Η ξενοφοβική και ρατσιστική προπαγάνδα απ’ όλο τον εσμό των στηλοβατών του καπιταλισμού, η διαχείριση των προσφυγικών ροών με τρόπο που να εξευτελίζει τη ζωή των ανθρώπων που αναζητούν σε ξένη γη ένα καλύτερο όνειρο για επιβίωση μαζί με την ανέχεια, τη φτώχεια, την πολιτιστική υποβάθμιση, την καταστροφή των ντόπιων εργαζόμενων στρωμάτων, που έγινε δραματική και ολική με την κρίση, βγάζουν ένα εκρηκτικό μείγμα και δίνουν αέρα στα πανιά των φασιστικών συμμοριών, που συνεχίζουν να δρουν, ειδικά στα λαϊκά και υποβαθμισμένα προάστια.
Προχθεσινό μόλις παράδειγμα οι τραμπουκισμοί των νεοναζιστών της Χρυσής Αυγής σε σχολείο στο Πέραμα, που είχε οριστεί για την υποδοχή των προσφυγόπουλων, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης του εκπαιδευτικού προσωπικού και των γονέων.
Νέο κρούσμα οι επιθέσεις φασιστικών συμμοριών σε μετανάστες στη Δυτική Αττική. Τα γεγονότα καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής:
«Εντείνονται το τελευταίο διάστημα οι επιθέσεις φασιστοειδών συμμοριών ενάντια σε μετανάστες στη Δυτική Αττική.
Στο τελευταίο περιστατικό Πακιστανός εργάτης γης δέχτηκε δολοφονική ρατσιστική επίθεση στον Ασπρόπυργο ενώ επέστρεφε απ’ τη δουλειά του στο χωράφι με φωνές του τύπου ‘’Φύγε από την χώρα μας. Θα σε χτυπάμε όπου σε βρίσκουμε’’. Ο μετανάστης βρέθηκε στο νοσοκομείο με βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Αυτό το περιστατικό είναι ένα απ’ τα πολλά που έγιναν στη Δυτική Αττική και κυρίως στον Ασπρόπυργο.
Αυτές οι ρατσιστικές επιθέσεις ξανάρχονται σε μια περίοδο που οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής ξαναβγάζουν τα τάγματα εφόδου οργανώνοντας εισβολές σε σχολεία με επικεφαλής υπόδικους βουλευτές.
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι μεγάλες γιατί δεν έχει καταφέρει να σταματήσει αυτές τις δολοφονικές δραστηριότητες. Αραγε η Αστυνομία δεν υπάρχει στην περιοχή; Δεν γνωρίζει πρόσωπα και καταστάσεις; Γιατί δεν επεμβαίνει αφού υπάρχουν συγκεκριμένες περιγραφές ατόμων που παίρνουν μέρος σ’ αυτές τις επιθέσεις;
Οι μετανάστες είναι ‘’χρήσιμοι’’ μόνο για να δουλεύουν με μεροκάματα πείνας στα χωράφια και στη βιομηχανική ζώνη της περιοχής;
Εμείς οι Ελληνες ξέρουμε ότι όταν φεύγει ο μετανάστης και ο πρόσφυγας απ’ τον τόπο του αφήνει πίσω το βιος του, την μητέρα και τον πατέρα του. Αφήνει πίσω τη μνήμη του για τον βίο στο λίκνο που τον έθρεψε. Αφήνει πίσω του πολλούς απ’ αυτούς που ήταν τα χαμόγελα και οι περισυλλογές του στο δρόμο για τις δουλειές του.
Αλλωστε εμείς οι κάτοικοι αυτής της χώρας της Ελλάδας γνωρίζουμε πολύ καλά απ’ αυτά. Δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια που να μην έχει στις τάξεις της έναν μετανάστη ή πρόσφυγα που ζει σε κάποια άλλη χώρα στα πέρατα της οικουμένης, ή να μην ήλθαν πρόσφυγες σ’ αυτόν τον τόπο παππούδες ή και οι γονείς. Αλλωστε μια Ελλάδα ζει ανά τον κόσμο και οι μισοί περίπου κάτοικοι αυτής της χώρας έχουν ρίζα προσφυγιάς. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τους χιλιάδες Ελληνες που παλιά αλλά και σήμερα διωγμένοι κυριολεκτικά ή μεταφορικά απ’ αυτή τη χώρα ζουν στις ξένες πατρίδες, αλλά και αυτούς που ήλθαν σ’ αυτό τον τόπο ξεριζωμένοι και κυνηγημένοι για να γλιτώσουν απ’ το λεπίδι των διωκτών τους, ή για να βρουν καλύτερες συνθήκες ζωής.
Η Δυτική Αττική και κυρίως ο Ασπρόπυργος αποτελείται από ένα κοινωνικό μωσαϊκό που δημιουργήθηκε από μεταναστευτικές ροές τόσο απ’ το εσωτερικό της χώρας όσο και απ’ το εξωτερικό. Δεν είναι δυνατόν σ’ αυτή την κοινωνία με έντονο το Ποντιακό στοιχείο (επίσης ξεριζωμένο και κατατρεγμένο) και τους οικονομικούς μετανάστες των προηγούμενων δεκαετιών στον Ασπρόπυργο, να υπάρχουν αντιλήψεις και ενέργειες που αντιμετωπίζουν τους νέους μετανάστες και πρόσφυγες ως μιάσματα.
Η εκπαιδευτική κοινότητα δε δείχνει καμιά ανοχή σ’ αυτές τις ενέργειες και στις σχεδιασμένες επιθέσεις από παραστρατιωτικά σώματα ταγμάτων εφόδου.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί θεωρούμε ότι είναι χρέος μας να ζητήσουμε απ’ όλους: τους μαθητές μας, τους γονείς τους, τις τοπικές κοινωνίες, να χτίσουμε σχέσεις και δομές που προωθούν το όραμα για μια κοινωνία ισότητας, δικαιοσύνης και ελευθερίας.
Συμμετέχουμε στην Αντιρατσιστική συγκέντρωση την Τρίτη 7/2/17 στις 5:00 μμ στη πλατεία Δημαρχείου στον Ασπρόπυργο.
ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Α’ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ».
