Και στο ευαίσθητο ζήτημα των «σχολικών γευμάτων», το υπουργείο Παιδείας και οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ακολουθούν την πρακτική του «άρπα κόλλα», αρκεί να υπηρετείται ο στόχος της κοινωνικής δημαγωγίας. Την τακτική του «τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντε-έξι» εν προκειμένω υφίστανται οι εκπαιδευτικοί, που γίνονται άνθρωποι για όλες τις δουλειές. Αυτό, βέβαια, είναι το ελάχιστο που θα μπορούσε να καταλογίσει κανείς στο υπουργείο.
Το σημαντικότερο είναι ότι δημιουργούνται κίνδυνοι για την υγεία των μαθητών, αφού είναι γνωστό ότι οι εταιρίες που αναλαμβάνουν αυτό το έργο λειτουργούν όπως όλες οι καπιταλιστικές επιχειρήσεις, έχουν δηλαδή στόχο το μέγιστο κέρδος, γεγονός που έχει επιπτώσεις και στην ποιότητα και ποσότητα των τροφίμων που διανέμονται.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η καπιταλιστική κρίση οδήγησε και οδηγεί την εργαζόμενη κοινωνία στην «κινεζοποίηση». Μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού εξαθλιώνονται και φαινόμενα υποσιτισμού έχουν κάνει την εμφάνισή τους στα ελληνκά σχολεία. Η κυβέρνηση (όπως και όλες οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις) αντιμετώπισε το ζήτημα μόνον όταν καταγγέλθηκαν μαζικά περιστατικά από εκπαιδευτικούς και με τρόπο πάντοτε περιστασιακό, ενώ άφησε να διαχειριστούν το πρόβλημα και ιδιωτικοί φορείς, που επιδίδονται στην «φιλανθρωπία», αποσκοπώντας σε άλλου είδους ίδιον όφελος.
Τελικά, καθιερώθηκαν τα λεγόμενα «σχολικά γεύματα». Το σχετικό πρόγραμμα υλοποιείται όμως με τρόπο που βάζει σε κίνδυνο την υγεία των μαθητών και φορτώνει τους εκπαιδευτικούς με ευθύνες που δεν τους αναλογούν, αφού ο ρόλος τους δεν είναι αυτός (η παραλαβή και ο έλεγχος της ποσότητας και ποιότητας των σχολικών γευμάτων) και δεν έχουν και τις απαραίτητες γνώσεις.
Συγκεκριμένα, με Υπουργική Απόφαση (αριθμ. Φ.14/ΦΜ/181027/Δ1, ΦΕΚ 3870/3 Νοεμβρίου 2017), στα σχολεία που μετέχουν στο πρόγραμμα, ορίζεται τριμελής επιτροπή (ο Διευθυντής και δύο εκπαιδευτικοί) για την καθημερινή παραλαβή των σχολικών γευμάτων, φροντίζοντας για τον ποσοτικό και ποιοτικό έλεγχό τους!
Η Διδασκαλική Ομοσπονδία αντέδρασε και εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
♦ Στα σχολεία δεν υπάρχουν ούτε ειδικοί χώροι σίτισης ούτε ο κατάλληλος εξοπλισμός.
♦ Δεν υπάρχουν τραπεζοκόμοι και (την ώρα που προβλέπεται ως ώρα σίτισης) καθαρίστριες, αφού οι περισσότερες καθαρίστριες είναι εργολάβοι καθαρισμού που εργάζονται μετά τις 16.00 καθημερινά.
♦ Τα σχολεία αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα στη στοιχειώδη λειτουργία τους εξαιτίας της υποχρηματοδότησης των Σχολικών Επιτροπών.
♦ Το πρόγραμμα αφορά το σύνολο των μαθητών-τριων. Επομένως, θα πρέπει στις 13.15 ή ακόμη και 13.20 οι μαθητές-τριες να σιτίζονται στις αίθουσες όπου γίνονται μαθήματα μέχρι και τις 13.15. Είναι φανερό ότι ο χρόνος που μεσολαβεί δεν είναι ικανός ούτε οι αίθουσες και τα θρανία να πλυθούν και να απολυμανθούν. Ιδιαίτερα σε μια εποχή έξαρσης των ιώσεων τίθεται σοβαρός κίνδυνος για την υγεία των μαθητών-τριων μας…
Η Υπουργική Απόφαση 3870/3-11-2017, δημιουργεί ακόμη σοβαρότερα προβλήματα. Το έργο που ανατίθεται στις Επιτροπές Παραλαβής οι οποίες συστήνονται δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το έργο που προσφέρουν οι εκπαιδευτικοί κάτι που έχει ως αποτέλεσμα το να δημιουργούνται εξαιρετικής σημασίας ζητήματα που σχετίζονται με τις συνθήκες υγιεινής και την υγεία των μαθητών.
Προφανώς η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας αγνοεί ακόμα και τα στοιχειώδη:
♦ Οι εκπαιδευτικοί δεν διαθέτουν ούτε τις γνώσεις ούτε την πιστοποίηση που απαιτείται έτσι ώστε να ενεργούν σύμφωνα με το σκοπό σύστασης της Επιτροπής, να προβαίνουν, δηλαδή, σε «ποσοτικό και ποιοτικό έλεγχο των σχολικών γευμάτων» καθώς και με τα όσα προβλέπονται στο άρθρο 6 της Υπουργικής Απόφασης, δηλαδή ότι: «Η Επιτροπή Παραλαβής κάθε σχολικής μονάδας παραλαμβάνει καθημερινά τα σχολικά γεύματα, φροντίζοντας για τον ποσοτικό (αριθμό πακέτων) και ποιοτικό έλεγχό τους… ελέγχει τις συνθήκες μεταφοράς των προς παράδοση τροφίμων, τη συνολική ποσότητα των παραδοθέντων γευμάτων, καθώς και το είδος του γεύματος. Επιπλέον, σε τυχαία και αντιπροσωπευτικά δείγματα σε ποσοστό 1% (στην πλησιέστερη ακέραια μονάδα) των γευμάτων, 1% από τις σαλάτες και 1% από τα ψωμάκια, ελέγχει τη συμμόρφωση ως προς τη σύνθεση των γευμάτων».
♦ Τίποτε από τα παραπάνω δεν υπάγεται στα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες των εκπαιδευτικών.
♦ Ο χρόνος υλοποίησης όλων των παραπάνω πολύ απλά δεν υπάρχει αφού, σε περίπτωση που το Υπουργείο Παιδείας δεν το γνωρίζει, οι εκπαιδευτικοί διδάσκουν στις τάξεις και οι διευθυντές είναι επιφορτισμένοι με το τεράστιο όγκο εργασίας που το ίδιο το Υπουργείο τους αναθέτει.
Επιπρόσθετα, με τα όσα ορίζονται στην Υ.Α. για την Επιτροπή Παραλαβής, γίνεται αδύνατο να εφαρμοστεί ως λύση αυτό που ως Δ.Ο.Ε. έχουμε προτείνει, το να παίρνουν οι μαθητές το φαγητό σπίτι τους κατά την αποχώρησή τους από το σχολείο ώστε να γευματίσουν στο σπίτι τους (που με βάση τις συνθήκες είναι η μόνη πρόσφορη λύση παρά το γεγονός ότι σε πολυπληθείς σχολικές μονάδες θα έχει δυσχέρειες)…
Τι έπραξε το υπουργείο Παιδείας μετά από όλα αυτά που επεσήμανε η ΔΟΕ; Απολύτως τίποτε. Μάλιστα, ο Γαβρόγλου, απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του Περισσού στη Βουλή Γιάννη Δελή, είπε: «Εκείνο που ζητάμε από τους εκπαιδευτικούς είναι να έχουν μία εποπτεία, προσπαθώντας να βρουν δειγματοληπτικά κάποια από τα κουτιά που περιέχουν τα γεύματα των μαθητών, μήπως και υπάρχει κάποιο πρόβλημα»! Και ουσιαστικά ζήτησε «άφεση αμαρτιών», αφού κατέφυγε στο γνωστό επιχείρημα των διαχειριστών της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου, που φόρτωσαν τον ελληνό λαό με Μνημόνια: «Αυτήν τη στιγμή δεν έχουμε τη δυνατότητα δημοσιονομικά να διορίσουμε ένα τέτοιο κόσμο», αναφερόμενος στις «ιδανικές συνθήκες» πραγματοποίησης αυτής της διαδικασίας «με προσωπικό τραπεζοκόμων σε σχολεία, τα οποία θα είχαν τις αντίστοιχες υλικοτεχνικές υποδομές, κλπ.».
