Τις επόμενες μέρες η Κεραμέως θα θέσει σε «διαβούλευση» σχέδιο νόμου που θα περιλαμβάνει τρεις τεράστιες λαιμητόμους, που έχουν στόχο να πετσοκόψουν τα όνειρα και τις προσδοκίες υποψήφιων για εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, τους φοιτητές που έχουν υπερβεί τα έτη φοίτησης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα προγράμματα σπουδών, και κάθε συνδικαλιστική και πολιτική δράση στο Πανεπιστήμιο.
Τις ρυθμίσεις του νέου σχεδίου νόμου παρουσίασε ήδη η Κεραμέως στο υπουργικό συμβούλιο στις 22 του Δεκέμβρη.
Πρόκειται για
- Το νέο τρόπο εισαγωγής στα ΑΕΙ
- Τη θέσπιση ανώτατου ορίου στις σπουδές: ν+1/2ν
- Τον ορισμό πανεπιστημιακής αστυνομίας και αυξημένων κατασταλτικών μέτρων ελέγχου εισόδου στα Ιδρύματα.
Και τα τρία αυτά μέτρα διαπερνά μια κόκκινη κλωστή: καταστολή και πάλι καταστολή. Που εκφράζεται με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο ενάντια στους φτωχούς και καταφρονεμένους και ενάντια στους «ζωηρούς» και πολιτικοποιημένους που δεν σκύβουν εύκολα το κεφάλι.
Νέος τρόπος εισαγωγής
Κάθε Πανεπιστημιακό Τμήμα θα θέτει ως βάση εισαγωγής ποσοστό του μέσου όρου των μέσων επιδόσεων όλων των υποψηφίων στο σύνολο των τεσσάρων μαθημάτων του επιστημονικού πεδίου στο οποίο αντιστοιχεί το Τμήμα.
Δεν επελέγη τελικά η επιβολή οριζόντιας βάσης (π.χ. βάση του 10), αλλά ο ορισμός βάσης από τα ίδια τα Πανεπιστημιακά Τμήματα. Ο νέος τρόπος θεωρήθηκε πιο πρόσφορος, καθώς οδηγεί κατά κανόνα σε υψηλότερες βάσεις εισαγωγής, αφήνοντας εκτός νυμφώνος χιλιάδες υποψήφιους, που στην πλειοψηφία τους θα προέρχονται από την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Το παραπάνω μέτρο θα συνδυαστεί με τη διαδικασία εισαγωγής σε δύο φάσεις. Στη φάση Α όλοι οι υποψήφιοι θα συμπληρώνουν μηχανογραφικό δελτίο, πλην όμως θα έχουν περιορισμένο αριθμό επιλογών (10 ή 15), σε αντίθεση με τον απεριόριστο αριθμό που ισχύει σήμερα. Η φάση Β θα έπεται της ανακοίνωσης των επιτυχόντων της φάσης Α. Σε αυτήν μόνο οι μη εισαχθέντες θα έχουν δικαίωμα συμπλήρωσης δεύτερου μηχανογραφικού, με τις επιλογές τους να περιορίζονται αυστηρά σε όσα Τμήματα απέμειναν κενές θέσεις από τη φάση Α.
Ο συνδυασμός αυτών των δύο παραμέτρων -ορισμός βάσης εισαγωγής από τα Πανεπιστημιακά Τμήματα και περιορισμένος αριθμός επιλογών- θα οδηγήσει σε δραστικότατη μείωση του αριθμού εισακτέων.
Ετσι, όλοι θα είναι ευχαριστημένοι σε βάρος πάντα των παιδιών. Και το ελιτίστικο πανεπιστημιακό κατεστημένο, που πάντα προέτασσε τη «δυνατότητα» απορρόφησης από τα Ιδρύματα υποψήφιων φοιτητών μέσα στα συγκεκριμένα ασφυκτικά όρια του καπιταλισμού (όρια στη χρηματοδότηση και στο μορφωτικό επίπεδο της εκπαίδευσης), απορρίπτοντας ουσιαστικά το δικαίωμα όλων στη μόρφωση μέχρι την ανώτατη βαθμίδα, και η Κεραμέως που δεν θα χρεωθεί την ανακοίνωση του δραστικά μειωμένου αριθμού εισακτέων, καθώς αυτός θα είναι αρμοδιότητα πλέον των Πανεπιστημιακών Τμημάτων.
Αν συνυπολογίσουμε και τις διαρροές για καταργήσεις ΤΕΙ που ενσωματώθηκαν από τον Γαβρόγλου στα Πανεπιστήμια, καθώς και όλους τους ταξικούς φραγμούς που έχουν υιοθετηθεί για το Γυμνάσιο και Λύκειο (αύξηση εξεταζόμενων μαθημάτων σε Γυμνάσιο και Λύκειο, προϋπόθεση προαγωγής και απόλυσης των μαθητών στο Γυμνάσιο η κατοχύρωση βαθμολογικής βάσης 10 σε κάθε μάθημα ή 13 κατά μέσο όρο σε όλα τα μαθήματα, προαγωγή και απόλυση μαθητών στο Λύκειο εφόσον έχουν γενικό μέσο όρο τουλάχιστον 10 αντί για 9,5 που ισχύει μέχρι σήμερα, επαναφορά της Τράπεζας Θεμάτων στο Λύκειο, συντελεστές βαρύτητας σε δύο μαθήματα ανά σχολή, τμήμα ή εισαγωγική κατεύθυνση, κ.λπ.), θα αντιληφθούμε το μέγεθος της επίθεσης.
Διαγραφή των «αιώνιων φοιτητών»
Η θεσμοθέτηση ανώτατου χρονικού ορίου σπουδών (ν+1/2ν) θα πετάξει έξω από τα πανεπιστημιακά ιδρύματα τους λεγόμενους «αιώνιους φοιτητές». Το μέτρο αποτελεί διαχρονικά σταθερή επιδίωξη όλων των κυβερνήσεων της Δεξιάς. Εχει στόχο να μετατρέψει τα Πανεπιστήμια σε «νεκροταφεία» πολιτικών ανησυχιών και συνδικαλιστικών σκιρτημάτων. Η «σιωπή των αμνών» επιβάλλεται ως συμπλήρωμα της προώθησης του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου. Οι φοιτητές πρέπει να είναι καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια, να νοιάζονται μόνο για τα μαθήματα και να αδιαφορούν παντελώς για το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.
Για τις όποιες καθυστερήσεις στη λήψη των πτυχίων δεν φταίει η «αδιαφορία» γενικά και αόριστα των φοιτητών, που στο κάτω-κάτω η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έχει την πολυτέλεια της «τεμπελιάς», καθώς η κοινωνικο-οικονομική τους προέλευση δεν επιτρέπει τέτοιο εφησυχασμό. Αιτία είναι η βιοποριστική ανάγκη, που αναγκάζει πολλούς να εργάζονται ταυτόχρονα, το πολύ χαμηλό επίπεδο και εύρος της φοιτητικής μέριμνας (σίτιση στέγαση) που δεν καλύπτει το σύνολο των φοιτητών που έχουν ανάγκη, ο περιορισμός στις μετεγγραφές που δεν επιτρέπει στους φοιτητές να σπουδάσουν στον τόπο κατοικίας τους. Η δε τεράστια ανεργία, η αδυναμία απορρόφησης από την αγορά εργασίας, η κατάρρευση της ελπίδας για επαγγελματική αποκατάσταση, μιας και ανατρέπονται συνεχώς οι εφήμερες ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς εργασίας (όλα συνέπειες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής) είναι οι αιτίες που οδηγούν κάποιους φοιτητές να εγκαταλείπουν ουσιαστικά τις σπουδές στη σχολή ή το τμήμα που αρχικά επέλεξαν με τόσα όνειρα.
Το κατασταλτικό περιεχόμενο του μέτρου επιβεβαιώνεται επίσης από το γεγονός ότι ουδεμία επιβάρυνση για το δημόσιο Πανεπιστήμιο δεν συνιστούν οι λεγόμενοι «αιώνιοι φοιτητές», αφού δεν έχουν δικαιώματα στη σίτιση, στέγαση και τα δωρεάν συγγράμματα.
Με το βλέμμα στα οφέλη από την πολιτική του «διαίρει και βασίλευε», η Κεραμέως, έσπευσε να διευκρινίσει ότι «για τους ήδη φοιτούντες θα υπάρξουν μεταβατικές προβλέψεις. Εξαιρέσεις θα υπάρξουν για περιπτώσεις εργασίας/μερικής φοίτησης, για σοβαρούς λόγους υγείας ή για άλλους εξαιρετικούς λόγους».
Πανεπιστημιακή αστυνομία
Η παρουσία πανεπιστημιακής αστυνομίας (κατ’ επίφαση Ομάδα Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος) στα Ιδρύματα θα θεσπιστεί, παρά τις «χλιαρές» αντιδράσεις των πρυτάνεων, που οι ενστάσεις τους έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι το υπουργείο και η κυβέρνηση θέλουν το κατασταλτικό και τρομοκρατικό αυτό σώμα να υπάγεται ιεραρχικά στον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ. και να μην αναφέρεται στους ίδιους, αμφισβητώντας έτσι και υποβαθμίζοντας το ρόλο και την εξουσία τους.
Το μέτρο θα συνδυάζεται και με άλλα κατασταλτικά μέτρα (κάρτα εισόδου, κάμερες, κ.λπ.).
Τα παραπάνω έχουν στόχο να αποτρέπουν κάθε απόπειρα μαχητικών κινητοποιήσεων μέσα στα πανεπιστημιακά ιδρύματα και να φακελώνονται οι «θερμόαιμοι» και πιο δραστήριοι φοιτητές, αλλά και εργαζόμενοι. Εχουν δηλαδή προληπτικό κυρίως χαρακτήρα, δημιουργώντας ένα κλίμα φόβου και υποταγής. Η Ιστορία, όμως, έχει δείξει ότι όταν οι συνθήκες στην κοινωνία και το Πανεπιστήμιο ωριμάζουν έτσι ώστε να ξεσπούν μαζικά, μαχητικά κινήματα, κανένα μέτρο ανάσχεσης και ρουφιανιάς δεν μπορεί να τα αναχαιτίσει (Πολυτεχνείο ’73, αγώνες ενάντια στο νόμο 815/1979, κ.λπ.).
Σύμφωνα με όσα είπε η Κεραμέως, η «Ομάδα Προστασίας Πανεπιστημιακού Ιδρύματος (ΟΠΠΙ)» θα αποτελείται «από αξιωματικούς και ειδικούς φρουρούς της Ελληνικής Αστυνομίας» (σύμφωνα με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα περίπου 1.000 άτομα!), θα υπάρχει δέσμη μέτρων για την «ενίσχυση των διατάξεων πειθαρχικού και ποινικού δικαίου», ενώ το όλο σχέδιο θα είναι «σε συνέχεια της δέσμευσης για την αποκατάσταση του πανεπιστημιακού ασύλου στη πραγματική του έννοια, η οποία υλοποιήθηκε ήδη από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης το 2019». Τα περί «ενίσχυσης των διατάξεων του πειθαρχικού και ποινικού δικαίου» ειπώθηκαν ξανά παρά τις αντιρρήσεις των πρυτάνεων που θεωρούν ότι «το υπάρχον ποινικό νομοθετικό πλαίσιο είναι επαρκές».
Γιούλα Γκεσούλη
