Την κατάργηση του ασύλου μέσα από την εφαρμογή των εσωτερικών κανονισμών των ιδρυμάτων, την αναλύσαμε διεξοδικά στο προηγούμενο φύλλο. Οσα αναφέρουμε εδώ λέγονται προς επίρρωση των ισχυρισμών μας. Κάθε μαχητική απεργία διάρκειας του εκπαιδευτικού προσωπικού, κάθε κατάληψη, κάθε δυναμική φοιτητική παρέμβαση, που θα ματαιώνει πράξεις και αποφάσεις των οργάνων διοίκησης για την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου-πλαισίου ή άλλων αποφάσεων στο μέλλον, μπορούν να αποτελέσουν αιτία κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου και δίωξης των αγωνιστών φοιτητών και πανεπιστημιακών.
Σε συνέντευξή του στον «Flash 96», ο Στυλιανίδης, έδωσε μεγάλη έμφαση στο μέτρο της εφαρμογής των Πειθαρχικών Συμβουλίων για διδάσκοντες και διδασκόμενους στις «περιπτώσεις που δε σέβονται το πανεπιστημιακό ήθος ή προβαίνουν σε συμπεριφορές οι οποίες καταλύουν στην πράξη ακόμη και την ίδια την εφαρμογή της δημοκρατικής διαδικασίας».
Ερωτηθείς δε από το δημοσιογράφο αν αυτό έχει να κάνει με το ζήτημα του ασύλου έδωσε την εξής χαρακτηριστική απάντηση:
«Απολύτως. Θεωρώ ότι είναι ντροπή για τη δημοκρατία και για το άσυλο, μικρές ομάδες ακραίων ανθρώπων, που δεν εκπροσωπούν κοινωνικές ή φοιτητικές πλειοψηφίες να μπαίνουν και να καταλύουν τη δημοκρατία στην πράξη». Και συνέχισε «δίνεται από τους εσωτερικούς κανονισμούς η δυνατότητα στις Πρυτανικές Αρχές να αναλάβουν την ευθύνη που τους αντιστοιχεί. Η πολιτεία έπραξε το καθήκον της. Τώρα πρέπει και αυτοί οι ακαδημαϊκοί μας να έρθουν στο ύψος των περιστάσεων, να χρησιμοποιήσουν αυτά τα εργαλεία και να επιβάλλουν τη δημοκρατία στην πράξη».
Στην ίδια συνέντευξη, ο υπουργός Παιδείας, προδιέγραψε μακροπρόθεσμα και το δεύτερο κύκλο των «μεταρρυθμίσεων» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, όπου στόχος θα είναι να δυναμωθεί «η προσβασιμότητα και η κινητικότητα, καθώς επίσης και η εξωστρέφεια των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων». Τι εννοεί με αυτό, ο Στυλιανίδης, το έκανε στη συνέχεια λιανά λέγοντας: «Πιστεύω ότι σε όλους που σπουδάζουν σήμερα σε ΙΕΚ ή σε άλλες δομές κ.λ.π. θα πρέπει να δώσουμε μια ανοικτή προοπτική, εφόσον το επιθυμούν, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία να μπορούν να συμμετέχουν σε τριτοβάθμιες σχολές».
Κοντολογίς, ο υπουργός περιέγραψε μια ακόμη κατεύθυνση της Μπολόνια, σύμφωνα με την οποία οι πιστωτικές μονάδες, με τις οποίες είναι δομημένες οι σπουδές (αυτό προβλέπεται και από το νόμο πλαίσιο και από τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό), συλλέγονται και από δομές εκτός των τυπικών δομών εκπαίδευσης. Ολα αυτά είναι ηλίου φαεινότερον ότι θα φέρουν την υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών. Τα τεκταινόμενα με τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών είναι μια πλευρά αυτής της πολιτικής.
