Η μια πλευρά είναι αυτή των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών. Ο προϊστάμενος της μεγαλύτερης Εισαγγελίας της χώρας δέχτηκε να λειτουργήσει σαν μαριονέτα του Πολύδωρα και των μπάτσων και να στείλει κλήση στον πρόεδρο και το γενικό γραμματέα της ΠΟΣΔΕΠ, τον πρύτανη του Πολυτεχνείου και τον γενικό γραμματέα της ΟΛΜΕ, να εμφανιστούν στο γραφείο του, χωρίς καν να εξηγεί τι τους θέλει. Η πρόσκληση αυτή θύμισε τις αλήστου μνήμης εποχές του μετεμφυλιακού μοναρχοφασισμού και της χούντας, όταν οι αριστεροί καλούνταν στ’ αστυνομικά τμήματα «δι’ υπόθεσίν τους». Είδαμε και πάθαμε να τους σπάσουμε τον τσαμπουκά στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Και μόνο γι’ αυτό το λόγο δεν έπρεπε κανείς να εμφανιστεί στο γραφείο του Πούλιου το πρωί της περασμένης Τετάρτης. Μόνο και μόνο για την ιταμότητα της πρόσκλησής του. Το έπραξε μόνο ο γραμματέας της ΟΛΜΕ Γ. Καλομοίρης. Οι άλλοι τρεις -δυστυχώς- εμφανίστηκαν κανονικότατα στο εισαγγελικό γραφείο, ως μη όφειλαν. Εκεί βρήκαν να τους περιμένει όχι μόνο ο εισαγγελέας αλλά και ο αττικάρχης. Κι αντί να σηκωθούν και να φύγουν αμέσως, διασώζοντας τα τελευταία ψήγματα αξιοπρέπειας, κάθησαν και άκουσαν έναν άξεστο αρχιμπάτσο να τους βγάζει λογύδριο «για την προοπτική ειρηνικής διαχείρισης των διαδηλώσεων που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των πανεκπαιδευτικών-πανελλαδικών συλλαλητηρίων στο κέντρο της Αθήνας», όπως ανέφεραν οι μπάτσοι σε επίσημη ανακοίνωσή τους (ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας δεν δήλωσε τίποτα, αποδεικνύοντας πως χρησιμοποιήθηκε εθελοδούλως ως γλάστρα των μπάτσων).
Βγήκαν, βέβαια, μετά και έκαναν καταγγελίες. Καταγγελίες στις οποίες δεν διαβάσαμε το αυτονόητο: ότι η ΠΟΣΔΕΠ στις διαδηλώσεις έχει ευθύνη μόνο για τα μέλη της, που είναι ισχνή μειοψηφία. Οι φοιτητικοί σύλλογοι δεν είναι υποκείμενοι στην ΠΟΣΔΕΠ και δεν έχουν ανάγκη από τσοπαναραίους. Οταν κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου κάνουν συσκέψεις και παίρνουν από κοινού αποφάσεις με τη ΓΑΔΑ, θα έπρεπε να περιμένουμε και το τελευταίο.
