Στην παρατεταμένη προεκλογική περίοδο «της επαναφοράς στην ανάπτυξη» που βιώνουμε, ο Λοβέρδος, αφού ξεπάτωσε τα πάντα απ’ όπου πέρασε (υπουργεία Εργασίας, Υγείας), περνοδιαβαίνει καθημερινά τα ραδιοκάναλα παριστάνοντας τον αντικειμενικό εκτιμητή της έκρυθμης κατάστασης στην εκπαίδευση, λες και αυτός είναι αθώος του αίματος (ήταν και είναι φανατικός υποστηρικτής του Μνημόνιου). Προσπαθεί με τον τρόπο αυτό να διασωθεί πολιτικά (αβαντάρεται και από το Βενιζέλο, που βλέπει ότι το ΠΑΣΟΚ πνέει τα λοίσθια).
Τελευταία, μετά το σόου με τους διοικητικούς των Πανεπιστημίων και τις ψευτοπαλικαριές ότι δεν θα απολυθεί κανείς, λανσάρει το έργο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ άμεσα για την πρόσληψη 10.000 μόνιμων εκπαιδευτικών, καθώς το «ελληνικό σχολείο δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα την επόμενη σχολική χρονιά», ενώ θεωρεί ως αδήριτη ανάγκη την ανατροπή του 1/10 προσλήψεων-αποχωρήσεων στην Παιδεία.
Ταυτόχρονα, όπου βρεθεί και όπου σταθεί βγάζει στη φόρα τα άπλυτα της εκπαίδευσης, μιλώντας για 22.000 κενά, που σε συνδυασμό με τον αυξημένο αριθμό των συνταξιοδοτήσεων, ισχυροποιούν το «αίτημά» του, των μόνιμων διορισμών μέσω ΑΣΕΠ. Ολα αυτά τα χρησιμοποιεί για να αποδείξει το ειλικρινές ενδιαφέρον του για το μέλλον του δημόσιου σχολείου.
Τα ψέματά του, όμως, έχουν κοντά ποδάρια και εμείς έχουμε και μνήμη και γνώση για να κρίνουμε.
Μόλις πριν ένα χρόνο, το περσινό καλοκαίρι, κυβέρνηση και υπουργείο Παιδείας έβαλαν λουκέτο σε 49 ειδικότητες της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης και πέταξαν στο δρόμο 2.000 εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων. Ο Λοβέρδος, παρά τα μεγάλα λόγια δεν ανέτρεψε το σκηνικό (δεν ήθελε ούτε μπορούσε, καθώς είναι μνημονιακή δέσμευση για 15.000 απολύσεις μέχρι το τέλος του 2014 και από κάπου έπρεπε να βρεθούν τα θύματα).
Αντίθετα, παίζοντας το έργο «αντιστέκομαι στις επιταγές της τρόικας, διαπραγματεύομαι σκληρά υπό τα ‘’νέα δεδομένα’’ , αλλά και τηρώ τα συμπεφωνημένα», στηρίζει τελικά τις απολύσεις στο δημόσιο.
Ιδού τι λέει για τις απολύσεις, όταν δημοσιογράφος του υπενθυμίζει ότι το αρμόδιο υπουργείο (ο Μητσοτάκης) δεσμεύτηκε στην τρόικα πως οι απολύσεις του 2014 θα γίνουν κανονικά:
«Η κυρίως αρμοδιότητα για τα θέματα αυτά, στο πλαίσιο του προγράμματος, ανήκει σε άλλον υπουργό. Το πρόβλημα των απολύσεων, όμως, είναι κεντρικό πολιτικό θέμα που σχετίζεται αφενός με τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα και αφετέρου με την ανάγκη προσαρμογής του προγράμματος μέσω των διαρκών διαπραγματεύσεων, που διεξάγει η κυβέρνηση. Η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι ξεκάθαρη και περιβάλλει με πολιτική νομιμοποίηση τα όσα υποστηρίζω.
Δεν υπάρχει περιθώριο άλλων απολύσεων. Αυτά βέβαια μόνο μέσα από μια υπεύθυνη διαπραγμάτευση μπορούν να επιτευχθούν».
Οσο για την ανάγκη να ανατραπεί στην Παιδεία το 1/10 στις προσλήψεις/αποχωρήσεις, πρόκειται για το πιο σύντομο ανέκδοτο. Αφού η μια (1) πρόσληψη για κάθε πέντε (5) αποχωρήσεις αποτελεί μνημονιακή δέσμευση (Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016) και η πραγματικότητα μαρτυρά τα χειρότερα. Την τελευταία τετραετία έχουν αποχωρήσει μόνο από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση 9.000 εκπαιδευτικοί και οι μόνιμοι διορισμοί ήταν μόλις 270! Ενώ, από το 2011-12 μέχρι το 2012-13 συνταξιοδοτήθηκαν συνολικά 10.528 εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και διορίστηκαν μόλις 418! Πρόκειται, δηλαδή, για μέγα εμπαιγμό!
Η τακτική των μόνιμων διορισμών για το υπουργείο Παιδείας και την συγκυβέρνηση είναι πια παρελθόν, αφού «κοστίζουν ακριβά» ακόμα και οι νέοι μόνιμοι εκπαιδευτικοί που ψωμολυσσούν με τους μισθούς των 700 παρά κάτι ή και κάτι, ευρώ. Το υπουργείο καλύπτει (όταν τα καλύπτει) τα χιλιάδες κενά με αναπληρωτές και μάλιστα αναπληρωτές, αμειβόμενους από τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, τακτική που βρήκε πολύ επιτυχημένη και ο Λοβέρδος, διαδεχόμενος στο πόστο τον Αρβανιτόπουλο.
