Ας ξηλώσουμε ολίγα ράμματα από τη γούνα του κ. Μπαμπινιώτη, τώρα που κατέχει το ύπατο αξίωμα του υπουργού της Παιδείας και δεν είναι απλά ένα τέως «προβεβλημένο» μέλος της πανεπιστημιακής κοινότητας, απαραίτητος μαϊντανός όλων των διακομματικών επιτροπών μελέτης των αντιεκπαιδευτικών «μεταρρυθμίσεων», πρόεδρος των ιδιωτικών Αρσακείων σχολείων και ταπεινός υπηρέτης του χρυσοποίκιλτου παπαδαριού.
Ιδού πώς τον περιγράφουν συνοπτικά οι πράκτορες των Αμερικανών στην Ελλάδα, που καμουφλάρονται πίσω από τους διπλωματικούς τίτλους της πρεσβείας τους (αξιωματούχοι δημοσίων και πολιτιστικών σχέσεων), μετά από συνάντηση που είχαν μαζί του πριν από κάποιους μήνες (το σχετικό τηλεγράφημα το απεκάλυψαν τα wikileaks).
«Ο Μπαμπινιώτης είναι ένας πεπειραμένος, σεβαστός ακαδημαϊκός, ο οποίος γνωρίζει το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα καλά και φαίνεται να έχει την υποστήριξη τόσο από τη Νέα Δημοκρατία όσο και από το ΠΑΣΟΚ. Η συνάντησή μας μαζί του, και η ενθουσιώδης αποδοχή της προσφοράς μας για βοήθεια από τις ΗΠΑ στις εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια, έχει ανοίξει την πόρτα στις ΗΠΑ για μεταφορά εμπειρίας σε μία από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις στην πρόσφατη ελληνική ιστορία. Τους επόμενους μήνες, η θέση (σ.σ. δηλαδή ο αρμόδιος) θα διαβουλευτεί με το Υπουργείο για τους καλύτερους τρόπους παροχής βοήθειας και συμβουλών από τις ΗΠΑ».
Μάλιστα! Με ιμάντα τον Μπαμπινιώτη, ένθερμο υποστηρικτή του εκπαιδευτικού συστήματος των ΗΠΑ (ένα σύστημα ακραία ταξικό, με έντονη την κατηγοριοποίηση των σχολείων και την ιδιωτικοποίηση), οι «φίλοι μας» οι Αμερικανοί προσβλέπουν να διεισδύσουν περαιτέρω στην Ελλάδα, χρησιμοποιώντας εκπαιδευτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά μέσα. Θυμίζουμε ότι ένθερμη οπαδός του αμερικανικού εκπαιδευτικού συστήματος ήταν και η misses Diamantopoulos, η οποία είχε επισκεφθεί τις ΗΠΑ για να αντλήσει «τεχνογνωσία», ενώ και η επιτροπή που σκάρωσε για να δώσει τα «φώτα» της για το ξεπάτωμα του δημόσιου Πανεπιστήμιου, είχε επικεφαλής την πρύτανη του πανεπιστήμιου της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις, Λίντα Κατέχη.
Για ποια πράγματα πληροφόρησε την πρεσβεία ο «σεβαστός» και «πεπειραμένος ακαδημαϊκός» Μπαμπινιώτης;
Περιέγραψε «τις αδυναμίες του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα, και τις προκλήσεις για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων». «Αδυναμία» κατ’ αυτόν είναι το γεγονός ότι κάθε χρόνο συνωστίζονται στις πόρτες των ΑΕΙ, διεκδικώντας περίπου 40.000 θέσεις εισακτέων, περισσότεροι από 100.000 μαθητές. Προφανώς, ο κ. καθηγητής επιθυμεί να ληφθούν δραστικά μέτρα για το αποφασιστικό χτύπημα της ιστορικά διαμορφωμένης τάσης της ελληνικής εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακή μόρφωση. Οι αμερικανοί που συνομίλησαν μαζί του διαπίστωσαν ότι «ο Μπαμπινιώτης θέλει να αλλάξει το ισχύον σύστημα πρόσβασης στα πανεπιστήμια σε ένα σύστημα παρόμοιο με αυτό στις ΗΠΑ, βασισμένο σε ένα συνδυασμό βαθμών του Λυκείου και στην επίδοση σε τυποποιημένο σύστημα εξετάσεων παρόμοιο με το ΣΑΤ, το οποίο οι μαθητές μπορούν να λάβουν κάθε φορά που αισθάνονται έτοιμοι» (σ.σ. είναι τελικά το σύστημα που προτάθηκε από την ελληνική διακομματική επιτροπή και που τώρα ετοιμαζόταν ο Μπαμπινιώτης να καταθέσει ως νομοσχέδιο).
Στο τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας αναφέρεται επίσης ότι «σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη, οι πολιτικές προοπτικές για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση βελτιώνονται», γιατί «τα κόμματα της Νέας Δημοκρατίας και της αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ εργάζονται από κοινού για μια λύση».
Στο ίδιο τηλεγράφημα φέρεται ο Μπαμπινιώτης να συμφωνεί με το γεγονός ότι «οι εκλογές για την ηγεσία της ομοσπονδίας των καθηγητών των πανεπιστημίων (ΠΟΣΔΕΠ), οι οποίες εκτόπισαν τους ριζοσπάστες που υποστηρίζονται από το ΣΥΡΙΖΑ, ήταν μια ένδειξη ότι η πανεπιστημιακή κοινότητα είναι πρόθυμη για μια αλλαγή» και να προτείνει τη μείωση των ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (σ.σ. ο νυν υπουργός της Παιδείας δηλαδή επιχαίρει για την εκλογή της εξωνημένης ηγεσίας της ΠΟΣΔΕΠ, που ταυτίστηκε απόλυτα στη συνέχεια με την κυβερνητική πολιτική, ενώ είναι ένθερμος υποστηρικτής και του «πανεπιστημιακού Καλλικράτη»).
Ο Μπαμπινιώτης εξηγεί στους αμερικανούς εμπνευστές και οργανωτές του στρατιωτικού πραξικοπήματος του 1967, το γιατί «οι φοιτητές έχουν πολιτικοποιηθεί σε υπερβολικό βαθμό». Παραπονέθηκε στ’ αφεντικά του ότι η πολιτικοποίηση είναι «απότοκο των ημερών της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα»! Και «αυτή η υπερβολική πολιτικοποίηση έχει προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στη λειτουργία του πανεπιστημίου» και οδηγεί σε «κατάχρηση του ασύλου» (σ.σ. προφανώς, ο κ. καθηγητής είναι υπέρ της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου, γεγονός που ικανοποίησε ο νόμος-πλαίσιο της Διαμαντοπούλου).
Τέλος, οι Αμερικανοί ενημερώνουν τα ανώτερα αφεντικά τους, ότι ο κ. καθηγητής πιστεύει ότι χρειάζεται «ευρεία πολιτική συμφωνία για την τροποποίηση του Ελληνικού Συντάγματος, ώστε να επιτραπεί επισήμως η ιδιωτική εκπαίδευση» (σ.σ. τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δηλαδή).
