Τη σκληρή πραγματικότητα, τα όσα έχει αποφασίσει και υπογράψει η συγκυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου με το Μνημόνιο-3 για την εκπαίδευση, δηλαδή τις δυσβάσταχτες αλλαγές, σύμφωνα με τις «καλές πρακτικές» των χωρών της ΕΕ του νεοφιλελεύθερου Αρμαγεδδώνα και την έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση (βλέπε αναλυτικά στην Κόντρα, αρ. φύλ. 834), προσπάθησε να κρύψει με μπόλικη σάλτσα και δημαγωγία «αριστερής» χροιάς ο υπουργός Παιδείας Φίλης, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων στη Βουλή.
Οι ξεπεσμένοι πλέον μαθητευόμενοι μάγοι του ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησαν να μας πείσουν ότι μέσα στον καπιταλισμό (όρο του οποίου αποτελεί ο ταξικός διαχωρισμός και οι εκμεταλλευτικές σχέσεις, η βρόμικη ανάσα των οποίων εκτείνεται σε όλα τα επίπεδα, και καθορίζει τα πάντα, και το εποικοδόμημα) και μάλιστα σε περίοδο μεγάλης κρίσης, την οποία οι ίδιοι θέλουν να διαχειριστούν σε όφελος του μεγάλου κεφαλαίου ντόπιου και ξένου, όπως έχει αποδείξει ήδη η ίδια η ζωή, είναι δυνατόν να έχουμε «ένα σχολείο για όλα τα παιδιά. Ενα σχολείο που θα αμβλύνει και δεν θα οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες, όπως έκαναν οι -νεοφιλελεύθερης έμπνευσης- “μεταρρυθμίσεις'' των τελευταίων ετών». «Για μας -είπε υποκριτικά ο υπουργός Παιδείας- δεν υπάρχουν “nullo labore'' στην εκπαίδευση που πρέπει να τους διώξουμε με εξεταστικά συστήματα-λαιμητόμους, επειδή οι αυστηρές δημοσιονομικές πολιτικές δεν αντέχουν να συντηρούν το δημοκρατικό σχολείο. Για μας, όλα τα παιδιά έχουν το δικό τους θρανίο στο σχολείο και σ’ αυτό το θρανίο θέλουμε να γραφτεί το ονοματεπώνυμό τους, είτε είναι ελληνικό, είτε ξενικής προέλευσης. Δίπλα δίπλα, όλα τα ελληνόπουλα, με όλα τα μεταναστόπουλα.
Θέλουμε ένα καλό σχολείο για όλους. Ομως, δεν θέλουμε μόνο ένα σχολείο για όλα τα παιδιά, αλλά κι ένα σχολείο στο οποίο να ανθίζουν τα παιδιά μας. Θέλουμε, με άλλα λόγια, ένα καλό σχολείο για όλους».
Η υλοποίηση του «μεταρρυθμιστικού οράματος» της συγκυβέρνησης, κατά τον Φίλη, θα γίνει πράξη μετά από έναν «συντεταγμένο διάλογο με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα», ο οποίος διάλογος «θα πρέπει να γίνει υπόθεση πολλών κοινωνικών ομάδων, με καθοριστική τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, με αίσθηση ευρύτερης κοινωνικής ευθύνης, χωρίς συντεχνιασμούς και αναδιπλώσεις».
Κατ' αρχάς σημειώνουμε ότι η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στο «διάλογο» «χωρίς συντεχνιασμούς και αναδιπλώσεις» σημαίνει παραίτηση από κάθε εργασιακό δικαίωμα στο όνομα «της ευρύτερης κοινωνικής ευθύνης», στο όνομα δηλαδή της αποδοχής της αντιδραστικής άποψης ότι οι εργαζόμενοι είναι συνυπεύθυνοι για την κρίση και άρα πρέπει να σηκώσουν το βάρος της (ο Πάγκαλος με το «όλοι μαζί τα φάγαμε» το είχε πει κάπως πιο χοντρά, ενώ και ο Αρβανιτόπουλος, αλλά και ο Μπαλτάς στη συνέχεια ζητούσαν από τους εκπαιδευτικούς «να βάλουν πλάτη»).
Και μόνον αυτό αρκεί για να καταρρίψει τη δημαγωγία για την «αναβάθμιση του εκπαιδευτικού» και την «αναγνώριση του κοινωνικού του ρόλου». Πώς θα τον ανταμείψει η συγκυβέρνηση; Με «αποτίμηση» του έργου του, δηλαδή αξιολόγηση, που θα γίνει στο πλαίσιο της γενικότερης αξιολόγησης για το δημόσιο, σύμφωνα με το νέο μνημόνιο, μηδενικούς διορισμούς, ρημαγμένες συντάξεις και νέο μισθολόγιο, που θα οδηγήσει τους εκπαιδευτικούς κυριολεκτικά στα όρια της πείνας.
Ο υπουργός Παιδείας επαίρεται για τις 18.979 προσλήψεις αναπληρωτών που θα γίνουν μέσα στο 2015-2016, ενώ τα κενά είναι πάνω από 25.000. Και ενώ τάχαμου ξιφουλκεί ενάντια στην κάλυψη των κενών με αναπληρωτές, ταυτόχρονα αποφεύγει να αναφερθεί, έστω στα λόγια, στους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών. «Θα διερευνήσουμε τη δυνατότητα ενός αριθμού μόνιμων διορισμών μέσα στο 2016», είπε, παραπέμποντας το θέμα ουσιαστικά στις ελληνικές καλένδες (θυμίζουμε ότι και ο Λοβέρδος έκανε σχετική δημαγωγία ότι θα προχωρήσει σε 10.000 μόνιμους διορισμούς και μάλιστα «διερευνούσε» την πραγματοποίησή τους με την τρόικα).
Ο Ν. Φίλης ανέπτυξε τις δράσεις με βάση τις οποίες οι συριζαίοι θα πορευτούν, δράσεις που δημιουργούν περισσότερο εντυπώσεις (όταν είσαι μάλιστα αποφασισμένος να κινηθείς στα σιδερένια οικονομικά πλαίσια των μνημονίων), που ελάχιστα ανακουφίζουν την εκπαιδευτική διαδικασία, ενώ κρύβουν και πολλές παγίδες.
Μερικές από αυτές είναι οι παρακάτω:
♦ Συνολική αναδιάρθρωση του σχολικού προγράμματος και των βιβλίων στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
♦ Περικοπή της διδακτέας ύλης.
♦ Μείωση του χρόνου των εξετάσεων στα γυμνάσια προς όφελος του χρόνου της διδασκαλίας αλλά και η αναζήτηση των νέων τρόπων «αποτίμησης» της γνώσης των μαθητών. Δηλαδή, παραμονή των εξεταστικών φραγμών, με νέο ίσως περιεχόμενο.
♦ «Κρατικά φροντιστήρια»: Δηλαδή επαναφορά της ενισχυτικής διδασκαλίας στα γυμνάσια και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης στα λύκεια, προφανώς με κονδύλια ΕΣΠΑ, αν εξευρεθούν!
♦ Στα Επαγγελματικά Λύκεια θεσμοθέτηση του 4ου έτους, το οποίο θα είναι προαιρετικό και επιδοτούμενο για τα παιδιά που θα θέλουν να αποκτήσουν εργασιακή εμπειρία. Κοντολογίς, παραμένει ο θεσμός της μαθητείας, που εξασφαλίζει στους καπιταλιστές τσάμπα εργατικό δυναμικό.
♦ Μείωση των αποσπάσεων. Θα υπάρξει δραστική περικοπή των αποσπάσεων εκπαιδευτικών εκτός αιθούσης.
♦ Λειτουργία ενός τουλάχιστον ειδικού σχολείου ανά Διεύθυνση Εκπαίδευσης. Εδώ κρατάμε μικρό καλάθι, καθώς η κατεύθυνση είναι η διάχυση της Ειδικής Αγωγής στο γενικό σχολείο, σε βάρος των μαθητών, των εκπαιδευτικών και της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Ο υπουργός Παιδείας έβαλε στο «ψυγείο» και το νομοσχέδιο Μπαλτά, για το οποίο τόσο θόρυβο σήκωσε όλος ο νεοφιλελευθερισμός, παρότι δεν περιείχε και πολύ σημαντικές τομές (με εξαίρεση την κατάργηση των Συμβουλίων διοίκησης στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ), ενώ αντίθετα διατηρούσε αντιδραστικότατες ρυθμίσεις (π.χ. ουσιαστική κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου).
Συγκεκριμένα ενέταξε το νομοσχέδιο Μπαλτά στον «εθνικό διάλογο για την Παιδεία», ενώ αυτό βρίσκεται από το καλοκαίρι στα χέρια του Τσίπρα και δεν έφτασε ποτέ στη Βουλή. Ο Φίλης δήλωσε ότι σύντομα θα φέρει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, με την οποία καταργείται μόνο η αρμοδιότητα των Συμβουλίων Διοίκησης να προεπιλέγουν τον πρύτανη. Αυτό δείχνει και τις πραγματικές προθέσεις της συγκυβέρνησης να αντικαταστήσει την αρχική νομοθετική ρύθμιση του πολυνομοσχέδιου Μπαλτά για την κατάργηση των Συμβουλίων με ένα ακόμη «πασάλειμμα».
