Τα πρώτα χαστούκια και από πανεπιστημιακούς άρχισε να εισπράττει ο «πολύς» Πιερρακάκης, που όπου βρεθεί κι όπου σταθεί δηλώνει πως από το καλοκαίρι του 2025 και μετά τα πανεπιστήμια υποχρεούνται να εφαρμόσουν τον αντιδραστικό νόμο Κεραμέως για τη διαγραφή των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών».
Ο μέγας καημός του Πιερρακάκη και όλης της αντιδραστικής κλίκας της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι να εξαφανιστούν πλέον οι πολιτικές ανησυχίες και τα συνδικαλιστικά σκιρτήματα των φοιτητών, γιατί δεν συνάδουν με το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο που έχουν νομοθετήσει και προωθούν μετά μανίας. Πρόκειται δηλαδή για ένα καθαρά κατασταλτικό μέτρο, αφού οι «αιώνιοι φοιτητές», όπως αποκαλούνται απαξιωτικά, δεν επιβαρύνουν σε τίποτε τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Ο αριθμός τους δεν μετρά στο ύψος της χρηματοδότησης του ιδρύματος και δεν έχουν απολύτως κανένα δικαίωμα στη φοιτητική μέριμνα (σίτιση-στέγαση) και στα συγγράμματα, στις δαπάνες δηλαδή του πανεπιστήμιου. Τα παιδιά αυτά και οι οικογένειές τους μάτωσαν κυριολεκτικά, υπερπηδώντας χίλια δυο εμπόδια (ταξικούς εκπαιδευτικούς φραγμούς, οικονομικές δυνατότητες) για να μπουν στο πανεπιστήμιο. Και δεν έχει κανένα δικαίωμα ο κάθε αυτοκρατορίσκος υπουργός, που κάνει βρομερή προπαγάνδα περί δήθεν τεμπελιάς και αδιαφορίας, να τους αρνηθεί το δικαίωμα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
Στις τρομοκρατικές δηλώσεις του υπουργού Αμάθειας και Καταστολής απαντούν με προειδοποιητικές βολές οι φοιτητές, ότι τα σχέδια δεν θα περάσουν.
Αντίθεση στα σχέδια Μητσοτάκη-Πιερρακάκη, όμως, εκφράζουν και οι καθηγητές Μαθηματικών όλων των ΑΕΙ, καθώς και ο Σύλλογος Διδασκόντων Θετικών Επιστημών του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Και αυτή η αντίθεση έχει την ξεχωριστή σημασία της. Μπορεί οι πανεπιστημιακοί να χρησιμοποιούν τη δική τους «γλώσσα», όμως, η απάντησή τους αποτελεί ηχηρό χαστούκι για τους Πιερρακάκη και σία.
Η ανακοίνωση των καθηγητών Μαθηματικών των ΑΕΙ
Σχετικά με το Άρθρο 76, του Ν. 4957/2022, περί “διαγραφής των φοιτητριών/ών που υπερβαίνουν το ανώτατο όριο φοίτησης ν+2 έτη”, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα ακόλουθα:
1. Ο οριζόντιος τρόπος με τον οποίο η συγκεκριμένη διάταξη αντιμετωπίζει όλα τα διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα, διαφορετικά ΑΕΙ, διαφορετικά Τμήματα και, κυρίως, διαφορετικές κατηγορίες φοιτητριών/ών έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αδικιών και ανισοτήτων.
Η διάταξη δεν αναφέρει το κριτήριο με το οποίο επελέγησαν τα ν+2 έτη αντί κάποιου άλλου ορίου, καθώς και το όφελος από τις επιδιωκόμενες διαγραφές φοιτητριών/ών.
2. Η συγκεκριμένη διάταξη φέρνει τεράστια αναστάτωση στη λειτουργία των ΑΕΙ λόγω:
Των έκτακτων εξεταστικών περιόδων και αντίστοιχων μέτρων, στα οποία πολλά Τμήματα θα καταφύγουν, προκειμένου να βοηθήσουν τις/τους φοιτήτριες/ές που κινδυνεύουν με διαγραφή.
Της εύλογης πίεσης που θα εξασκηθεί από τις/τους διαγραφόμενες/ους φοιτήτριες/ές προς τις Διοικήσεις των Τμημάτων, που θα εκδώσουν την πράξη διαγραφής τους, αλλά και προς όλα τα μέλη ΔΕΠ.
Της μετατροπής του ρόλου των ακαδημαϊκών δασκάλων, οι οποίοι, αντί να ασχολούνται με την εκπαίδευση των φοιτητριών/ών τους, καλούνται να λάβουν αντι-ακαδημαϊκές και μη-τεκμηριωμένες αποφάσεις για το μέλλον τους.
Όλα τα προηγούμενα θα επιδράσουν αρνητικά στην εκπαιδευτική διαδικασία, υποβαθμίζοντας τελικά το επίπεδο των σπουδών, ενώ θα έχουν (και) αρνητικές επιπτώσεις στις σχέσεις μεταξύ διδασκόντων και διδασκομένων.
3. Ειδικότερα για τα (τετραετούς φοίτησης) Τμήματα Μαθηματικών της Χώρας, ο μέσος όρος αποφοίτησης ξεπερνάει τα 6.5 έτη. Αν εφαρμοζόταν η συγκεκριμένη διάταξη, με επίσημα στοιχεία από τις Μονάδες Διασφάλισης Ποιότητας (ΜΟ.ΔΙ.Π.) των Ιδρυμάτων, περισσότεροι του 50% των φοιτητριών/ών που πήραν το πτυχίο τους μεταξύ Σεπτεμβρίου 2023 και Σεπτεμβρίου 2024 δεν θα το είχαν επιτύχει γιατί θα είχαν προηγουμένως διαγραφεί.
Έτσι, η συγκεκριμένη διάταξη θα οδηγήσει εκτός ακαδημαϊκής εκπαίδευσης πολλές/ούς φοιτήτριες/ές υποβαθμίζοντας με αυτόν τον τρόπο το επιστημονικό δυναμικό της χώρας.
4. Τελικά, η συγκεκριμένη διάταξη:
Υποβαθμίζει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, το οποίο, παρά την ελλιπή χρηματοδότηση και στήριξή του από την Ελληνική Πολιτεία, προσφέρει, για σχεδόν δύο αιώνες, υψηλού επιπέδου εκπαίδευση, που αναγνωρίζεται (και) από τα Ιδρύματα της Αλλοδαπής, στα οποία οι απόφοιτες/οί του συνεχίζουν μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές. Πολλές/οί δε απόφοιτες/οι των Ελληνικών Δημόσιων Πανεπιστημίων ακολουθούν ακαδημαϊκή σταδιοδρομία σε Πανεπιστήμια της Αλλοδαπής.
Δημιουργεί ευνοϊκές προοπτικές για τα υπάρχοντα, καθώς και για τα υπό ίδρυση, ιδιωτικά κολλέγια, στα οποία ενδεχομένως θα καταφύγουν οι εν δυνάμει διαγραφείσες/φέντες φοιτήτριες/ές.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, θεωρούμε ότι το Άρθρο 76, του Ν. 4957/2022, δεν λύνει κανένα από τα προβλήματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, αλλά δημιουργεί πολλά επιπρόσθετα, και για αυτό ζητάμε την απόσυρσή του.
Σωτήρης Νοτάρης Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του ΕΚΠΑ
Ρωμανός-Διογένης Μαλικιώσης Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του ΑΠΘ
Νίκος Τσάντας Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών
Χάρης Παπαδόπουλος Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
Άλκης Τερσένοβ Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Κρήτης
Μιχάλης Ανούσης Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Νίκος Καραχάλιος Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
Αντώνης Μπίσμπας Καθηγητής
Πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
Μιχάλης Λουλάκης Καθηγητής
Διευθυντής του Τομέα Μαθηματικών της ΣΕΜΦΕ του ΕΜΠ
Η ανακοίνωση του Συλλόγου Διδασκόντων Θετικών Επιστημών ΕΚΠΑ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
Το ΔΣ του Συλλόγου Διδασκόντων Θετικών Επιστημών εκτιμά ότι η αναγγελόμενη εφαρμογή του άρθρου 76 του νόμου ν. 4957/2022 σχετικά με τις διαγραφές φοιτητών θα προκαλέσει μια άνευ λόγου σοβαρότατη διατάραξη της ακαδημαϊκής λειτουργίας. Ο νόμος αντιμετωπίζει ενιαία έναν πολύ μεγάλο αριθμό φοιτητών και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: χάνουν οριστικά τη δυνατότητα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.
Επισημαίνουμε τα εξής:
Α) Οι φοιτητές που ανήκουν στους υπό διαγραφή δεν επιφέρουν κανένα επιπλέον δημοσιονομικό κόστος.
Β) Λόγω της ανεπάρκειας της φοιτητικής μέριμνας, αυξάνεται συνεχώς το ποσοστό των φοιτητών που αναγκάζονται να εργαστούν για να ανταπεξέλθουν οικονομικά στις σπουδές τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αφοσιωθούν πλήρως σε αυτές. Παράλληλα είναι γνωστό ότι στην εγχώρια αγορά εργασίας δεν εφαρμόζεται με ζήλο η εργασιακή νομοθεσία.
Ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι φοιτητές συχνά δεν μπορούν να τεκμηριώσουν τις τυπικές προϋποθέσεις μερικής φοίτησης.
Γ) Οι ακαδημαϊκοί λειτουργοί είναι υπεύθυνοι για την ποιότητα των γνώσεων που παρέχουν στους φοιτητές καθώς και για την αξιολόγηση αυτών σε συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα.
Σε καμία περίπτωση δεν εμπίπτει στο ακαδημαϊκό τους λειτούργημα η λήψη μιας απόφασης που ενδεχόμενα να επηρεάσει δραματικά την επαγγελματική και προσωπική ανέλιξη νέων ανθρώπων, αποκλείοντάς τους οριστικά από την ολοκλήρωση των σπουδών τους. (Είναι ακόμη νωπές οι μνήμες από τη φοβερή αναστάτωση που προκάλεσε η πρόθεση εφαρμογής ενός τέτοιου οριζόντιου μέτρου στο παρελθόν.)
Δ) Σημαντικός αριθμός από φοιτητές που είναι τεκμηριωμένα ενεργοί δεν καταφέρνουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στα χρονικά περιθώρια που απαιτεί ο νόμος. Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, αν εφαρμοζόταν ήδη το άρθρο 76 υπολογίζεται ότι σε αρκετά τμήματα θετικών επιστημών έως και το 50% των φοιτητών που πήραν πτυχίο το προηγούμενο ακαδημαϊκό έτος θα είχαν διαγραφεί πριν την ολοκλήρωση των σπουδών τους.
Ο Σύλλογος Διδασκόντων Θετικών Επιστημών ζητά από την Πολιτεία να καταργηθούν οι σχετικές διατάξεις του άρθρου 76 του νόμου ν. 4957/2022. Ο οριζόντιος διαχωρισμός των φοιτητών σε «ενάρετους» και «απόβλητους» μπορεί να έχει πέραση σε ένα συγκεκριμένο κοινό για το οποίο η ευνομία και η ανομία αρχίζει και τελειώνει στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα. Εμείς διαλέγουμε να κοιτάξουμε κάτω από την επιφάνεια. Καλούμε τους ιθύνοντες να εγκύψουν στα πραγματικά προβλήματα όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης.
