Συνδικαλιστική γραφειοκρατία

Δούρειος Ιππος για την εφαρμογή της αξιολόγησης

Πλάτη για το πέρασμα της αξιολόγησης στην εκπαίδευση βάζει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΔΟΕ με την εισήγησή της προς την 88η τακτική Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας.
 
Με πολλές περικοκλάδες περί «παιδαγωγικής αξιολόγησης», «μη τιμωρητικής», «ανατροφοδοτικής», για ένα «αξιολογικό σύστημα δημοκρατικό, αντικειμενικό, σαφές, (που) να εμπνέει εμπιστοσύνη και να μην αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο σύνδεσής του με την κατηγοριοποίηση», η πλειοψηφία του ΔΣ της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας [ΔΑΚΕ, ΔΥΣΗ/ΠΑΣΚ, ΕΡΑ(δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ) και  ΑΕΕΚΕ (πρώην κομμάτι της ΠΑΣΚ και τώρα σημαιοφόρος του τάχα «ανεξάρτητου» και «ακηδεμόνευτου» συνδικαλισμού), προσπαθεί να παγιδεύσει τους εκπαιδευτικούς.
 
Εχει σβήσει από το κάδρο κάθε νύξη που μπορεί να ενεργοποιήσει τους συλλογισμούς των εκπαιδευτικών και να τους οδηγήσει σε μια στάση άρνησης εφαρμογής του σχεδίου της κυβέρνησης και αποτροπής εφαρμογής της αξιολόγησης, με μαζικούς όρους ανυπακοής και μαχητικής αντίστασης.
 
Δεν υπάρχει καμιά αναφορά στον αισχρό και ύπουλο ισχυρισμό του Γαβρόγλου, ότι αυτήν τη στιγμή προέχει η δημιουργία «κουλτούρας αξιολόγησης» στους εκπαιδευτικούς, επειδή όλες οι προηγούμενες άμεσες και χωρίς φιοριτούρες προσπάθειες εφαρμογής της αξιολόγησης συνάντησαν σθεναρή αντίσταση και απέτυχαν παταγωδώς.
 
Δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο γεγονός ότι υπάρχει σαφής δέσμευση στο Μνημόνιο-3 για εφαρμογή της αξιολόγησης:  «Οι αρχές, σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, θα επικαιροποιήσουν, έως τον Απρίλιο του 2016, την αξιολόγηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος που εκπόνησε ο ΟΟΣΑ το 2011… Η επανεξέταση θα προτείνει συστάσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ…» και θα καλύπτει κατευθύνσεις, μεταξύ των οποίων «την αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών, καθώς και τη διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα».
 
Η αναφορά επαναλαμβάνεται και στο Συμπληρωματικό Μνημόνιο (προαπαιτούμενα για την τέταρτη αξιολόγηση): «Η Ελλάδα θα εκσυγχρονίσει περαιτέρω το εκπαιδευτικό της σύστημα σε όλα τα επίπεδα για να βελτιώσει σημαντικά τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα… Σε συμφωνία με τους θεσμούς, οι Αρχές, μέχρι τον Μάιο του 2018, θα πρέπει (βασικά παραδοτέα): Να περάσουν νόμο για την αξιολόγηση του ανώτερου εκπαιδευτικού προσωπικού, την αυτοαξιολόγηση των σχολείων και την ορθολογική χρήση των πόρων».
 
Οι αστογραφειοκράτες της ΔΟΕ καμουφλάρονται και αυτοί πίσω από τον παραπλανητικό τίτλο του νόμου 4547/2018 «Αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Κρύβουν το γεγονός ότι αυτός νομοθετεί τα προεόρτια της αξιολόγησης και «με τη βούλα».
 
«Ξεχνούν» ότι η διαδικασία που θεσμοθετείται αποτελεί αντίγραφο της αξιολόγησης του Αρβανιτόπουλου και ότι οι ποσοτικοί-ποιοτικοί δείκτες που υιοθετούν ο νόμος 4547/2018 και η Υπουργική Απόφαση 1816/ΓΔ4 (11 Γενάρη 2018), με την οποία  εξειδικεύονται οι «θεματικοί άξονες» (κριτήρια) βάσει των οποίων θα καταρτίζονται ο «προγραμματισμός και η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου» των σχολικών μονάδων, καθώς και τα σχετικά υποδείγματα εκθέσεων που δίνονται, αποδεικνύουν περίτρανα τον ισχυρισμό ότι πρόκειται για πατενταρισμένη αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και κατ’ επέκταση των εκπαιδευτικών τους.
 
Δεν κάνουν τη παραμικρή νύξη ότι και το γνωστό προσοντολόγιο για τους δήθεν μόνιμους διορισμούς -που περιλαμβάνει και τη ρύθμιση για τον δόκιμο εκπαιδευτικό- αποτελεί στην ουσία εφαρμογή της αξιολόγησης όχι μόνο «από το παράθυρο», αλλά και «από την πόρτα».
 
Στην ουσία ισχυρίζονται και αυτοί ότι τάχα  μπορεί να υπάρξει «αποπολιτικοποιημένη, διαφανής και αξιοκρατική διαδικασία» (ισχυρισμός  που αναφέρεται στα προαπαιτούμενα της τέταρτης αξιολόγησης από τους ιμπεριαλιστές δανειστές), ενώ είναι δεδομένο ότι η αξιολόγηση στον καπιταλισμό θα έχει πάντα ταξικό πρόσημο. Θα πλήττονται ιδιαίτερα οι εκπαιδευτικοί που σηκώνουν κεφάλι, που αμφισβητούν, που αρνούνται να εφαρμόσουν τα προγράμματα, τις πρακτικές και τις υποδείξεις που πραγματώνουν το ρόλο του αστικού σχολείου.
 
Τέλος, δεν προετοιμάζουν τους εκπαιδευτικούς για όλα τα ενδεχόμενα. Για το γεγονός ότι και η επόμενη κυβέρνηση (όποια κι αν είναι αυτή) θα κινηθεί στο ίδιο πλαίσιο. Αλλωστε, υπάρχει εκπεφρασμένη θέση και της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη επανειλημμένα, ότι η αξιολόγηση θα εφαρμοστεί επιτακτικά σε όλα τα επίπεδα (επ’ αυτού υπάρχει και συγκεκριμένο έργο, οι απολύσεις εκπαιδευτικών εν μια νυκτί και οι διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων).
 
Αντί όλων των παραπάνω, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία περιορίζει την κριτική της σε επιμέρους σημεία, ασκώντας μια «ανώδυνη» αντιπολίτευση στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας. Διαβλέπει «αξιολόγηση-χειραγώγηση» μόνον όσον αφορά την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης. Η αντίθεση έγκειται ουσιαστικά στο γεγονός του «μοιράσματος των κουκιών» στα εν λόγω πόστα της διοικητικής πυραμίδας.
 
Στο ίδιο πνεύμα, επίσης ζητά:
 
1) «την άμεση τροποποίηση του άρθρου 47 του ν. 4547 ώστε να συμπεριλάβει τόσο τους άξονες όσο και τον τύπο των εκθέσεων (και να μην είναι αντικείμενο υπουργικής απόφασης)… και να αποφευχθεί κάθε κίνδυνος σύνδεσης της διαδικασίας προγραμματισμού – αποτίμησης με μια νέα αξιολόγηση – χειραγώγηση».
 
2) «να διασαφηνιστεί ότι δεν θα υπάρχει εμπλοκή του σχολικού συμβουλίου (σ.σ. συμμετέχουν σύλλογος γονέων και τοπική αυτοδιοίκηση) στο παιδαγωγικό έργο της σχολικής μονάδας».
 
3) «αποσαφήνιση και τροποποίηση, όπου χρειαστεί, των όσων προβλέπει η Υπουργική Απόφαση σε σχέση με τον ρόλο του συντονιστή εκπαιδευτικού έργου (σ.σ. πρώην σχολικός σύμβουλος), με την οποία να διασφαλίζεται ότι η τελική απόφαση, τόσο για τον προγραμματισμό όσο και για την αποτίμηση, ανήκει στο σύλλογο διδασκόντων…».
 
Σημειώνουμε ότι ο Γαβρόγλου, κερδίζοντας το ουσιαστικό, τη στήριξη δηλαδή στην αξιολόγηση, δεν είχε θέμα να αποδεχθεί, κατά τη συνάντηση που είχε με τη ΔΟΕ στο υπουργείο Παιδείας, την πρόταση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (τη «βλέπει θετικά») για συζήτηση πάνω στους θεματικούς άξονες (δείκτες) επί των οποίων θα συντάσσονται οι εκθέσεις των σχολείων, ενώ έδωσε και τη δική του ερμηνεία στην ΥΑ για το ρόλο των συντονιστών του εκπαιδευτικού έργου.
 
Κοντολογίς, με τη στάση τους οι αστογραφειοκράτες συνδικαλιστές της ΔΟΕ δίνουν για πολλοστή φορά εξετάσεις στο σύστημα και επιβεβαιώνουν το βρόμικο ρόλο τους, ως μακρύ χέρι του συστήματος μέσα στο κίνημα.
 
Η φράση που αναφέρεται στην εισήγηση προς την 88η ΓΣ τα λέει όλα και δε χρειάζονται επεξηγήσεις: «Θα πρέπει να αξιολογούνται όλοι οι παράγοντες και συντελεστές της εκπαιδευτικής λειτουργίας (Υπουργείο Παιδείας, υπηρεσίες και δομές της εκπαίδευσης, υλικοτεχνική υποδομή, υποστηρικτικές δομές, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, διοικητικό και εποπτικό δυναμικό, σχολικές μονάδες, μαθητές και εκπαιδευτικοί κλπ.) στο πλαίσιο ενός ενιαίου συστήματος αλληλοϋποστηριζόμενων και αλληλοεξαρτώμενων διαδικασιών».
 
Γιούλα Γκεσούλη