Στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής συζητείται το νομοσχέδιο-σκούπα του υπουργείου Παιδείας που φέρει τον τίτλο «Ρύθμιση θεμάτων του κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας, της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας και άλλες διατάξεις» (το σημείωμα αυτό γράφεται Τρίτη βράδυ). Με το νομοσχέδιο, η συγκυβέρνηση επείγεται να ρυθμίσει χίλιες δυο «εκκρεμότητες» στην εκπαίδευση, καθώς και τη μεταφορά της Εθνικής Βιβλιοθήκης στο πολιτιστικό πάρκο «Κέντρο Πολιτισμού Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος» (οι δωρεές τέτοιου είδους από τους καπιταλιστικούς ομίλους είναι σύνηθες φαινόμενο. Οι καπιταλιστές θεωρούνται «εθνικοί ευεργέτες» και απαλλάσσονται από τα εγκλήματα που διαπράττουν σε βάρος των εργατών και του περιβάλλοντος, ενώ έχουν μεγάλα φορολογικά οφέλη).
Οι «εκκρεμότητες» ρυθμίζονται σε τρόπο ώστε να βγαίνει ωφελημένο το κεφάλαιο και να υπηρετείται η σκληρή δημοσιονομική πειθαρχία που έγινε δυσβάστακτη με τα μνημόνια. Από τις άπειρες διατάξεις του (το νομοσχέδιο έχει 30 άρθρα) σταχυολογούμε τις εξής:
♦ Κεφάλαιο Α'
Aρθρο 3
Το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας (ΚΠΓ) θεσμοθετήθηκε το 1999 και οι πρώτες εξετάσεις για την απόκτησή του διενεργήθηκαν το 2003. Με το νομοσχέδιο θεσπίζεται και η δυνατότητα ηλεκτρονικών εξετάσεων.
Οι συριζαίοι αποδέχονται ως τετελεσμένο μια απαράδεκτη κατάσταση και δε διστάζουν να δηλώσουν χωρίς καμιά ενοχή τα εξής: «Περαιτέρω, τα εξέταστρα και το κόστος προετοιμασίας για τις εξετάσεις του ΚΠΓ ήταν (και είναι) σχετικά υψηλά. Ωστόσο η δαπάνη κάθε ενδιαφερομένου για τη συμμετοχή στις εξετάσεις του ΚΠΓ ανέρχεται περίπου στο 50% της μέσης δαπάνης για συμμετοχή σε εξετάσεις πιστοποίησης των ξένων συστημάτων» (αιτιολογική έκθεση του σχεδίου νόμου).
Για τις ηλεκτρονικές εξετάσεις θεσπίζονται εξέταστρα και η δαπάνη επιβαρύνει αποκλειστικά τους εξεταζόμενους. Η υποχρέωση του κράτους μετακυλίεται στις τσέπες των πολιτών: «Οι ηλεκτρονικές εξετάσεις για το ΚΠΓ χρηματοδοτούνται αποκλειστικά μέσω των εξετάστρων που καταβάλλουν οι υποψήφιοι για τη συμμετοχή τους στις εξετάσεις αυτές και δεν επιβαρύνεται ο κρατικός προϋπολογισμός».
♦ Κεφάλαιο Γ΄
Αρθρο 7
Καθιερώνεται από το σχολικό έτος 2016-2017 στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση ο Ενιαίος Αριθμός Μαθητή, ο οποίος είναι αμετάβλητος καθ’ όλη τη διάρκεια της φοίτησης του μαθητή. Ο Ενιαίος Αριθμός Μαθητή εκδίδεται μετά την εγγραφή του μαθητή στο σχετικό πληροφοριακό σύστημα του ΥΠΠΕΘ, το γνωστό myschool.
Εκτός από τις ενστάσεις και επιφυλάξεις που μπορεί να διατυπώσει κανείς για τον κίνδυνο που μπορεί να διατρέχουν τα προσωπικά δεδομένα του μαθητή, γεγονός είναι ότι το υπουργείο θέλει να ελέγξει αυστηρά κάθε λεπτομέρεια λειτουργίας του σχολείου, με γνώμονα κυρίως τον ασφυκτικό έλεγχο των δαπανών και των εκπαιδευτικών.
Αρθρο 8
Οι συριζαίοι διαιωνίζουν το απαράδεκτο καθεστώς της ανάθεσης της καθαριότητας του σχολείου σε εργαζόμενους με απαράδεκτους όρους εργασίας, αντί για την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού με αξιοπρεπείς όρους εργασίας και αμοιβών:
«Από την έναρξη του διδακτικού έτους 2018-2019 και εφόσον οι ανάγκες των δήμων για τον καθαρισμό των σχολικών μονάδων δεν καλύπτονται από το υπάρχον προσωπικό, μπορεί να καλυφθούν με συμβάσεις, που καταρτίζονται από τους οικείους δήμους, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία».
Αρθρο 9
Αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία των εκπαιδευτικών μετά τη μονιμοποίησή τους για τη βαθμολογική ένταξή τους και όχι για τη μισθολογική, βεβαίως, βεβαίως. Η προϋπηρεσία που αναγνωρίζεται δε μπορεί να υπερβαίνει τα επτά (7) έτη για εργασιακή σχέση πλήρους απασχόλησης. Ολα αυτά τη στιγμή που χιλιάδες εκπαιδευτικοί εργάζονται για πολλά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, καθώς διορισμοί έχουν να γίνουν εδώ και μια εξαετία, ενώ τις «χρυσές εποχές» γίνονταν και πάλι με το σταγονόμετρο.
Αρθρο 10
Βασικότατη επιδίωξη του υπουργείου Παιδείας είναι η εξοικονόμηση δαπανών με κάθε κόστος. Η εξοικονόμηση προσωπικού γίνεται σε βάρος της ποιότητας ζωής των εκπαιδευτικών, σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας και των μαθητών. Οι πρώτοι που πλήρωσαν «το μάρμαρο» ήταν οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων.
Τη φορά αυτή στο στόχαστρο μπήκαν και πάλι οι εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής. Με το νομοσχέδιο, αυτοί που «αποδεδειγμένα πλεονάζουν» (αφού, βεβαίως, έχει προηγηθεί μια διαδικασία συγχωνεύσεων και καταργήσεων τμημάτων και σχολείων και μια διαδικασία μείωσης ωρών λειτουργίας των σχολείων και παράλληλα αύξησης του διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών) καλούνται να συμπληρώσουν το διδακτικό τους ωράριο όχι μόνο στις σχολικές μονάδες της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αλλά και στα Εθνικά ή Δημοτικά Κολυμβητήρια, που υλοποιούν αθλητικά εκπαιδευτικά προγράμματα υπό την εποπτεία του ΥΠΠΕΘ. Και αυτό όχι μόνο στην έναρξη της σχολικής χρονιάς, αλλά «οποτεδήποτε κριθεί αναγκαίο από τον αρμόδιο Περιφερειακό Διευθυντή».
Αρθρο 11
Οι μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες ήταν και είναι πάντα τα απόπαιδα της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι ευαίσθητοι συριζαίοι κρίνουν ότι ένας αριθμός τεσσάρων (4) παιδιών μ’ αυτές τις δυσκολίες (π.χ. δυσλεξία, δυσγραφία, δυσαριθμησία, δυσαναγνωσία, δυσορθογραφία) είναι αποδεκτός μέσα σε ένα τμήμα συμβατικού σχολείου με 25 μαθητές, μεταξύ των οποίων και κάποιοι αλλοδαποί με άλλου είδους δυσκολίες προσαρμογής!
Φανταστείτε τι έχει να γίνει στα λαϊκά προάστια, όπου τα πολυπληθή τμήματα είναι πολλά και οι ανημπόριες της οικογένειας τεράστιες!
Αρθρο 12
Ρυθμίζονται τα της Τάξης Μαθητείας, της εξασφάλισης δηλαδή τσάμπα εργατικού δυναμικού στα καπιταλιστικά κάτεργα.
Αρθρο15
Ικανοποιείται το αίτημα της ΟΙΕΛΕ για σύσταση ξεχωριστής Διεύθυνσης Ιδιωτικής Εκπαίδευσης στο υπουργείο Παιδείας.
Το νομοσχέδιο διατείνεται ότι έτσι θα αντιμετωπίζονται «ολιστικά» τα ζητήματα των ιδιωτικών σχολείων, εμείς, όμως, θυμίζουμε ότι, παρόλο που έχει ψηφισθεί ο νόμος Φίλη, οι σχολάρχες αλωνίζουν και δρουν ανενόχλητοι, χωρίς να παρεμβαίνουν οι αρμόδιες διευθύνσεις εκπαίδευσης. Πάνω απ’ όλα πολιτική βούληση χρειάζεται για να τα βάλεις με τους εμπόρους της γνώσης και το κεφάλαιο που αυτοί εκπροσωπούν και οι συριζαίοι έχουν αποδείξει ότι ούτε θέλουν ούτε μπορούν να το κάνουν αυτό.
Αρθρο 18
Ξαναφτιασιδώνεται το ΕΣΥΠ (που δε λειτούργησε). Καταργείται και λανσάρεται με νέο όνομα: Εθνικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΣΕΚΑΑΔ).
Το ΕΣΕΚΑΑΔ αποτελεί «ένα ιδιαίτερης σημασίας γνωμοδοτικό όργανο προς τον υπουργό Παιδείας», για «μείζονος σημασίας θέματα» που σχετίζονται «με το σχεδιασμό της εκπαιδευτικής πολιτικής», «της βιώσιμης ανάπτυξης», την «εν γένει σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και την απασχόληση» και «την αναπτυξιακή πορεία της χώρας».
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, η σύστασή του «υλοποιεί με τον βέλτιστο τρόπο τους στόχους της Ευρωπαϊκής Εκπαιδευτικής Πολιτικής, όπως έχουν διατυπωθεί από τα αρμόδια θεσμικά όργανα της ΕΕ σε νομικά δεσμευτικά κείμενα, διακηρύξεις και επιχειρησιακά προγράμματα». Εξ ου και η συμμετοχή των «επαγγελματικών» και «παραγωγικών φορέων» σε αυτό, όπως συνέβαινε και στο ΕΣΥΠ.
Κατά τους συριζαίους, το Συμβούλιο αποτελεί το απαύγασμα της πρωτοπορίας, η λειτουργία του οποίου θεραπεύει «τη στρατηγική διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής εν όψει των οικονομικών και κοινωνικών εξελίξεων σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο». Κοντολογίς, η συγκυβέρνηση χρειάζεται μια «ομπρέλα» που θα νομιμοποιεί με τις «εμπεριστατωμένες» γνώμες της την αντιεκπαιδευτική πολιτική, στην κατεύθυνση που υποδεικνύει το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, προκειμένου αυτό να ικανοποιεί, μέσω των προγραμμάτων της εκπαίδευσης, της δομής και της λειτουργίας της, τις ανάγκες του.
Γιούλα Γκεσούλη
