει φόρα δεν σταματά, συνέχισε με το ότι η κυβέρνηση έχει εγκαθιδρύσει το απαραίτητο πλαίσιο για επενδύσεις στην Ελλάδα, ώστε να ακμάσει ο καπιταλισμός, ιδανικός στόχος, από τη στιγμή που είναι το καλύτερο οικονομικό σύστημα της ανθρωπότητας.
Στη συνέχεια απασφάλισε, λέγοντας πως η Ελλάδα είναι ιδανικό μέρος για βιομηχανικές επενδύσεις, με το εξής -τετράγωνης λογικής- επιχείρημα: Αρχικά, η Ελλάδα είναι εδώ και χρόνια αποβιομηχανοποιημένη, ενώ οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν βιομηχανία δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν την «φτηνή» από άποψη εργατικού δυναμικού Κίνα, με αποτέλεσμα οι πολυεθνικές βιομηχανίες να εγκαθιστούν εκεί την παραγωγή τους. Δεύτερον, η τεχνολογική επανάσταση μπορεί να μειώσει το «εργατικό κόστος». Επομένως, τώρα που αυξήθηκαν οι μισθοί στην Κίνα σε σχέση με παλιότερα, αλλά και τα μεταφορικά κόστη εκτοξεύθηκαν, θα γίνει η αντίστροφη ροή επενδύσεων: Από την Ανατολή προς τη Δύση. Και η Ελλάδα είναι ο ιδανικότερος (ευρωπαϊκός) πόλος έλξης επενδύσεων, γιατί θα ξεκινήσει από το μηδέν, ενώ οι άλλες χώρες (Γερμανία, Γαλλία) θα πρέπει να προσαρμόσουν τις ήδη υπάρχουσες βιομηχανίες στο καινούριο τεχνολογικό φόντο, γεγονός που θα απαιτήσει χρόνο και χρήμα.
Είτε πουλάει νανογιλέκα είτε μιλάει για οικονομία, το ίδιο και το αυτό ! Στη συνέχεια, είπε πολλά άλλα, μεταξύ των οποίων ότι «η ευρύτερη γειτονιά μας συμπαθεί και θα μας στηρίξει σε αυτή την νέα αρχή». Οπου γειτονιά εννοεί την Αίγυπτο, τη Λιβύη, το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Εκτός βέβαια από την Τουρκία που «είναι μόνη της».
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε να αναφέρουμε την ακατάσχετη μπουρδολογία. Αποκωδικοποιώντας, προκύπτει το εξής απλό μήνυμα προς τους λομπίστες: δημιουργήσαμε φτηνούς εργαζόμενους, ξεχαρβαλώνοντας κάθε εργασιακό δικαίωμα, εκμεταλλευτείτε το.
Η πραγματικότητα, βέβαια, δεν χωράει σε τέτοια συνέδρια. Η ΕΛΣΤΑΤ αναθεώρησε τις προβλέψεις για την ύφεση του 2020 από 8,2% στο 9%. Το δημόσιο χρέος έφτασε τα 354 δισ. ευρώ το β΄ τρίμηνο του 2021, από 344 δισ. που ήταν το α΄τρίμηνο. Οσον αφορά το 2020, το χρέος έφτασε το 206,3% του ΑΕΠ, ήτοι 341 δισ., και βέβαια καθιερώνει τη χώρα στην πρώτη θέση μεταξύ των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών στη σχετική λίστα.
Μπορεί ο Γεωργιάδης να αναφέρεται στο ΚΕΠΕ και στο ΙΟΒΕ, αλλά η Eurostat εξετάζει τον χαρακτηρισμό των 23 δισ., που δόθηκαν με τη μορφή εγγυήσεων στις συστημικές τράπεζες για να «ξεκοκκινίσουν» τα χαρτοφυλάκια δανείων, ως υποχρέωση της χώρας η οποία θα ενσωματωθεί στο δημόσιο χρέος. Παράλληλα, η καθαρή διεθνής επενδυτική θέση (σε γενικές γραμμές η διαφορά του πόσο μια χώρα δανείζεται ή δανείζει κεφάλαια) έφτασε το -175% του ΑΕΠ (έτος βάσης το 2015).
Οσον αφορά, τέλος, την επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία (μακράν της πραγματικής, ως γνωστόν), το ποσοστό έχει κολλήσει στο 16% (2020 και 2021), παρόλο που σύμφωνα με τους υπουργούς και τον πρωθυπουργό οι επενδύσεις στη χώρα έχουν δημιουργήσει πολλές θέσεις (και καλές, για να θυμηθούμε τον Μητσοτάκη) εργασίας.
Ολα τα παραπάνω στοιχεία (και αρκετά ακόμα) δείχνουν μια οικονομία σε αποδρομή. Καμία ανάπτυξη δεν τεκμαίρεται από αυτά, όσες φορές και να το πουν ο Γεωργιάδης και ο Σταϊκούρας.
Αν αφιερώσει κανείς χρόνο να παρακολουθήσει τα πεπραγμένα του συνεδρίου, σίγουρα θα φρίξει. Θα φρίξει με την αλαζονεία και την κυνικότητα με τις οποίες μιλούν για τον εργαζόμενο λαό, ο οποίος «χρειάζεται reskilling» για να γίνει αποδοτικός. Από την άλλη, θα φρίξει με το «γλείψιμο» που πέφτει στους εκπροσώπους του κεφαλαίου, όπως στον πρόεδρο του ΣΕΒ, από τους κυβερνητικούς παράγοντες. Αλλά ακριβώς αυτή η συμπεριφορά: υποτίμηση και εξευτελισμός για αυτούς που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και υπόκλιση σε αυτούς που τον καρπώνονται, είναι ίδιον του «καλύτερου οικονομικού συστήματος της ανθρωπότητας».
