Τα έργα και τις ημέρες της στον υπουργικό θώκο του ΥΠΑΙΘ παρουσίασε στο Μέγαρο Μουσικής, στις 20/2/23, η υπουργός Παραπαιδείας, συνοδεία του εντολέα της πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη: «4 χρόνια έργο για την Παιδεία- Αλλαγή στην Πράξη».
«Σιωπηλή επανάσταση στην εκπαίδευση» τη χαρακτήρισε ο Μητσοτάκης. Είναι αλήθεια, δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν αφουγκράζονται, δεν συνδιαλέγονται. Ως ψυχροί εκτελεστές, ακολουθώντας τις επιταγές του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, προχωρούν ακάθεκτοι στην υλοποίηση των αντιδραστικών, αντιεκπαιδευτικών τους επιδιώξεων. Και ως τσιράκια του κεφαλαίου νιώθουν περήφανοι για το έργο που ανέλαβαν, της κατεδάφισης ακόμα και του τελευταίου ψήγματος της δημόσιας και δωρεάν παιδείας.
Σήμερα, στο έμπα της προεκλογικής περιόδου, με πολλά ταρατατζούμ και καλεσμένους όλους τους ομοϊδεάτες της, για να ηχήσουν και τα ανάλογα παλαμάκια, ικανά να καλύψουν τον απόηχο των ηχηρών συνθημάτων που βροντοφώναζαν έξω από το Μέγαρο οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί μαζί με τους καλλιτέχνες των κατειλημμένων θεάτρων και σχολών, διεκδικώντας τα δίκαια αιτήματά τους, βάλθηκε να κάνει τον απολογισμό του καταστροφικού της έργου.
Μέσα αυτή να ντύνει με φιοριτούρες, περικοκλάδες και κάλπικα στολίδια τις αντιδραστικές της αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση και έξω τα διατεταγμένα ΜΑΤ και ΥΜΕΤ να την προστατεύσουν με απρόκλητες επιθέσεις, γκλομπιές στα κεφάλια, κλωτσιές και άγριο ξυλοδαρμό των διαδηλωτών, μην τυχόν και της χαλάσουν τη φιέστα.
Ας επαίρεται για τις «επιτυχίες» της κι ας βαυκαλίζεται ότι όλη η κοινωνία είναι μαζί της. Η πραγματικότητα είναι εδώ, καθαρή, διαυγής, όσο κι αν προσπαθεί να την καμουφλάρει. Είναι αυτή η σκληρή πραγματικότητα που έσπρωξε στο δρόμο πολλές χιλιάδες εκπαιδευτικών μόνιμων, φρεσκοδιορισμένων ομήρων, αναπληρωτών, αλλά και συνοδοιπόρων καλλιτεχνών, γονέων, μαθητών και φοιτητών. Ας χώνει το κεφάλι της στην άμμο σαν τη στρουθοκάμηλο και ας ισχυρίζεται ανενδοίαστα ότι δεν βλέπει ισχυρές αντιδράσεις και ότι το ποσοστό της απεργίας των εκπαιδευτικών στις 15/2/23 ήταν συνολικά 34%. Ναι, αυτό δήλωσε στο εκμαυλιστικό λουκούλειο γεύμα που παρέθεσε την Τσικνοπέμπτη (ίσως τη ζάλισε και η τσίκνα από τα παϊδάκια, την Ηρα) στους διαπιστευμένους «τελάληδες» του υπουργείου, που αναλαμβάνουν κάθε φορά την προώθηση και διαφήμιση της σάπιας πραμάτιας της. Είναι συνήθειό της, εξάλλου, να εκχυδαΐζει και να αντιστρέφει πάντα την πραγματικότητα.
Τι κατέθεσε, λοιπόν, στον απολογισμό τετραετίας του έργου της στη μάζωξη του Μεγάρου, η παμμέγιστη των α(χ)ρίστων, Κεραμέως; Κατέταξε το έργο της σε τέσσερις πυλώνες:
«Αποκατάσταση της Παιδείας ως πραγματικά δωρεάν αγαθό για όλους». Αυτό είναι που λέμε εκχυδαϊσμός της γλώσσας, που μπορεί άνετα να βαφτίζει το κρέας ψάρι και να παρουσιάζει τη σκληρή πραγματικότητα της Παιδείας ως δωρεάν δημόσιο αγαθό. Είναι αυτή(οί) και όλοι οι προκάτοχοί τους, που πιστοί στις επιταγές του κεφαλαίου, διαχρονικά, παίρνουν μέτρα που οδηγούν στην απαξίωση και υποβάθμιση του δημόσιου, δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου. Που σε κανέναν ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό δεν έχουμε δει ένα κονδύλι να ανταποκρίνεται στις βασικές, έστω, ανάγκες της εκπαίδευσης. Που η ολοένα και αυξανόμενη υποχρηματοδότησή της και το πλέγμα αντιεκπαιδευτικών μέτρων που νομοθετούν κάθε τόσο οδηγούν απαρέγκλιτα στη συρρίκνωση και εξαφάνιση του δημόσιου χαρακτήρα του και στην πλήρη ιδιωτικοποίησή του.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τα πολυδιαφημισμένα «Καινοτόμα Προγράμματα», που με την κάλυψη και τις ευλογίες των ΥΠΑΙΘ (πρώην και νυν) μπάζουν και δίνουν λόγο στα σχολεία σε κάθε είδους επιχειρήσεις και ιδιώτες.
Τα λεγόμενα «χορηγικά προγράμματα», που οργανώνουν καπιταλιστικές επιχειρήσεις όπως η Coca-Cola, η ΦΑΓΕ, η BP, το Κέντρο Ανακύκλωσης Κουτιών Αλουμινίου, με έγκριση του υπουργείου. Αλωνίζουν μέσα στα σχολεία και εξασφαλίζουν την αύξηση της κατανάλωσης των προϊόντων τους με τις διαφημιστικές τους καμπάνιες. Στις καταγγελίες των εκπαιδευτικών στο ΥΠΑΙΘ… «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε», γιατί και αυτοί, πίσω από το πρόσχημα της ανάπτυξης της δημιουργικότητας των μαθητών, του ανοίγματος των σχολείων στην κοινωνία (κοινωνία είναι οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις!) και της συμμετοχικότητας, κρύβουν τους δόλιους σχεδιασμούς τους, που είναι η ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, η αποκόμιση πόρων και η πλήρης απεμπλοκή του αστικού κράτους από την υποχρέωση της χρηματοδότησης του δημόσιου και δωρεάν αγαθού της Παιδείας. Πίσω από τη φράση «αποκατάσταση της Παιδείας ως πραγματικά δωρεάν αγαθού» ελλοχεύει ο κίνδυνος της πλήρους εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης της Παιδείας.
Οσο για το «για όλους», για να μην επαναλαμβανόμαστε, ρίξτε μια ματιά:
Ας μιλήσουμε για τους ανυπέρβλητους ταξικούς φραγμούς που υψώνει το τερατούργημα του «Πολυνομοσχέδιου για την παιδεία», με μια σειρά σαρωτικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (Τράπεζα Θεμάτων, ΕΒΕ, αύξηση των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων, αύξηση του βαθμού απολυτηρίου σε Γυμνάσιο και Λύκειο, εξετάσεις για προαγωγή από τάξη σε τάξη ή απόλυση με κατοχύρωση Γ.Μ.Ο το 10, κτλ και συν τοις άλλοις επαναφορά της αναγραφής της αλήστου μνήμης «διαγωγής» στους τίτλους σπουδών).
Για όλα αυτά και τόσα άλλα που δεν μπορούν να χωρέσουν σε ένα μόνο άρθρο, δεν έβγαλαν άχνα ούτε ο Μητσοτάκης ούτε η εκλεκτή του υπουργός. Τα έκρυψαν αριστοτεχνικώς κάτω από τις ωραιοποιημένες εκφράσεις τους: Εκσυγχρονισμός του εκπαιδευτικού περιεχομένου, Αναβάθμιση του εκπαιδευτικού περιεχομένου, Νέα Φιλοσοφία μάθησης (β’ πυλώνας του εργου της) και άλλα τέτοια, που εξωραραΐζουν τις σκοτεινές τους προθέσεις, να κόψουν τα όνειρα μαθητών και γονιών και να ποδοπατήσουν το αναφαίρετο δικαίωμα των νέων για μόρφωση.
Και φτάσαμε αισίως στον Γ΄πυλώνα των σχεδιασμών της, όπου στόχος είναι η «Επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό της εκπαίδευσης»…
Περηφανεύτηκε για τις 25.000 μόνιμους διορισμούς, αλλά μούγγα για τους 40.000 αναπληρωτές που τριγυρίζουν με τη βαλίτσα στο χέρι ανα την Ελλάδα, με 737 ευρώ μισθό, που δεν φτάνουν ούτε για την επιβίωση, σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, μακριά από συντρόφους, οικογένειες και παιδιά, όμηροι στο κυνήγι των μορίων και των προσόντων, που θα τους δώσουν την πιθανότητα να τοποθετηθούν και την επόμενη χρονιά.
Σαράντα χιλιάδες αναπληρωτές που δεν καλύπτουν στο ελάχιστο τις ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, με την απόλυσή τους δε κάθε Ιούνιο αφήνουν πίσω τους διπλάσιο αριθμό κενών, αν λάβουμε υπόψη τις συνταξιοδοτήσεις, κυήσεις και έκτακτες ανάγκες.
Μόκο και για τους νεοδιόριστους που κρατούνται όμηροι του υπουργείου, που τους εκβιάζει με την αξιολόγησή τους, αν θέλουν μονιμοποίηση, παρ’ όλο που έχουν την απαραίτητη διετή δόκιμη υπηρεσία και έπρεπε να έχουν μονιμοποιηθεί.
Υπεραμύνθηκε της θέσπισης «ενός νέου μοντέλου διοίκησης των Πανεπιστημίων», που παραγκωνίζει παλιές πρυτανικές αρχές και τις αρμοδιότητές του αναλαμβάνει το Συμβούλιο Διοίκησης, στο οποίο βεβαίως- βεβαίως συμμετέχουν και άνθρωποι της «αγοράς» και εκπρόσωποι διεθνών καπιταλιστικών οργανισμών.
Εκεί που έδωσε τα ρέστα της ήταν η «αποκατάσταση του ασύλου στην πραγματική του έννοια, οικοδομώντας ένα πανεπιστημιακό περιβάλλον ελευθερίας και ασφάλειας, βάζοντας τέλος σε καταλήψεις δεκαετιών, αποδίδοντας το πανεπιστήμιο εκεί που πραγματικά του ανήκει: στους φοιτητές, στο προσωπικό του, στην κοινωνία»… Το πού το παρέδωσε και γιατί μπορείτε να το δείτε εδώ:
Οσο για το «νέο μοντέλο διακυβέρνησης στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση», σταμάτησε στην εκφώνηση του τίτλου.Δεν τόλμησε να προχωρήσει στα κατορθώματά της στον τομέα αυτό. Και τι να πει; Οτι στόχος τους είναι η δημιουργία αποθέματος «χεριών«, φθηνών δηλαδή και ευέλικτων εργαζόμενων, με γνώσεις και δεξιότητες εφήμερες, που γρήγορα αποχτιούνται και γρήγορα χάνονται και η διαμόρφωση προσωπικοτήτων χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις;
Αναφέρθηκε, όμως, και στις εκπαιδευτικές υποδομές και τον ψηφιακό εξοπλισμό, που έφεραν κατά τη γνώμη της κοσμογονία στην εκπαίδευση. Για το φιάσκο της τηλεκπαίδευσης, όμως, έχουν πολλά να πουν όσοι ενεπλάκησαν σ’ αυτήν την διαδικασία, ενώ πολλές είναι οι καταγγελίες ότι παραδόθηκαν προς «αξιοποίηση» από τη Webex τα προσωπικά δεδομένα μαθητών και εκπαιδευτικών.
Δι’ όλ’ αυτά, λοιπόν, κα υπουργέ, που άλλα καθιερώσατε εν μέσω διακοπών και καραντίνας και άλλα προσπαθείτε να επιβάλετε δια πυρός και σιδήρου, παραγνωρίζοντας ότι, πάνω απ’ όλα, ο χαρακτήρας της εκπαίδευσης είναι αναντάν παπαντάμ ανθρωπιστικός και έχει στο κέντρο του τον άνθρωπο (λέμε τώρα, στο σύστημα που ζούμε…) και όχι τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και τα κέρδη τους, στο διά ταύτα είστε υπόλογη και καλείστε να λογοδοτήσετε απέναντι σε όλους αυτούς που αγωνίζονται για μια παιδεία για το λαό, δημόσια και δωρεάν (ξαναλέμε τώρα, όσο γίνεται μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα…).
