Μιλώντας στην εκδήλωση για την παρουσίαση της Ετήσιας Εκθεσης 2016 για την εκπαίδευση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ), ο υπουργός Παιδείας σχολίασε ως εξής τα στοιχεία για τη μέση ηλικία του εκπαιδευτικού προσωπικού:
«Αυτό θέλει μια πολύ μεγάλη προσοχή, ώστε να μην αρχίσει μία… μουρμούρα η οποία μπορεί να ενταθεί πάρα πολύ ενάντια στο δικαίωμα των ανθρώπων να είναι εκπαιδευτικοί ανεξάρτητα αν ο μέσος όρος ηλικίας είναι από 45-47. Αυτό δεν αλλάζει την απόλυτη προτεραιότητα που πρέπει να δώσουμε στους διορισμούς. Δεν κάνουμε διορισμούς για να πέσει ο μέσος όρος. Κάνουμε διορισμούς για να εδραιωθεί το εκπαιδευτικό σύστημα και γνωρίζουμε ότι άλλο είναι να προσφέρει ένας νέος στην εκπαίδευση και άλλο να προσφέρει ένας άνθρωπος που είναι πολύ πιο έμπειρος. Η θέση της Κυβέρνησης είναι σαφέστατη. Θα προχωρήσει σε διορισμούς. Δεν ξέρουμε πόσους, δεν ξέρουμε πώς – γιατί είναι ένα εξαιρετικά δύσκολο σύστημα – αφού θα πρέπει να λάβουμε υπόψη την προϋπηρεσία αλλά επίσης και το γεγονός ότι και οι νέοι πρέπει να μπουν σ’ αυτόν το χώρο».
Ως προς το πρώτο σκέλος καλώς. Ο Γαβρόγλου είπε μια αλήθεια, ότι δηλαδή τέτοια στοιχεία, όπως η υψηλή μέση ηλικία του εκπαιδευτικού προσωπικού (σ.σ. που γι’ αυτήν ευθύνονται διαχρονικά όλες οι αστικές κυβερνήσεις που έκαναν διορισμούς με το σταγονόμετρο, όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις που σταμάτησαν τους διορισμούς και νομοθέτησαν αντιασφαλιστικά μέτρα, αυξάνοντας το χρόνο εργασίας για συνταξιοδότηση), μπορούν να χρησιμοποιηθούν από διάφορους καλοθελητές για να κατασυκοφαντηθεί ακόμη μια φορά το δημόσιο σχολείο και οι εκπαιδευτικοί του.
Βεβαίως, δεν είπε ότι στους συκοφάντες εντάσσονται ΟΟΣΑ, ΕΕ, ΜΜΕ, αστικά κόμματα και τα ρέστα.
Οπως δεν είπε, ότι παρά τις κορώνες υπεράσπισης δήθεν του δημόσιου σχολείου και των δασκάλων του, η κυβέρνησή του είναι έτοιμη να εφαρμόσει τις αντιδραστικές αλλαγές που επιτάσσουν οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί και τα Μνημόνια. Το αποδεικνύουν αυτό όλα τα πορίσματα των επιτροπών που συντάχθηκαν στο πλαίσιο του «διαλόγου» για την «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», καθώς και οι συνεχείς δηλώσεις του ίδιου για την «αυτονομία» της σχολικής μονάδας, την αξιολόγηση, κ.λπ.
Ως προς το δεύτερο σκέλος -των διορισμών- ο υπουργός Παιδείας για μια ακόμη φορά φρόντισε να διαψεύσει ελπίδες. Οι διορισμοί παραπέμπονται στις ελληνικές καλένδες, αν και ο Γαβρόγου έκανε και τη σχετική δημαγωγία: «η θέση της κυβέρνησης είναι σαφέστατη: Θα προχωρήσει σε διορισμούς», που, όμως, δεν πρόκειται να γίνουν εις τον αιώνα τον άπαντα: «Δεν ξέρουμε πόσους, δεν ξέρουμε πώς».
Πανελλαδικές
«Η αιχμή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης αυτή τη στιγμή δεν είναι οι εισαγωγικές εξετάσεις, θα ήταν πολύ επιπόλαιο να είναι οι εισαγωγικές εξετάσεις. Η αιχμή είναι το Λύκειο και είναι ένα ερώτημα προς την ελληνική κοινωνία. Θέλει η ελληνική κοινωνία μία κοινωνία χωρίς Λύκειο; Τι έγινε με τις περασμένες δεκαετίες; Ενας θεσμός εκτός Λυκείου καταβρόχθισε το Λύκειο με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν οι δύο τάξεις του Λυκείου».
Ως προς την πρόσβαση στην Ανώτατη Εκπαίδευση ο Γαβρόγλου είπε: «Αυτό που θέλουμε είναι τα παιδιά στο Λύκειο να αποκτούν τις γνώσεις και την εκπαίδευση που πρέπει να έχουν και στη συνέχεια με το βαθμό του Απολυτηρίου να μπαίνουν στα Πανεπιστήμια. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με το πάτημα ενός κουμπιού. Eίναι κάτι που θέλει και κοινωνική και πολιτική συναίνεση κι έχει έναν ορίζοντα τριετίας – πενταετίας».
Ο υπουργός Παιδείας ψεύδεται. Η «μεταρρύθμιση» στο Λύκειο υπηρετεί ακριβώς το στόχο της δραστικής μείωσης των απόφοιτων που διεκδικούν μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το Λύκειο θα γίνει ένα σχολείο «αριστοκρατικό», ένα σχολείο για μια ελίτ, με πολύ υψηλούς ταξικούς φραγμούς. Το «αναβαθμισμένο» Εθνικό Απολυτήριο, που σε …μια τριετία, πενταετία θα είναι το εισιτήριο για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, θα αποκτάται μετά από πολλαπλές αξιολογικές κρίσεις, μεταξύ των οποίων και εξετάσεις πανελλαδικού τύπου.
Γι’ αυτό προετοιμάζεται και η «αναβάθμιση» της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης. Προσπαθούν με φτιασιδώματά της να πείσουν τα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων να στραφούν μαζικά στα ΕΠΑΛ (εδώ που τα λέμε δεν θα έχουν πια και άλλη επιλογή).
Επαγγελματική εκπαίδευση
«Δεν μπορούμε να πάρουμε καμία αποτελεσματική πρωτοβουλία για τα Λύκεια αν δεν αναβαθμιστεί η Επαγγελματική Εκπαίδευση. Η αναβάθμιση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ενέχει κι ένα στοιχείο ιδεολογικό και πολιτικό. Η κοινωνία πρέπει να πεισθεί ότι η Επαγγελματική Εκπαίδευση, τα ΕΠΑΛ, δεν είναι τα αποθετήρια για τους αποτυχόντες. Δεν πάνε εκεί παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Κι ένας από τους τρόπους είναι να ενισχύσουμε πάρα πολύ το τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά μετά το ΕΠΑΛ. Εκεί η δική μας παρέμβαση είναι η ίδρυση διετών δομών στο πλαίσιο της Ανώτατης Εκπαίδευσης -κατά κύριο λόγο στα ΤΕΙ αλλά μπορεί και στα Πανεπιστήμια- ώστε τα παιδιά από τα ΕΠΑΛ που θα τελειώνουν τη Γ’ Λυκείου να έχουν πρόσβαση προνομιακή (δεν θα πηγαίνουν παιδιά από το ΓΕΛ, παρά μόνο σε ένα μικρό ποσοστό) και να παίρνουν επαγγελματική πιστοποίηση για συγκεκριμένα επαγγέλματα με ευρωπαϊκές προδιαγραφές. Ολο αυτό θα είναι υπό τη σκέπη της Ανώτατης Εκπαίδευσης».
Ιδού τι μέλλον λαμπρό ανοίγεται για τα παιδιά της εργατικής τάξης. Αφού αποφοιτήσουν από τα «αναβαθμισμένα» ΕΠΑΛ θα μπορούν (δεν γνωρίζουμε ακόμη υπό ποιες προϋποθέσεις) να φοιτούν σε διετείς δομές που θα στήσουν τα ΤΕΙ για να πάρουν κάποια πιστοποίηση! Οχι μόνο το Πανεπιστήμιο θα βλέπουν «με το κυάλι», αλλά και το ΤΕΙ, για την πλειοψηφία τους, θα είναι όνειρο απατηλό. Διετείς σπουδές και πιστοποίηση (όχι πτυχίο) και πολύ τους είναι!
Γιούλα Γκεσούλη
