Οι εξελίξεις στο σίριαλ Μπαμπινιώτη δείχνουν καθαρά ότι ο υπουργός Παιδείας δεν έδρασε μόνος, επειδή απλά και μόνο έχει καβαλήσει το καλάμι και θέλει να παρουσιάσει «αυτόνομο» έργο, εγκαινιάζοντας μια νέα τακτική, σε αντίθεση με την προκάτοχό του Διαμαντοπούλου, που θα αποδώσει καρπούς στην εφαρμογή του νέου νόμου-πλαίσιο. Τις σχετικές δηλώσεις για την μόνο για φέτος αποδέσμευση της χρηματοδότησης των ΑΕΙ-ΤΕΙ από την πλήρη εφαρμογή του νόμου (εκλογή Συμβουλίων διοίκησης) και τη συγκρότηση της Επιτροπής, που θα μελετήσει και θα εκδώσει πόρισμα έως τις 15 Μαΐου για τα σημεία «δυσλειτουργίας» του νόμου, τις έκανε μετά από συνάντηση που είχε με τον Παπαδήμο και παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Αρβανιτόπουλου, ο οποίος προέρχεται από τη ΝΔ, και ο οποίος μιλώντας κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος.
Είναι γνωστό ότι το γεγονός προκάλεσε τη μεγάλη δυσφορία της Διαμαντοπού-λου, η οποία έχει επενδύσει στη μόνη «μεγάλη επιτυχία» της, ότι ο νόμος της ψηφίστηκε από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, για να διατηρήσει τις λιγοστές ελπίδες της επανεκλογής της. Με φαρμακερό ύφος βγήκε και δήλωσε ότι ο νόμος «εμποδίζεται συστηματικά από εκείνες τις δυνάμεις οι οποίες από την αρχή τον πολέμησαν» και ότι «οι υγιείς δυνάμεις αυτού του τόπου, ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή, θα αντισταθούν στις γνωστές πιέσεις και συντεχνίες».
Από κοντά λύσσαξαν και οι πληρωμένοι καλαμαράδες και τηλεαστέρες των ΜΜΕ. «Ποιος ορίζει τη νομιμότητα στην Ελλάδα;» αναρωτήθηκε ο Πρετεντέρης και από πίσω όλο το σκυλολόι, που αισθάνεται ότι περνάει το μήνυμα στην εργαζόμενη κοινωνία ότι η κυβέρνηση κάνει πίσω όταν υπάρχει από την αντίθετη πλευρά ισχυρή αντίσταση, όπως συνέβη με τις μαχητικές, δυναμικές παρεμβάσεις των φοιτητών, πανεπιστημιακών και διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ, που ακύρωσαν επανειλημμένα τις εκλογές για τα Συμβούλια διοίκησης και την άρνηση των πανεπιστημιακών διοικήσεων να συναινέσουν στη νέα μορφή διοίκησης των ιδρυμάτων, που εκ των πραγμάτων θα υποβοηθήσει την άνευ όρων παράδοση των Πανεπιστημίων στην αγορά και τις επιχειρήσεις.
Τη λύσσα όλων αυτών, όπως και της δράκας των «προθύμων» πανεπιστημιακών, οι οποίοι μάλιστα έστειλαν και επιστολή κατά του Μπαμπινιώτη στον Παπαδήμο, ενίσχυε η δήλωση του προεδρείου της Συνόδου των Πρυτάνεων, που σημείωνε ότι «τα Πανεπιστήμια της χώρας, με συνέπεια στις θέσεις τους, προσέρχονται στο διάλογο που έχει ξεκινήσει το ΥΠΔΒΜΘ» και ότι η μεικτή Επιτροπή «θα υποβάλει προτάσεις, αναφορικά με τις δυσλειτουργίες του Νόμου 4009/2011 για ορισμένες από τις οποίες, ως γνωστόν, σύσσωμα τα ελληνικά Πανεπιστήμια έχουν ήδη προσφύγει στο Συμβούλιο Επικρατείας».
Ο Παπαδήμ(ι)ος, όμως, που έχει θέσει ως μέγιστη προτεραιότητα τη διεκπεραίωση των υποχρεώσεων έναντι της τρόικας -οι οποίες είναι πολλές και απαιτητικά δεσμευτικές, ενώ ο εναπομείναν χρόνος ως τις εκλογές είναι λίγος- δεν επιθυμεί να έχει παράλληλα κάτω από τη μύτη του και το αγκάθι της κόντρας με τα Πανεπιστήμια. Τα οποία, σημειωτέον, υπέστησαν οικονομική πανωλεθρία, μετά και το «κούρεμα» έως και 70% των «διαθεσίμων» τους από το PSI, γεγονός που πιθανόν να πυροδοτούσε νέες καταστάσεις, που θα δυσχέραιναν εκτός των άλλων και το επιθυμητό από το αστικό σύστημα «ήρεμο» προεκλογικό κλίμα.
Γι’ αυτό και προσέφερε πλήρη κάλυψη στον Μπαμπινιώτη, δηλώνοντας μέσα στη Βουλή: «ο νόμος για την ανώτατη παιδεία πρέπει να εφαρμοστεί και θα εφαρμοστεί. Αυτή είναι η θέση της κυβέρνησης, η δική μου και η θέση του υπουργού Παιδείας». Από τον Αύγουστο του 2011 που ψηφίστηκε ο νόμος-πλαίσιο «δεν έχει εφαρμοστεί στην πράξη σε κανένα από τα ΑΕΙ. Προκύπτει εκ του αποτελέσματος ότι υπάρχουν προβλήματα δυσλειτουργίας… είναι σκόπιμο να εξετάσουμε με ποιον τρόπο μπορούν να γίνουν βελτιώσεις ώστε να εφαρμοστεί με έναν αποδεκτό τρόπο».
Ωστόσο, μετά τις οργισμένες κραυγές των ορκισμένων οπαδών του άγριου νεοφιλελευθερισμού, υπήρξε μια σχετική «αναδίπλωση», με τη διεύρυνση της Επιτροπής, που θα επανεξετάσει τις «δυσλειτουργίες» του νόμου, με άτομα που αποτελούν μέλη της κουστωδίας των «προθύμων», όπως ο πρόεδρος της ΠΟΣΔΕΠ Σταυρακάκης, οι πρόεδροι των ΤΕΙ Σερρών και Καλαμάτας που έσπευσαν να εκλέξουν Συμβούλια διοίκησης, αλλά και ο καθηγητής Γ. Παγουλάτος, το νέο αστέρι επί των επικοινωνιακών του Μεγάρου Μαξίμου, ώστε να τονιστεί το στοιχείο της αμετακίνητης εμμονής στην εφαρμογή του νόμου και του διακοσμητικού ρόλου της Επιτροπής.
Από την πλευρά του, ο Μπαμπινιώτης πήρε σβάρνα τους ραδιοφωνικούς σταθμούς και τα κανάλια για να δώσει επεξηγήσεις.
«Εχω ανοίξει έναν νέο διάλογο με τις πανεπιστημιακές αρχές με αδιαπραγμάτευτη βάση την εφαρμογή του νόμου, πράγμα που δεν αμφισβητούν και οι πανεπιστημιακές αρχές, με ό,τι βελτιώσεις απαιτηθούν για την εφαρμογή του στην πράξη. Ενας τέτοιος διάλογος όμως για να καρποφορήσει δεν μπορεί να ξεκινάει με απειλές όπως είναι η διακοπή της χρηματοδότησης των ΑΕΙ, που αν ποτέ πραγματοποιηθεί θα οδηγήσει σε διακοπή της λειτουργίας των πανεπιστημίων και σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Ας σημειωθεί ότι ήδη έχουν δοθεί με υπουργικές αποφάσεις (κατά ‘’παρέκκλιση’’ του νέου νόμου μέχρι την 6η Μαρτίου 2012) τρία δωδεκατημόρια, δηλ. 24% του προϋπολογισμού. Οσοι γνωρίζουν πώς λειτουργούν οι χώροι πνευματικής και επιστημονικής εργασίας ξέρουν καλά ότι τα προβλήματα δεν λύνονται με τη βία όποιας μορφής κι απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Η νέα Κυβέρνηση που θα προέλθει από τις επικείμενες εκλογές και η νέα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας πρέπει να βρει εδραιωμένο ένα κλίμα εμπιστοσύνης, συνεννόησης και συνεργασίας με τα πανεπιστήμια, ώστε να εφαρμοσθεί ο νόμος με όποιες βελτιώσεις και να επιλυθούν τα προβλήματα. Ούτε με απειλές ούτε με ανταρσία ούτε με αστυνομικές δυνάμεις μπορεί να εφαρμοσθεί ο νόμος στα πανεπιστήμια. Οι πανεπιστημιακές αρχές, αν τις εμπιστευθούμε, αν διαλεχθούμε μαζί τους και δι’ αυτών με την πανεπιστημιακή κοινότητα μπορούν να επωμισθούν τις ευθύνες που τους ανήκουν για την εφαρμογή τού πανεπιστημιακού νόμου». Και αλλού: «Χρειάζεται ένας διάλογος αλλιώς θα δείτε στα πανεπιστήμια να μπαίνει η αστυνομία και να πέφτει ξύλο. Αν έχουμε ένα νεκρό στα πανεπιστήμια, θα μπορέσει ποτέ να περάσει ο νόμος»; «Στείλαμε εξωπανεπιστημιακές επιτροπές που κανείς πανεπιστημιακός δεν εμπιστεύεται για τη διεξαγωγή εκλογών και δημιουργήθηκαν προβλήματα. Η τακτική είναι να αναλάβουν οι πανεπιστημιακοί την εφαρμογή του νόμου». «Δημιουργήθηκαν εφορευτικές επιτροπές απ’ έξω, οι οποίες θα πήγαιναν να διεξαγάγουν τις εκλογές. Το σύστημα αυτό απέτυχε». «Θα το πω για πολλοστή φορά. Εγώ ξεκινώ, και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο, ότι ο νόμος θα εφαρμοστεί. Μιλάμε για την τακτική της εφαρμογής και νομίζω ότι μέχρι τούδε η τακτική που ακολουθήθηκε απέτυχε παταγωδώς. Δεν είναι μομφή προς την κ. Διαμαντοπούλου, είναι περιγραφή μίας πραγματικότητας».
Τι ομολογεί, λοιπόν, ο Μπαμπινιώτης; Οτι πρόκειται απλά για μια αλλαγή τακτικής, η οποία συνίσταται στην ανάθεση της διεξαγωγής των εκλογών για τα Συμβούλια στα ίδια τα Πανεπιστήμια. Επίσης, ως γνώστης της κατάστασης «από μέσα» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου από μια πιθανή φοιτητική εξέγερση, ενώ δεν παραλείπει να ρίξει το καρφί του και για την προκάτοχό του Διαμαντοπούλου, την οποία αποκαλεί στην ουσία αποτυχημένη.
Ο Μπαμπινιώτης τονίζει επίσης ότι έχει «τη στήριξη Παπαδήμου, γιατί ο Πρωθυπουργός κατάλαβε εξ αρχής ποιο ήταν το πρόβλημα» και αφήνει πάντα ανοιχτή την απειλή της παραίτησής του, θεωρώντας ότι σ’ αυτή τη φάση το σύστημα τον έχει ανάγκη: «Η εξέλιξη των πραγμάτων τις επόμενες ημέρες θα δείξει αν έχει νόημα να συνεχίσω αυτή την προσπάθεια».
Γιούλα Γκεσούλη
