Μαύρη κι άραχλη προοιωνίζεται η φετινή σχολική χρονιά. Στα σχολεία, παρά τα καλωσορίσματα της πρώτης μέρας, βαριά είναι η καρδιά των εκπαιδευτικών, αλλά και των γονιών που αντιμετωπίζουν χίλια δυο προβλήματα, τώρα πια και στοιχειώδους επιβίωσης, και των μαθητών που βιώνουν από τα μικρά τους χρόνια τη ζοφερή ατμόσφαιρα που προσπαθούν ν’ αντιπαλέψουν οι γονείς τους.
Η λειτουργία των σχολείων είναι κυριολεκτικά «στον αέρα». Από τον περασμένο Γενάρη έχει δοθεί στις σχολικές επιτροπές μόνο η πρώτη κουτσουρεμένη δόση (περίπου το 20%) από τις πέντε δόσεις της επιχορήγησης που έπρεπε να έχουν δοθεί και μπαίνουμε ήδη στο τελευταίο τετράμηνο του 2012. Τα σχολεία είναι καταχρεωμένα στους «προμηθευτές» τους (πετρέλαιο, ΔΕΗ, ΟΤΕ, νερό, αναλώσιμα, γραφική ύλη) και στον ορίζοντα δε διαφαίνεται φως. Οσονούπω οι γονείς θα κληθούν να βάλουν βαθιά το χέρι στην ήδη μισοάδεια τους τσέπη για να μην ξεπαγιάσουν τα παιδιά τους στις αίθουσες, αν δεν το πάρουν απόφαση να ξεσηκωθούν και να παλέψουν.
Η σχολική χρονιά ξεκινάει με ποδαρικό 1.100 σχολεία ήδη λιγότερα, πολυπληθή τμήματα στα μεγάλα αστικά κέντρα και δεκάδες χιλιάδες προνήπια εκτός νηπιαγωγείου και έπεται συνέχεια, αφού ο «Καλλικράτης» δεν έχει τέλος. Χιλιάδες τα κενά σε εκπαιδευτικούς στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση (3.750 στην πρωτοβάθμια και 3.500 στη δευτεροβάθμια). Τι να πρωτοκαλύψουν οι 225 διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών σε όλη την εκπαίδευση, όταν μόνο οι συνταξιοδοτήσεις ξεπερνούν τις 5.000; Μόνο στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση χάθηκαν 6.000 οργανικές θέσεις μόνιμων εκπαιδευτικών την τελευταία τριετία. Για να μη μιλήσουμε για την ειδική αγωγή, που βρίσκεται στα αζήτητα, αφού ακόμη δεν έχει γίνει κανένας διορισμός εκπαιδευτικού.
Τούτη τη χρονιά, οι εκπαιδευτικοί θα δεχτούν τη χαριστική βολή. Η οικονομική τους εξαθλίωση ήταν μόνο η αρχή. Ακολουθεί νέα επίθεση εναντίον τους με τριπλό περιεχόμενο, που θα διαλύσει πλήρως τις εργασιακές τους σχέσεις. Το πρώτο κομμάτι αφορά στην αξιολόγηση. Στόχος είναι η νομιμοποίηση των απολύσεων. Οι εκπαιδευτικοί δεν θα εξαιρεθούν από αυτές, παρά τις ψεύτικες διαβεβαιώσεις του υπουργού Παιδείας. Η δέσμευση της κυβέρνησης των δωσίλογων έναντι των γκαουλάιτερ της τρόικας για 150.000 απολύσεις στο δημόσιο μέχρι το 2015 δεν αφήνει περιθώρια και τα νούμερα δε βγαίνουν χωρίς τη συμμετοχή στο πογκρόμ των εκπαιδευτικών, που αποτελούν πολυπληθές στρώμα στον κορμό των δημόσιων υπάλληλων. Δεύτερος στόχος είναι η υποταγή και η χειραγώγηση των εκπαιδευτικών, η εξασφάλιση της σιωπής των αμνών σ’ ένα σχολείο που συνεχώς θα ιδιωτικοποιείται και θα λειτουργεί με τα κριτήρια της αγοράς, καθώς και η μισθολογική και βαθμολογική καθήλωσή τους, αφού η προαγωγή τους με μοχλό την αξιολόγηση, σύμφωνα με το νέο φτωχολόγιο, θα γίνεται με προεπιλεγμένη ποσόστωση.
Το δεύτερο κομμάτι αφορά στην αύξηση του διδακτικού τους ωραρίου, ώστε να μηδενιστούν οι διορισμοί και των αναπληρωτών. Η αύξηση «στοιχειοθετείται» από στημένη έκθεση του ΟΟΣΑ με ψευδή στοιχεία. Ο φιλοκυβερνητικός «Τύπος της Κυριακής» ήδη φιλοξενούσε «αποκλειστικό» δημοσίευμα με τις σχεδιαζόμενες αλλαγές. Οι δάσκαλοι φορτώνονται με δύο (2) διδακτικές ώρες επιπλέον, οι καθηγητές της δευτεροβάθμιας με τρεις (3), οι πανεπιστημιακοί με τρεις (3) και το εκπαιδευτικό προσωπικό των ΤΕΙ με δύο (2). Παράλληλα, μέσω του ΤτΚ, εξαγγέλλεται το δεύτερο κύμα συγχωνεύσεων, που θα πλήξει κυρίως τις σχολικές μονάδες της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης, καθώς και η δραστική μείωση των 140 εκπαιδευτικών ειδικοτήτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ειδικά της επαγγελματικής εκπαίδευσης.
Ο υπουργός Παιδείας, στη συνάντηση που είχε με τη ΔΟΕ επιχείρησε να υποβαθμίσει το θέμα, ενώ προσπάθησε να γεμίσει με αυταπάτες τους εκπαιδευτικούς, «διαβεβαιώνοντας» ότι δε θα γίνουν «αποσπασματικές» ρυθμίσεις και «αιφνιδιασμοί».
Το τρίτο μέρος της επίθεσης είναι η «ανακατανομή» του εκπαιδευτικού προσωπικού. Οι οργανικές θέσεις γίνονται τραπουλόχαρτα που αλλάζουν χέρια και ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να προγραμματίσει στοιχειωδώς την οικογενειακή του ζωή, αφού μπορεί να μεταφέρεται από περιοχή σε περιοχή, ανάλογα με το πώς κρίνει το υ-πουργείο το «πλεόνασμα» και την «έλλειψη» εκπαιδευτικών.
Τρόικα, κυβέρνηση, υπουργείο Παιδείας έχουν στήσει στο απόσπασμα τη δημόσια εκπαίδευση. Το «εθνικό καθήκον» και η «σωτηρία της χώρας», που επικαλείται ο Αρβανιτόπουλος, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς, είναι παράμετροι μιας βρόμικης προπαγάνδας με μεγάλο παρελθόν, που στόχο έχει να κρύψει το σκληρό πρόσωπο του καπιταλισμού και της ταξικής του κοινωνίας και να δικαιολογήσει το ρίξιμο των βαρών στις πλάτες της εργαζόμενης κοινωνίας, η οποία οφείλει να υφίσταται τα δεινά και την εξόντωσή της, προκειμένου το κεφάλαιο να βγαίνει από τις κρίσεις με τις λιγότερες απώλειες, με την καρτερικότητα και τη μοιρολατρία των πρώτων χριστιανών στους λάκκους των λεόντων.
Σημείωση: Τη στήριξή του στον υπουργό Παιδείας πρόσφερε απλόχερα ο Βενιζέλος, που επισκέφθηκε το υπουργείο Παιδείας με όλη τη σχετική κουστωδία του ΠΑΣΟΚ. Ο Βενιζέλος δήλωσε ότι «θέλουμε να προχωρήσουν οι αλλαγές» και ότι «έχει πολύ μεγάλη σημασία να προχωρήσουν οι νομοθετικές αλλαγές που έχουν προετοιμαστεί εδώ και καιρό και για το νέο λύκειο και για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και για την τεχνολογική εκπαίδευση». Ενώ έστειλε προειδοποιητικές βολές ενάντια στο φοιτητικό κίνημα και την πανεπιστημιακή κοινότητα που αντιδρά στην κατεδάφιση του δημόσιου πανεπιστήμιου, τονίζοντας με έμφαση: «…πρέπει ο νέος νόμος να εφαρμοστεί ως θεσμική εγγύηση της αξιοκρατίας, της αξιοπιστίας και της διεθνούς ανταγωνιστικότητας του ελληνικού δημοσίου πανεπιστημίου. Και νομίζω ότι θα προχωρήσουμε με συναίνεση αλλά και με αποφασιστικότητα προς την κατεύθυνση αυτή».
Γιούλα Γκεσούλη
