Η προκλητικότητα και αντιδραστικότητα του υπομνήματος Λιάκου για το τετραετές Γυμνάσιο και το διετές Λύκειο για λίγους κι εκλεκτούς δεν άφησε πολλά περιθώρια συναίνεσης ακόμη και στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ [την πλειοψηφία στο ΔΣ έχουν ΣΥΝΕΚ (ΣΥΡΙΖΑ)-ΔΑΚΕ].
Οι εκπρόσωποι του κρατικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού με ανακοίνωσή τους απέρριψαν «στο σύνολό του» το πόρισμα της επιτροπής Λιάκου και χαρακτήρισαν τις προτάσεις του «απαράδεκτες»: «Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ απορρίπτει το πόρισμα της επιτροπής Λιάκου στο σύνολό του. Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να μην υιοθετήσει τις απαράδεκτες προτάσεις της επιτροπής. Δηλώνουμε ότι η τυχόν υιοθέτηση του εν λόγω πορίσματος θα προκαλέσει την οξύτατη αντίδραση της Ομοσπονδίας.
Καλούμε τους συναδέλφους να βρίσκονται σε επαγρύπνηση, προκειμένου να υπερασπίσουμε τις πάγιες θέσεις του κλάδου για αναβαθμισμένη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση για όλους τους μαθητές» (ανακοίνωση ΟΛΜΕ 19/10/2016).
Το έπραξαν αυτό γιατί διαισθάνονται ότι μόνο έτσι μπορούν να παίξουν το ρόλο τους ως αμορτισέρ απορρόφησης των κοινωνικών κραδασμών, που αναπόφευκτα θα προκληθούν στην περίπτωση που το υπουργείο Παιδείας υιοθετήσει την πρόταση Λιάκου (οι εκπρόσωποι της ΔΑΚΕ επιπροσθέτως και για αντιπολιτευτικούς λόγους).
Για τον ίδιο λόγο, λίγες μέρες πριν και η παράταξη των ΣΥΝΕΚ εξέδωσε ανακοίνωση, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Τα ΣΥΝΕΚ με ανακοίνωσή τους ήδη από την προηγούμενη σχολική χρονιά (2/6/16) είχαν επισημάνει ότι ‘’Η υιοθέτηση των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και του Νέου σχολείου εμπεριέχεται στην πρόταση του πορίσματος Λιάκου για το 2ετές ‘’Νέο’’ Λύκειο, όπου εκτός των άλλων επίμαχων (επίπεδα μαθημάτων, πιστωτικές μονάδες, εξετάσεις σε Β΄ Λυκείου για απολυτήριο, μαθήματα με τηλεδιάσκεψη, κλπ) που εντείνουν τις εκπαιδευτικές ανισότητες και μεταφέρουν τις ‘’πανελλήνιες’’ νωρίτερα, οι συγχωνεύσεις Λυκείων, ο γιγαντισμός των Γυμνασίων και η ‘’διαχείριση’’ των πολλών ειδικοτήτων, θεωρούνται προαπαιτούμενα.’’ Τις τελευταίες ημέρες παραδόθηκε στον υπουργό Παιδείας Υπόμνημα της Επιτροπής Λιάκου (πότε και πόσες φορές συνεδρίασε η επιτροπή μετά τις 27/5/16;) που εξειδικεύει το προηγούμενο Πόρισμα, με αποτέλεσμα να έχουν πληθύνει τα δημοσιεύματα και οι αυτονόητες αντιδράσεις για τις αλλαγές που ετοιμάζει το Υπουργείο Παιδείας στο Λύκειο. Επειδή για την εκπ/κή κοινότητα και την ΟΛΜΕ οι βασικές κατευθύνσεις του πορίσματος Λιάκου όχι μόνο δεν αποτελούν βάση διαλόγου, αλλά είναι σε επικίνδυνη – αντιδραστική και νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση, απαιτείται άμεσα το Υπουργείο να ξεκαθαρίσει τη θέση και τις προθέσεις του… Η βασική φιλοσοφία του Υπομνήματος δεν είναι η αναβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης σε γυμνάσιο και Λύκειο, έτσι ώστε όλοι οι μαθητές να αποκτούν στέρεη, πλατιά μόρφωση, να αμβλύνονται οι ανισότητες και να διασφαλίζονται οι ίσες ευκαιρίες και τα μορφωτικά δικαιώματα όλων, αλλά η κατηγοριοποίηση των μαθητών με δήθεν αξιολογικά κριτήρια επίδοσης, που στην πραγματικότητα όμως είναι ταξικά κριτήρια, τα οποία θα οδηγήσουν σε αποκλεισμό από το Λύκειο των παιδιών που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικά στρώματα και από ευπαθείς κοινωνικές ομάδες».
Τα βέλη ενάντια στο πόρισμα Λιάκου έστρεψε και ο Κοτσιφάκης, πρώην πρόεδρος της ΟΛΜΕ και τώρα άτυπος σύμβουλος του υπουργού Παιδείας και μέλος της επιτροπής «διαλόγου»: «Οι προτάσεις του Α. Λιάκου εάν εφαρμόζονταν θα οδηγούσαν στο ξεθεμελίωμα όσων θετικών αλλαγών έγιναν τα τελευταία δύο χρόνια και στην επαναφορά των ταξικών φίλτρων στην εκπαίδευση», «Σκληρές νεοφιλελεύθερες απόψεις, σε πλήρη ανάπτυξη, όπως πολλές από αυτές περιγράφονται και στην έκθεση του ΟΟΣΑ του 2011, η οποία οδήγησε σε πολιτικές απαξίωσης του δημόσιου σχολείου, που απορρίφθηκαν και από την κοινωνία».
Μόνος κι έρημος λοιπόν, ο «πολύς» Αντώνης Λιάκος, διαισθανόμενος ότι χάνει -τουλάχιστον σε επικοινωνιακό επίπεδο- και τους φυσικούς του συμμάχους, εξέδωσε μια ανακοίνωση κατά της ΟΛΜΕ, όπου βγάζει στην πραγματικότητα όλο του το μίσος ενάντια σε όσους αγωνίζονται κατά των αντιδραστικών εκπαιδευτικών «μεταρρυθμίσεων» διαχρονικά, όσες φορές δηλαδή αυτές έγινε προσπάθεια να εφαρμοστούν από τους εκάστοτε υπουργούς Παιδείας και τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου:
«-Δεν μπορεί κανείς να κατανοήσει την απόφαση της ΟΛΜΕ για το ‘’Πόρισμα Λιάκου’’, αν δεν πάρει υπόψη του τη στάση του συνδικάτου απέναντι σε όλες τις μεταρρυθμίσεις, από την μεταπολίτευση και έπειτα.
– Δυο βιβλία είναι διαφωτιστικά για να καταλάβουμε το πρόβλημα: Δημήτρης Σκλαβενίτης, Κάτσε καλά Γεράσιμε! (2016) και του Γεράσιμου Αρσένη, Γιατί δεν κάθισα καλά! (2015).
– Είναι εντυπωσιακό ότι ο λόγος των συνδικαλιστών δεν παρεκκλίνει ούτε κεραίας επί τέσσερις δεκαετίες. Σταθερότητα ή στασιμότητα;
– Αλλωστε το γράφει η ανακοίνωση: ‘’να υπερασπίσουμε τις ΠΑΓΙΕΣ θέσεις του κλάδου’’. Προπαντός Πάγιες (και η Ιεραρχία για τα θρησκευτικά σε Πάγιες θέσεις βασίζεται), και προ-παντός ο “κλάδος“».
Ο Αντώνης Λιάκος είναι παλιός στο κουρμπέτι. Ως παλιός τροτσκιστής και στη συνέχεια ως γκεσέμι του εκσυγχρονισμού και επιστήθιος φίλος και «συναγωνιστής» του Σημίτη γνωρίζει πολύ καλά το βρόμικο ρόλο που έχει παίξει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των εκπαιδευτικών σε όλα τα έως τώρα ξεσπάσματα του εκπαιδευτικού και μαθητικού κινήματος.
Πολεμώντας, όμως, το φάντασμα της ΟΛΜΕ, στην ουσία αποκαλύπτει το μίσος του ενάντια στο κίνημα. Το φανερώνουν αυτό οι αναφορές του στη «μεταρρύθμιση Αρσένη» και το μεγαλειώδες μαθητικό κίνημα που γέννησε, η ειρωνεία του για τις «πάγιες» θέσεις και για κάθε τι που εκφράζεται συλλογικά (η έλλειψη ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος έχει δώσει την ευκαιρία στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία των Ομοσπονδιών να διαχειρίζεται -δυστυχώς- αυτή τις εκπαιδευτικές διεκδικήσεις, πολλές φορές αλλοιώνοντάς τες ή υπονομεύοντάς τες), η εσκεμμένη ταύτιση που κάνει των πάγιων διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών με τις «πάγιες» θέσεις του παπαδαριού για τα θρησκευτικά.
Με τη δήλωσή του αυτή, όμως, ο Λιάκος δείχνει και το πραγματικό πρόσωπο της «μεταρρύθμισής» του. Ενα πρόσωπο αποκρουστικό, βαθιά ταξικό.
Το τετραετές Γυμνάσιο, που για την «πλέμπα», τα παιδιά δηλαδή της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, θα αποτελεί και το μόνο «μορφωτικό» εφόδιο, με τελική διέξοδο είτε απευθείας τα καπιταλιστικά κάτεργα, την ανεργία, τη μαύρη εργασία είτε την κατάρτιση στις ΕΠΑΣ (επανέρχονται), η τράπεζα θεμάτων, που θα ξεσκαρτάρει όσους μπορούν να συνεχίσουν στο Λύκειο, το ελιτίστικο διετές Λύκειο των συνεχών και πολλαπλών εξεταστικών διαδικασιών, των εσωτερικών διακρίσεων και διαχωρισμών, το Λύκειο που θα είναι συνδεδεμένο με ξεχωριστά πανεπιστημιακά τμήματα ή τμήματα ΤΕΙ, απολύτως υποταγμένο στην προσπάθεια εισαγωγής σε αυτά (επιλογή από τα ιδρύματα), που θα οδηγεί είτε σε εθνικό απολυτήριο για τους εκλεκτούς είτε σε πιστοποιητικό για τους «αποτυχόντες», το σχολείο με έντονο το άρωμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, της απαξίωσης και του χτυπήματος των εργασιακών δικαιωμάτων, είναι ο πυρήνας του υπομνήματος της επιτροπής Λιάκου.
Αυτόν τον πυρήνα πρέπει να αντιπαλέψουν με κάθε τρόπο οι εκπαιδευτικοί. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος και δεν πρέπει να χαθεί ούτε στιγμή από τα μάτια τους αν θέλουν να υπερασπίσουν ό,τι έχει απομείνει από το δημόσιο σχολείο. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να παραπλανηθούν από τις κοκορομαχίες ανάμεσα στις διάφορες πλευρές του αστικού εκπαιδευτικού κατεστημένου. Ούτε να εναποθέσουν τις ελπίδες τους σε κάποιες από αυτές, που εμφανίζονται ευκαιριακά να πολεμούν το πόρισμα Λιάκου.
ΥΓ1: Ερωτώμενος ο Φίλης για την ανακοίνωση της ΟΛΜΕ (τηλεόραση του ΣΚΑΪ) διέφυγε οποιαδήποτε ευθεία απάντηση και την ίδια στιγμή χαρακτήρισε την πρόταση της επιτροπής Λιάκου απλώς ως μια «άποψη» που κατατέθηκε στο «πλαίσιο του διαλόγου». Ο υπουργός Παιδείας θέλει να κρατήσει κρυφό από την «κοινή γνώμη» τη δέσμευση (3ο Μνημόνιο) για την εφαρμογή των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ και των «καλών πρακτικών» των χωρών της ΕΕ για την εκπαίδευση και από την άλλη δε θέλει προς το παρόν να ανοίξει μέτωπο και με την ΟΛΜΕ, ψυλλιάζοντας τους εκπαιδευτικούς.
ΥΓ2: Με την πρότασή του ο Λιάκος φανερώνει και την ιδεολογική μήτρα του εκσυγχρονισμού από την οποία προέρχεται. Κατά τη διεξαγωγή του «διαλόγου» για τις αλλαγές στο Λύκειο και τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που οργάνωσε ο Μπαμπινιώτης το Γενάρη του 2009, ο Ευάγγελος Βενιζέλος έκανε την ακόλουθη πρόταση: Η θέση μου είναι ότι η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση πρέπει να διακριθεί σε δύο φάσεις: την πρώτη θα την αποτελεί το τετραετούς φοίτησης γυμνάσιο και τη δεύτερη το διετούς φοίτησης, κολεγιακού χαρακτήρα, λύκειο που πρέπει να οργανωθεί κατά τα πρότυπα του διεθνούς απολυτηρίου (Ι.Β).
Το διετές λύκειο επιτρέπει στον μαθητή να ασχολείται με μικρό αριθμό (όχι μεγαλύτερο των έξι) μαθημάτων και να τα προσεγγίζει με τρόπο τελείως διαφορετικό από τον σημερινό: με σεμιναριακού τύπου μαθήματα, πρωτόλειες έρευνες και εργασίες, κάτι που θα οδηγεί και σε άλλου τύπου εξετάσεις, βασισμένες στην κριτική σκέψη και την ικανότητα σύνθεσης.
Η φυσιογνωμία του νέου λυκείου σε συνδυασμό με τη νέα νοοτροπία των εξετάσεων θα επηρεάσει αυτομάτως και το γυμνάσιο και το δημοτικό. Ο καθορισμός των ελαχίστων δεξιοτήτων που πρέπει να καλύπτει το παιδί τελειώνοντας το δημοτικό και το γυμνάσιο (βαθμός γνώσης και ικανότητα χρήσης της ελληνικής γλώσσας, επίπεδο γνώσης δύο τουλάχιστον ξένων γλωσσών, χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, ικανότητα πλοήγησης στο Διαδίκτυο κ.ο.κ.) θα αναπροσανατολίσει πλήρως τη λειτουργία του σχολείου.
Το απολυτήριο του νέου λυκείου, στο οποίο μπορούν να καλούνται ως επισκέπτες καθηγητές και πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, θα οδηγεί στα ΑΕΙ όλους τους αποφοίτους. Για όλους υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Οχι όμως και σε όλα τα τμήματα πρώτης προτίμησης, όταν αυτά είναι υψηλής ζήτησης και άρα υψηλής βαθμολογίας (π.χ. ιατρικά, νομικά, αρχιτεκτονικά, παιδαγωγικά). Γι΄ αυτό πρέπει ταυτοχρόνως να εγκαθιδρυθεί ένα διαφανές, ευέλικτο και ορθολογικό σύστημα ενδοπανεπιστημιακής κινητικότητας από τμήμα σε τμήμα, μέσα στο ίδιο ή και σε διαφορετικά ΑΕΙ, στο οποίο θα μετέχουν όσοι έχουν αποκτήσει ήδη τη φοιτητική ιδιότητα.
Γιούλα Γκεσούλη
